Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Станция тобы
Station group
Лондон станциясы тобы – Ұлттық теміржол желісімен қызмет көрсететін Орталық Лондонның 18 теміржол станциясының тобы. Топқа Орталық Лондондағы барлық 14 терминалдық станция кіреді, олардың барлығы ірі ұлттық бағыттарға немесе жергілікті қалалық маршруттарға қызмет көрсетеді, сондай-ақ билет сату мақсатында терминалдар саналатын 4 басқа өткізу станциясы да бар. Топтың барлық қазіргі станциялары Лондонның 1-аймағына жатады. «Лондон терминалдары» деп белгіленген билет, Ұлттық бағыттар нұсқаулығында белгіленген рұқсат етілген бағыттар арқылы топтағы кез келген станцияға саяхаттауға мүмкіндік береді. Лондонның көптеген терминалдық станциялары 19 ғасырдың ортасында теміржол көлігінің қарқынды даму кезеңінде салынған. Көптеген станциялар Лондонның орталық бөлігінің шетінде, қазіргі Лондонның ішкі айналма жолы бойында орналасқан, себебі орталыққа тікелей салу тым қымбатқа түсетін, және әр теміржол жеке компанияға тиесілі болғандықтан, бірімен-бірі бәсекелестікке түсетін. Лондон метросының құрылысы әртүрлі терминалдарға қосылыс жасады, және бұл 21 ғасырға дейін жалғасуда. Көптеген станциялар желіге сыйымдылықты арттыру және қосылыстарды жақсарту үшін жаңартылып, модернизацияланды; Лондонның алғашқы терминалы – Лондон көпірі бірнеше рет қайта жаңартылып, кеңейтілді, ал 19 ғасырдың маңызды терминалдарының ішінде тек Брод-стрит және Холборн виадугы жабылды. Соңғысы жақын орналасқан City Thameslink станциясымен алмастырылды. Лондон терминалдары жергілікті аймаққа маңызды әсер етті. Бастапқыда, әсіресе Темза өзенінің оңтүстігіндегі нашар жағдайдағы мүліктердің бұзуы, станция маңындағы аудандардың құлдырауына және кедейленуіне әкелді. Бірақ 21 ғасырда жағдай өзгерді, негізгі терминалдар маңындағы даму жақсы қабылданып, тұрғындар мен бизнес өкілдерін тартты.
The London station group is a group of 18 railway stations served by the National Rail network in central London. The group contains all 14 terminal stations in central London, either serving major national services or local commuter routes, and 4 other through stations that are considered terminals for ticketing purposes. All current stations in the group fall within London fare zone 1. A ticket marked "London Terminals" allows travel to any station in the group via any permitted route, as determined by the National Routeing Guide. Most London terminal stations were developed in the mid 19th century during the initial boom of rail transport. Many stations were built around the edge of central London, stopping at what is now the London Inner Ring Road, because it was prohibitively expensive to build right into the centre, and because each railway was owned by a private company competing with the others. The creation of the London Underground provided a practical connection to the various terminals, which continues to be the case as of the 21st century. Many of the stations have been upgraded and modernised to provide a greater capacity and connections to the network; the first London terminal, London Bridge has been rebuilt and expanded on numerous occasions, and of the major 19th century terminals, only Broad Street and Holborn Viaduct have closed. The latter was replaced by the nearby City Thameslink. The London terminals had a significant impact on the local area. Originally, the demolition of poor properties, particularly south of the River Thames, caused blight and deprived areas around the station. This has changed in the 21st century, where development around the main terminals has been well received and attracted occupants and businesses.
