Кіріспе

Тристан-да-Кунья архипелагындағы аралдар тобы. Найтингейл аралдары – Атлант мұхитының оңтүстігінде орналасқан үш аралдан тұратын топ, Тристан-да-Кунья аумағының бір бөлігі. Олар Найтингейл аралы, Мидл аралы және Столтенхофф аралынан құралған. Аралдар Ұлыбританияның теңізден тыс аумағы – Сент-Елена, Ассенсион және Тристан-да-Куньяның бөлігі ретінде басқарылады. Найтингейл аралдарында тұрғындар жоқ. Найтингейл аралы – Тристан-да-Кунья тобының төрт негізгі аралының ең кішісі, оның ауданы шамамен 2 шаршы километр, Тристан аралынан және Недоступный аралынан қашықта жатыр. Столтенхофф және Мидл (сондай-ақ Алекс аралы деп те аталады) – бұл нақты аралдар емес, екі үлкен аралшықтар.

Геология

Найтингейл аралдары – бір кезде әлдеқайда үлкен болған стратовулканның күшті эрозияға ұшыраған қалдықтары. Аралдан алынған ең көне калий-аргон жасы 18 ± 4 млн жылға бағаланады. Соңғы су астындағы жарылыс 2004 жылы болған. 2004 жылдың 29-30 тамызында Тристан-да-Куньяда Найтингейл аралының оңтүстік беткейінде жер сілкінісі тіркелді. Осыған орай, Тристан-да-Кунья жағалауында пемза ағыны байқалды. Аралдағы ең жас субаэральді вулканизм жанартаулық туфтың үстінде жатқан торфтың радиокөміртектік жасы арқылы 39,160 жыл бұрынға дейін шамамен даталанды.

Тарих

Бастапқыда 1656 жылдың қаңтарында Ян Якобсзун басшылығымен голландтар бұл аралға "Сынық арал" деген ат берген, бірақ қауіпсіз тіреу таба алмағандықтан, алғашқы қону 1696 жылға дейін күтілді (көптеген деректер бойынша, Виллем де Вламинг сол жылдың тамызында осы аралда болған). 1767 жылдың қыркүйегінде француз Д’Эчевери де бұл аралға сапар шекті. 1760 жылы арал британдық капитан Гамалиел Найтингейлдің құрметіне Найтингейл деп аталды. Джонатан Ламберт 1811 жылы Бостон газетінде жариялаған хабарламасында уақытша атауын "Ловел аралы" деп өзгертуге тырысты, бірақ оның басқа ұсыныстары сияқты (мысалы, Тристан да Кунья тобын "Жаңарту аралдары" деп атау) бұл ат қабылдаған жоқ.

Жабайы табиғат

Найтингейл, кішкентай ғана арал, үш миллионнан астам теңіз құстарының жұбына мекен жай. Олардың тығыздығы шамамен бір шаршы метрге 1,3 жұп құрайды; жасыл өсімдік жамылған аралдың дерлік барлық бөлігі олармен толған. Найтингейл аралындағы қарға құсы әлемнің басқа еш жерінде табылмайды.

Құстардың маңызды аймағы

Найтингейл аралдары тобы Тристан-да-Кунья эндемикалық құстар аймағының (EBA) құрамында халықаралық тұрақты мойындалды. BirdLife International ұйымы оны теңіз құстары мен эндемикалық құстардың көбею орны ретінде маңызды құс аймағы (IBA) деп белгіледі. IBA үшін маңызды құстарға мыналар жатады: солтүстік тасшаң пингвиндер (125 000-ға дейін көбейетін жұптар), қара альбатростар (250-ге дейін жұптар), Атлантикалық сары мұрынды альбатростар (5000 жұптар), кең томсықты приондар (10 000 жұптар), жұмсақ қауырсынды петрелдер (1000 жұпқа дейін), үлкен шыршалы су құстары (3 миллион жұпқа дейін), ақ бетті дауыл құстары (10 000 жұптар), ақ қарны бар дауыл құстары (1000 жұптар), Антарктидалық шағалалар (400-ге дейін жұптар), оңтүстік скуалар (500 жұпқа дейін), Тристан бұлбұлдары, Уилкинс және Найтингейлдің торғайлары. Жақын орналасқан Гоф және Қол жетпес аралдары Рамсар конвенциясы бойынша халықаралық маңызы бар сулы-батпақты жерлер ретінде танылды.

Судағы биологиялық әртүрлілік

Тристан-да-Кунья аралдарының тұрғындары көбінесе тамақ және жергілікті тас лобстер өнеркәсібі үшін жем ретінде балық ресурстарына тәуелді. Осы мақсаттар үшін жыл сайын шамамен 61,5 тонна балық ауланады. Аралдың экожүйесінің оқшауланғандығы оны коммерциялық балық аулау операцияларынан тым көп пайдалану қаупіне ұшыратады. Көптеген балық түрлері өмірлік циклдерін аяқтау үшін аралдарға байланысты; демек, популяциялар белгілі бір деңгейде оқшауланған және жүйеден тыс жаңадан келгендермен толықтырылмайды.