Кіріспе

Француз теңіз сәулетшісі

Станислас Шарль Анри Дюпой де Лом (stanislɑ ʃaʁl ɑ̃ʁi dypɥij d(ə) lom; 15 қазан 1816 – 1885 жылғы 1 ақпан) – француз теңіз сәулетшісі. Ол Францияның батысындағы Бретань аймағындағы Лориент қаласына жақын Плумеурде теңіз офицерінің ұлы болып дүниеге келген. Ол Эколь Политехник және ENSTA-да білім алған. Ол 1840-1870 жылдар аралығында ерекше белсенділік танытқан. Кәсіби білімін аяқтағаннан кейін, шамамен 1842 жылы Англияға барып, темірден кеме жасау және бумен жүзуді жан-жақты зерттеді. Ол 1844 жылы "Mémoire sur la construction des bâtiments en fer" деген тақырыпта жарияланған есеп дайындады.

Бірінші булы жауынгерлік кеме

Англиядан оралғаннан кейін Дюпю де Лом Тулон қару-жарақ арсеналында жұмыс істей бастады. Сол кезде француз флотындағы жалғыз қарулы бу кемелері желкендік дөңгелектермен қозғалды, ал бу күшін жекпе-жек кемелеріне енгізуге зор қарсылық болды. Желкендік дөңгелек мұндай ірі соғыс кемелері үшін қолайсыз деп есептелді, ал бұрандаға сенімсіздік танылды. Сонымен қатар, Францияда да, Англияда да теңіз офицерлерінің көпшілігі желкендердің ауданын азайтуға қарсы болды. Дюпю де Лом Бристольде салынып жатқан «Ұлыбритания» кемесінің құрылысын мұқият зерттеді және жекпе-жек кемелерінде толық бу күші қолданылуы керек деген қорытындыға келді. Ол осы ойынан айнымады; 1845 жылы ол теңіз министріне бұрандамен қозғалатын фрегат құрылысын ұсынды, ол темір корпустан жасалып, бірнеше қабат темір қаптамасымен қоршалған қапталдық қорғанысқа ие болуы керек еді. Осы есептің өзі оның сол кездегі жетекші кеме жасаушы болып саналуын толық ақтады. Мұндай кеме бірнеше жыл бойы салынбады, бірақ «классикалық» темірлі жекпе-жек кемесінің идеясы осы есепте нақты айтылды. Дюпю де Лом кемелердің құрылысында және қозғалтатын жүйесіндегі радикалды өзгерістердің жақын арада болатынын сезінген жалғыз адам емес еді. Оның Génie Maritime (теңіз инженерлері) әріптестері де осы ойға толы болды. Ал Англияда осы шамада ең алғашқы бұрандалы лайнерлер – өзгертілген «блок кемелері» – тапсырыс берілді. Британдықтардың бұл әрекеті француздарды да өздерінің желкенді жекпе-жек кемелерін қосымша бу күшімен жабдықталған кемелерге айналдыруға итермеледі. Дюпю де Лом бұл идеяны дамытуын жалғастырды және 1847 жылы «Le Napoléon» кемесіне тапсырыс берілді. Бұл кеме алғашқы бумен жұмыс істейтін және алғашқы бұрандалы жекпе-жек кемесі болды. Оның ұзындығы 77,8 м, ені 17 м, суыру салмағы 5000 тонна, екі зеңбірек палубасы болды. Ол 1850 жылы суға түсірілді, 1852 жылы сынақтан өтті және шамамен жылдамдығына жетті. Қырым соғысы кезінде оның өнімділігі зор қызығушылық тудырды және көп ұзамай әлемдік флоттарға бу күшін енгізу жоспарлары пайда болды.

Бірінші темірлі жауынгерлік кеме

Бумен жұмыс істейтін машинаның енгізілуімен қатар, темір броняны қолдану шамамен бір уақытта дизайн саласында тағы бір революцияға алып келді. Дюпю де Лом осы салада да өз талантын пайдаланды, ағаштан жасалған кеменің қабырғаларын брондаудың мүмкіндігін көрсетті. 1857 жылы ол Конструктивтік корпустың жоғары лауазымына – «Материалдық директорға» тағайындалды, ал оның ең алғашқы теңізде жүзе алатын темір кемесі «Глоирдің» дизайны сол жылы бекітілді. «Глоир» салынысымен жұмыстар тез аяқталды, одан кейін 1863 жылға дейін осындай бес кемеден тұратын құрылыс бағдарламасы іске асырылды. Осы жаңа темір кемелердің арасында Дюпю де Лом жобалаған екі палубалық, кең жақтаулы темір кемелер – «Маджента» мен «Сольферино» да болды. Бұл кемелер сонымен қатар шұңғыл мүйізбен жабдықталған алғашқы кемелер еді. «Глоир» дизайнында Дюпю де Лом бұрыннан табысты дизайн үшін белгілі пішіндер мен өлшемдерді пайдалану принципін ұстанды, тек қана қажетті өзгерістерді енгізді. «Глоир» кемесі су астындағы бөлігі жағынан «Наполеонды» көшірді, бірақ екі емес, бір қару палубасымен және толық қорғалған артиллериялық бөлімшесімен. Дюпю де Лом лауазымында болған кезде осы принципке үнемі адалдық танытты, бірақ сонымен бірге қалың броня, ауыр қарулар және жоғары жылдамдыққа деген үнемі өсіп келе жатқан талаптарға қалай жауап беру керектігін қарастыруға дайын екенін көрсетті. Алайда, оның темір кемелерге деген ертедегі ынтасы кезінде, оның өкілеттігі кезінде француз флотына қосылған кемелердің көп бөлігі ағаштан жасалған еді. Оған көптеген наградалар берілді. 1845 жылы Құрмет легионының крестімен марапатталды, 1858 жылы командир, ал 1863 жылғы желтоқсанда – үлкен офицер атағын алды. 1860 жылы ол Мемлекеттік кеңесші болып тағайындалды және парламентте француз адмиралтействосын өкілдік етті; 1861 жылы ол «теңіз жабдықтарының бас инспекторы» («inspecteur général du matériel de la Marine») болып тағайындалды. 1866 жылы ол Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Франко-неміс соғысының басында ол қорғаныс комитетінің құрамына енді. 1869 жылдан 1875 жылға дейін ол депутат болды, ал 1877 жылы өмір бойына сенатор болып сайланды. Ол Ғылым академиясының және басқа да беделді ғылыми қоғамдардың мүшесі болды. Шаманың астындағы себет 14 адамды тасымалдай алатын. 1875 жылы ол Каледе теміржол пойзын түсіру схемасымен айналысты және шілде айында Ғылым академиясына жақсартылған портының жоспарларын және «поезд тасымалдайтын кемелердің» («bateaux porte trains») үлгілерін ұсынды.

Электрлік су асты кемесі

Өмірінің соңына қарай Дюпю де Лом "Плонжеур" су асты кемесінің тәжірибелік нәтижелеріне көп сүйенген электрлік су асты кемесі жобасымен айналысты. Оның қайтысынан кейін жобаны оның досы Густав Зеде жалғастырып, әлемдегі алғашқы электрлік су асты кемелерінің бірі – "Гимнотты" құрастыруға қол жеткізді.