Кіріспе

Құрылымдық сақтандыру түрі

АҚШ-та аннуитет – салық төлемін кейінге шегеруге мүмкіндік беретін және әдетте өмір бойына табыс сияқты артықшылықтар ұсынатын қаржылық өнім. Әдетте, бұл өнімдер әр штат бекітіп, реттейтін құрылымдық (сақтандыру) өнімдер ретінде ұсынылады, олар өлім-жітім кестесін пайдаланып жасалады және негізінен өмірді сақтандыру компаниясымен кепілдендіріледі. Тасымалдаушылар сататын аннуитеттердің көптеген түрлері бар. Типик жағдайда, инвестор (әдетте аннуитант) аннуитетке ие болу үшін бір реттік ақшалай жарна төлейді. Полистің шығарылуынан кейін, иесі келісімшартты аннуитациялауға (төлемдерді алуды бастауға) белгілі бір мерзімге (мысалы, 5, 10, 20 жыл, өмір бойы) шешім қабылдай алады. Бұл процесс аннуитациялау деп аталады және зейнеткерлік кезеңінде аннуитанттың (немесе бірлескен аннуитанттардың) өліміне дейін болашақ табыстың болжамды, кепілдікпен қамтамасыз етілген ағынын ұсынуы мүмкін. Балама ретінде, инвестор келісімшартты аннуитациялауды кейінге шеге отырып, кейінірек үлкен төлемдер алуға, ұзақ мерзімді күтімге кеткен шығыстарды өтеуге немесе белгілі бір бенефициарға максималды біржолғы төлем алуға мүмкіндік алады.

Тарих

Аннуитеттер қазіргі түрінде бірнеше онжылдықтар ғана қолданыста болса да, жеке адамға немесе отбасыға табыс ағынын төлеу идеясы Рим империясына дейін барып такалады. Латын тіліндегі “annua” сөзі жылдық жәрдемақыны білдірген, ал императорлар тұсында бұл сөз жыл сайын төлем жасайтын шартты білдірген. Адамдар бір рет ірі сома төлеп, содан кейін өмірінің соңына дейін немесе белгілі бір мерзімге дейін жыл сайын төлем алып тұратын. Римдік спекулянт және юрист Гней Домиций Анний Ульпиан осы аннуитеттердің алғашқы сатушыларының бірі ретінде танылған, сондай-ақ ол алғашқы актуариялық өмір кестесін жасаған деп есептеледі. Римдік сарбаздарға әскери қызметі үшін сыйақы ретінде аннуитет төленген. Орта ғасырларда феодалдар мен патшалар тұрақты соғыстар мен қақтығыстардың ауыр шығындарын жабу үшін капитал жинауға көмектесу үшін аннуитеттерді пайдаланған. Осы кезеңде аннуитеттердің ең танымал түрі – тотин болған, онда жылдық төлемдердің белгілі бір сомасы тірі қалған мүшелердің саны азайған сайын, ең ұзақ өмір сүрген инвесторларға төленетін төлемдердің өсуіне әкелетін. АҚШ-та аннуитеттерді пайдаланудың алғашқы жазбаларының бірі 1720 жылы Пресвитериан шіркеуімен байланысты. Мақсаты – егде жастағы пасторлар мен олардың отбасыларын қамтамасыз ету болған, кейіннен бұл көмек жесірлер мен жетімдерге де ұсынылды. 1812 жылы Пенсильвания компаниясы АҚШ-та жалпы халыққа аннуитеттер ұсына бастаған алғашқы компаниялардың бірі болды. Аннуитеттерді пайдаланумен танымал болған көрнекті тұлғалар: Бенджамин Франклин Бостон және Филадельфия қалаларына көмектескен; Бейб Рут Ұлы депрессия кезінде шығынға ұшырамаған, О. Дж. Симпсон табысын сот процестерінен және кредиторлардан қорғаған. Бен Бернанке 2006 жылы өзінің негізгі қаржы активтері екі аннуитеттен тұратынын мәлімдеді.

