Британ армиясының генералы Джон Трединник Крокер өмірі мен әскери жолы

Кіріспе

Британ армиясының генералы сэр Джон Трединник Кроккер (4 қаңтар 1896 – 9 наурыз 1963) – екі дүниежүзілік соғыста да қатысқан британ армиясының жоғары шенді офицері. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол қатардағы әскер және кіші офицер болып қызмет еткен. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол бригада, дивизия және корпус командирі ретінде көзге түсті, ең танымал рөлі – 1944 жылғы 6 маусымдағы D күні шабуылы кезінде I корпусының бас қолбасшысы (GOC) болуы. Ол корпусты сол шабуылдан кейін Батыс Еуропадағы науқан бойына, шамамен он бір айдан соң Еуропадағы Жеңіс күніне (VE Day) дейін басқарды. Соғыс аяқталғаннан кейін Кроккер Таяу Шығыс құрлық әскерлерінің Бас қолбасшысы (C in C) және Әскерлердің генерал-адъютанты, Армия кеңесіндегі екінші жоғары лауазымды офицер болды. Крокер – ең үздік сарбаз, оны жоғары шенді басшылары, әсіресе фельдмаршал Аланбрук виконты, және бағыныштылары, соның ішінде болашақ фельдмаршал лорд Карвер жоғары бағалады, бірақ ол көбіне танылмаған күйде қалды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылдың тамызында басталған Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң, Крокер 1915 жылдың қарашасында британ армиясына «Артисттер мылтықтары» полкіне, болашақ офицерлерді даярлайтын жаттығу корпусына жеке сарбаз ретінде қабылданып, қызметке кірді. 1917 жылдың 26 қаңтарында ол уақытша лейтенант дәрежесінде Пулемет корпусына (MGC) кірді. Ол соғыста ерекше көзге түсіп, 1918 жылдың сәуірінде Әскери крест (MC) орденімен, ал шілдеде Ардақты қызмет орденімен (DSO) марапатталды. Грантемдегі Пулемет мектебінде оқығаннан кейін Крокер 59-шы (2-ші Солтүстік Мидленд) дивизиясының құрамындағы 174-ші Пулемет ротасына қосылды. Бұл Территориялық күштер (TF) құрамындағы бөлімше болды және ол Батыс майданындағы окоптарда британ экспедициялық корпусының (BEF) бір бөлігі ретінде қызмет етті. Ол өзінің ротасымен бірге, 1918 жылдың наурыз айының басында 59-шы Пулемет батальонының құрамына кірді, 1917 жылдың ортасында Пасшендаэль шайқасында (сонымен қатар Үшінші Ипр шайқасы деп те аталады) және 1918 жылғы неміс армиясының көктемгі шабуылдарында қатысты. 1918 жылдың 26 шілдесінде лейтенант дәрежесіне көтерілді. Оның MC ордені үшін ресми Лондон газетінде жарияланған мақтау қағазында былай делінген: T./2nd Lt. John Tredinnick Crocker, M. G. Corps. «Пулемет батареясының бөлімше командирі ретінде көрсеткен батылдығы мен қызмет адалдығы үшін». Ол батареясы жарылғанша оны қорғады, содан кейін алға жылжып, екі пулеметті құтқарып алып, жағдайдың белгісіздігіне байланысты жаяу әскерге қолдау көрсету үшін алға жеткізді. DSO ордені үшін мақтау қағазында былай делінген: T./2nd Lt. John Tredinnick Crocker, M. C., M. G. C. «Көрсеткен батылдығы мен қызмет адалдығы үшін. Төрт пулеметті басқарғанда ол екі күшті жау шабуылын тойтарды, сағат 10-нан кешкі қараңғылыққа дейін, жаяу әскер мен қосымша күштер келгенге дейін бекініп тұрды». Келесі күні ол екі пулеметінің арасында тұрып, 30 метр қашықтықтағы жауға оқ атуды бағыттап, содан кейін шегінуді бомбалар мен мылтықпен жапты, көптеген жауды жақын арада өлтірді. Ол қайтадан қоршауға алынғанша жаңадан ұстанымын қабылдады, содан кейін ол қайтадан бомбалармен алға шықты. Оның көрсеткен өрнегі тамаша болды. Ол Батыс майданында Соғыс аяқталғанға дейін, 1918 жылдың 11 қарашасында Германиямен келісімге қол қойылғаннан кейін, Жүз күндік шабуылдарға қатысып, соғысқа қатысты.