Анықтама
1970 жылға дейін Лондонға теміржол билеттері нақты бір терминалға берілді. Сол жылдың сәуірінен бастап Оңтүстік аймақтың терминалдары "ЛОНДОН С. Р." деп аталатын шартты ортақ станция ретінде біріктірілді; осы бағытқа берілген билеттер Блэкфриарс, Каннон-стрит, Чарринг-Кросс, Холборн-Виадукт, Лондон-Бридж, Воксхолл, Виктория, Ватерлоо және Ватерлоо-Истке жарамды болды. Бұл қағида Лондонның қалған терминалдарына 1983 жылдың мамырында British Rail тарифтерін жаңартқан кезде, Лондон станциялар тобы құрылғанда қолданылды: «маршруттарды оңайлату және [жеке тарифтерді] азайту мақсатында LONDON BR ортақ бастапқы/соңғы станциясы көптеген Лондон бағыттары үшін қабылданды». Лондон станциясына билеттер 1989 жылдың қаңтарына дейін «ЛОНДОН БР» деп берілді, содан кейін «ЛОНДОН БРИТ РАЙЛ» атауы қабылданды. British Rail жекешелендірілгеннен кейін 1997 жылдың соңынан 1998 жылдың сәуіріне дейін «ЛОНДОН» атауы қолданылды, содан кейін қазіргі «ЛОНДОН ТЕРМИНАЛДАРЫ» тағайындамасы енгізілді. Лондон тобындағы барлық станциялар Лондондың 1-аймағында орналасқан және көпшілігі теміржол желісінің соңында жатыр. Бұған , , және Кингс-Кросс сияқты ірі ұлттық терминалдар, сондай-ақ және сияқты жергілікті қалалық терминалдар кіреді. Сонымен қатар, топқа техникалық тұрғыдан терминал емес, бірақ National Rail желісінде бағыт ретінде жиі қолданылатын төрт станция (, , және) кіреді. efn|Thameslink қызметімен сапар үшін билетте рұқсат етілсе де, бұл станция сол бағыттағы көрші станциялардан айырмашылығы «Лондон терминалдары» билетімен жарамсыз, себебі ол 1986 жылдың басында InterCity станциясына жаңартылып, Солтүстік-Батыс Англиядан оңтүстік жағалауға British Rail қызметтерін үздіксіз қамтамасыз еткен. Мургейт 1988 жылдың мамырында топқа қайта қосылды, ал Кенсингтон Олимпия 1994 жылдың мамырында тізімнен алынды, себебі British Rail станцияға және одан сапар тарифтерін көршілес Уиллесден Джанкшн станциясымен бірдей етуге шешім қабылдады. «ЛОНДОН ТЕРМИНАЛДАРЫ» билеттерін бастапқы станциядан National Routeing Guide-да белгіленген рұқсат етілген бағыт арқылы жетуге болатын кез келген Лондон терминалына сапар үшін пайдалануға болады. Мысалы, Брайтоннан сапар үшін мұндай билетті пайдаланып бірнеше Лондон терминалдарына, соның ішінде , , , Виктория, , City Thameslink немесе Ватерлооға жете аласыз. Билетті National Rail қызметтерін ғана пайдаланып басқа көлік түрлерімен (мысалы, Лондон метрополитені, Docklands Light Railway немесе Лондон автобустары) сапар үшін қолдануға болмайды. Сондықтан, Брайтоннан Юстонға немесе Паддингтонға «Лондон терминалдары» билетімен сапар жасау мүмкін емес, себебі National Rail қызметтерін ғана пайдаланып оларға рұқсат етілген бағыт жоқ. National Routeing Guide енгізілгенге дейін рұқсат етілген бағыттар туралы ұғым болған жоқ: British Rail «ақылға қонымды бағыт» терминін қолданды және Лондон станциялар тобына қатысты шығу станциясы мен Лондон арасындағы сапарлар «қалыпты бағыттардың қолжетімділігіне» байланысты екенін айтты. Лондонның әртүрлі терминалдарын байланыстыру мәселесі ақырында метроның дамуымен шешілді. 1863 жылы ашылған Метрополитен теміржолы Паддингтон мен Кингс-Кросты байланыстырды. Circle Line Лондон терминалдарын байланыстыру үшін арнайы жобаланған. 1913 жылға қарай барлық терминал станцияларында кем дегенде бір метро байланысы болды, басқалары , және метроға балама ретінде әртүрлі терминалдарды автобустар байланыстырды. 1928 жылы Оңтүстік теміржолы, Лондон және Солтүстік-Шығыс теміржолы және Ұлы Батыс теміржолы Пуллман және Континентальдық пойыздар үшін терминалдар арасында арнайы автобустарды іске қосты. Оларды 1933 жылы құрылған Лондон жолаушылар көлігі басқармасы (LPTB) өз басқаруына алды және оларды тұрақты автобус қызметімен алмастырды. 1936 жылдан бастап LPTB осы қызмет үшін 20 орындық автобустарды, үлкен багаж бөлімдерімен және 1/ (1936 жылы 0,05 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) тұрақты тарифпен жабдықтады. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтатылды. Фенчерч-стрит және Блэкфриарс басқа барлық станциялар ашылғаннан кейін интеграцияланған такси қызметтерін ұсынды. Бастапқыда кабиналар атпен жүрген кезде станция платформаларына арнайы кіру жолдары болды, ал кейіннен автомобильдер үшін арнайы жолдар салынды. ХХ ғасырдың басында станциялар сұранысқа сай кеңейтіліп, жаңартылды. Алты терминал станциясы (Виктория, Ватерлоо, Юстон, Каннон-стрит, Блэкфриарс және Лондон-Бридж) толығымен қайта құрылды және Лондон-Бридж бірнеше рет қайта құрылды. Қазіргі заманғы санаттағы ғимараттар туралы 1947 жылғы қала және ауылды жоспарлау туралы заң қабылданғанмен, станциялар тізімге енгізу үшін жоғары приоритетте болған жоқ. Кейбіреулері әсерлі фасады мен кіреберістерге ие болғанымен, Виктория дәуіріндегі станциялар 1960 жылдары жағымсыз бағаланды және бірте-бірте күшіне жете берді. Ең маңызды мысалдардың бірі – 1962 жылы станцияны жаңарту аясында Юстон аркасының бұзылуы болды, ал Кингс-Кросс маңына келгенде жағдай нашарлады. Маңызды ерекшелік – 1967 жылы бұзылу қаупіне тап болғаннан кейін I санаттағы мұражай ретінде танылған Виктория готикалық стиліндегі . Сонымен қатар, Кингс-Кросс 1954 жылы, ал Паддингтон 1961 жылы I санаттағы мұражайлар тізіміне енгізілді. 1986 жылы жергілікті және қалалық қызметтер үшін маңызды Лондон терминалы болған Брод-стрит жабылды. Мэрилебон мен Сент-Панкрас та солай болады деп қорқынышты, бірақ екеуі де жаңғыртылды; алғашқысы Оксфорд және Бирмингемге бағыттар үшін балама терминалы болды, ал екіншісі қазірде Ла-Манш туннелі арқылы Eurostar қызметтеріне басты кіреберіс болып табылады.
Until 1970, railway tickets to London were issued to a specific named terminal. From April of that year, Southern Region terminals were grouped together as a "notional common station" called "LONDON S. R."; tickets issued to this destination were valid to Blackfriars, Cannon Street, Charing Cross, Holborn Viaduct, London Bridge, Vauxhall, Victoria, Waterloo and Waterloo East. The concept was extended to the rest of London's terminals with effect from British Rail's fares update of May 1983, when the London station group was created: "as part of the progress towards simplification of routes and a reduction of [separate fares] a common origin/destination of LONDON BR has been adopted for most London fares". Tickets to the London station group were issued to "LONDON BR" until January 1989, when the name "LONDON BRIT RAIL" was adopted. After the privatisation of British Rail, the name "LONDON" on its own was used from the end of 1997 until April 1998, when the present designation "LONDON TERMINALS" was introduced. All stations in the London group are in London fare zone 1 and most are at the end of a railway line. This includes major national terminals such as , , and King's Cross, and local commuter terminals such as and In addition, the group includes four stations (, , and ) that are not technically terminals but are used enough as a destination by National Rail to be considered appropriate as a "London Terminal" for ticketing purposes. efn|Although is permitted as a stop on a ticket for a journey on any Thameslink service, it is not valid on any "London Terminals" ticket unlike the neighbouring stations on that route. this was in connection with its upgrade in early 1986 to an InterCity station with regular British Rail services from northwest England to the south coast. Moorgate was reinstated as a member of the group in May 1988, and Kensington Olympia was removed from the list in May 1994 as British Rail decided to make fares to and from the station identical to those of neighbouring station Willesden Junction. Tickets issued to "LONDON TERMINALS" can be used to travel from the station of origin to any London terminal that can be reached via a permitted route as defined by the National Routeing Guide. For example, a journey from can use such a ticket to take a train to several different London terminals, including , , , Victoria, , City Thameslink or Waterloo via The ticket cannot be used to travel to any station using any non National Rail modes of transport, including the London Underground, Docklands Light Railway or London Buses. Therefore, a journey from Brighton cannot use a "London Terminals" ticket to travel to Euston or Paddington, as there is no permitted route to them using National Rail services alone. The concept of permitted routes did not exist until the National Routeing Guide was introduced: British Rail used the term "reasonable route", and in respect of the London station group merely stated that journeys between the origin station and London were "subject to normal route availabilities". The problem of connecting the various London terminals was ultimately resolved by the development of the Underground. The Metropolitan Railway, which opened in 1863, was