Ирландиядағы Коб қаласының әсем Католик соборы – Наomh Colmán соборы. 1919 ж. салынған, Корк шығанағына тамаша көрініс ашады. Тарихы, сәулеті туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католик соборы Коб қаласында, Ирландия.
Catholic cathedral in Cobh, Ireland
Қасиетті Кольманның соборлық шіркеуі (Ардеаглис Наом Кольман), көбінесе Коб соборы немесе бұрынғысы Квинстаун соборы деп аталады, Ирландияның Коб қаласындағы бір мұнаралы собор. Бұл Рим-католик соборы және 1919 жылы құрылысы аяқталды. Кафедралды алаңға салынған, ол Корк портына ең көрікті жерден қарап тұрады және Клойн епархиясының қасиетті қамқоршысы Кольман Клойнге арналған. Ол епархияның соборлық шіркеуі қызметін атқарады. Құрылысы 1868 жылы басталды, бірақ құнының өсуі және бастапқы жоспарларға түзетулер енгізілуіне байланысты жарты ғасырдан астам уақыттан кейін ғана аяқталды. Мұнарасының биіктігі 91,4 метр (300 фут) болатын бұл собор Ирландиядағы ең биік шіркеу. Бұрын ол 94 метр биіктіктегі Лимериктегі Сент-Джонс соборынан кейін екінші биік собор деп есептелген; бірақ жаңа өлшемдер Сент-Джонс мұнарасының биіктігі шындығында 81 метр екенін көрсетті, сондықтан ол Ирландиядағы төртінші биік шіркеу. Ол Ирландияның ең әдемі шіркеу ғимараттарының бірі ретінде жиі айтылады.
The Cathedral Church of St Colman (Ardeaglais Naomh Colmán), usually known as Cobh Cathedral, or previously Queenstown Cathedral, is a single spire cathedral in Cobh, Ireland. It is a Roman Catholic cathedral and was completed in 1919. Built on Cathedral Place, it overlooks Cork harbour from a prominent position, and is dedicated to Colmán of Cloyne, patron saint of the Diocese of Cloyne. It serves as the cathedral church of the diocese. Construction began in 1868 and was not completed until over half a century later due to increases in costs and revisions of the original plans. With the steeple being 91.4 metres tall (300 ft), the cathedral is the tallest church in Ireland. It was considered to be the second tallest, behind St John's Cathedral in Limerick which was believed to be 94 metres tall; newer measurements have shown that the St John's spire is in fact 81 metres tall and therefore only the fourth tallest church in Ireland. It is frequently cited as one of Ireland's most beautiful church buildings.
Тарих
Клойн епархиясының Реформацияға дейінгі соборы Клойндегі Әулие Колманның монастырлық мекені орналасқан жерде салынған.
The Diocese of Cloyne had a pre Reformation cathedral at the site of St. Colman's monastic settlement in Cloyne.
19 ғасыр
Қауым мүшелері арасында "Про-кафедраль" деп белгілі болған кішкентай шіркеу 1769 жылдан бері қазіргі кафедраль орналасқан жерде тұрды. 1856 жылы епископ Тимофей Мерфи қайтыс болғаннан кейін Клойн және Росс епархиялары бөлінді, ал епископ Уильям Кин Клойн үшін арнайы кафедраль салуды жөн көрді. 1867 жылы епархиялық құрылыс комитеті Коб қаласында (сол кезде Куинстаун деп аталған) жаңа кафедраль салу туралы шешім қабылдады. Комитет үш фирмадан – Эдвард Уэлби Пугин мен Джордж Эшлин, Джеймс Джозеф Маккарти және Джордж Голдиден – жобалар алды. Голди мен Маккарти бәсеке шарттарына наразы болды, оны әділетсіз деп есептеді. Біріншіден, олар комитет 25 000 фунт стерлингтік шығын лимитін елемеуі мүмкін деп ойлады, сондай-ақ Пугин мен Эшлиннің іріктеу комитетімен байланыстары бар екеніне сенді: епископ Эшлиннің отбасы досы болды, ал құрылыс комитеті әкімшілігінің көмекшісі – оның бауыры. Осыдан келіп, Пугин мен Эшлин ғана бәсеке шарттарын қабылдады және оларға тапсырыс берілді. Жобаның клеркі – Чарльз Гилфойл Доран, ол 1909 жылы қайтыс болғанға дейін жобаны бақылады. 1867 жылы қауым мүшелері кафедраль құрылысына 10 000 фунт стерлинг көмектесті, ал Пугин мен Эшлиннің жобалық жоспарлары сол жылдың желтоқсан айында мақұлданды. Солтүстік және оңтүстік галереялары арасындағы 24 футтық қалыптасуды тегістеу қажет болғандықтан, кафедральдың негізі қымбатқа түсті, жалпы құны 5 000 фунт стерлингке жетті. 1868 жылдың ақпан айында Епископ көшесінде уақытша шіркеу салынғаннан кейін ескі шіркеу бұзылды. Жер қазу жұмыстары 1868 жылы басталды, ал іргетасы сол жылдың 30 қыркүйегінде салынды, бірақ негізгі келісімшарт 1869 жылдың сәуіріне дейін жасалмады. Келісімшарттың жалпы құны 33 000 фунт стерлинг деп белгіленді. Құрылыс басталғаннан кейін және қабырғалар 3,5 метр биіктікке жеткеннен кейін, епископ Кин ұсынылған кафедральға қанағаттанбады және одан әрі күрделі дизайнды жөн көретінін мәлімдеді. Осыдан келіп, жер жоспарынан басқа, бастапқы жоспарлардың ешқайсысы орындалмады. Пугин мен Эшлин жоспарларын түзетіп, тіреу аркаларын, терезелі парапеттерді, аркадаларды, нишаларды және тағы да басқаларын қосты. Бұл қосымша жұмыстар бұрын қарастырылған көлемді бірнеше мың куб метрге арттырып, шығынды едәуір өсірді. Құрылысшы Майкл Мид келісімшартты қайтадан келісуден бас тартып, құрылыс алаңынан шығып кетті. Құрылыс алаңындағы қысқа мерзімді үзілістен кейін жұмыс қайта басталды. 1875 жылы Пугин қайтыс болғаннан кейін, Эшлин Дублин сәулетшісі Томас Алойсиус Коулменнің қызметін пайдаланып, жобаны аяқтауға көмектесуін сұрады. 1879 жылға қарай жұмыс жеткілікті деңгейге жетіп, қауымның кафедральде жиналуына мүмкіндік берді, ал епископ Киннің ізбасары Джон Маккарти 15 маусымда алғашқы рет қасиетті мисса өткізді. Жұмыс 1883 жылға дейін жалғасты, осы кезде құрылысшылардың қаражаты таусылып, құрылыс алты жылға тоқтады. Құрылыс 1889 жылы епископ Маккарти басшылығымен қайта басталды. Батыс фасады келесі жылы аяқталды, сол кезде құрылысқа 100 000 фунт стерлинг жұмсалған еді. Ішкі жағына жасалған жұмыстар 1893 жылы басталды, оған Бат және Портленд тасымен қабырғаларды қаптау, ал төбесін қарағайдан жасалған күмбездермен жабу кірді.
A small church, known to parishioners as the "Pro Cathedral" had been on the site of the present cathedral since 1769. On the death of Bishop Timothy Murphy in 1856, the dioceses of Cloyne and Ross were split, and Bishop William Keane decided that Cloyne should have a purpose built cathedral. In 1867, a diocesan building committee made the decision to erect a new cathedral in Cobh, then named Queenstown. The committee obtained designs from three firms, Edward Welby Pugin & George Ashlin, James Joseph McCarthy, and George Goldie. Goldie and McCarthy were unhappy with the conditions of the competition, which they felt to be unfair. Firstly, they felt that the cost limit of IR£25,000 may be ignored by the committee, and they also believed that Pugin and Ashlin had powerful family connections to the selection committee: the bishop was a family friend of Ashlin's, and the assistant to the building committee's administrator was his brother. As a result, Pugin & Ashlin were the only firm which accepted the conditions of the competition, and were awarded the commission. The clerk of works was Charles Guilfoyle Doran, who supervised the project until his death in 1909. In 1867, parishioners collectively gave £10,000 towards the construction of the cathedral, and Puglin & Ashlin's draft plans were accepted in December that same year. Due to the need to level a 24 foot fall between the north and south walks, the foundations of the cathedral were costly, amounting to a total cost of £5,000. After construction of a temporary church on Bishop Street in February 1868, the old parish church was demolished. Excavation of the site began in 1868, and though the cornerstone was laid on 30 September that same year, the main contract was not let until April 1869. The total cost of the contract was given as £33,000. After construction had begun, and the walls had reached a height of 3.5m, Bishop Keane, unsatisfied with the proposed cathedral, advised that he preferred a more elaborate design. Consequently, with the exception of the ground plan, none of the original plans were followed. Pugin & Ashlin adjusted their plans, and added flying buttresses, traceried parapets, arcading, niches, and more. These extra works increased by many thousands of cubic feet of stone the quantity already provided for and substantially increased the cost. The builder, Michael Meade, refused to renegotiate the contract and withdrew from the site. After a brief period of inactivity on the site, work resumed on the site. When Pugin died in 1875, Ashlin took on the services of a Dublin architect, Thomas Aloysius Coleman, to assist him in the completion of the project. By 1879, work had progressed sufficiently to enable the congregation to gather in the cathedral, and mass was celebrated by Bishop John McCarthy, Bishop Keane's successor, for the first time on 15 June. Works continued until 1883, at which point the builders had run out of money, at construction ceased for six years. Construction restarted under Bishop McCarthy in 1889. The west front was finished the following year, by which point construction had already cost £100,000. Work on the interior began in 1893, and included cladding the walls with Bath and Portland stone, and sheeting the roof with vaults of pitch pine.