Over a year after the outbreak of the First World War, which began in August 1914, Crocker enlisted into the British Army as a private soldier in the Artists Rifles, a training corps for potential officers, in November 1915. He was commissioned as a temporary second lieutenant into the Machine Gun Corps (MGC) on 26 January 1917. He had a distinguished career in the war and in April and July 1918 was awarded, respectively, the Military Cross (MC) and Distinguished Service Order (DSO). After training at the Machine Gun School at Grantham, Lincolnshire, Crocker joined the 174th Machine Gun Company, part of the 59th (2nd North Midland) Division, a Territorial Force (TF) formation then serving in the trenches of the Western Front as part of the British Expeditionary Force (BEF). He fought with his company, which in early March 1918 became part of the 59th Machine Gun Battalion, in the Battle of Passchendaele (also known as the Third Battle of Ypres) in mid 1917 and in the German Army's Spring Offensives of 1918. He was promoted to temporary rank of lieutenant on 26 July 1918. The citation for his MC award, published in the official London Gazette reads: T./2nd Lt. John Tredinnick Crocker, M. G. Corps. For conspicuous gallantry and devotion to duty as section commander in a machine gun battery. He stuck to his battery until it was blown up, and then, going forward to the barrage, he salved two guns and took them forward to support the infantry, where the situation was uncertain. The citation for the DSO reads:T./2nd Lt. John Tredinnick Crocker, M. C., M. G. C.

For conspicuous gallantry and devotion to duty. When in charge of four machine guns he broke down two strong enemy attacks, holding on from 10a. m. till dusk, when infantry and reinforcements arrived. The following day he maintained his position till outflanked, when he stood up between two of his guns and directed their fire on the enemy, who were within 30 yards, then covered the withdrawal with bombs and rifle fire, killing many himself at close range. Took up a fresh position until almost surrounded again, when he again went out with bombs. His example throughout was magnificent. He continued to serve on the Western Front, fighting in the Hundred Days Offensive, until the war came to an end on 11 November 1918 with the signing of the Armistice with Germany.

Соғыс аралығы

Соғыстан кейін Крокер армиядан шығып, заңгерлік білім алды. Дегенмен, ол жаңа мамандығынан ләззат алмай, Миддлсекс полкінің (Кембридж герцогының өз) қатардағы армиясындағы жаяу әскер офицері ретінде әскери қызметке қайта оралды. Оның лейтенант шені 1920 жылдың 16 желтоқсанында расталды (дәрежесі 1919 жылдың 20 желтоқсанына дейін есептелді), сол жылы ол Хилда Митчеллға үйленді; олардың 1921 жылы Роберта есімді қызы және 1923 жылы Уилфрид есімді ұлы дүниеге келді. 1922 жылдың 13 қаңтарынан бастап Крокер Корольдік танк корпусына (кейіннен Корольдік танк полкі) броньдық соғыстың сол кездегі жаңа саласында мамандану үшін жіберілді. 1923 жылдың тамызында оның уақытша қызметі тұрақты қызметке айналдырылды (1919 жылдың маусымынан бастап). Содан кейін ол Үндістанға барып, 1928-1929 жылдары Кветтадағы Штаб колледжінде оқыды. Оның сыныптастарының арасында Дуглас Грейси, Колин Габбинс, Генри Лоури Дэвис, сондай-ақ Австралия армиясының Джордж Алан Вази және Канада армиясының Э. Л. М. Бернс болды, олардың барлығы кейін генерал-офицерлер атанды. Ол ондағы үздік студенттердің бірі болды, жоғары лауазымдағы офицерлер оның «күшті және тәуелсіз мінезін» атап өтті. Ол сонымен қатар сирек кездесетін «А» бағасын алды, ол оны «өте жақсы қабілетке және ерекше дағдыға ие офицер» ретінде таныстырды. Кветтаны бітіргеннен кейін ол бірқатар далалық және штабтық лауазымдарды атқарды, оның ішінде бригадалық майор Перси Хобарттың 1-ші танк бригадасында және генерал-майор Алан Брукке 1-ші сыныпты (GSO1) бас штаб офицері болып қызмет етті, соңғысы Мобильді дивизияға (кейін 1-ші бронетанкті дивизия) қолбасшылық еткен кезде. Хобарт пен Брук екеуі де Крокер туралы ең жоғары пікірде болды, Брук кейіннен былай деді:

Ол 1925 жылдың қыркүйегінен бастап Үндістандағы Корольдік танк мектебінде де уақытша қызмет атқарды. 1929 жылдың сәуір айында капитан шеніне көтерілді. Екі соғыс аралығындағы армияда жоғарылау баяу болды, ал Крокердің өсуі патенттік шендермен расталды: 1935 жылдың 1 қаңтарында майор, 1936 жылдың 1 шілдесінде подполковник және 1938 жылдың 1 ақпанында полковник. Алайда, оның тұрақты шені 1938 жылдың 6 тамызында полковник болып тағайындалған кезде (дәрежесі 1938 жылдың 1 ақпанына дейін есептелді) теңесті. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ол Оңтүстік командалық штабында GSO1 офицері болды.

