Кіріспе
Санскрит мәтіні, он сегіз маңызды Пурананың бірі. Нарадия Пурана (Нарадия Пурана) немесе Нарада Пурана – санскрит тілінде жазылған екі Вайшнавизм мәтіні. Мәтіннің бірі Үлкен Пурана, сондай-ақ Махапурана деп аталады, ал екіншісі Кіші Пурана (Упапурана), оны Бриханнарадия Пурана деп те атайды. Көптеген Пураналар энциклопедиялық сипатта болғанымен, Бриханнарадия мәтіні негізінен Вишнуға табынуға бағышталған, ал Нарадия мәтіні Вишнуға табынуға арналған 41 тараудан (20%) тұрады, ал қалған тараулар (80%) ғибадатханалар мен Гаңж өзені мен көршілес аймақтардағы қасиетті орындарға саяхат нұсқаулықтарын (Махатмья) қамтитын кең ауқымды тақырыптарды қамтиды. Нарадия Пурана басқа Пураналарға арналған он сегіз тарауға, әрбір Үлкен Пурананың қысқаша мазмұнына толы болғанымен ерекше. Сонымен қатар, 1.2 тарауда Будданы мақтаған өлеңдері де назар аударарлық.
The Naradiya Purana (, Naradiya Purana) or Narada Purana , are two Vaishnavism texts written in Sanskrit language. One of the texts is termed as a Major Purana, also called a Mahapurana, while the other is termed as a Minor Purana (Upapurana), also referred as Brihannaradiya Purana. Unlike most Puranas that are encyclopedic, the Brihannaradiya text is focussed almost entirely on Vishnu worship, while the Naradiya text is a compilation of 41 chapters (20%) on Vishnu worship and rest of the chapters (80%) cover a wide range of topics including a large compilation of Mahatmya (travel guides) to temples and places along the river Ganges and neighbouring regions. The Naradiya Purana is notable for dedicating eighteen chapters on other Puranas, one entire chapter summarizing each Major Purana. It is also notable for its verses extolling Buddha in chapter 1.2.
Тарих
Барлық негізгі пураналардың қолжазбалары Нарада немесе Нарадия деп аталатын маңызды пурананың бар екенін көрсетеді, бұл индустар тарихындағы маңызды мәтін екенін білдіреді. Дегенмен, басқа пураналардың үлкен немесе кіші пураналар тізімінде кездесуінен өзгеше, Нардия мәтіні екі тізімде де табылады. Бұл 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы индологтарға айтарлықтай шатасу тудырды. Олар тапқан мәтіндік қолжазбалардың мазмұны ұқсас көлемде және мазмұнда болды, бірақ шамамен 3500 шлокасы бар Бриханнардия Пурана мәтіні, шамамен 3000 шлокасы бар басқасына қарағанда сәл үлкен болды. Кейінірек табылған қолжазбалар мен зерттеулер Нарада немесе Нарадияның негізгі пурана екенін, ал Бриханнардияның – Упапурана екенін анықтады. Нардия Пурана екі бхагадан (бөлімдерден) тұрады: біріншісі – Пурвабхага, екіншісі – Уттарабхага. Пурвабхагада барлығы 125 тараудан тұратын төрт пада бар. Уттарабхагада 82 тарау бар, онда Рукмангада чарита келтірілген. Бриханнардия Пуранада бөлімдер немесе падалар жоқ, барлығы 38 адхьяя (тарау) бар. Нардия Пурана мәтіндері, басқа пураналар сияқты, көптеген нұсқаларда сақталған, бірақ басқа пураналармен салыстырғанда аз өзгерістерге ие. Вильсон екі мәтіннің де, мүмкін, 16-шы немесе 17-шы ғасырларда жазылған болуы мүмкін екенін айтады, себебі ол қараған бес қолжазбада исламдық шапқыштардың Үндістанды басып алуынан кейінгі оқиғалар туралы шлокалар кездеседі. Вильсонның айтуынша, осы қолжазбалардың ерекшелігі – мәтінде Вишнуға арналған ритуалдық құлшылық сипаттамаларының "ескірген" және "пурана" жанрындағы индуистік мәтіндердегі ежелгі идеялардан мүлдем бөтен болуы. Раджендра Хазра, керісінше, мәтіндердің негізгі шлокалары әртүрлі ғасырлар бойы құрастырылған болуы мүмкін деп мәлімдейді: ол Вишну-бхактиге бағытталған Бриханнардия Пурананы 9-шы ғасырға, Пурвабхаганың алғашқы 41 тарауын және Уттарабхаганың алғашқы 37 тарауын 11-шы ғасырға дейін жатқызады, ал қалғаны салыстырмалы түрде кейінірек пайда болған болуы мүмкін. Хазраның пікірінше, Нардия Пурана Бриханнардия Пуранадан кейін жазылған. Хазра сондай-ақ, Нардия Пураналарының қазіргі қолжазбалары 9-шы және 10-шы ғасырлардағы түпнұсқалармен сәйкес келіп-келмейтіні белгісіз екенін, бірақ ортағасырлық индуистік Смрити мәтіндерінде осы мәтіндерге сілтеме жасалған шлокалар қазіргі қолжазбалардан жоғалғанын білеміз. Рошер әрбір пурананың жазылу мерзімінің нақты екенін анықтау қиын екенін айтады. Диммит пен ван Буйтененнің пікірінше, үлкен және кіші пураналардың қашан, қайда, неге және кім жазғанын анықтау қиын. Падма Пурана Нардия Пурананы Саттва Пурана (жақсылық пен тазалықты білдіреді) деп жіктейді. Ғалымдар Саттва, Раджас, Тамас жіктелуін "толыққанда қиял" деп санайды және бұл мәтінде осы жіктелуді негіздеуге ешқандай себеп жоқ.
