1974 ж. Бангладеш ашаршылығы: себептері, салдары, Брахмапутра су тасқыны, күріс бағасының өсуі. Ең ауыр ашаршылықтардың бірі тарихы. Бангладеш экономикасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бангладештегі ашаршылық
Famine in Bangladesh
1974 жылғы Бангладештегі ашаршылық 1974 жылдың наурыз айында басталып, сол жылдың желтоқсан айына таман аяқталды. Бұл ашаршылық 20 ғасырдың ең қасіретті апаттарының бірі саналады; оған Брахмапутра өзеніндегі кең ауқымды су тасқыны және жоғары өлім-жітім көрсеткіштері тән болды.
The Bangladesh famine of 1974 began in March 1974 and ended in about December of the same year. The famine is considered one of the worst in the 20th century; it was characterised by massive flooding along the Brahmaputra River as well as high mortality.
Шолу
1971 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін Бангладеш экономикасы дағдарысқа ұшырады. "Time" журналының хабарлауынша, 1974 жылдың наурыз айында күріш бағасы күрт өскен кезде аштық туралы ескертулер айқындала бастады. Осы айда "Рангпур ауданында кең ауқымда аштық басталды", бұл аймақ ең көп зардап шеккен үш аймақтың біріне айналды. Бангладештің тәуелсіздік үшін күресі аяқталып, ел ресми түрде құрылғанына екі жыл үш ай ғана толыпты (1971 жылдың желтоқсаны). Көп жағынан алғанда, Бангладештің жаңа мемлекеті, қираған инфрақұрылымы мен нарықтары осы жағдайға толыққанды дайын емес еді.
After independence in 1971, Bangladesh's economy faced a crisis. According to Time magazine:
Warnings of famine began in March 1974 when the price of rice rose sharply. In this month "widespread starvation started in Rangpur district", the region which would become one of the three most afflicted. It had only been two years and three months since the end of the war for Bangladeshi independence (December 1971) and the country's formal creation. In many ways, Bangladesh's new state and devastated infrastructure and markets were wholly unprepared to deal with the situation.
Себептер
Аштықтардың көпшілігі сияқты, Бангладеш аштығының да себептері көптеген. Оларға су тасқыны, халық санының тез өсуі, үкіметтің азық-түлік қорын тиімсіз басқаруы, аудандар арасындағы азық-түлік тасымалын шектеуші заңнама, көрші елдерге азық-түлік контрабандасы және таратудағы кемшіліктер жатты. Аштық барлық аймақтар мен халықтың арасында болған жоқ, ол негізінен белгілі бір аймақтарда, әсіресе су тасқынына ұшыраған жерлерде шоғырланды. Екінші мәселе сырттан келді: АҚШ 2,2 миллион тонна азық-түлік көмегін ұстап қалды, себебі АҚШ-тың Бангладеш елшісі Бангладештің Кубаға жұт экспорттау саясатының салдарынан АҚШ азық-түлік көмегін беруге мүмкін емес екенін анық айтты. Бангладеш американдық қысымға көніп, Кубаға жұт экспортын тоқтатқан кезде, жолдағы азық-түлік көмегі "аштықтан зардап шеккендерге" кеш жетті.
As with most famines, the causes of the Bangladesh famine were multiple. These included flooding, rapid population growth, government mismanagement of foodgrain stocks, legislation restricting movement of foodgrains between districts, foodgrain smuggling to neighbouring countries and so called distributional failures. The famine did not occur among all areas and populations but was concentrated in specific areas; particularly those hit by flooding. The second failure was external: the US had withheld 2.2 million tonnes of food aid, as the then US Ambassador to Bangladesh made it abundantly clear that the US probably could not commit food aid because of Bangladesh's policy of exporting jute to Cuba. And by the time Bangladesh succumbed to the American pressure, and stopped jute exports to Cuba, the food aid in transit was "too late for famine victims".
Үкіметтің жауабы
Үкімет аштыққа жауап ретінде негізінен халыққа тамақ дайындау орындарын (асханаларды) ашуға баса назар бөлді. 1974 жылдың қараша айына қарай, үкімет ел бойынша 6000 асхана жұмыс істеп тұрғанын мәлімдеді. Үкіметтің бір шенеунігі бұл шараның "бес миллион адамның өмірін сақтап қалғанын" айтты. Үкіметтік асханалар бір роти немесе күріш пен даалдан жасалған 113 граммдық (төрт унция) қамырдан тұратын қарапайым рацион ұсынды. Басқа да орындар АҚШ тарапынан сыйға берілген "өмір сүруге көмектесетін печеньелерді" (бисквиттерді) таратуда болды.
The Government's response to the famine primarily focused on the institution of soup kitchens. By November, 1974, the government claimed it had 6,000 soup kitchens in operation across the country. A government official claimed that this helped save "five million lives". The government soup kitchens provided basic rations consisting of either a single roti, or four ounces of a porridge made of rice and daal. Other facilities provided "survival biscuits" donated by the United States.