Франция мен Англия

Крокер онда ұзақ қалмады, өйткені 1940 жылдың 21 сәуірінде ол бригадирдің міндетін атқарушы дәрежесіне көтеріліп, Вивян Поуптың орнына 3-ші бронетанкті бригаданы басқаруға тағайындалды. Бригада генерал-майор Роджер Эванстың 1-ші бронетанкті дивизиясының (бұрынғы Мобильді дивизия) құрамына кірді, ол Англияда орналасып, Францияға өтуге дайындалып жатқан еді. Крокердің бригадасы 1940 жылдың мамыр-маусымында Франция шайқасы кезінде Британ экспедициялық корпусы (БЭК) континенттен ығыстырылғанда әлсіреп қалды. Май айының соңында БЭК-тің қалған бөлігі Дюнкеркке шегінген кезде Шербурға түскен дивизия Сомма өзені арқылы неміс көпір басына сәтті шабуыл жасай алмады, содан кейін Шербурға қайтып келді, онда қалдықтары (бригаданың соңғы 13 танкысын қоса алғанда) эвакуацияланды. Крокер мен оның бригадасы маусымның ортасында эвакуацияланды, Крокер өзі генерал-лейтенант Джеймс Маршалл Корнуоллмен соңғы кемеде қайтып келді. Британияға оралғаннан кейін, ол үш жылға жуық уақыт бойы болды, содан кейін қайтадан әрекетке кірісті. Крокер бастапқыда бригаданы басқарды, ол Францияда ауыр танк шығындарына ұшырады, содан кейін Оңтүстік-Шығыс Англияда неміс шабуылына қарсы тұру үшін жаттығулар жасап, күтіп отырды. Алайда, 1940 жылдың 18 қыркүйегінде ол салыстырмалы түрде жас шағында генерал-майор дәрежесіне көтеріліп, жаңадан құрылған 6-шы бронетанкті дивизияның бас офицері болды. Тоғыз күннен кейін Крокер Франциядағы қызметі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағын алды. Крокердің жаңа дивизиясы, бастапқыда 20-шы және 26-шы бронетанкті бригадаларынан, 6-шы қолдау тобымен және басқа да қолдаушы бөлімшелерден тұрды, Оңтүстік командалық құрамында құрылды және оның талапкер бас офицерімен қарқынды жаттықтырылды, Крокер барлық шенділер өз жұмыстарын білетініне көз жеткізді. Дивизия 1940 жылдың қысы бойы жаттығудан өткен Оңтүстік командадан 1941 жылдың ақпан айының соңында Шығыс командасына көшірілді. Крокер келесі бірнеше ай бойы дивизиясын жаттықтыруын жалғастырды. Алайда, 1941 жылдың қазан айының ортасында, дивизиясына бір жылдан астам уақыт басшылық еткен Крокер, 2-ші бронетанкті топты басқаруға тағайындалғаннан кейін дивизия басшылығын генерал-майор Герберт Ламсденге тапсырды. Қарулы топтар Корольдік бронетанкті корпусының (КБК) қолбасшысы генерал-майор Гиффард Мартельдің ойлап тапқан идеясы болды және оның кеңесі бойынша Ұлыбританиядағы барлық бронетанкті құралымдарға басшылық ету мақсатымен құрылды. 1941 жылдың 22 қазанында генерал-майор шені уақытша берілді. Ол XI корпустың басшылығын алды, бұл IV корпустың басшылығына тағайындалған генерал-лейтенант Ноэль Ирвиннің орнына келді. Қырық алты жастағы Крокер британ армиясының ең жас корпус командирлерінің бірі болды. Алан Брук, ол әлі де Крокерді жоғары бағалаған және қазір Императорлық Бас штабтың (ИБШ) бастығы болған, оған жаңа тағайындауды қамтамасыз етті. Крокердің жаңа басқаруында Харольд Морганның 45-ші, Эвелин Баркердің 54-ші (Шығыс Англия) және Эрик Майлздың 56-шы (Лондон) жаяу әскер дивизиялары, сондай-ақ 21-ші армия танк бригадасы бағынышты болды, бұл Шығыс Англияда орналасқан, онда шабуыл болған жағдайда оның қорғанысына жауапты болды және Шығыс командалық астында қызмет етті.

