Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фердинандо Стэнли, Дербидің 5-ші графы (1559 – 16 сәуір 1594), ағылшын дворяны және саясаткері. Ол Дербидің 4-ші графы Генри Стэнли мен леди Маргарет Клиффордтың ұлы болды. Фердинандо анасынан кейін, VIII Генридің өсиеті бойынша Елизавета I-нің мұрагерлік тізбегінде орын алды, бірақ одан бұрын қайтыс болды. Оның күрт қайтысы Елизаветаны құлатуға бағытталған католиктердің қастандықтарына байланысты улану күдігіне әкелді.
English nobleman and politician
Ferdinando Stanley, 5th Earl of Derby (1559 – 16 April 1594), was an English nobleman and politician. He was the son of Henry Stanley, 4th Earl of Derby, and Lady Margaret Clifford. Ferdinando had a place in the line of succession to Elizabeth I according to the will of Henry VIII, after his mother, whom he predeceased. His sudden death led to suspicions of poisoning amid fears of Catholic plots to overthrow Elizabeth.
Барон Стрейндж
1572 жылы он үш жасында Стэнли Оксфорд университетінің студенті болып қабылданды. Бір жыл өткен соң, оны королева Елизавета "жақсы мінез-құлықпен тәрбиеленуі" үшін сарайына шақырды. Кейіннен ол әкесінің Стрэндж барониясы (Кнокин) атынан парламентке шақырылып, "Фердинанд, Стрэндж лорды" деп танылды. 1579 жылы ол Альторптан сэр Джон Спенсердің Кэтрин Китсонмен некелескен кіші қызы Элис Спенсерге үйленді. Фердинанд өнерді қолдаушы болды, музыканы, биді, поэзияны және ән салуды ұнатты, бірақ ең бастысы – театрды жақсы көрді. Ол Роберт Грин, Кристофер Марлоу, Эдмунд Спенсер және Уильям Шекспир сияқты көптеген жазушылардың меценаты болды. Шекспирдің Стрэндж лордының ерте жылдарындағы "Стрэндж лордының адамы" тобының мүшесі ретінде жұмыс істеген болуы мүмкін, осы акробаттар мен құмыршақтар тобы қайта ұйымдастырылып, пьесаларды қоюға баса назар аударған кезде. 1590 жылға қарай Стрэндж Адмиралдың адамымен одақтасып, Джеймс Бербиджге (Ричард Бербидждің әкесіне) тиесілі "Театр" сахнасында өнер көрсетті. Осы кезеңде Фердинанд дін және басқа да мәселелер бойынша нақты пікірлерін жасырып жүрді. Иезуит жазушысы Роберт Парсонс "осы лордтың әзіргегі іс-әрекетіне" "көптеген адамдардың" қанағаттанбағандығын айтып, көңіліне сыймады. Парсонс Стэнлилердің Англия тағына отыруы Рим католиктеріне көмектесер деген үміт артты, бірақ "Дерби графының діні күмәнді деп есептеледі, кейбіреулер оны үш діннің (католик, Англия шіркеуі, пуритандық) біріне жатады деп санайды, ал басқалары ешқайсысына да жатпайды" деді. Парсонс осы себепті "ешбір тарап оған сенім артпайды және құрметтемейді" деп қосты. Дегенмен, Елизаветаның бас министрі Лорд Бергли "папистердің" Фердинандқа қолдау көрсетуге тырысып жатқаны туралы бірнеше хабар алды, оны бірауыздан король етіп сайлауға келісуі мүмкін екенін бір хабарлаған ақпарат көзі мәлімдеді. Графтың ауру симптомдары, қабылдаған емдері және колдовствоға күдік тудырған себептер туралы қазіргі заманға жеткен жазба сақталған. Ол Ноусли залында ауырып, Латхом үйіне барып, безов тасын және, әйгілі болғандай, бірыңғай мүйіздің ұнтағын дәрі ретінде қолданды. Ол 1594 жылдың 16 сәуірінде қайтыс болды.
