Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Техас инженерлік және өндіріс компаниясы (TEMCO), сондай-ақ Темако ұшақ корпорациясы ретінде танымал, АҚШ-тың Техас штатындағы Даллас қаласында орналасқан американдық өндіріс компаниясы болды. Ол ең көп танымалдығы Ling Temco Vought конгломератының бір бөлігі болғандығымен.
The Texas Engineering & Manufacturing Company (TEMCO), also known as Temco Aircraft Corporation, was a U. S. based manufacturing company located in Dallas, Texas, USA. It is best known for eventually forming part of the conglomerate Ling Temco Vought.
Компанияны құру
Темко идеясы Роберт МакКаллокқа қатысты. Ол карьерасын Шотландиядағы Уильям Бердмор мен Компанияның Ұшақ бөлімінде бастады. МакКаллок 1927 жылы АҚШ-қа эмиграция жасап, Атлантик Ұшақ Корпорациясына қосылғанға дейін шағын машина жасау компаниясында жұмыс істеді. Компания Ұлы депрессия кезінде бірнеше рет қайта құрылды, біріншісі Американың Fokker Aircraft, содан кейін General Aviation және, ақырында, Солтүстік Америка Авиациясы (NAA) болды, онда МакКаллок 1941 жылы зауыт директорына дейін көтерілді. Сол жылы ол Конвейрде Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы зауытының бас менеджері қызметін атқарды, бірақ 1943 жылы NAA-ға оралды және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Далас аймағындағы Гранд-Преридегі жаңа зауытының менеджері болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Конвейр Далластағы зауытын жапты, МакКаллок басқа NAA атқарушысы Х. Л. "Берт" Говардпен бірігіп, Техас Инженерлік және Өндірістік Корпорациясын құрды, кейіннен TEMCO деп қысқартылды және 1952 жылы TEMCO Aircraft Corporation болып қайта ұйымдастырылды. МакКаллок президент және бас менеджер, ал Говард атқарушы вице-президент және қазынашы болды. Бастапқы басқару тобының басқа мүшелері: Ал В. Графф, бас инженер; Клайд Уильямс, хатшы және қазынашының көмекшісі; Джозеф Х. Бейлис, өндірістік қатынастар жөніндегі маман; Говард Джонс, зауыт инженері; Тед Х. Бек, авиация инженері; Чарльз Д. Коллиер, сатып алу жөніндегі маман; Джон А. Максвелл, кіші, өндірісті бақылау; Роберт Йонаш, өндіріс инженері; Дж. Д. Маккелвейн, сапаны бақылау; Отто Уитбек, шеберхана бастығы; және О. А. Бертиом, шеберхана бастығы. Бастапқы басқару тобының барлық мүшелері бұрынғы NAA қызметкерлері болды. Олардың мақсаты зауытты ашық ұстап, басқа авиациялық фирмалармен "жалдау" негізінде келісімшарттық жұмыс табу еді. Банкирлер жоспарға қызығушылық танытпады, бірақ олар ақырында бірнеше көздерден қаржыландыру алды, оның ішінде кейіннен компанияда қызмет ететін полковник Д. Харольд Бёрд.
Temco was the brainchild of Robert McCulloch, who began his career in aircraft with the Aircraft Division of William Beardmore and Company in Scotland. McCulloch emigrated to the US in 1927 and worked for a small machining company before joining the Atlantic Aircraft Corporation. The company was "flipped" a number of times during the Great Depression, first becoming Fokker Aircraft of America, then General Aviation, and finally North American Aviation (NAA), where McCulloch rose to become factory manager in 1941. That year he took a position at Convair as the general manager of their factory in Nashville, Tennessee, but he returned to NAA in 1943 and by the end of World War II was the manager of their new plant in the Dallas area at Grand Prairie. With the end of the war Convair closed their Dallas plant, McCulloch joined with another NAA executive, H. L "Bert" Howard, to form the Texas Engineering and Manufacturing Corporation, later shortened to TEMCO, and reorganized as the TEMCO Aircraft Corporation in 1952. McCulloch was the president and general manager, while Howard was executive vice president and treasurer. Other members of the initial management team included: Al V. Graff, general superintendent; Clyde Williams, secretary & assistant treasurer; Joseph H. Baylis, industrial relations; Howard Jones, plant engineering, Ted H. Beck, aircraft engineering; Charles D. Collier, purchasing; John A. Maxwell, Jr., manufacturing control; Robert Yonash, production engineering; J. D. McKelvain, inspection; Otto Witbeck, shop superintendent; and O. A. Berthiaume, shop superintendent. All of the initial management team were former NAA employees. Their idea was to keep the plant open and try to find contract work with other aviation firms on a "rental" basis. Bankers were unimpressed with the plan, but they eventually secured financing from several sources, notably Col. D. Harold Byrd who would later serve with the company.