Crocker was not to remain there long, however, as on 21 April 1940 he was promoted to the acting rank of brigadier and was appointed to command of the 3rd Armoured Brigade in place of Vyvyan Pope. The brigade formed part of Major General Roger Evans's 1st Armoured Division (formerly the Mobile Division), then serving in England but preparing to move to France. Crocker's brigade was depleted as the British Expeditionary Force (BEF) was expelled from the continent during the Battle of France in May–June 1940. Landed at Cherbourg as the rest of the BEF retreated to Dunkirk in late May, the division unsuccessfully attacked the German bridgeheads over the River Somme before returning to Cherbourg where the remnants (including the brigade's last 13 tanks) were evacuated. Crocker and his brigade were evacuated in mid June, Crocker himself returning with Lieutenant General James Marshall Cornwall on the last ship. Back in Britain, where he was to remain for almost three years before seeing action again, Crocker initially remained in command of the brigade, which had suffered especially heavy tank losses in France, and was then serving in South East England awaiting a German invasion and training to repel it. However, on 18 September 1940, he was promoted to the acting rank of Major General at the relatively young age of just forty four, and became General Officer Commanding (GOC) of the newly created 6th Armoured Division. Nine days later Crocker was made a Commander of the Order of the British Empire (CBE) for his services in France. Crocker's new division, initially composed of the 20th and 26th Armoured Brigades, along with the 6th Support Group and other supporting units, was formed in Southern Command and, under its perfectionist GOC, trained intensively, with Crocker ensuring that all ranks knew their jobs before moving on to large scale exercises. The division was moved from Southern Command, where it trained throughout the winter of 1940, to Eastern Command in late February 1941. Crocker continued training his division for the next several months. However, in mid October 1941 Crocker, who had by now commanded his division for just over a year, relinquished command of the division to Major General Herbert Lumsden upon being selected to command the 2nd Armoured Group in Home Forces. The Armoured Groups were the brainchild of Major General Giffard Martel, the Commander Royal Armoured Corps (CRAC), and were set up following his advice with the intention of commanding all the armoured formations in the United Kingdom. His rank of major general was made temporary on 22 October 1941. and was given command of XI Corps, taking over from Lieutenant General Noel Irwin, who was being posted to command IV Corps in the Mediterranean theatre. Aged just forty six, this made Crocker one of the youngest corps commanders in the British Army. It is quite probable that Alan Brooke, who still thought highly of Crocker and was now Chief of the Imperial General Staff (CIGS), secured for him his new appointment. Crocker's new command, which had Harold Morgan's 45th, Evelyn Barker's 54th (East Anglian) and Eric Miles's 56th (London) Infantry Divisions, along with the 21st Army Tank Brigade, under command, was based in East Anglia, where it had responsibility for its defence in the event of an invasion, and was serving under Eastern Command.