Жалпы

АҚШ-та аннуитет келісімшарттары Ішкі кіріс кодексімен анықталады және жеке штаттармен реттеледі. Айнымалы аннуитеттерде өмірді сақтандыру және инвестициялық өнімдердің ерекшеліктері бар. АҚШ-та аннуитеттік сақтандыруды тек өмірді сақтандыру компаниялары ғана шығара алады, бірақ ерікті тараптар арасында жеке аннуитеттік келісімдер жасасуға болады, әдетте олардың мақсаты салықтарды төмендету болып табылады. Сақтандыру компаниялары штаттармен реттеледі, сондықтан кейбір штаттарда қолжетімді келісімшарттар немесе опциялар басқа штаттарда болмауы мүмкін. Дегенмен, олардың федералдық салықтық режимі Ішкі кіріс кодексімен реттеледі. Айнымалы аннуитеттерді Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы реттейді, ал айнымалы аннуитеттерді сатуды Қаржы индустриясын реттеуші орган (FINRA) (АҚШ-та бизнес жүргізетін барлық бағалы қағаздар фирмалары үшін ең ірі мемлекеттік емес реттеуші орган) қадағалайды. Аннуитеттің екі мүмкін кезеңі бар: біріншісі – клиент ақшаны шотқа салып, жинақтайтын кезең (кешіктіру кезеңі), екіншісі – клиенттердің белгілі бір мерзімге төлем алатын кезеңі (аннуитет немесе табыс кезеңі). Осы соңғы кезеңде сақтандыру компаниясы белгілі бір мерзімге, мысалы, бес жылға немесе келісімшартта аталған клиент(тер) ("аннуитант(тар)") қайтыс болғанға дейін жалғасатын табыс төлемдерін жүзеге асырады. Өмір бойына аннуизация жасалған жағдайда, белгілі бір мерзімге, мысалы, он жылға өлімнен кейінгі жәрдемақы кепілдігі болуы мүмкін. Кешіктіру кезеңі бар аннуитеттік келісімшарттарда әрқашан аннуитеттік кезең болады және олар кешіктірілген аннуитеттер деп аталады. Аннуитеттік келісімшарт тек аннуитеттік кезеңнен ғана тұруы мүмкін; мұндай келісімшарт дереу аннуитет деп аталады. Бірақ бұл әрқашан осылай бола бермейді.

Тез арада төленетін аннуитеттер

Қаржылық теорияда қолданылатын "аннуитет" термині қазіргі кезде бірден төленетін аннуитет деп аталатын нәрсемен тығыз байланысты. Бұл – ақша сомасына қарыстырып, эмитенттің бірнеше төлем жасауына кепілдік беретін сақтандыру полисі. Бұл төлемдер белгілі бір мерзімге, бір немесе екі адамның өмірінің соңына дейін, тіпті олардың арасындағы ең ұзақ мерзімге дейін біркелкі немесе кезеңдік төлемдер түрінде болуы мүмкін. Сондай-ақ, бірден төленетін аннуитет бойынша төлемдерді белгілі бір инвестициялардың, әдетте облигациялар мен акциялардың өзара қорларының көрсеткіштеріне байланысты өзгертуге болады. Мұндай шарт өзгермелі бірден төленетін аннуитет деп аталады. Сондай-ақ, төмендегі өмірлік аннуитетті қараңыз. Бірден төленетін аннуитеттің басты ерекшелігі – ол салықтық жеңілдікпен өсетін жинақтарды бөлу құралы болып табылады. Зейнетақы төлемін қамтамасыз ету үшін бірден төленетін аннуитеттерді пайдалану жиі кездеседі. АҚШ-та білікті емес бірден төленетін аннуитеттерге қатысты салық салу бойынша әрбір төлем негізгі соманың қайтарымынан (осы бөлігіне салық салынбайды) және табыстан (капиталдық табыс ставкалары емес, жалпы табыс ставкалары бойынша салық салынады) тұрады. IRA ретінде қаржыландырылған бірден төленетін аннуитеттерге салықтық артықшылықтар қарастырылмаған, бірақ үлестіру әдетте IRS RMD талабын орындайды және иесінің басқа IRA шоттары үшін де RMD талабын орындай алады (IRS Sec 1.401(a)(9) 6 қараңыз). Егер кейінге қалдырылған аннуитет аннуитеттелген болса, ол сол кезден бастап бірден төленетін аннуитет сияқты жұмыс істейді, бірақ төменгі бастапқы құнымен, сондықтан төлемнің үлкен бөлігіне салық салынады.

Белгілі бір мерзімге арналған аннуитет

Бұл түрдегі дереу аннуитет сақтандырылғанға белгілі бір мерзім ішінде (яғни, нақты мерзім) төлем жасайды және бұл мерзім біткен кезде тоқтатылатын қажеттілікті қаржыландыру үшін қолданылады (мысалы, ол мерзімді өмір сақтандыру полисінің жарналарын төлеуге жұмсалуы мүмкін). Сондықтан, адам аннуитет төлейтін жылдар санын басып өтуі мүмкін.