The Padma Purana categorizes Naradiya Purana as a Sattva Purana (which represents goodness and purity). Scholars consider the Sattva Rajas Tamas classification as "entirely fanciful" and there is nothing in this text that actually justifies this classification.
Бiрiннардия Пураны
Бриханнардия Пурана (сондай-ақ Бриханнарда Пурана) Вишнуға деген бағынуға (бхакти) негізделген. Онда вайшнавизмнің мерекелері мен қасиетті рәсімдері суреттеледі. Мәтіннің көптеген тараулары Махатмьяның құрамына кіреді, олар Ганг өзенін, Праяга (Ямуна және Ганг өзендерінің тоғысы) және Каши (қасиетті қала) сияқты қасиетті орындар мен саяхаттарды мақтайды. Мәтінде сонымен қатар әртүрлі варналар мен ашрамдар мүшелерінің әдеп-құлық ережелері мен міндеттері, уадалар және самскаралар туралы қысқаша мәліметтер келтірілген.
Нардия Пурана
Нарада пурана (сонымен қатар Нарадия пурана) Пурвабхаганың алғашқы 41 тарауында Бриханнардия пурананың стиліне сәйкес келеді, бірақ бірінші бөлігінің қалған бөлігі мен екінші бөлігі түрлі тақырыптарды қамтитын энциклопедиялық сипатта болады. Энциклопедиялық бөлімдерде алты Веданга, мокша, дхарма, адхиатма джнана (монастырлық өмір), Пашупата философиясы, сондай-ақ Ганеша, Нарасимха, Хаягрива, Рама, Кришна, Хануман, Шива және Лакшмиге табыну әдістері бар, зайырлы нұсқаулық сияқты тақырыптар талқыланады. Мәтінде Радха құдайы мулапракрити ретінде даңқталған, оның жаны мен махаббаты барлық басқа индуист құдайларын білдіреді. Мәтіннің зайырлы сипаттамасы мен мақтау өлеңдері индуизмнің әртүрлі дәстүрлерімен ғана шектелмейді, сонымен қатар басқа дәстүрлерді де қамтиды. Мысалы, 1.2 тарауда Будда мақталады. Бұл Курма пуранаға қайшы келеді, ол Будданы тікелей атамай-ақ буддизмді сынайды, бірақ Агни пурананың 49-тарауы, Шива пурананың 2.5.16-тарауы, Матся пурананың 54-тарауы және басқа да көптеген кіші пураналардағы Будданы мақтауға ұқсас. Пурвабхаганың 92-ден 109-ға дейінгі тараулары 18 негізгі пурананың мазмұнын жинақтап, әрқайсысына жеке тарау арнағандықтан ерекше. Бұл салыстыру зерттеулерінде маңызды өлшемшарт болып табылады және пураналар Нардия пурананың жазылуынан кейін қайта қарастырылғандығын көрсетеді, себебі осы 18 тараудағы қорытынды негізгі пураналардың қолжазбаларынан айтарлықтай өзгеше. Уттарабхаганың аяттарында өсімдіктер мен жануарлар дүниесі, тағам, музыка, би, киім, зергерлік бұйымдар, қару-жарақ және соғыс теориялары сияқты тақырыптар қарастырылады. Нардия пуранада Рукмангадачарита туралы аңыз да бар, онда Рукмангаданың Вишнуға сенімі Мохини есімді апсара бейнесіндегі бір сиқыршы әйел арқылы қайта-қайта сынақтан өтеді, бұл үнді мәдениетінде пьесалар мен би өнерінің тақырыбына айналған. Рукмангадачаритадан кейін мәтін негізінен географиялық Махатмиялар немесе Ганж өзенінің бойындағы қасиетті орындарға, Харидвардан бастап Банарас (Каши) арқылы Бенгалияға және Бихар мен Непалдағы Гайя сияқты жақын аймақтарға саяхаттарға арналған жол көрсеткіштер жинағы болып табылады.