Солтүстік Африка

Тағы да, Крокердің тағайындалуы ұзаққа созылмады, өйткені қыркүйекте ол XI корпустың командалығын генерал-лейтенант Джерард Бакналлға тапсырды және генерал-лейтенант Фрэнсис Носуорсиден IX корпус округінің командалығын алды. Корпус, Гордон Макмиллан (кейіннен көрнекті дивизиялық командир және толық генерал) бригадирлік штабы (BGS) ретінде, Солтүстік Англияда Солтүстік команда бағынысында орналасқан, Дархам, Нортумберленд және Йоркширдің солтүстік бөлігіне жауапты болды. Крокердің генерал-майор шені 1942 жылдың 4 желтоқсанында бекітілді (дәрежесі 1941 жылдың 16 қарашасына дейін есептелді). 1943 жылдың 16 наурызында оның генерал-лейтенант шені уақытша берілді. Қыркүйекте IX корпус округі далалық күштер құрамына дайындалды, қайтадан IX корпус деп аталды және жаңа құрылған Британдық бірінші армияға бекітілді. Бірінші армияның тұтас өміріндегі қолбасшысы генерал-лейтенант Кеннет Андерсон болды. Армия Операция Торч аясында француз Солтүстік Африкасына шабуылға дайындалып жатқан одақтас күштердің бас құрамасы ретінде құрылды. Генерал-лейтенант Чарльз Олфридің V корпусы Бірінші армияның британдық контингентінің екінші бөлігін құрады және 1942 жылдың соңы мен 1943 жылдың басында Тунистегі науқанның алғашқы кезеңдерінде қаһарлы шайқастарға қатысты. 1943 жылдың көктемінде Крокер корпусының штабымен бірге Солтүстік Африкаға келді, штабы 1943 жылдың 24 наурызында толыққандай жұмыс істеді. Ол бұрынғы 6-шы бронедивизиясын, қазір генерал-майор Чарльз Кейтлидің басқаруында, генерал-майор Харольд Фриман Эттвудтың басқаруындағы 46-шы жаяу әскер дивизиясын және генерал-майор Реймонд Бриггстің 1-ші бронедивизиясын, бұл дивизия британдық Сегізінші армиядан ауыстырылған еді, өз қарамағына алды. Крокердің 8 сәуірдегі алғашқы шайқасы итальяндық бірінші армияның шегінуін тоқтатуға бағытталған әрекет болды, ол Кейтлидің 6-шы бронедивизиясына Фондук асуын басып алуға бұйрық берді, бірақ ол итальяндық қорғаныстың күшін елеусіз бағалады. Операцияға басшылық еткендердің арасында генерал-майор Чарльз В. Райдер басқарған АҚШ-тың 34-ші жаяу әскер дивизиясы болды, Крокер оған асудың оң жағындағы маңызды позицияны басып алуды бұйырды. 6-шы бронедивизияның бөлігі болған Филип Робертстің 26-шы бронетанкті бригадасы американдықтардың шабуыл бағытын кесіп, шатастық тудырды. Сонымен қатар, Крокердің жаяу әскерін басқаруы да жеткіліксіз деп есептелді. Британдық бронетехника ақыры бұзып өткенімен, итальяндықтар тұзақтан қашып үлкерді. Крокер кейіннен американдықтарды сынады, бұл Одақтас күштер штабында (AFHQ) наразылық тудырды және Солтүстік Африкадағы Одақтас жоғарғы қолбасшысы генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрді ашуландырды. Науқан жалғасты, одақтастар осі күштеріне қарсы қысымды күшейтті, олар бұрынғыдан да қарсылық көрсетіп жатты. Крокердің IX корпусы ұрыстың соңғы кезеңдерінде ауыр шайқастарға қатысты және 24 сәуірде екі маңызды нысанды – Сельчет-эль-Куризия және Екі ағаш төбесін басып алды, бірақ оған қарамастан IX корпус Тунис жазығына бұзып өте алмады. 27 сәуірде Крокер Түніс үшін соңғы шайқасқа дейін ПИАТ (прожектор, жаяу әскер, танкіге қарсы) танкіге қарсы қаруын көрсету кезінде оқу апатынан жарақат алды және Солтүстік Африкада одан әрі қатыспады. Крокердің кеудесінің жоғарғы бөлігіне шрапнельдің бір бөлігі кірді. IX корпустың басқаруы уақытша британдық Сегізінші армияның X корпусынан ауысқан генерал-лейтенант Брайан Хоррокске берілді. Солтүстік Африкадағы соғыс көп ұзамай аяқталды, шамамен 250 мың неміс және итальяндықтар тәлімдікке берілді. Дегенмен, Крокер 1943 жылдың 5 тамызында Тунистегі басқаруы үшін Бат орденінің серігі болып тағайындалды, ал Одақтас 18-ші армия тобының (британдық бірінші және сегізінші армияларды басқарған) командирі генерал сэр Гарольд Александр Крокердің салыстырмалы түрде қысқа уақыт ішінде жақсы қызмет еткеніне сенді.