Жалпы өнімдер бөлімі
ТЕМКО әуе кемелерін өндіруден басқа, төменде сипатталғандай, көптеген басқа да өнімдерді шығарды, көбінесе басқа компаниялардың тапсырысы бойынша. Олар:
In addition to aircraft manufacturing, described below, TEMCO also produced many other products, mostly under contract to other companies. These included:
Әуе кемелерін жасау
Компания C 82, Fairchild F 28, Lockheed F 104 Starfighter және P2V Neptune, McDonnell F 101 Voodoo, Boeing B 47 Stratojet және тағы да көптеген ұшақтардың жобалары үшін әртүрлі бөлшектерге арналған келісімшарттарды қамтамасыз етті. Сонымен қатар, олар Globe Swift екі орындық ұшағының өндірісін субконтрактқа берді, бірақ өндірісте үлкен жетістікке жеткендіктен, жабдықтау тез арада сұранысқа жетіп, Globe бизнестен шығып қалды. TEMCO 1947 жылы дизайнға құқық алып, оны келесі төрт жыл бойы шағын көлемде өндірді. Swift-ке күштірек қозғалтқыш пен екі орындық кабина орнатылғаннан кейін, ол Beechcraft T 34 Mentor-ға қарсы бәсекеге түсіп, жеңіліс тапқан T 35 Buckaroo оқу-жаттығу ұшағына айналды. Он T-35 Сауд Арабиясына сатылды. Тағы бір жаңа жоба Model 33 Plebe ретінде жасалды, бірақ ол өндіріске енбеді. Көп ұзамай Grand Prairie-дің бастапқы орны жұмыспен толып кетті, сондықтан Гринвиллдегі Majors Field-те жаңа зауыт ашылды, негізінен АҚШ Әуе күштерінің тапсырыстарын орындау үшін, ал Grand Prairie Әскери-теңіз күштерінің тапсырыстарын орындауға бағытталды. TEMCO бұл арада Гринвиллдегі жаңа зауыттарында күрделі жөндеу жұмыстарын көбірек жүргізді және Берлин әуе көпірінен келген C 54 ұшақтарын жөндеуге келісімшарт алды. TEMCO сондай-ақ Luscombe Aircraft компаниясын сатып алды, ол Даллас аймағында ұқсас жұмыстармен айналысқан. 1953 жылы олар Riley Aircraft Sales компаниясымен серіктестік құрып, North American Navion ұшақтарын екі қозғалтқышты Twin Navion ұшақтарына айналдырды, содан кейін конверсия құқығын сатып алып, келесі төрт жылда 138 ұшақты конверсиялады. Дегенмен, 1954 жылы келісімшарттар азайды, компанияда 500-ге жуық қызметкер қалды, ал 15 мың тұрғыны бар қалада 2000-нан астам адам жұмыстан босатылды. TEMCO көбірек авиациялық электроника мен зымыранды басқару жүйелеріне назар аударды. 1955 жылы олар Әуе күштері үшін "жылдам әрекет ету жиынтығын" өндіруге келісімшарт алды. 1955 жылы олар B 50 үшін де ұқсас келісімшарт алды, ал келесі жылдың соңына қарай 1700 қызметкерге дейін жетті. 1958 жылы компания табысының жартысы электроникадан түсті, бірақ олар C 121 және C 97 сияқты күрделі жөндеу келісімшарттарын орындауды жалғастырды. Олар сондай-ақ бұрынғы Model 33 негізінде жасалған Model 58 жеңіл шабуыл ұшағын жасады, бірақ ол сатып алушыларды таба алмады. 1952 жылы олар Model 51 Pinto жобасын бастады, ол Әуе күштерінің келісімшарты үшін бәсекелесті, бірақ ақырында Cessna T 37 жеңіп шықты. 1956 жылы Әскери-теңіз күштері 14 ұшақты сатып алды, оларды TT 1 деп атады. Кейіннен олардың бірнешеуі азаматтық қолдануға ауыстырылды, онда олар J85 қозғалтқышымен жабдықталды және Super Pinto деп аталды. 1957-1960 жылдары Temco АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін ASM N 8 Corvus радиацияға қарсы зымыранды әзірледі. Жоба 1960 жылы тоқтатылды, бағдарламаны АҚШ Әуе күштері қабылдаған кезде.
