Оңтүстік Америка сұлуқұсы (Ońtústik Amerika sұluqұsı)
Buff-fronted owl
Жаңа түскен мақала: Оңтүстік Америкада кездесетін шағын сұрқайырғыш (Aegolius harrisii) туралы толық ақпарат. Сипаттамасы, таралған аймақтары мен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соты түрі
Species of owl
Сарытөс сұлуқұс (Aegolius harrisii) – кішкентай сұлуқұс. Ол Француз Гвианасы және Суринамнан басқа Оңтүстік Американың барлық елдерінде, шалқап жатқан аймақтарда таралған.
The buff fronted owl (Aegolius harrisii) is a small owl. It is found in widely separated areas in every South American country except French Guiana and Suriname.
Таксономия және жүйелеу
Бұл құсты американдық орнитолог Джон Кассин 1849 жылы сипаттап, оған Nyctale harrisii деген екі атау берді. Бұл есім американдық орнитолог Эдвард Харристің құрметіне берілген. Аэголиус туысына жататын жалғыз түр Оңтүстік Америкада кездеседі. Оның ең жақын туысы – Канада мен АҚШ-тың кішкентай сұр соласы (A. acadicus), ал осы туыстың қалған екі өкілі сол жерде және Мексикада таралған. Оның үш кіші түрі бар: атақты А. h. harrisii, А. h. dabbenei және А. h. iheringi. Соңғысы жеке түр болуы мүмкін деген ұсыныс бар.
The buff fronted owl was described by the American ornithologist John Cassin in 1849, and given the binomial name Nyctale harrisii. The binomial commemorates the American ornithologist Edward Harris. The buff fronted owl is the only member of genus Aegolius in South America. Its closest relative is the northern saw whet owl (A. acadicus) of Canada and the U. S., and the other two extant members of the genus are found there and in Mexico. It has three subspecies, the nominate A. h. harrisii, A. h. dabbenei, and A. h. iheringi. The last of these has been suggested to be a separate species.
Сипаттама
Бұл құс ұзын, салмағы жеңіл, денесі тығыз, құйрығы қысқа және құлақ түктері жоқ, ірі, массивті басы бар. Оның бет дискілері сары-қоңыр, қара жиекпен және жасыл-сары көздерінің үстінде ерекше қара дақтармен сипатталады. Номинативті подвидінің маңдайы мен мойнының артқы жағы сары-қоңыр, ал басының қалған бөлігі мен жоғарғы жағы шоколадты қоңыр. Құйрығы қара түсті, екі ақ жолағы және ақ ұшы бар. Оның иегінде кішкентай қоңыр дақ бар, ал денесінің қалған бөлігі сары-қоңыр. А. h. dabbenei подвидінің жоғарғы жағы қараңғырақ, ал төменгі жағында қызыл қоңыр рең бар. А. h. iheringi подвиді де жоғары жағынан қараңғырақ, ал төменгі жағы терең қызғылт сары түсті.
The buff fronted owl is long and weighs It is compact and has a short tail and a large blocky head without ear tufts. Its facial disks are buff with a black surround and distinctive black patches above its greenish yellow eyes. The nominate subspecies' forehead and hindneck are yellowish buff and the rest of the head and upperparts chocolate brown. The tail is blackish and has two white bars and a white tip. Its chin has a small brown patch and the rest of the underparts are yellowish buff. A. h. dabbenei has darker upperparts and a cinnamon tinge on the underparts. A. h. iheringi is also darker above and its underparts are a deeper orange.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Басты түрі - сарытөс соуыл, Венесуэладан оңтүстікке қарай Перудің оңтүстігіне дейін Анда тауларында сірегіп таралған. А. h. iheringi Боливияда, Парагвайда, Бразилияның шығысында, Бразилияның оңтүстігінде, Аргентинаның солтүстік-шығысында және Парагвайдың солтүстік-шығысында да сірегіп таралған. А. h. dabbenei солтүстік-батыс Аргентинада кездеседі, ал батыс Боливияда байқалған құстар да осы түрге жатуы мүмкін. Венесуэла мен Гайананың оңтүстігіндегі тепуилерде жергілікті түрлердің қандай екені белгісіз. Сарытөс соуыл ашық ылғалды ормандар, құрғақ ормандар, орман шеттері, субтропикалық жаңбырлы ормандар және жеміс ағаштары мен пальмалары бар адамдар өзгерткен аймақтар сияқты әртүрлі ландшафттарда мекендейді. Анд тауларында ол аралығында, ал басқа жерлерде шамамен аралығында таралған.
The nominate subspecies of the buff fronted owl is found discontinuously in the Andes from Venezuela south to southern Peru. A. h. iheringi is also found discontinuously, in Bolivia, Paraguay, eastern Brazil, and in southern Brazil, northeastern Argentina, and northeastern Paraguay. A. h. dabbenei is found in northwestern Argentina, and birds observed in western Bolivia might also be this subspecies. The subspecies of birds found locally on the tepuis of southern Venezuela and Guyana is not known. The buff fronted owl inhabits a variety of landscapes including open humid forest, dry forest, forest edges, subtropical rainforest, and human altered areas with fruit trees and palms. In the Andes it ranges between and elsewhere between about .
Тамақтандыру
Бұл сұңқардың аң аулау әрекеттері мен тамақтануы зерттелмеген. Ол жәндіктер, кеміргіштер, құстар және басқа да кішкентай омыртқалы жануарларды жегені анықталған.
The buff fronted owl's hunting behavior and diet have not been studied. It has been recorded taking insects, rodents, birds, and other small vertebrates.
Өсіру
Бұл құстың көбею кезеңінің уақыты туралы дерлік ештеңе белгілі емес. Наурыз айында Бразилияда үш жұмыртқасы бар ұя табылды; ол өлі пальма ағашының ішінде, тасталған попугай ұясының ойығында болғанға ұқсады. Тағы бір ұясы қуыс ағашта болды.
Almost nothing is known about the buff fronted owl's breeding phenology. A nest with three eggs was found in Brazil in March; it was in a dead palm, in what appeared to be an abandoned parrot nest cavity. Another nest was in a hollow tree.
Дауыстау
Еркек сарықанатты сүңгірдің әні – "жедел, дірілдеп, "фруруруруруруруру" деген дыбыс. Ұядан шыққан балалары "сызырлап, қарқыраған "чит" деп жалбарынады".
The male buff fronted owl's song is "a rapid, wavering trill, 'frurururururururu. Dependent fledglings give a "hissing, raspy 'cheet' begging call".
Мәртебе
IUCN бастапқыда сарытөс сүңгір құсын қауіпке жақын деп бағалаған, бірақ 2004 жылы оны қауіпсіз деп санады. Ол әдетте сирек кездесетін құс деп есептеледі, бірақ оны жай ғана байқамайтын болар. Оның популяциясы белгісіз және тұрақты деп саналады.
The IUCN had originally assessed the buff fronted owl as being Near Threatened but in 2004 downlisted it to being of Least Concern. It is generally thought to be rare but is probably overlooked. Its population is unknown and believed to be stable.