Again, Crocker's appointment was not destined to last long as, in September, he relinquished command of XI Corps over to Lieutenant General Gerard Bucknall, and took command of IX Corps District from Lieutenant General Francis Nosworthy. The corps, with Gordon MacMillan (later a distinguished divisional commander and full general) as its Brigadier General Staff (BGS), was then stationed in Northern England under Northern Command, with responsibility for Durham, Northumberland, and the North Riding of Yorkshire. Crocker's rank of major general was made permanent on 4 December 1942 (with seniority backdated to 16 November 1941). On 16 March 1943 his rank of lieutenant general was made temporary. In September IX Corps District was mobilised to become a field force formation, was redesignated as IX Corps once again, and was assigned to the newly created British First Army. Commanded throughout its existence by Lieutenant General Kenneth Anderson, the First Army was formed to be the parent formation for the Allied forces preparing to invade French North Africa as part of Operation Torch. Lieutenant General Charles Allfrey's V Corps formed the other half of the British contingent of the First Army and saw bitter fighting in the early stages of the Tunisian campaign towards the end of 1942 and in early 1943. Together with his corps HQ, Crocker departed for North Africa in the spring of 1943, with his HQ becoming operational on 24 March 1943. He took under command his old 6th Armoured Division, now under Major General Charles Keightley, along with the 46th Infantry Division, under Major General Harold Freeman Attwood, and Major General Raymond Briggs's 1st Armoured Division, which had been transferred over from the British Eighth Army. Crocker's first battle on 8 April was an attempt to cut off the retreating Italian First Army, and he ordered Keightkey's 6th Armoured Division to take the Fondouk Pass but he majorly underestimated the strength of the Italian defences there. Also under command for the operation was the U. S. 34th Infantry Division, under Major General Charles W. Ryder, which Crocker ordered to seize a key position to the right of the pass. Elements of Philip Roberts's 26th Armoured Brigade, part of the 6th Armoured Division, cut across the Americans' line of attack and caused a considerable amount of confusion. In addition, Crocker's handling of his infantry was also thought to be somewhat poor. Although the British armour did eventually break through, the Italians had by now escaped the trap. Crocker was later very critical of the Americans, which caused upset at Allied Forces Headquarters (AFHQ) and infuriating General Dwight D. Eisenhower, the Supreme Allied Commander in North Africa. The campaign continued on, with the Allies slowly tightening the noose over the Axis forces, who were still fighting harder than ever. Crocker's IX Corps was involved in heavy fighting during the latter stages of the fighting, and managed to capture two key features, Selchet el Kourizia and Two Tree Hill, on 24 April, but despite this, IX Corps still failed to break through into the Tunis Plain. On 27 April, Crocker was wounded in a training accident, during a demonstration of a PIAT (Projector, Infantry, Anti Tank) anti tank weapon, shortly before the final battle for Tunis and saw no further action in North Africa. A piece of shrapnel had entered Crocker's upper chest. Command of IX Corps passed temporarily to Lieutenant General Brian Horrocks, who transferred over from the British Eighth Army's X Corps. The war in North Africa came to an end soon afterwards, with the surrender of almost 250,000 Germans and Italians. Crocker was, nonetheless, appointed a Companion of the Order of the Bath on 5 August 1943 for his command in Tunisia, and General Sir Harold Alexander, commander of the Allied 18th Army Group (which controlled both the British First and Eighth Armies), believed Crocker to have performed well throughout his relatively brief time in action.