The company secured contracts for various parts for major aircraft designs, including the C 82, Fairchild F 28, Lockheed F 104 Starfighter and P2V Neptune, the McDonnell F 101 Voodoo, the Boeing B 47 Stratojet, and many others. Additionally they started subcontracting production of the Globe Swift two seat general aviation design, but were so successful in production that supply soon caught up with demand and Globe went out of business. TEMCO retained the rights to the design in 1947, producing it in small numbers for the next four years. Equipping the Swift with a much more powerful engine and tandem two seat cockpit turned it into the T 35 Buckaroo trainer aircraft, which competed and lost out to the Beechcraft T 34 Mentor. Ten T 35's were eventually sold to Saudi Arabia. Another new design was also produced as the Model 33 Plebe, which also failed to enter production. Work soon flooded the original Grand Prairie site, and a new plant was set up at Majors Field in Greenville, primarily to offload US Air Force work and allow Grand Prairie to be used primarily for Navy work. TEMCO, meanwhile, turned increasingly to overhaul services at their new Greenville plants, and won a contract to overhaul C 54's returning from the Berlin Airlift. TEMCO also acquired the Luscombe Aircraft, another Dallas area company involved in similar work. In 1953 they became involved in a partnership with Riley Aircraft Sales to convert existing North American Navions to a twin engine version, the Twin Navion, eventually buying the rights to the conversion and converting 138 aircraft over the next four years. However, by 1954 contracts were drying up, and the company was down to only 500 employees, laying off over 2,000 in a town of only 15,000. TEMCO increasingly turned to aviation electronics and missile guidance systems. In 1955 they won a contract to produce "quick reaction kits" for the Air Force's B 29 Superfortress fleet, and employment started increasing again. In 1955 they won a similar contract for the B 50, and by the end of the next year were up to 1,700 employees. By 1958 electronics was providing half of the company's income, but they continued to win overhaul contracts, including the C 121 and C 97. They also designed a light attack aircraft based on the earlier Model 33, the new Model 58 but this failed to find any buyers. In 1952 they started work on what would become the Model 51 Pinto, competing with an Air Force contract that was eventually won by the Cessna T 37. Fourteen were eventually taken on by the Navy in 1956, who flew them as the TT 1. Several of these eventually worked their way into civilian hands, where they were converted with the J85 engine and known as the Super Pinto. From 1957 to 1960, Temco developed the ASM N 8 Corvus anti radiation missile for the U. S. Navy. The project was cancelled in 1960, when the program was taken over by the U. S. Air Force.
Линг-Темко-Вотт құралуы
1960 жылға қарай электроника олардың басты өніміне айналды, және компания Даллас аймағындағы Ling Altec электроникалық фирмасымен бірікті, ол өзінің алдында Ling Electronics және Altec компанияларының бірігуінен құрылған болатын. Екі компания бірлесіп түрлі көздерден капитал жинап, 1961 жылы 1948 жылы осы аймаққа көшіп келген Chance Vought компаниясымен бірігіп, Ling Temco Vought, немесе LTV атанды. МакКаллок басқарма төрағасы және бас директор болып тағайындалды. Ол 1970 жылдың сәуір айында зейнетке шыққанға дейін басқарма төрағасы, содан кейін атқару комитетінің төрағасы қызметін атқарды.
By 1960 electronics was their major product, and the company merged with another Dallas area electronics firm, Ling Altec, itself recently formed in a merger of Ling Electronics and Altec. Together the two firms raised capital from various sources, and in 1961 formed a merger with Chance Vought, who had moved to the area in 1948, to become Ling Temco Vought, or LTV. McCulloch served as chairman of the board and chief executive officer. He remained as chairman of the board and later chairman of the executive committee until his retirement in April 1970.
Кейінгі компаниялар
1970 жылдары LTV авиациялық активтерінен бастап құтылуға кірісті. Бұрынғы Temco Aircraft электроника зауыты, Гринвилл қаласында орналасқан, сол кезде LTV Electrosystems деп аталған, E Systems компаниясына айналды, кейін Raytheon компаниясы сатып алды, және бүгінде L3Harris ISR Systems деп аталатын L3Harris компаниясының бөлігі болып табылады.
Through the 1970s LTV started divesting itself of its aviation holdings. The former Temco Aircraft electronics plant at Greenville, by then known as LTV Electrosystems, became E Systems, eventually being purchased by Raytheon, and today is a part of L3Harris known as L3Harris ISR Systems.