20 ғасыр
Оның мұнарасы 1911-1915 жылдар аралығында орнатылған және 91 метрге дейін көтеріледі. Ғимарат 1919 жылы аяқталды, оның жалпы құны 235 000 фунт стерлингті құрады, бұл бастапқы бюджеттен әлдеқайда асып, сол кезде Ирландияда салынған ең қымбат ғимаратқа айналдырды. Собор 1919 жылғы 24 тамызда Клойн епископы Роберт Браунның қатысуымен, сондай-ақ Ирландияның үш архиепискобы – Майкл Лог, Джон Харти және Томас Гилмартиннің куәлігінде киеленді.
The spire was erected between 1911 and 1915, and rises to a height of 300 feet. The building was completed in 1919 for a total cost of £235,000, far exceeding the original limit, and making it the most expensive single building constructed in Ireland at the time. The cathedral was consecrated on 24 August 1919 by the Right Reverend Robert Browne, Bishop of Cloyne, in the presence of three of Ireland's archbishops Michael Logue, John Harty and Thomas Gilmartin.
Сәулет
Собордың ұзындығы 65 метр, ені 37,5 метр, ал ең биік мұнарасының ұшы 95,3 метр биіктікте. Архитектуралық стилі – нео-готикалық, әсіресе француз готикасының күрделі үлгілеріне негізделген. Ол көбінесе көк түсті Далкей гранитінен және Маллоу әктасымен қапталған. Іргесі Карригмор және Касл-Оливер карьерлерінде қазылған құмтастан құралған. Шатыры бельгиялық көк тақтадан жасалған.
The cathedral measures 65 metres long, 37.5 metres wide, and at the highest point of the spire is 95.3 metres high. The architectural style is Gothic Revival, modelled in particular in an elaborate French Gothic style. It is primarily constructed of blue Dalkey granite with Mallow limestone dressings. The foundation is built of a large bed of sandstone, quarried at Carrigmore and Castle Oliver. The roof is made of Belgian blue slate.
Сыртқы
Батыс фасадында да, трансепттерде де сегізбұрышты мұнаралармен екі жағынан шектеліп орналасқан, биік сүйір аркаларға орнатылған роза тәрізді терезелер бар. Батыс фасадындағы тіреулер қызыл Абердин гранитінен тұрғызылған. Сегізбұрышты шпилінің биіктігі 90 метр, ал оның үстінде епископ Браун бата берген 3,3 метрлік қола крест орнатылған. Мұнара Ньюри гранитінен салынған. Мұнарада 47 қоңырау орналасқан, олардың 42-сі 1916 жылы, ал тағы бесеуі 1958 жылы ілінді. Барлық қоңыраудың жалпы салмағы 17 тоннаға жетеді.
Both the west front and the transepts hold rose windows set in high pointed arches which are flanked by octagonal turrets. Pillars on the west front are constructed from red Aberdeen granite. The octagonal spire measures 90 metres, and is topped with a 3.3 metre bronze cross, which was blessed by Bishop Browne. The tower is made of Newry granite. The tower houses 47 bells, 42 of which were hung in 1916, and a further five in 1958. The total combined weight of the bells equal 17 tons.
Интерьер
Собор жеті бөлімі бар, трифорий және клиресторийі бар, шығыс шапельдері бар трансепттер, апсидалық ғибадатхана және собордың оңтүстік-батыс бұрышында мұнара мен шпилі орналасқан. Қызыл Миддлтон мәрмрі екі киелі орында да, екі қанаттағы бірінші тәуба тану орындарында да қолданылған; қалған тәуба тану орындары қызыл Абердин гранитінен жасалған.
The cathedral hosts an aisled nave of seven bays with triforium and clerestory, transepts with eastern chapels, an apsidal chancel, and a tower and spire at the south west corner of the nave. Red Middleton marble is used in both the shrines and the first confessionals of both aisles; the other confessionals are of red Aberdeen granite.
Карлион
Мұнарада Ирландияның жалғыз кернейі орналасқан, ол 49 қоңыраумен Ұлыбритания аралдарындағы ең ірі керней болып табылады. Онда Ирландияның ең үлкен қоңырауы, Сент-Колман аталған, 3,6 тонна салмақты қоңырау бар. 1916 жылы орнатылған керней 1998 жылы қайта жаңартылды. Автоматтандырылған жүйе сағат сайын және 15 минут сайын қоңырау соғып, сондай-ақ, қасиетті жаралымдар, жерлеу рәсімдері, тойлар мен шаралар үшін тиісті үлгіде қоңырау шалады. Керней арнайы мерекелерде және әдетте әр жексенбі күні түстен кейін қазіргі кернейші Адриан Гебрюэрс ойнайды.
The tower contains Ireland's only carillon, which with 49 bells is the most of any in the British Isles. It contains Ireland's largest bell, named St Colman, which weighs 3.6 tons. Originally installed in 1916, the carillon was restored in 1998. An automated system strikes the hour and 15 minute intervals while it also rings the bells in appropriate form for Masses, funerals, weddings and events. The carillon is also played on special occasions and generally every Sunday afternoon by its current carillonneur Adrian Gebruers.