Солтүстік-батыс Еуропа

Крокер IX корпусының штабы таратылғаннан кейін мамыр айында Англияға оралды және уақытша жұмыссыз қалды. Тамыз айында қызметке қайтқаннан кейін, Александрдың Брукке берген ұсынысы бойынша, тамыз айының басында I корпусына қолбасшылық етті. Крокер генерал-лейтенант Джерард Бакналлдан орын алды, ол шетелдегі дивизияға қолбасшылық ету үшін уақытша генерал-майор шенінен төмендеуді сұрады. Крокердің I корпусы Британдық Екінші армияның құрамына кірді, бұрын Солтүстік Африкадағы армия командирі генерал-лейтенант сэр Кеннет Андерсонның (бірақ 1944 жылдың қаңтарында генерал-лейтенант Майлз Демпси алмастырды) басқаруымен, Солтүстік Францияға одақтастардың шабуылы – Оверлорд операциясына дайындық жүргізілді. Крокерге оның штаб бастығы Филип Балфур көмектесті. Крокердің бронетанктік соғыстағы тәжірибесіне қарамастан, I корпус негізінен жаяу әскер құрамасы болды, бірақ генерал сэр Бернард Монтгомери, D күні мен Нормандия шайқасындағы 21-ші армия тобының құрлық әскерлерінің командирі, Крокердің ұйымдастыру қабілетіне сенімді болды және I корпусына Каен қаласын басып алудың қиын міндетін тапсырды. Құрметті қонақтар үшін I корпус 2-ші канадтық бронетанктік бригадасымен қолдау көрсетілген 3-ші канадтық дивизияны, 27-ші бронетанктік бригадасымен қолдау көрсетілген генерал-майор Том Реннидің британдық 3-ші дивизиясын және генерал-майор Ричард Гейлдің 6-шы әуе десанттық дивизиясын бақылады. 1944 жылдың 6 маусымында Крокердің алдында басқа одақтас корпус командирлерінен гөрі ауқымды міндет тұрды: ол екі десант жағажайын (Жуно және Сворд) және әуе шабуылын бақылауға тиіс болды. Десанттың сәтті аяқталуы Крокердің жоспарлау қабілетіне куәлік етеді. Алайда, Каен жоспарланғандай D күні түспеді, бірақ британдық 3-ші дивизияның батальоны 21-ші тандық дивизия кері шегіндіргенге дейін батыл әрекет жасады. Керісінше, Крокердің корпусы Каен үшін болған қанды екі айлық шайқасқа қатысты, оның ішінде Шарнвуд операциясы да бар, онда 3-ші канадтық және 3-ші британдық дивизиялар қолбасшылықта болды (соңғысы Ренни жараланғаннан кейін генерал-майор Лэшмер Уистлердің басқаруында болды), сондай-ақ генерал-майор Льюис Лайннің 59-шы дивизиясы да қатысты. Операция 7 шілдеде басталды және қатты шайқастардан кейін Каен қаласының көп бөлігі басып алынды, бірақ немістер оңтүстік жартысын ұстап тұрды. Корпус, көп ұзамай 3-ші дивизиядан айырылып, генерал-майор Эвелин Баркердің 49-шы дивизиясын алмастырды, 1944 жылдың тамызында генерал-лейтенант Гарри Крераның Бірінші канадтық армиясының қолбасшылығына көшті. I корпус Сена өзеніне қарай жылжыды, содан кейін Франция мен Бельгия жағалауларындағы қиын операцияларға қатысты. Крокер мен Крерардың қарым-қатынасы әрдайым жақсы болған жоқ, соңғысы, Крокердің I корпусын Бірінші армияның қолбасшылығына алғаннан кейін көп ұзамай, Крокерді жұмыстан босатып, оның орнына генерал-лейтенанттар Нил Ричи (XII корпусының командирі) немесе Джерард Бакналл (XXX корпусының командирі) тағайындауға тырысты. Алайда, Крерар 21-ші армия тобының командирі Монтгомеридің қарсылығына тап болды, бірақ одан кейін қарым-қатынас жақсарды. 1944 жылдың соңында британдықтардың адам күшінің жетіспеуі салдарынан екі жаяу әскер дивизиясы (59-шы (Стаффордшир) және 50-ші (Нортумбриан)) таратылды, I корпусының штабы фронттан алынып, Германиядағы 21-ші армия тобының тыл аймақтарын басқаруға көшті, ол 1945 жылдың наурыз айында Рейн өзенінен өтті. Крокер 1944 жылдың қазан айында Нормандияға жасаған шабуылы мен оның салдарынан көрсеткен еңбегі үшін Британ империясы орденінің (KBE) кавалер-командующийы атанды. 1945 жылдың маусым айында Еуропадағы соғыс аяқталғаннан кейін Крокер Ұлыбританияға оралып, Оңтүстік командасын генерал-лейтенант Сидни Киркманнан қабылдады, ол Крокерден I корпусын қабылдады. Солтүстік-Батыс Еуропадағы қызметі үшін ол екі рет құрметті хабарламаларда аталды, 9 тамызда 1945 жылы және 8 қарашада. Крокердің ұлы Вильфрид, 5-ші Корольдік Иннискиллинг драгун гвардиясында қызмет еткен ат әскерінің офицері, Кромвель танктерімен жабдықталған және 7-ші бронетанктік дивизияның бір бөлігі, 1944 жылдың 20 қазанында Нидерландыдағы Гертогенбош шайқасында соғысып қаза тапты.

