Адамс-Оливер синдромы: Сирек туа біткен аурудың сипаттамасы және генетикалық себептері
Adams–Oliver syndrome
Адамс-Оливер синдромы – сирек туа біткен ауру. Шашыраңқы тері зақымдары, қаңқа ақаулары, және аяқ-қол мүшелерінің кемістігімен сипатталады. Диагностика және көріністері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамс-Оливер синдромы (АОС) – шашыраңқы тері және бас сүйегінің кемістіктерімен (cutis aplasia congenita), аяқ-қолдардың көлденең зақымдануларымен және терінің дақтанып көрінуімен сипатталатын сирек туа біткен ауру.
Adams–Oliver syndrome (AOS) is a rare congenital disorder characterized by defects of the scalp and cranium (cutis aplasia congenita), transverse defects of the limbs, and mottling of the skin.
Белгілері мен симптомдары
АОС-тың екі негізгі белгісі – сүйек ақауларымен бірге немесе оларсыз туа біткен тері аплазиясы және аяқ-қолдың ұшындағы көлденең ақаулар. Cutis aplasia congenita – туылған кезде дененің кез келген бөлігінде терінің жоқтығы; АОС-та тері аплазиясы бас сүйегінің жоғарғы бөлігінде пайда болады. Зақымданудың мөлшері әртүрлі болуы мүмкін, жалғыз дөңгелек шашты жапсырмалардан бастап бас сүйегінің ішкі құрылымдарының толық ашылуына дейін жетеді. Жоғарғы, төменгі немесе екі аяқ-қолдың ұшындағы ақаулардың (мысалы, қысқарған саусақтар) түрлі дәрежелері де кездеседі. АОС-қа шалдыққан адамдарда жеңіл өсу кемістігі болуы мүмкін, олардың бойы қалыпты деңгейдің төменгі шегінде болады. Тері көбінесе мәрмәр тәрізді көрініспен (cutis marmorata telangiectatica congenita) сипатталады. Сонымен қатар, жүрек-қан тамырларының ақаулары, ерін және/немесе таңдайдың жарылуы, бүйрек жүйесінің бұзылулары, неврологиялық бұзылулар (құрылыстар мен дамудың қалыптан қалуы секілді) сияқты басқа туа біткен аномалиялар да кездесуі мүмкін. Қан тамырларындағы өзгермелі ақаулар сипатталған, олардың ішінде гипопластикалық аорта доғасы, орталық ми артериясы, өкпе артериялары бар. АОС-та сипатталған басқа да қан тамырларының ақауларына порталық венаның жоқтығы, порталық склероз, артериовеноздық аномалиялар, қалыпсыз кіндік тамырлары және кеңейген бүйрек тамырлары жатады.
Two key features of AOS are aplasia cutis congenita with or without underlying bony defects and terminal transverse limb defects. Cutis aplasia congenita is defined as missing skin over any area of the body at birth; in AOS skin aplasia occurs at the vertex of the skull. The size of the lesion is variable and may range from solitary round hairless patches to complete exposure of the cranial contents. There are also varying degrees of terminal limb defects (for example, shortened digits) of the upper extremities, lower extremities, or both. Individuals with AOS may have mild growth deficiency, with height in the low normal percentiles. The skin is frequently observed to have a mottled appearance (cutis marmorata telangiectatica congenita). Other congenital anomalies, including cardiovascular malformations, cleft lip and/or palate, abnormal renal system, and neurologic disorders manifesting as seizure disorders and developmental delay are sometimes observed. Variable defects in blood vessels have been described, including hypoplastic aortic arch, middle cerebral artery, pulmonary arteries. Other vascular abnormalities described in AOS include absent portal vein, portal sclerosis, arteriovenous malformations, abnormal umbilical veins, and dilated renal veins.