Өмірлік аннуитет

Өмір бойы немесе өмір бойы бір реттік төленетін аннуитет зейнетақы алушыға белгілі бір пайда немесе зейнетақы жоспары сияқты өмір бойы табыс беру үшін қолданылады. Өмірлік аннуитет сатып алушы (келісімшарт иесі) сақтандыру компаниясына берген несиеге ұқсайды, ол бастапқы капиталды немесе негізгі соманы (салық салынбайтын) пайызбен және/немесе табыспен (қалыпты табыс ретінде салық салынады) аннуитеттің негізі болған адамға қайтарады. Несиенің күтілетін мерзімі аннуитет иесінің өмір сүру ұзақтығына байланысты. Сақтандыру компаниясы өмір бойы табыс беруді қамтамасыз ету үшін "қайырымдылық субсидиясы" немесе "үлкен сандар заңы" деп аталатын ұғымға сенеді. Аннуитеттерді ұстаушылардың өмір сүру ұзақтығы халықтың орташа жасына шамамен таралатынын күтуге болады, сондықтан ертерек қайтыс болғандар одан әрі өмір сүретіндерге көмектесу үшін табысынан бас тартады, әйтпесе олардың қаржысы таусылып кетер еді. Осылайша, бұл ұзақ өмірді сақтандырудың бір түрі (төменде де қараңыз). Өмірлік аннуитет, ең жақсы жағдайда, адамның қанша уақыт өмір сүретінін білмейтін кезде туындайтын қиындықтарды азайта алады, сондықтан олар жинаған ақшаларын қалай жұмсау керектігін білмейді. Тұтыну бағасы индексіне байланысты төлемдері бар өмірлік аннуитеттер бұл мәселенің қанағаттанарлық шешімі болуы мүмкін, бірақ Солтүстік Америкада оларға деген сұраныс аз.

Өмірге ануитет нұсқалары

Қосымша шығындарға (төлемдердің (сыйлықақының) көтерілуі немесе жәрдемақының төмендеуі арқылы) аннуитет немесе жәрдемақы қосымшасын басқа адамның өміріне – мысалы, жұбайының, отбасы мүшесінің немесе досының – сатып алуға болады, оның өмірінің барысында аннуитет толығымен немесе жартылай кепілді болады. Мысалы, зейнетақы алушы қайтыс болғаннан кейін жұбайына төленетін аннуитетті сатып алу жиі кездеседі, әрі жұбайы тірі болғанша төлемдер жалғаса береді. Жұбайға төленетін аннуитет реверсиялық аннуитет немесе мұрагерлік аннуитет деп аталады. Дегенмен, егер зейнетақы алушының денсаулығы жақсы болса, тек оның өмірі үшін жоғары төлемді таңдап, сондай-ақ мұрагерге табыс беретін өмір сақтандыру полисін сатып алу тиімдірек болуы мүмкін. Таза өмірлік аннуитет зейнетақы алушының келісімшарт бойынша салған инвестициясын қайтарып алудан бұрын қайтыс болса, ауыр салдарға әкелуі мүмкін. Мұндай жағдай – яғни, қаражатты жоғалту – белгілі бір мерзімге кепілдік беру арқылы азайтылуы мүмкін, онда аннуитет беруші кемінде белгілі бір жыл ішінде аннуитет төлемдерін жасауға міндетті болады. Егер зейнетақы алушы белгіленген мерзімнен асып кетсе, аннуитет төлемдері оның қайтыс болуына дейін жалғасады, ал егер ол белгіленген мерзімнен бұрын қайтыс болса, оның мүлігі немесе мұрагері қалған төлемдерді алуға құқылы болады. Таза өмірлік аннуитет пен белгілі бір мерзімге кепілдік берілген аннуитет арасындағы айырмашылық – соңғысының аннуитет төлемі кіші болады. Белгілі бір мерзімге кепілдік берілген аннуитетке қолдануға болатын балама – аннуитетте жоғалған сыйлықақыны өтеу үшін бір реттік сыйлықақы төленетін өмір сақтандыру полисін сатып алу. Кейбір сақтандыру компаниялары темекі шегушілерге немесе белгілі бір ауруы бар адамдарға арналған өмірлік аннуитеттерді ұсынады. Өмір сүру ұзақтығы төмендегендіктен, сатып алушыға төленетін жылдық төлем мөлшері артады. Өмірлік аннуитеттердің бағасы зейнетақы алушының төлемдерді алу үшін тірі қалу ықтималдығына негізделген. Ұзақ өмір сүруге арналған сақтандыру – төлемдерді өмірдің соңына дейін кейінге қалдыратын аннуитет түрі. Әдеттегі ұзақ өмір сүру шарты зейнеткерлікке шығу кезінде немесе одан бұрын сатып алынады, бірақ төлемдер зейнеткерлікке шыққаннан кейін 20 жыл өткен соң ғана басталады. Егер мүрагер төлемдер басталар алдында қайтыс болса, ешқандай төлем жасалмайды. Бұл аннуитет құнын күрт төмендетіп, сонымен бірге адамның қаражатынан асып кетуден қорғайды.

Келесі нысан бойынша есептелген

Аннуитет терминінің екінші қолданысы 1970 жылдары пайда болды. Мұндай келісім-шартты дұрысырақ кейінге қалдырылған аннуитет деп атауға болады, және ол негізінен ақшаны жинақтау құралы болып табылады, оларды кейіннен бірден аннуитет түрінде немесе біржолғы төлем ретінде алу мақсатында. Жеке тұлғаларға тиесілі кейінге қалдырылған аннуитеттердің барлық түрлерінде ортақ нәрсе – шоттағы құндылықтың өсуі осы өсім алынғанға дейін салықтан босатылады. Бұл салықты кейінге қалдыру деп те аталады. Тек пайыздық табыс арқылы өсетін кейінге қалдырылған аннуитет – тұрақты кейінге қалдырылған аннуитет (ТҚҚ) деп аталады. Акциялар немесе облигациялар қорларына инвестициялауға мүмкіндік беретін және шоттың құны бастапқы инвестицияланған сомадан жоғары болады деген кепілдік берілмейтін кейінге қалдырылған аннуитет – өзгермелі аннуитет (ӨҚҚ) деп аталады. 1995 жылы жаңа бір категориядағы кейінге қалдырылған аннуитет пайда болды, ол – тұрақты индекстелген аннуитет (ТИҚ) деп аталады (бастапқыда «Equity Indexed Annuity» деп аталған). Тұрақты индекстелген аннуитеттерде тұрақты және өзгермелі кейінге қалдырылған аннуитеттердің ерекшеліктері болуы мүмкін. Сақтандыру компаниясы әдетте ТИҚ үшін ең төменгі кірісті кепілдендіреді. Егер инвестор «қалыпқа келтіру» кезеңінен бұрын полисті тоқтатса (немесе одан бас тартса), ол ақша жоғалтуы мүмкін. Типикалық ТИҚ-тың кірістілігін өте қарапайым түрде былай түсіндіруге болады: ол дивидендтерді ескермей, мақсатты қор нарығы индексінің өсіміне көбейтілген белгілі бір «қатысу үлесіне» тең. Пайыздық шектеулер немесе әкімшілік комиссия қолданылуы мүмкін. АҚШ-тағы кейінге қалдырылған аннуитеттердің артықшылығы – барлық капиталдық табыстар мен кәдімгі табыстарға салық салу олар алынғанға дейін кейінге қалдырылады. Теориялық тұрғыдан алғанда, мұндай салықты кейінге қалдыру арқылы жинақталған ақшаны көбірек пайдалануға болады, бұл жоғары кіріс әкелуі мүмкін. Алайда, кемшілігі – кейінге қалдырылған аннуитеттен алынған сомалар алынғанда немесе мұрагерлікке берілгенде, пайыздық табыстар/өсім бірден кәдімгі табыс ретінде салық салынады.