Crocker returned to England in May after his IX Corps HQ was disbanded and he remained temporarily unemployed. On his return to service in August he was, upon the recommendation of Alexander to Brooke, given command of I Corps in early August. Crocker took over from Lieutenant General Gerard Bucknall, who had requested demotion to temporary major general to command a division overseas. Crocker's I Corps was to form part of the British Second Army, then under his former army commander in North Africa, Lieutenant General Sir Kenneth Anderson (but replaced in January 1944 by Lieutenant General Miles Dempsey), training for Operation Overlord, the Allied invasion of Northern France. Crocker was to aided throughout by his BGS, Philip Balfour. Despite Crocker's background in armoured warfare, I Corps was predominantly an infantry formation, but General Sir Bernard Montgomery, the Allied Land Forces Commander for D Day and the battle of Normandy 21st Army Group, had confidence in Crocker's organisational skills and assigned I Corps the difficult task of capturing the city of Caen. For the landings I Corps had under command the 3rd Canadian Division, supported by the 2nd Canadian Armoured Brigade, and Major General Tom Rennie's British 3rd Division, supported by the 27th Armoured Brigade, and Major General Richard Gale's 6th Airborne Division. On D Day, 6 June 1944, Crocker had a larger task than any other Allied corps commander: he had to control two landing beaches (Juno and Sword) and an airborne assault. The fact that, in spite of inevitable mishaps, the landings went so well was a testimony to Crocker's planning. However, Caen did not fall on D Day as planned, although a battalion of the British 3rd Division made a spirited attempt before being driven back by the 21st Panzer Division. Instead, Crocker's corps took part in the bloody two month Battle for Caen, including Operation Charnwood, which still had the 3rd Canadian and 3rd British Divisions under command (the latter now under Major General Lashmer Whistler after Rennie was injured), along with Major General Lewis Lyne's 59th Division. The operation began on 7 July and, after heavy fighting, had captured most of the Caen city centre, although the Germans still held the southern half. The corps, losing the 3rd Division soon after and gaining Major General Evelyn Barker's 49th Division in exchange, came under command of Lieutenant General Harry Crerar's First Canadian Army in August 1944, I Corps drove forward to the River Seine and then took part in the unglamorous mopping up operations along the French and Belgian coastline. The relationship between Crocker and Crerar was not always cordial, with the latter, shortly after taking Crocker's I Corps under command of the First Army, attempted to sack Crocker and replace him with either Lieutenant Generals Neil Ritchie (GOC XII Corps) or Gerard Bucknall (GOC XXX Corps). However, Crerar was overruled by Montgomery, the 21st Army Group commander, although the relationship improved thereafter. When severe British manpower shortages prompted the disbandment of two infantry divisions (the 59th (Staffordshire) and 50th (Northumbrian)) in late 1944, I Corps HQ was withdrawn from the front line to take over the administration of the 21st Army Group's rear areas in Germany as it advanced across the river Rhine in March 1945. Crocker was knighted as a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE) in October 1944 for his performance in the Normandy invasion and its aftermath. In June 1945, with the war in Europe over, Crocker returned to the United Kingdom to take over Southern Command from Lieutenant General Sidney Kirkman, who took over I Corps from Crocker. For his services in Northwest Europe he was twice mentioned in despatches, on 9 August 1945, and again on 8 November. Crocker's son, Wilfrid, a cavalry officer serving with the 5th Royal Inniskilling Dragoon Guards, then equipped with Cromwell tanks and part of the 7th Armoured Division, was killed in action on 20 October 1944 fighting in the battle for 's Hertogenbosch in the Netherlands.

Кейінгі өмірі

Ол екі жыл бойы Оңтүстік команданың бас қолбасшысы (GOC) қызметін атқарды, 1947 жылы Палестинадағы төтенше жағдайдың соңғы кезеңдерінде генерал-лейтенант сэр Майлз Демпсиден кейін Таяу Шығыс құрлық әскерлерінің Бас қолбасшысы (C in C) болып тағайындалды. 1950 жылы Крокердің ұзақ әскери мансабы әскери күштердің генерал-адъютанты болып тағайындалуымен аяқталды. 1948 жылдың 10 маусымында Бат орденінің Ұлы крестімен (GCB) марапатталған Крокер 1953 жылдың 29 қыркүйегінде әскерден зейнеткерлікке шықты. 1945 жылдың қазанында генерал-лейтенант шеніне, ал 1947 жылдың 6 наурызында генерал шеніне көтерілді. Британдық наградаларынан өзге, 1947 жылы Крокер Солтүстік-Батыс Еуропадағы қызметі үшін Нидерланд үкіметі тарапынан да марапатталды, оған Қылышпен бірге Оранж-Нассау орденінің Ұлы офицері атағы берілді. 1948 жылы Монтгомери Крокерді өзінің CIGS лауазымына мұрагер етіп ұсынды, бірақ сол кездегі премьер-министр Клемент Атли, соғыс кезінде Бірма науқанында он төртінші армияға қолбасшылық еткен, көбірек танымал және жоғары шенді генерал сэр Уильям Слимді тағайындады, бұл Монтгомериді қатты ашуландырды. Крокердің соғыстан кейінгі ең маңызды еңбегі – британдық армияның салқын соғыс жылдарындағы бронетехникалық соғыс доктринасын қалыптастырған оқулықтарды жазу болды. Крокер соғыстан кейінгі жылдары бірқатар құрметті лауазымдарды иеленді, оның ішінде Патшаға шақырылған әскери көмекші (1948-1951), Корольдік танк полкінің полковнигі (1949) және Корольдік бронетанкті корпустың құрметті полковнигі (1949). Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Императорлық соғыс қабірлері комиссиясы төрағасының орынбасары және Миддлсекс лорд-лейтенанты болды, ол 1961 жылдан 1963 жылдың 9 наурызында 67 жасында қайтыс болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Ол сондай-ақ Корольдік патриоттық қор корпорациясының мүшесі болды.

Көп сөйлеуші емес.

Дуглас Э. Делани былай деп жазады: