Кіріспе
V класты эсминец, Корольдік теңіз-күш флотының 15-ші типті фрегатына түрлендірілген. HMS Grenville – Корольдік теңіз-күш флотында осы атпен қызмет еткен екінші кеме және Екінші дүниежүзілік соғыстағы кеме. Гренвилл және тағы жеті U класты эсминецтер «Шұғыл бағдарлама» аясында тапсырыс берілді. 1942 жылдың 12 қазанында Тайндағы Валсенд қаласындағы Swan Hunter and Wigham Richardson Ltd. компаниясында суға түсіріліп, 1943 жылдың 27 мамырында қолданысқа берілді. Корольдік теңіз-күш флотының дәстүрі бойынша, бір кластағы барлық эсминецтердің атаулары кластың әрпімен, яғни «U» әрпімен басталатын. Алайда Корольдік флот флотилия жетекшісіне танымал тарихи теңізшінің есімін беруге қайта оралды, осы жағдайда – Елизавета дәуірінде өмір сүрген әскери және теңізші вице-адмирал сэр Ричард Гренвиллдің есімі берілді.
HMS Grenville was the second ship of this name to serve with the Royal Navy in the Second World War. Grenville and seven other U class destroyers were ordered as part of the Emergency Programme. She was launched at Swan Hunter and Wigham Richardson Ltd., Wallsend on Tyne on 12 October 1942 and commissioned on 27 May 1943. The Royal Navy's practice had been to name all destroyers of a class with names starting with the class letter, in this "U". However, the Royal Navy had reverted to an earlier practice of naming the flotilla leader after a prominent historical seaman, in this case after Vice Admiral Sir Richard Grenville, an Elizabethan soldier and sailor.
Дизайн және құрылыс
Гренвилл 1941 жылғы 12 маусымда 7-ші жедел флотилия ретінде тапсырыс берілген сегіз U класты эсминецтің бірі болды және жетекші ретінде жабдықталды. U класы – соғыс кезеңіндегі жедел бағдарлама бойынша салынған эсминецтер, олар жалпы мақсаттағы міндеттерге, соның ішінде суасты қайықтарына қарсы күзет ретінде қолдануға және жаппай өндіріске сәйкес болуға арналған. Олар соғысқа дейінгі J класты эсминецтердің корпусы мен машиналарын негізге алды, бірақ өндірісті жылдамдату үшін қолда бар қару-жарақтармен жабдықталды. U класы бұрынғы жылы 5-ші жедел флотилия ретінде тапсырыс берілген S класы мен 6-шы жедел флотилия ретінде тапсырыс берілген R класына ұқсас болды, бірақ Арктика суларында операциялар жүргізуге бейімделмеген. U класының жалпы ұзындығы 362 фут (110 м), су сызығы бойынша 348 фут (106 м) және перпендикулярлар арасында 339 фут (103 м) болды, ал ені 35 фут (11 м) және орташа суDraftы 10 фут (3 м), толық жүктемеде 14 фут (4 м) құрады. Стандартты және толық жүктемедегі суыру салмағы белгіленген. Кластың жақын арадағы зениттік қару-жарағы – Bofors 40 мм зеңбірегі үшін Hazemayer тұрақтандырылған екі зеңбірекке арналған орналым және төрт екі зеңбірекке арналған Oerlikon 20 мм пулеметтерінен тұрды. 1945 жылы бұл өзгертілді, 5 бір зеңбірекке арналған 40 мм Bofors зеңбірегі қосылды, бір қолмен басқарылатын Mark III орналымы іздеу шамдарының орнына қойылды, ал екі Oerlikon орналымын төрт қуатпен басқарылатын "Бофин" орналымдары ауыстырды. Екі төрттік 21 дюймдік (533 мм) торпедалық аппараттар орнатылды (бұл шындығында орталық түтігі алынып тасталған қосалқы бес торпедалық аппараттар болды), ал кемеде төрт тереңдік зарядтағыш миномет және екі тіреуіш болды, барлығы 70 заряд тасымалданды.
15-түрдегі өзгерту
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін және суық соғыс басталған кезде, Корольдік теңіз күштері қазіргі советтік дизель-электрлік суасты кемелерімен күресе алатын жылдам суастына қарсы эскорттардың жетіспеушілігімен күресті, ал қолдағы шлоптар мен фрегаттар тым баяу болды. Сонымен қатар, салыстырмалы түрде жақында құрылған "Соғыс жағдайы" эсминецтері, олардың төмен бұрышты қарулары мен қарапайым атыс басқару жүйелері қазіргі заманғы соғысқа жарамсыз деп есептелді, сондықтан осы ескірген эсминецтерді жылдам эскорттарға түрлендіру туралы шешім қабылданды. Бұл, жаңа фрегаттар, мысалы, Type 12 фрегаттары жеткілікті мөлшерде салынғанша уақытша шешім болды. Type 15 фрегаты – бұл "Соғыс жағдайы" эсминецтерін жаңа фрегаттармен салыстырылатын суастына қарсы жабдықтармен жабдықталған "бірінші санаттағы" суастына қарсы кемелерге қайта жарақтандыру болды. Кемелердің үстін құрастыратын бөліктері мен қару-жарағы алынып тасталды, кемелердің мұрындықтары артқа қарай созылды және жаңа, төмен бірақ кең үстін құрастыратын бөліктері орнатылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс қызметі