Кейінге қалдырылған аннуитеттерге қатысты сын көзқарас

Кейбір аннуитеттерде кейінге қалдырылған тапсыру төлемдері болмайды және қаржы маманы комиссия алмайды, бірақ қаржы маманы өз кеңесі үшін ақы алуы мүмкін. Бұл келісімшарттар "жүксіз" айнымалы аннуитет өнімдері деп аталады және әдетте ақы төлеу негісіндегі қаржы жоспарлаушыдан немесе тікелей жүксіз өзара қор компаниясынан қол жетімді. Әрине, мұндай келісімшарттарға түрлі төлемдер салынуы мүмкін, бірақ олар тапсырыс бойынша сатудан төмен болады. Аннуитеттерді, өзара қорларды, салықтан босатылған муниципалдық облигацияларды, тауарлар фьючерстерін, пайыздық ставкаларды айырбастауды, қысқасы, кез келген қаржы құралын сатып алуға ниеттенгендер өнімге төленетін төлемдерді және қаржы жоспарлаушының алатын ақысын түсінуі маңызды. Айнымалы аннуитеттер көбінесе дау тудырады, себебі көптеген адамдар қосымша төлемдердің (яғни, негізгі капиталды қорғауды немесе қандай да бір кепілдіктерді ұсынбайтын ұқсас бөлшек саудадағы өзара қорлар үшін алынатын төлемдерден артық төлемдер) инвестордың айнымалы аннуитеттен тыс ұқсас инвестицияларға тікелей инвестициялау арқылы көре алатын табыс деңгейін төмендетуі мүмкін деп санайды. Айнымалы аннуитеттердің маңызды сатылым артықшылығы – олардың көптеген кепілдіктері, мысалы, клиенттің негізгі капиталын жоғалтпауына кепілдік беруі. Сынаушылар мұндай кепілдіктердің қажетсіз екенін айтады, өйткені ұзақ мерзімді перспективада нарық әрқашан өсім көрсеткен, ал басқалары қаржы нарықтарының белгісіздігіне байланысты көптеген инвесторлар кепілдіктерсіз инвестиция жасамайды дейді. Әрине, өткен табыстар болашақ өнімділіктің кепілі емес, және әр түрлі инвесторлардың тәуекелге төзімділігі, инвестициялық горизонттары, отбасылық жағдайлары және т.б. әртүрлі болады. Кез келген бағалы қағаз өнімін сату кезінде өнімнің нақты адамға сәйкестігін мұқият талдау қажет.

Салық салу

АҚШ-тың ішкі кіріс кодексінде жинақтау кезеңіндегі аннуитет құнының өсуі салық төлеу мерзімі кейінге шегеріледі, яғни жеке тұлғаларға тиесілі аннуитеттер үшін ағымдағы табыс салығы қолданылмайды. Салық төлеу мерзімін кейінге шегерудің аннуитеттерге қатысты болуы, олардың АҚШ-та кеңінен қолданылуына әкелді. АҚШ салық кодексіне сәйкес, аннуитет келісімшарттары бойынша алынатын пайда әрқашан белгілі төлемдер түрінде (аннуитациялау) берілуі міндетті емес, және көптеген аннуитет келісімшарттары негізінен салықтық жеңілдіктерді алу үшін емес, тұрақты табыс ағынын қамтамасыз ету үшін сатып алынады. Егер аннуитет білікті зейнетақы жоспарында немесе IRA шотында қолданылса, онда аннуитет төлемінің 100% үлестірілген кезде ағымдағы табыс ретінде салық салынады (өйткені салық төлеушінің аннуитеттегі қаражатқа салық базасы жоқ). Бұл, білікті зейнетақы жоспарына (мысалы, 401K) тікелей қатысумен салынатын салықпен бірдей, себебі салық төлеушінің жоспардағы қаражатқа салық базасы жоқ. Егер аннуитет келісімшарты салық төленгеннен кейінгі қаражат есебінен сатып алынса, онда келісімшарт иесі аннуитациялау кезінде өзінің базасын, салық ережелерінің 1.72 5-тармағына сәйкес, күтілетін құнға шаққандағы базаның үлесі ретінде қайтара алады. (Бұл әдетте «алып тастау коэффициенті» деп аталады). Салық төлеуші өзінің барлық базасын қайтарып алғаннан кейін, одан кейінгі төлемдердің 100% кәдімгі табыс салығына жатады. 2003 жылғы «Жұмыс орындарын құру және экономикалық өсімге салық салуды жеңілдету туралы» заңнан кейін, айнымалы аннуитеттерді салықтық баспана ретінде пайдалану мүмкіндігі азайды, себебі өзара қорлардың өсімі және қазіргі уақытта қордың көп бөлігі дивидендтері ұзақ мерзімді капитал табысы мөлшерлемелерімен салық салынады. Бұл салық салу, айнымалы аннуитеттердің өсімінің кіріс мөлшерлемелері бойынша салық салынуымен салыстырғанда, көп жағдайда айнымалы аннуитеттерді салықтық баспана ретінде пайдалану ұзақ мерзімді ұстау шарттары болмаған жағдайда (мысалы, 20 жылдан астам) тиімсіз етеді.

