Гильберт: Лотарингиялық герцог және саяси күрескер
Gilbert, Duke of Lorraine
Гилберт (890-939) – Лотарингия герцогі, Оттон I-нің туысы. Эхтернах, Мальмеди, Маастрихт және Трир аббаттығының басшысы. Тарихы, билік мерзімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гилберт (немесе Гизелберт) (890 ж. шамамен – 2 қазан 939 ж.) – Регинаның ұлы және Отон императоры Оттон I-нің әйелінің бауыры. Ол 939 жылға дейін Лотарингия (немесе Лотарингия) герцогы болды. Гилберт сонымен қатар Эхтернах, Стабло-Малмеди, Маастрихттің Санкт-Серватиус және Трирдің Санкт-Максимин аббаттығының монахы болды. Гилберттің билікке келуінің басталуы белгісіз. 910 жылы Лотарингияның дуксі есімдері айтылады, бұл Гилберт болуы мүмкін. Лотарингия 911 жылы Карл III-ті қолдады, ол 922 жылы Батыс Францияда Роберт тарапынан тақтан түсірілді, бірақ Лотарингияда патша болып қалды және 923 жылы тұтқынға алынғанға дейін Батыс Францияны қайта басып алуға тырысты. 923 жылы Гилберт және Трир архиепископы Руотгер Отон патшасы Генрих I-ді Лотарингияға шабуыл жасауға шақырды. 924 жылы Гилберт адалдығын Батыс франк патшасы Рудольфқа ауыстырды. Генрих 925 жылы Лотарингияны басып алғаннан кейін, Гилберт оған адалдық серт берді, ал Генрих Маастрихттегі Санкт-Серватиус аббаттығын (ол 919 жылы алынып, Трир шіркеуіне берілген) Гилбертке қайтарды. Олардың қарым-қатынасын нығайту үшін Гилберт Генрихтің қызы Герберга Саксонскаяға үйленді. 936 жылы Генрихтің қайтысынан кейін, Гилберт 939 жылы Генрихтің ұлы Оттон I-ге қарсы көтеріліс жасап, Батыс франк патшасы Людовик IV-ке адалдық танытты. Гилберт 939 жылы Андернах шайқасында Оттон I әскерінен жеңілгенге дейін үш жыл бойы дерлік тәуелсіз болды. Гилберт тұтқынға алынды, бірақ қашуға тырысты; қашып бара жатып, Рейн өзенін кесіп өтуге тырысқанда суға батып қайтыс болды. Лотарингия Бавария герцогы Генрих I-ге берілді.
Gilbert (or Giselbert) (c. 890 – 2 October 939) was son of Reginar and the brother in law of the Ottonian emperor, Otto I. He was duke of Lotharingia (or Lorraine) until 939. Gilbert was also lay abbot of Echternach, Stablo Malmedy, St Servatius of Maastricht, and St Maximin of Trier. The beginning of the reign of Gilbert is not clear. A dux Lotharingiae is mentioned in 910 and this may have been Gilbert. Lotharingia sided with Charles III in 911, who was deposed in West Francia in 922 by Robert but remained king in Lotharingia, from where he tried to reconquer West Francia until being imprisoned in 923. In 923, Gilbert and Archbishop Ruotger of Trier invited the Ottonian king Henry I to invade Lotharingia. In 924, Gilbert changed his allegiance over to the West Frankish king Rudolf. After Henry managed to occupy Lotharingia in 925, Gilbert swore fealty to him and Henry transferred the abbey of St Servatius of Maastricht (which had been taken from him and given to the church of Trier in 919) to Gilbert. To secure their relationship, Gilbert was also married to Henry's daughter, Gerberga of Saxony. Following Henry's death in 936, Gilbert rebelled against the former's son, Otto I in 939, changing his allegiance to the West Frankish king, Louis IV. Gilbert managed to be practically independent for three years until he was defeated by the army of Otto I in 939 at the Battle of Andernach. Gilbert was made prisoner, but managed to escape; while fleeing, he drowned trying to cross the Rhine. Lorraine was given to Henry I, Duke of Bavaria.