designed to connect Paddington with King's Cross. The Circle Line was designed specifically to connect the London terminals together. All terminal stations had at least one underground connection by 1913, except , and As an alternative to the tube, buses have connected the various terminals. In 1928, the Southern Railway, London and North Eastern Railway and Great Western Railway began to provide dedicated buses between their terminals for Pullman and Continental trains. These were taken over by the London Passenger Transport Board (LPTB) upon its formation in 1933, and replaced with regular bus services. From 1936, the LPTB supplied purpose build 20 seater coaches for this services, with large luggage boots and a flat fare of 1/ (£0.05 in 1936 is equivalent to about <calculated amount> in recent years as of ). These were suspended during World War II. All stations except Fenchurch Street and Blackfriars provided integrated taxi services on opening. These originally had dedicated access roads to the station platforms when cabs were horse drawn, while later purpose built roads were built for road traffic. In the early 20th century, stations were expanded and upgraded to fit demand. Six terminal stations (Victoria, Waterloo, Euston, Cannon Street, Blackfriars and London Bridge) have been completely rebuilt and London Bridge has seen multiple rebuilds. Although the modern concept of listed buildings had been introduced with the 1947 Town and Country Planning Act 1947, stations were not high priority to be listed. While some had impressive facades and entrances, Victorian stations were not looked upon favourably in the 1960s and had become gradually neglected. One of the most significant examples was the demolition of the Euston Arch in 1962 as part of modernisation works to the station, while the area around Kings Cross became run down. An important exception was the Victorian Gothic structure of , which became a Grade I listed building in 1967 after being threatened with demolition. Similarly, King's Cross and Paddington became Grade I listed in 1954 and 1961 respectively. In 1986, Broad Street, which had been a major London terminal for local and commuter services, closed. It was feared that Marylebone and St Pancras would follow, but both have been revitalised; the former became an alternative terminal for services to Oxford and Birmingham while the latter is now the main entry point for Eurostar services via the Channel Tunnel.
Мәдени әсері
Әр түрлі терминал станциялары салынғаннан кейін бірден айналасына әсер ете бастады. Темір жол құрылысынан жер аударылған адамдар бар болған тұрғын үйлерге тығылып, шалап-шалап салынған үйлер пайда болды, ал станциялардың маңы арзан сувенир дүкендерімен және жыныстармен толып кетті. Керісінше, орта тап темір жол арқылы Лондон орталығына оңай қол жеткізе алатын қала шеттеріне көшіп кетті, соның салдарынан темір жол қозғалысы артты. 1853 жыл мен 1901 жыл аралығында темір жол желісінің кеңеюіне байланысты 76 000-ға жуық адам үйсіз қалды. Уотерлоо станциясы салынғанға дейін-ақ жыныстарға әйгілі болған, бірақ 1867 жылы Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы мүлікті міндетті түрде сатып алып, станцияны кеңейту үшін бұзып тастады. Мэрилебон станциясы кейіннен салынғандықтан ерекше жағдайға жатса, Чаринг-Кросс станциясы көрші станцияларға қарағанда шалап-шалап салынған үйлердің аз болуына себеп болды. Баттерси мен Нью-Кросс аймақтарында темір жол желілері мен түйіскен жерлер қолданыстағы жердің шамамен 70 пайызын алып жатты. Станциялар салыну кезінде қиратылған арзан тұрғын үйлер көбінесе жаңартылмады, нәтижесінде қалған тұрғын үйлерге адамдар тығылып орналасты. Теміздің оңтүстігінде темір жол желілерінің көп болуының себебі – метроның өзеннің солтүстігінде көбірек желілерінің болуы, себебі жер үстінде басқа да көлік қызметтері болмады. 19 ғасырдағы станциялардың әсерінен өзгеше, жаңа құрылыстар айналасындағы аудандарды жақсартуға алып келді. Кингс-Кросс және Сент-Панкрас станциялары 21 ғасырда жаңартылып, қазір жақсы бағаланады. Көптеген жүк сарайлары алынып тасталды, ал станциялардың маңында табиғи жүзу бассейні мен көптеген жаңа пәтерлер салынды. Бұрынғы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының төрт терминалы (Кингс-Кросс, Мэрилебон, Фенчурч-стрит және Ливерпуль-стрит) стандартты британдық «Монополия» ойыны тақтасындағы станциялар болып табылады.
