Блашко сызықтары: анатомиялық құрылым және даму тарихы
Blaschko's lines
Блашко сызықтары – терідегі жасуша дамуының анатомиялық құрылымы. Мозаикалық тері ауруларында көрінеді, меланин мөлшеріне байланысты өрнектері өзгеріп, V, S тәрізді болады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Анатомиялық құрылым
Anatomical structure
Блашко сызықтары, сондай-ақ Блашко сызықтары деп аталады, терідегі қалыпты жасуша дамуының жолдары. Бұл сызықтар мозаикалық тері синдромы бар немесе әртүрлі жасуша желілері әртүрлі гендерді қамтитын химераларда ғана көрінеді. Бұл сызықтар меланин мөлшерінің айырмашылығын көрсетуі немесе ауруға сезімталдықтың өзгешелігіне байланысты көрінетін болуы мүмкін. Мұндай жағдайда, олар теріде сызықты немесе сегменттік таралымда спиральдар, дақтар, жолақтар немесе сызықтар түрінде көрінеді. Олар арқада V пішіндес, кеуде мен қабырғаларда S пішіндес спиральдар, ал бас бөлігінде толқын тәрізді болады. Барлық мозаикалық тері синдромдары Блашко сызықтарымен сәйкес келе бермейді. Осы сызықтар ұрықтық жасушалардың қозғалысын көрсетеді деп саналады. Олар жүйке, бұлшықет немесе лимфа жүйесімен байланысты емес. Бұл сызықтар тек адамға ғана тән емес, мозаицизммен басқа жануарларда да байқалуы мүмкін. Алфред Блашко осы сызықтарды алғаш рет 1901 жылы көрсеткен.
Blaschko's lines, also called the lines of Blaschko, are lines of normal cell development in the skin. These lines are only visible in those with a mosaic skin condition or in chimeras where different cell lines contain different genes. These lines may express different amounts of melanin, or become visible due to a differing susceptibility to disease. In such individuals, they can become apparent as whorls, patches, streaks or lines in a linear or segmental distribution over the skin. They follow a V shape over the back, S shaped whirls over the chest and sides, and wavy shapes on the head. Not all mosaic skin conditions follow Blaschko's lines. The lines are believed to trace the migration of embryonic cells. They do not correspond to nervous, muscular, or lymphatic systems. The lines are not unique to humans and can be observed in other non human animals with mosaicism. Alfred Blaschko is credited with the first demonstration of these lines in 1901.
Тарих
1901 жылы жеке практикадағы берлиндік дерматолог Альфред Блашко Блашко сызықтарының үлгісін алғаш рет сипаттап, суреттеді. Ол 140-тан астам науқастың әртүрлі невоидтық және пайда болған тері ауруларын зерттеу арқылы деректер жинады, аурулардың көрінетін үлгілерін қуыршақтар мен мүсіндерге көшірді, содан кейін осы үлгілерді адам денесінің жиынтық схемасына біріктірді. Ол адам денесінің бетіндегі сызықтар жүйесін сипаттады, олар терінің дерматомаларына немесе басқа тері және тері асты құрылымдарына байланысты емес, бірақ невустар мен дерматологиялық аурулар осы сызықтар бойынша жиі орналасады. 1901 жылдың сол айында американдық дерматолог Дуглас Монтгомери Американдық дерматологиялық қоғам алдында адамдардағы кең таралған сызықтық невустарды зерттеуге негізделген өзінің зерттеу жұмысын ұсынды. Блашко сияқты, ол невустардың сызықтық үлгілері эпидермалық құрылымдармен байланысты емес, олар эмбриогенез кезінде пайда болған тіндердің өсу ағындарынан туындайды деп болжады. 1945 жылы «Мұрагерлік журналында» орыс ғалымы Моисей Давидович Злотников 24 жастағы әйелдегі денесінің сол жағындағы бір жақты, жүйелі невусты сипаттаған зерттеулерін жариялады және бұл аурудың жасушалық бөліну кезеңіндегі мутацияға байланысты екенін ұсынды. Осы гипотезаға сүйене отырып, Злотников аурудың сагиттальды асимметриясының жалғыз мүмкін түсіндірмесі науқастағы генетикалық мозаика екенін айтты. Алайда, бұл ұсыныс 1970 жылдарға дейін кеңінен зерттелмеді, сол кездегі Кеңес Одағындағы генетикалық және медициналық зерттеулердің жағдайы мен Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына байланысты неміс дерматологы Рудольф Хаппль оны қайтадан қарастырды. Рудольф Хаппль және Жан Болония сияқты ғалымдар Блашко сызықтарын Лангер сызықтары сияқты басқа сызықтық құбылыстардан одан да ажыратып, Блашконың бастапқы карталарына кірмеген бас, бет және мойын аймақтарын қамти отырып, адам денесіндегі сызықтардың картасын кеңейтті.
Alfred Blaschko, a private practice dermatologist from Berlin, first described and drew the patterns of the lines of Blaschko in 1901. He obtained his data by studying over 140 patients with various nevoid and acquired skin diseases and transposed the visible patterns the diseases followed onto dolls and statues, then compiled the patterns onto a composite schematic of the human body. He described a system of lines across the surface of the human body that nevi and dermatological diseases tended to follow, unrelated to the dermatomes of the body or any other cutaneous or subcutaneous structure. In the same month of 1901, an American dermatologist named Douglas Montgomery presented his own research paper before the American Dermatological Society, based on his studies of extensive linear nevi in human patients. Similar to Blaschko, he suggested that the linear patterns of nevi followed "streams" of tissue growth that occurred during embryogenesis rather than being related to an epidermal structure. In 1945, the Journal of Heredity published Russian scientist Moisey Davidovich Zlotnikov's research describing a 24 year old woman with a unilateral, systematized nevus across the left side of her body, and proposed that the disorder was due to a mutation during the cell cleavage stage of development. Based on this hypothesis, Zlotnikov suggested that the only probable explanation for the sagittal asymmetry of the disease was a genetic mosaicism in the patient. However, this proposal was not widely explored until re hypothesized by German dermatologist Rudolf Happle in the 1970s due to the state of genetic and medical research in the Soviet Union at the time, and recent end of World War II. Scientists such as Rudolf Happle and Jean Bolognia have further differentiated Blaschko's lines from other linear phenomena such as Langer's lines and expanded the map of the lines over the human body to include areas of the head, face, and neck, where Blaschko's original maps did not cover.