1943 жылдың тамыз айының соңында Гренвилл мен канадалық эсминец Испанияның солтүстік-батысындағы 5-ші канадалық қолдау тобының суастына қарсы іздеулерін жабатын күш құрады. Бұл кемелерге 18 "Дорнье До-217" ұшағы "Хеншель Хс293 А 1" сырғанамалы бомбаларын қолданып шабуыл жасады. "Атабаскан" ауыр зақым алды, ал слюп 194 экипаж мүшесінің қаза болуымен батты. Осыдан кейін, U қайықтарын іздеу тоқтатылды. Кейін, қыркүйек және қазан айларында Гренвилл француз жағалауындағы блокаданы бұзу операцияларына (Тоннель операциясы) қатысты. 4 қазанда ол жау эсминецтерімен шайқасқа қатысып, аз ғана шығынға ұшырады. Қазан айының соңында Гренвилл крейсер және басқа эсминецтермен бірге Бреттаньның солтүстік жағалауындағы блокадалық кемеге қарсы тағы бір, одан да қауіпті Тоннель операциясын жүргізді. Бұл операцияда "Харибдис" крейсері мен "Лимбурн" эсминці неміс кемелерімен батырылды. Қараша айында Гренвилл 24-ші эсминец флотилиясына және Жерорта теңіз флотына қосылды. Жерорта теңізінде ол Анциоға түсуге көмектесті, бір E қайығын баттырды және Адриатика теңізіндегі Сан-Джорджо маңында пойызды жойды. 3 желтоқсанда оған жанармай толтыруға бұйрық берілді, ол Баридегі горчичный газ апатынан кейін бірден келді. 1944 жылдың мамыр айында Гренвилл Ұлыбританияға оралды және маусым айында Нормандияға түсуге қатысты. 1944 жылдың соңында "Хамбер" портында жөндеуден өткеннен кейін, ол Үнді мұхитына бет бұрды, онда жапондықтарға қарсы операцияларға қатысты. 1945 жылдың қаңтарында Гренвилл және тағы үш U класты эсминец 26-шы эсминец флотилиясын құрып, британдық авиациялық күштерін (63-ші тапсырмалық күш) сүйемелдеді, ол Британдық Тынық мұхит флотына айналды. Суматрадағы жапондық нысандарға шабуылдардан кейін TF63 Сидней арқылы Окинаваға бағыт алды, онда Операция Iceberg операциясын қолдау үшін жапондық әуежайларына әуе шабуылдары жасалды. Кейін Гренвилл жапондық үйінді аралдарға соңғы шабуылдарға қатысты. Тынық мұхиты соғысының соңына қарай бірнеше одақтас әскери кемелері қысқа толқындар арқылы Австралия бағдарламаларын айналасындағы аймақтарға таратуды бастады. Гренвилл осы кемелердің бірі болды және 1946 жылдың қаңтарында 2KY Сиднейден келетін коммерциялық бағдарламаларды қайта таратуда естілді.
In November, Grenville joined the 24th Destroyer Flotilla and the Mediterranean Fleet. In the Mediterranean, she supported the Anzio landings, sunk an E boat and destroyed a train near San Giorgio on the Adriatic Sea. On 3 December, she was ordered to refuel, arriving immediately after the air raid on Bari, a mustard gas disaster. In May 1944, Grenville returned to Britain and in June took part in the landings in Normandy. At the end of 1944, after a refit on the Humber, she left for the Indian Ocean where she joined operations against the Japanese. In January 1945, Grenville and three other U class destroyers forming the 26th Destroyer Flotilla, escorted the British carrier force (Task Force 63) that became the British Pacific Fleet. After raids against Japanese installations on Sumatra, TF63 left for Okinawa, via Sydney, where there were air strikes on Japanese airfields in support of Operation Iceberg. Later, Grenville participated in the final raids on the Japanese home islands. Near the end of the Pacific war, several Allied warships began to relay Australian programmes to surrounding areas on shortwave. Grenville was one of these heard relaying the commercial programmes from 2KY Sydney in January 1946.
Соғыстан кейінгі
Гренвилл Тынық мұхитындағы 25-ші эсминец флотилиясының құрамында қызмет етті. 1946 жылы Портсмутқа оралып, резервке қойылды. 1951 жылы Плимут жергілікті флотилиясының құрамында болды және 1951 жылдың қазан айында әуе оқулары үшін нысана ретінде пайдаланылды. Ол Девон штатының Старт-Пойнт жанында итальяндық «Альцео» кемесімен соқтығысты. «Гренвилл» кемесінің үш экипаж мүшесі қаза тапты, ал тағы төрті із-түссіз жоғалып кетті. Жөндеуден кейін 1952 жылдың 5 тамызында Девонпортта қайтадан қолданысқа енгізілді. 1953-1954 жылдары кең ауқымды түрде жаңартылып, 15-ші типті фрегатқа айналдырылды. 1954 жылдың 19 наурызында Портлендте орналасқан 2-оқу эскадрильясының жетекшісі ретінде қайтадан қолданысқа енгізілді. 1957 жылы Fairey Ultra light Helicopter тікұшағымен сынақтар жүргізу кезінде пайдалану үшін тәжірибелік тікұшақ қону алаңымен жабдықталды. 1958 жылдың желтоқсанында 5-ші фрегат эскадрильясында алмастырылды. 1960-1964 жылдары Гибралтарда резервте сақталды. 1966 жылдың маусымында Портсмутқа сүйретіліп әкелінді және операциялық қолданысқа енгізілгенге дейін экспериментальды әуе іздеу радарын орнату үшін үшінші мачтамен жабдықталды. 1967 жылы Портсмут теңіз күштері күндеріне қатысты. 1969 жылы 2-ші фрегат эскадрильясында алмастырылды. 1970 жылы Портсмут теңіз күштері күндеріне қатысты, сол кезде ол Адмиралтействоның Жер үсті қаруларын жасау орталығының (ASWE) сынақ кемесі болды. «Гренвилл» 1974 жылы қызметтен босатылды және 1983 жылы Медуэй өзенінде металлға тапсырылғанға дейін Портсмутқа қойылды.