Ульрих Зеллдік: Неміс реформаторы, аббат және қасиетті кісі

Кіріспе

Германияның клюнийлік реформаторы, абат, негізін қалаушы және әулие Ульрих Зелл, сондай-ақ Вулдерик, кейде Клюни немесе Регенсбургтық (шамамен 1029 - 1093) Германияның клюнийлік реформаторы, абат, негізін қалаушы және әулие болған.

Өмір

Ульрих 1029 жылдың басында Бавариядағы Регенсбургте (бұрын Ретисбон деп те аталатын) дүниеге келді. Оның әкесі Бернхольд Бавариядан, анасы Букка – Швабиядан, Регенсбург епископы Гебхард II-нің немересі және Аугсбургтың Ульрихімен туыс. Олар көп жыл бойы баласыз жүрді және Магнус Фюссенге қажылыққа барып, ұлын діни қызметке бағыштауға ант берді. Ульрих, әдетте, Ғилем Хирзаумен бірге Сент-Эммерам аббаттығының мектебінде білім алған, бірақ 1043 жылы оны крест әкесі, германиялық король Генрих III-нің сарайына шақырды. Ол Аквитания герцогтарының әулетінен шыққан патшайым Агнеске жеке қызметкер болды. Кейіннен Ульрих патша сарайын тастап кетуге мәжбүр болды, себебі оның әкесі Венгриядан келген жаулармен байланыс жасады деген айып тағылып, өлім жазасына кесілді. Бірақ ол 11 ғасырда Клюниден бастау алған реформаның рухына қатты әсер етті. Римге сапардан оралғаннан кейін ол мүлігін кедейлерге таратып, Киелі жерге қажылық жасады, содан кейін Римге тағы бір қысқа сапардан кейін Регенсбургке қайтып келді, онда діни қауым құрды, ал 1061 жылы Клюни аббаттығына кірді. Ол тез арада аббат Югоның жеке хатшысы болды. Онда ол дін қызметкеріне бекітілді және Юго Ульрихке Клюни реформасын таратуды тапсырды. Ол Аутун епархиясындағы Марейни монастырының рухани кеңесшісі және сол жердегі ерлер қауымының преоры болып тағайындалды. Сондай-ақ, ол бір көзін жоғалтып, Клюниге қайтуға мәжбүр болды. Содан кейін ол Аугсбургке барып, Сент-Ульрих және Сент-Афра аббаттықтарын реформалауға кірісті. Жоба сәтсіз аяқталды, себебі жергілікті тұрғындар Ульрихті қаладан қуды. Ульрих 1072 жылға дейін Тунибергте, Эйхштеттен және Римсингеннің Хессосы құрған монастырь қауымын басқарды. 1077 мен 1080 жылдар аралығында Туниберг монастыры Грюнингенге көшірілді. Ол жердің қолайсыздығына көз жеткізген соң, ол және оның монахтары 1087 жылы Мёлин аңғарындағы Зеллге көшіп барды, онда бұрын Сент-Галл аббаттығының шағын ғимараты болған. Ульрих тез арада көптеген ізбасар жинады. Ол епископ Гебхардтың құрметіне ие болды, және ол, мүмкін, Сент-Албан монастырын реформалауға оған көмектескен болар. 1090 жылы ол Зеллден шамамен бір шақырым қашықтықтағы Болесвайлерде (қазіргі Болшвейль) Клюнилік әйелдер монастырын құрды. 1090 жылдары Ульрих соқыр болып, Сент-Ульрихтегі преорлық қызметінен кетті, бірақ жақсы күтім алу үшін Клюниге оралу ұсынысын қабылдамады. Оның өмірі Гирзаулық Вильгельмнің өтініші бойынша үш кітаптан тұрады. 1079 мен 1082 жылдар аралығында жазылған алғашқы екеуі литургия және жаңадан келгендердің тәрбиесі туралы, ал 1087 жылдан кешіктірілмей жазылған үшіншісі монастырларды басқару туралы айтады. Германн Зеренген, Баден маркграфы, кейіннен Клюни монахы болған оның өмірі жоғалып кеткен.

Ulrich was born at Regensburg in Bavaria (formerly also known as Ratisbon) in early 1029. His father Bernhold was from Bavaria; his mother Bucca from Swabia, a niece of Bishop Gebhard II of Regensburg and also related to Ulrich of Augsburg. Pious and wealthy, they were childless for many years and made a pilgrimage to Magnus of Füssen, vowing to dedicate a son to the religious life. Ulrich was probably educated at the school of St. Emmeram's Abbey, along with William of Hirsau, with whom he remained friends throughout his life, but in 1043 he was called to the court of his godfather, Henry III, King of the Germans where he acted as page to Queen Agnes, who was of the ducal house of Aquitaine, patrons of the reforming Abbey of Cluny. Ulrich later had to leave the court because his father had been accused of collaborating with enemies from Hungary and had been executed. but was deeply moved by the spirit of reform that was sweeping from Cluny through the 11th century church. On his return from a journey to Rome he distributed his possessions to the poor, made a pilgrimage to the Holy Land, and, after another short visit to Rome, returned to Regensburg, where he founded a religious community, and then entered the Abbey of Cluny in 1061. Here he soon became personal secretary to Abbot Hugo. Here he was ordained priest and Hugo commissioned Ulrich to spread the Cluny reforms. He was appointed confessor to the convent at Mareigny in the diocese of Autun, and prior of the community of men in the same place. He also lost an eye and was obliged to return to Cluny. He then went to Augsburg to reform St. Ulrich's and St. Afra's Abbey. The project failed because the population drove Ulrich out of the city. Ulrich took over an already existing monastic community, founded before 1072 on the Tuniberg by Hesso of Eichstetten and Rimsingen. sometime between 1077 and 1080 Kloster Tuniberg moved to Grüningen. Not finding the locality suitable, he and his monks moved in 1087 to Zell, in the Möhlin valley, where there had previously been a cell of the Abbey of Saint Gall. Ulrich's high reputation soon brought him many disciples. He enjoyed the good opinion of Bishop Gebhard, whom he probably helped in reforming the monastery of St. Alban. In 1090 he established Bollschweil Priory, a Cluniac nunnery at Bolesweiler (now Bollschweil), about a mile from Zell. Around 1090, Ulrich went blind, resigned as prior in St. Ulrich, but refused the offer to return to Cluny for the sake of better care. was composed at the request of William of Hirsau, in three books. The first two, written between 1079 and 1082, treat of liturgy and the education of novices; the third, written not later than 1087, speaks of the administration of monasteries. His life of Hermann of Zähringen, Margrave of Baden, later a monk of Cluny, is lost.

Өмірбаяндары

Оның екі өмірбаяны бар: біріншісі (кейбір үзінділері "Vita posterior"-дан алынған) 1109 жыл шамасында Зелл монастырының монахы Адалберт, Регенсбург маңындағы усақ тіршілікке шегінген адамның өтініші бойынша анонимді түрде жазылған. Екіншісі ("Vita posterior"), автор аты аталмаған, 1109 мен 1130 жылдар аралығында жазылған. Оның өміріне қатысты мәліметтер оның өзі жазған еңбектерінде де кездеседі.