The various terminal stations began to affect their surrounding area once built. Those displaced by the railways crammed into whatever existing accommodation was available, creating slums, and the immediate area around the stations were filled with cheap souvenir shops and prostitutes. Conversely, the middle class moved out into suburbs which now had easy access to Central London via train, and railway traffic increased. Around 76,000 people lost their homes between 1853 and 1901 as a direct result of rail expansion. The area around Waterloo had already become notorious for prostitution by the time the station was built, which was eventually cleared away in 1867 when the London and South Western Railway made a compulsory purchase order for the properties and demolished them, to accommodate an expanded station. A significant exception was the later constructed Marylebone, while Charing Cross was less affected by slum building than neighbouring stations. Around Battersea and New Cross, railway lines and interchanges occupied about of available space. The low income property that was destroyed by building the stations was generally not replaced, and consequently the remaining accommodation became overcrowded. The proliferation of railway lines south of the Thames is why the Underground has more lines north of the river, as it did not have alternative overground services. In contrast to the 19th century impact of stations, newer developments have seen gentrification of the areas around them. Both Kings Cross and St Pancras stations have been modernised in the 21st century, and are now better regarded. Many goods sheds have been removed, and the area surrounding the stations includes a natural swimming pool, and numerous new apartments. The four former London and North Eastern Railway terminals (King's Cross, Marylebone, Fenchurch Street and Liverpool Street) are the stations on a standard British Monopoly board.
Қазіргі станциялар
СтанцияСурет орныКоординаталарТүпкі иесіБасқарушыЛондон қызметтеріҰлттық қызметтерЖыл сайынғы кіру/шығу (миллион) (2022/23)Ашылу күніПлатформаларСанатТерминал арқылыБлэкфрирсЛондон қаласыЛондон, Чатэм және Довер темір жолыThameslinkNW, N, S, SEThameslink, Гатвик әуежайы, Лутон әуежайы12.90510 мамыр 188622Каннон көшесіЛондон қаласыОңтүстік-Шығыс темір жолы желісіNetwork Rail0A0A02DEустонКамденЛондон және Бирмингем темір жолы желісіNetwork Rail0A0A0A0A90A0EЕскі көшеИслингтонCity және Оңтүстік Лондон темір жолыLondon UndergroundNГертфордшир5.43717 қараша 190102E0A0Eurostar International LimitedN, NW, S, SEMidland Main Line, Thameslink, Гатвик әуежайы, Лутон әуежайы, High Speed 1 (Кент), Eurostar (Бельгия, Франция, Нидерланды)33.2961 қазан 1868132BВикторияВестминстерВиктория станциясы және Пимлико темір жолыNetwork Rail0A0A0BKensington (Олимпия)Хаммерсмит және ФулхэмБатыс Лондон темір жолы27 мамыр 18441994Әлі ашықКингс КроссThameslinkКамденМетрополитан темір жолы10 қаңтар 18639 желтоқсан 2007Жабылды
StationImageLocationCoordinatesOriginal ownerManaged byLondon servicesNational servicesAnnual entry/exit (millions) (as of 2022/23)OpeningdatePlatformsCategory Terminal Through Blackfriars City of London London, Chatham and Dover Railway Thameslink NW, N, S, SE Thameslink, Gatwick Airport, Luton Airport 12.905 10 May 1886 2 2 Cannon Street City of London South Eastern Railway Network Rail 0 A 0 A 0 2 D Euston Camden London and Birmingham Railway Network Rail 0 A 0 A 0 A 0 A 9 0 A 0 E Old Street Islington City and South London Railway London Underground N Hertfordshire 5.437 17 November 1901 0 2 E 0 A Eurostar International Limited N, NW, S, SE Midland Main Line, Thameslink, Gatwick Airport, Luton Airport, High Speed 1 (Kent), Eurostar (Belgium, France, Netherlands) 33.296 1 October 1868 13 2 B Victoria Westminster Victoria Station and Pimlico Railway Network Rail 0 A 0 A BKensington (Olympia)Hammersmith and FulhamWest London Railway27 May 18441994Still openKings Cross ThameslinkCamdenMetropolitan Railway10 January 18639 December 2007Closed