Генетика
АОС бастапқыда бірнеше буынға созылған, бірнеше ауру жұптасқан отбасылар туралы хабарламаларға байланысты аутосомалық-доминанттық тұқым қуалаушылыққа ие деп сипатталды. DOCK6, RBPJ, EOGT, NOTCH1 және DLL4. ARHGAP31 және DOCK6 екеуі де Rho GTPase отбасының мүшелерін бақылайтын және әсіресе Cdc42 және Rac1 белсенділігін реттейтін реттеуші ақуыздар болып табылады. ARHGAP31 (GTPазаны белсендіретін белок) аутосомалық-доминантты мутациялары және DOCK6 (гуанин нуклеотидтік алмасу факторы) аутосомалық-рецессивті мутациялары белсенді емес GTPазаның жинақталуына және цитоскелеттің бұзылуына әкеледі. RBPJ, EOGT, NOTCH1 және DLL4 барлығы Notch сигналдық жолына қатысады. EOGT-дегі мутациялар аутосомалық-рецессивті тұқым қуалаушылықпен АОС-та кездеседі; АОС-та жүрек және қан тамырларының аномалияларының жиі кездесуіне байланысты, АОС-та байқалатын ақаулар спектрі қан тамырларының даму бұзылуынан туындауы мүмкін деген гипотеза қолданылады. Сирек жағдайларда АОС хромосомалық транслокациялармен байланысты болуы мүмкін. ALX4, ALX1, MSX1, MSX2, P63, RUNX2 және HOXD13 сияқты үміткер гендер тобы тексерілді, бірақ ауруға себеп болатын мутациялар анықталмады. Соңғы кезде алты гендегі мутациялар анықталды, бұл Rho GTPase отбасы мен Notch сигналдық жолын АОС патогенезіндегі маңызды факторлар ретінде көрсетеді.
AOS was initially described as having autosomal dominant inheritance due to the reports of families with multiple affected family members in more than one generation. DOCK6, RBPJ, EOGT, NOTCH1, and DLL4. ARHGAP31 and DOCK6 are both regulatory proteins that control members of the Rho family of GTPases and specifically regulate the activity of Cdc42 and Rac1. Autosomal dominant mutations in ARHGAP31 (a GTPase activating protein) and autosomal recessive mutations in DOCK6 (a guanine nucleotide exchange factor) cause an accumulation of the inactive GTPase and lead to defects of the cytoskeleton. RBPJ, EOGT, NOTCH1 and DLL4 are all involved in the Notch signalling pathway. Mutations in EOGT are found in AOS with autosomal recessive inheritance; Combined with the common association of cardiac and vascular abnormalities in AOS, it has been hypothesized that the spectrum of defects observed in AOS could be due to a disorder of vasculogenesis. In rare cases, AOS can be associated with chromosomal translocations. A panel of candidate genes (including ALX4, ALX1, MSX1, MSX2, P63, RUNX2 and HOXD13) were tested but no disease causing mutations were identified. More recently, mutations in six genes have been identified, highlighting the Rho family of GTPases and the Notch signalling pathway as important factors in the pathogenesis of AOS.
Менеджмент
Ауырлық дәрежесі жоғары болған жағдайда, бас терісі және/немесе бас сүйегінің кемістіктеріне ерте хирургиялық араласу және тіндік ауыстыру қажет. АОЗ-ды басқару көбінесе симптомдық болып табылады және жеке адамдағы түрлі туа біткен аномалияларды емдеуге бағытталған.
Management of AOS is largely symptomatic and aimed at treating the various congenital anomalies present in the individual. When the scalp and/or cranial bone defects are severe, early surgical intervention with grafting is indicated.
Болжам
Жалпы болжам көп жағдайда өте жақсы. Адамс-Оливер синдромы бар балалардың көпшілігі қалыпты өмір сүру ұзақтығын күте алады. Дегенмен, бас терісі мен бас сүйегінің ауыр зақымдары бар адамдарда геморрагия және менингит сияқты асқынулар туындауы мүмкін, бұл ұзақ мерзімді мүгедектікке алып келуі мүмкін.
The overall prognosis is excellent in most cases. Most children with Adams–Oliver syndrome can likely expect to have a normal life span. However, individuals with more severe scalp and cranial defects may experience complications such as hemorrhage and meningitis, leading to long term disability.
Эпидемиология
АОС – сирек кездесетін генетикалық ауру, және оның жылдық көрінісі немесе жалпы таралуы белгісіз. Медициналық әдебиеттерде осы ауруға шалдыққан 100-200 адам туралы хабарламалар бар. Шамамен, әр 225 000 тірі туған баланың біреуінде осы ауру кездеседі деп есептеледі.
AOS is a rare genetic disorder and the annual incidence or overall prevalence of AOS is unknown. Between 100 200 individuals with this disorder have been reported in the medical literature. It's estimated to affect approximately 1 in every 225,000 live births.
Тарих
АОС алғаш рет американдық педиатриялық кардиолог Форрест Х. Адамс және клиникалық генетик Кларенс Пол Оливер сегіз адамнан тұратын отбасыда байқалған.
AOS was first reported by the American pediatric cardiologist Forrest H. Adams and the clinical geneticist Clarence Paul Oliver in a family with eight affected members.