Сақтандыру компаниясының төлемсіз қалу тәуекелі және мемлекеттік кепілдік беру бірлестіктері

Инвестор аннуитеттік келісімшарттарды жасап беретін сақтандыру компаниясының қаржылық тұрақтылығын қарастыруы керек. 1991 жылы Executive Life Insurance Company компаниясының айқын құлдырауынан бері кем дегенде 62 рет ірі төлем қабілетсіздіктер тіркелді. Сақтандыру компаниясының төлемдерді орындамауы штат заңдарымен реттеледі. Дегенмен, көптеген штаттарда заңдар шамалы ғана өзгеше. Аннуитеттік келісімшарттар сақтандыру компаниясының төлем қабілетсіздігінен белгілі бір сомаға дейін қорғалады, көбінесе 100 000 доллар, бірақ Нью-Йорк, Нью-Джерси және Вашингтон штатында 500 000 долларға дейін жетеді. Калифорния – 100% шегінен төменгі шекке ие жалғыз штат; шегі 300 000 долларға дейін 80% құрайды. Бұл қорғау сақтандыру емес және мемлекеттік органмен қамтамасыз етілмейді. Оны штаттық кепілдік беру қауымдастығы деп аталатын ұйым ұсынады. Төлем қабілетсіздік орын алған жағдайда, кепілдік беру қауымдастығы аннуитет иелерін қорғауға кірісіп, әрбір жағдайды жеке қарастырады. Кейде келісімшарттар төлем қабілетті сақтандыру компаниясымен қабылданып, орындалады. Штаттық кепілдік беру қауымдастығы мемлекеттік орган емес, бірақ штаттар әдетте сақтандыру компанияларының бизнес лицензиясын алу шарты ретінде оған мүше болуын талап етеді. Елу штаттың кепілдік беру қауымдастықтары Ұлттық Өмір және Денсаулық Сақтандыру Кепілдік беру Ұйымдарының (NOLHGA) құрамына кіреді. NOLHGA веб-сайтында ұйым туралы ақпарат, жеке штаттық ұйымдардың веб-сайттарына сілтемелер және басқарушы штат заңдарының толық мәтініне сілтемелер бар. Кепілдік беру қауымдастығының қорғауы мен FDIC-нің банк шоттарын, NCUA-ның кредиттер одағы шоттарын және SIPC-нің брокерлік шоттарын қорғауы арасындағы айырмашылық – тұтынушылар үшін бұл қорғау туралы білу қиын. Әдетте, штат заңдары сақтандыру агенттері мен компанияларына кепілдік беру қауымдастығын жарнамада пайдалануға тыйым салады, ал агенттерге осы веб-сайтты немесе кепілдік беру қауымдастығының бар екенін сақтандыруды сатып алуға ынталандыру ретінде пайдалануға заңмен тыйым салынады (мысалы, ). Бұл, әдетте, мықты сақтандыру компанияларының моральдық тәуекелге қатысты алаңдаушылығына жауап ретінде туындайды.

Кеңесшілердің немесе сатушылардың жалақысы

Кейінге қалдырылған аннуитеттер, оның ішінде тұрақты, тұрақты индекстелген және өзгермелі, әдетте кеңесшіге немесе сатушыға салынған соманың 1 пайызынан 10 пайызына дейін комиссия ретінде төленеді, сондай-ақ 25 базалық пункттен 1 пайызға дейінгі қосымша төлемдер мүмкін. Кейде кеңесші өзінің төлем опциясын таңдай алады, ол 7 немесе 10 пайызды бірден, немесе 5 пайызды бірден және 25 базалық пункттік қосымша төлеммен, немесе 1 пайыздан 3 пайызға дейін бірден және 1 пайыздық қосымша төлеммен болуы мүмкін. Қосымша төлемдер өзгермелі аннуитеттерде жиі кездеседі, ал тұрақты және тұрақты индекстелген аннуитеттер әдетте бірден төленетін комиссияны қарастырады. Кейбір фирмалар инвесторға аннуитет акция класын таңдауға мүмкіндік береді, ол сатушының комиссия мөлшерлемесін анықтайды. Басты айнымалылар – бірден төленетін комиссия және қосымша төлем. Тұрақты және индекстелген аннуитеттер бойынша комиссияларды агенттің өкілдік ететін сақтандыру компаниялары агентке төлейді. Комиссияны клиент (аннуирант) төлемейді. Бірнеше жүксіз өзара қор компанияларынан тікелей тұтынушыларға "No load" өзгермелі аннуитеттері қолжетімді. "Жүксіз" дегеніміз – бұл өнімдерде сату комиссиясы немесе мерзімінен бұрын тоқтату ақысы жоқ.