Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
гербтаңбадағы бояу
the tincture
Style of tincture in heraldry
Эрмин (/ɜːr//m//ᵻ//n/) – гербтаңбада қолданылатын "күллі" бояу түрі, ақ фонға ие және күміс түсті мысықтың (ақ жүнді және қара ұшы бар құйрықты) қысқы терісін бейнелейтін қара пішіндерден тұрады. Орта ғасырлардағы тәж кигізу рәсіміндегі мантилер мен жоғары дәрежелі ақсүйектер мен патшаларға арналған кейбір киімдердің ішкі жағы көптеген ермин терілерінен тігіліп, қара ұшы бар құйрықтары ілінген әсем ақ жүнді қамтамасыз еткен. Ермин терісінің тәж кигізу мантилерімен, тәждермен және ақсүйектердің бас киімдерімен байланысты болуына байланысты, гербтаңбадағы эрмин бояуы көбінесе осы сияқты қолдануларға (яғни, тәждердің, шапқылардың және патшалық шатырдың ішкі жағына) арналған. Гербтаңбада ол әсіресе Бретань герцогтығы және бретондық гербтаңбаларымен байланысты.
Ermine ('/ɜːr//m//ᵻ//n/) in heraldry is a "fur", a type of tincture, consisting of a white background with a pattern of black shapes representing the winter coat of the stoat (a species of weasel with white fur and a black tipped tail). The linings of medieval coronation cloaks and some other garments, usually reserved for use by high ranking peers and royalty, were made by sewing many ermine furs together to produce a luxurious white fur with patterns of hanging black tipped tails. Due largely to the association of the ermine fur with the linings of coronation cloaks, crowns and peerage caps, the heraldic tincture of ermine was usually reserved to similar applications in heraldry (i. e., the linings of crowns and chapeaux and of the royal canopy). In heraldry it has become especially associated with the Duchy of Brittany and Breton heraldry.
Ерминдік таптар
Ермейн нүктесі, құйрықтың дәстүрлі геральдикалық бейнесі, ғасырлар бойы түрлі пішінде болған; оның ең көп кездесетін бейнесі соңында үш түтікше (төменгі жағы), тамырында (жоғарғы жағы) нүктеге жиналады және үш түйірмен бекітіледі. "Эрмин" егер өрістің (немесе кейде нышандың) түсі ретінде көрсетілсе, онда дақтар нышандардың себі немесе үлгісі емес, түстің өзінің бір бөлігі болып табылады. Дегенмен, ермейн нүктесі (осылай көрсетілген) жеке-жеке жылдамдық нысан ретінде немесе қандық байланыстың жоқтығын білдіретін айырма белгісі ретінде де қолданылуы мүмкін. Бұрылыстағы ерминнің құйрықтары бұрылыстың сызығын бойлай өтеді. Уильям Джон Анклстың қаруындағы өрістік ермейн үш көк түсті бұрышпен бұрылыс сияқты жолақтарға бөлінген, сондықтан ермейн құйрықтары (әдеттен тыс) бұрылыс бағытында бейнеленген.
The ermine spot, the conventional heraldic representation of the tail, has had a wide variety of shapes over the centuries; its most usual representation has three tufts at the end (bottom), converges to a point at the root (top), and is attached by three studs. When "ermine" is specified as the tincture of the field (or occasionally of a charge), the spots are part of the tincture itself, rather than a semé or pattern of charges. The ermine spot (so specified), however, may also be used singly as a mobile charge, or as a mark of distinction signifying the absence of a blood relationship. On a bend ermine, the tails follow the line of the bend. In the arms of William John Uncles, the field ermine is cut into bendlike strips by the three bendlets azure, so the ermine tails are (unusually) depicted bendwise.
Вариациялар
Ертедегі қару-жарақтарда ерме және ваир терілері қолданылғанмен, кейін олардың басқа да түрлері пайда болды. Еуропалық және британдық геральдикада тері үлгісі әртүрлі түстерде, басқа бояулардың үстіне белгі ретінде қолданылды (мысалы, алтын фондағы қара ерме дақтары үшін "d'Or, semé d'hermines de sable" деп жазылады). Бұл туралы Джеймс Паркер де, Пимбли де айтқан, бірақ Паркердің өзінің мойындауынша, мұның нақтылығы күмәнді. Артур Чарльз Фокс Дэвис мұны "бұрынғы жаршылар емес, геральдика жазушыларының ақымақтық ойлап табуы" деп сипаттаған.
Though ermine and vair were the two furs used in early armoury, other variations of these developed later. Both in continental heraldry and British, the fur pattern was used in varying colours as a blazon atop other tinctures (e. g., "d'Or, semé d'hermines de sable" for black ermine spots on a gold field James Parker mentions it, as does Pimbley, though by the former's admission this is of doubtful existence. Arthur Charles Fox Davies describes it as a "silly [invention] of former heraldic writers, not of former heralds."