Рональд Макмиллан Белл: Парламентарий және адвокат өмірі мен қызметі
Ronald Bell (politician)
Рональд Макмиллан Белл – британский юрист, депутат парламента (1945-1982). Биография, карьера, военная служба и достижения видного политика Великобритании.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Рональд Макмиллан Белл КК (14 сәуір 1914 – 27 ақпан 1982) – Ұлыбританиядағы адвокат және консервативті партиядан парламент депутаты, 1950 жылдан 1974 жылға дейін Оңтүстік Букингемшир сайлау округін, ал 1974 жылдан 1982 жылға дейін Биконсфилд сайлау округін өкілдік етті. Ол 1945 жылдың мамыр айындағы қосымша сайлауда Ньюпорт сайлау округін қысқа мерзімге өкілдік еткен, бірақ екі айдан кейін өткен жалпы сайлауда орын алған жоқ. 1966 жылы патшаның кеңесшісі (Queen's Counsel) атағына ие болды және 1980 жылы рыцарь атағымен марапатталды.
Sir Ronald McMillan Bell QC (14 April 1914 – 27 February 1982) was a barrister and Conservative Member of Parliament in the United Kingdom, representing South Buckinghamshire from 1950 to 1974 and Beaconsfield from 1974 to 1982. He also briefly represented the Newport constituency from a by election in May 1945 until the general election two months later. He was appointed a Queen's Counsel in 1966 and was knighted in 1980.
Отбасы және білім
Кардифф қаласында Джон Беллдің кіші ұлы ретінде дүниеге келген жас Белл Кардифф жоғары мектебінде және Оксфордтағы Магдален колледжінде оқыды, 1936 жылы бакалавр, ал 1941 жылы магистр атағын алды.
Born in Cardiff, the younger son of John Bell, the young Bell was educated at Cardiff High School and Magdalen College, Oxford, graduating BA in 1936 and MA in 1941.
Әскери және азаматтық өмір
1938 жылы Белл Лондонның Грей Инн қаласындағы адвокаттық коллегияға қабылданды, содан кейін 1939 жылдан 1946 жылға дейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз күштерінің ерікті резервінде қызмет етті. Демобилизациядан кейін ол Лондон мен Оңтүстік-Шығыс аймағында адвокаттық тәжірибесімен айналысты. 1966 жылы ол "Жібек" (Queen's Counsel) дәрежесін алды. 1975 жылы Рединг университетінің сотының мүшесі болып тағайындалды. 1947-1949 жылдары Лондондағы Паддингтон округі кеңесінің мүшесі болды және 1950 жылғы жалпы сайлауда Оңтүстік Бэкингемширден консерватор депутаты болып сайланды. Осы округ 1974 жылғы ақпан айындағы жалпы сайлауда таратылғаннан кейін, ол 1974 жылдан бастап жаңа Биконсфилд округінен сайланды. Сол жылы ол Еуропалық заңнама жөніндегі Парламенттік комиссияның мүшесі болды. 1964 жылғы 22 желтоқсандағы дауыс беруде Белл өлім жазасын жоюға қолдау білдірген 91 консерватор депутатының бірі болды. Белл Угандалық азиялықтардың Ұлыбританияға кіруіне қарсы болды, олар "Үндістанда туған немесе Үндістанмен тығыз байланыста болған, Ұлыбританиямен туғандық немесе тұрғын орын бойынша ешқандай байланысы жоқ" деді. 1973 жылғы қаңтарда Белл және Пауэлл Хиттің инфляцияға қарсы заңына қарсы шықты, Белл бағалар мен табыс саясаты британдық өмір салтына қайшы келетінін және консерваторлық шаралар еместігін айтты. Сонымен қатар, Николас Ридли "дұрыс экономикалық саясат" қажет екенін айтты, ал Ричард Боди инфляцияның нақты себебі – үкімет шығындарының артық болуы екенін мәлімдеді. 1975 жылы Белл Маргарет Тэтчердің партияны жетекші етуге жасаған сәтті әрекетін қолдады, алдымен Эдвард Хитке қарсы сэр Хью Фрейзерге дауыс берді.
In 1938, Bell was called to the Bar from Gray's Inn, London, and then served in the Royal Navy Volunteer Reserve from 1939 to 1946, during the Second World War. After demobilisation he returned to practise as a barrister in London and on the South Eastern Circuit. He took silk (became a Queen's Counsel) in 1966. In 1975, he was appointed as a member of Court of the University of Reading. He was a member of Paddington Borough Council in London from 1947 to 1949, and was elected as Conservative MP for South Buckinghamshire at the 1950 general election. When that constituency was abolished, with effect from the February 1974 general election, he was elected for the new Beaconsfield from 1974. That year, he became a member of the Parliamentary Select committee on European Legislation. In a vote on 22 December 1964, Bell was one of the 91 Tory MPs to vote in favour of the abolition of the death penalty. Bell was opposed to the entry of Ugandan Asians into Britain, stating that "They (Ugandan Asians) were either born in India or retain a close connection with India, they have no connection to Britain by either blood or residence." In January 1973, Bell and Powell were opponents of Heath's Counter Inflation Bill, with Bell arguing that prices and incomes policies were incompatible with the British way of life and were not Conservative measures. At the same time, Nicholas Ridley complained that what was needed was a "proper economic policy", and Richard Body stated that the real cause of inflation was too much government spending. In 1975, Bell supported Margaret Thatcher's successful bid to lead the party, having firstly voted for Sir Hugh Fraser against Edward Heath.
Өлім
Рональд Белл 1982 жылғы 27 ақпанда Ұлыбритания Парламентінің (House of Commons) кеңсесінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Сол күні ертерек ол Лондонда ортақ нарыққа қарсы митингтің төрағасы болды.
Ronald Bell died of a heart attack in his office in the House of Commons on 27 February 1982. Earlier that day he had taken the chair at an anti Common Market rally in London.