In about 1572, when he was thirteen, Stanley matriculated as a member of the University of Oxford. A year later he was called to her Court by Queen Elizabeth, "to be shaped in good manners". He was subsequently summoned to Parliament in his father's Barony of Strange (of Knokyn) and became known as "Ferdinando, Lord Straunge". In 1579 he married Alice Spencer, the youngest daughter of Sir John Spencer of Althorp by his marriage to Catherine Kytson. Ferdinando was a supporter of the arts, enjoying music, dance, poetry, and singing, but above all, he loved the theatre. He was the patron of many writers, including Robert Greene, Christopher Marlowe, Edmund Spenser, and William Shakespeare. Shakespeare may have been employed by Strange in his early years as one of Lord Strange's Men, when this troupe of acrobats and tumblers was reorganized, emphasizing the performing of plays. By 1590, Strange was allied with the Admiral's Men, performing at The Theatre (owned by James Burbage, father of Richard Burbage). During this period, Ferdinando remained circumspect about his true opinions on religion and other matters. The Jesuit writer Robert Parsons expressed frustration, stating that "diverse men" were not satisfied "with the course of this lord hitherto". Parsons hoped that the accession of the Stanleys to the English throne might aid the Roman Catholic cause, but that "the Earl of Derby's religion is held to be doubtful, as some do think him to be of all three religions [Roman Catholic; Church of England; Puritan] and others of none." Parsons added that "no side will esteem or trust him" because of this. Nevertheless, Elizabeth's chief minister Lord Burghley received several reports that "Papists" were attempting to build support for Ferdinando, whom they might agree unanimously to make king, as one of his informants stated. A contemporary note of the Earl's symptoms, the remedies he took, and the grounds for suspicion of witchcraft survive. He fell sick at Knowsley Hall but travelled to Lathom House where he took bezoar stone and allegedly, powdered unicorn's horn as medicine. He died on 16 April 1594.
Мұрагерлік
1580 жылы ол Элис Спенсермен некелесіп, үлкен қызы Анн Стэнли, Кастлехэвен графинясы дүниеге келді. Генрих VIII-нің өсиеті бойынша, 1603 жылы Генрихтің кіші қарындасы Мэри Тюдордың мұрагері ретінде оның ханшайым болуы тиіс болған; бірақ Елизаветаның орнын Генрихтің үлкен қарындасы Маргарет Тюдордың мұрагері, Шотландия королі Джеймс VI иеленді. Бернард Берк граф пен Элис Спенсердің екі кіші қызы туралы да айтқан. Фрэнсис Стэнли (1583–1636) Джон Эггертонға әйел болып, 1-ші Бриджвотер графының жұбайы және Джон Эггертонның, 2-ші Бриджвотер графының анасы болды. Леди Елизавета Стэнли (1588–1633) Хантингдонның 5-ші графы Генри Гастингске тұрмысқа шықты. Олардың ұлы Фердинандо Гастингс, Хантингдонның 6-шы графы, анасының әкесінің құрметіне осылай аталыпты. Фердинандоның орнын оның інісі Вильгельм басты. Бірақ Стрейндж (Кнокин) [1299], Моун (Данстер) [1299] және Стэнли [1456] барондықтары оның қыздары мен бірдей мұрагерлері арасында тоқтап қалды. Дегенмен, Стрейндж бароны (Кнокин) Дербидің келесі графтары тарапынан бұрыс иеленілді және 1628 жылы оларға тиесілі деп қате есептелгендіктен, сол күні «Стрейндж» деген жаңа барондық құрылды.
From his marriage to Alice Spencer, he had his eldest daughter, Anne Stanley, Countess of Castlehaven, in 1580. Henry VIII's will would have made her queen in 1603 as heiress of Henry's younger sister Mary Tudor; Elizabeth was actually succeeded by James VI of Scotland, the heir of Henry's older sister, Margaret Tudor. Bernard Burke also mentioned two younger daughters of the Earl and Alice Spencer. Lady Frances Stanley (1583–1636) would become the wife of John Egerton, 1st Earl of Bridgewater and mother of John Egerton, 2nd Earl of Bridgewater. Lady Elizabeth Stanley (1588–1633) was married to Henry Hastings, 5th Earl of Huntingdon. Their son Ferdinando Hastings, 6th Earl of Huntingdon was named after his maternal grandfather. Ferdinando was succeeded as Earl of Derby by his younger brother, William. But the Baronies of Strange (of Knokyn) [1299], Mohun (of Dunster) [1299], and Stanley [1456], fell into abeyance between his daughters and coheirs. The Barony of Strange (of Knokyn) was, however, improperly assumed by the succeeding Earls of Derby, and being, erroneously, supposed, in 1628, to belong to them, gave occasion to a writ of that date whereby a new Barony of the name of "Strange" was created.