Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Лотиандағы, Шотландиядағы темір жол станциясы.
Railway station in East Lothian, Scotland
Солтүстік Бервик темір жол станциясы – Шотландияның Шығыс Лотиандағы Солтүстік Бервик теңіз жағалау қаласын қамтамасыз ететін темір жол станциясы. Бұл Эдинбург – Солтүстік Бервик желісінің соңғы станциясы, Эдинбург Уэверлиден шығысқа қарай орналасқан.
North Berwick railway station is a railway station serving the seaside town of North Berwick in East Lothian, Scotland. It is the terminus of the Edinburgh to North Berwick Line, east of Edinburgh Waverley.
Тарих
Уэльс ханзадасы Альберт Эдуард (болашақтағы король Эдуард VII) 1859 жылы пойызбен Солтүстік Бервикке келді. Осы кезде қала байлардың демалыс орны ретінде танымал бола бастады, ал патшалық сапар оның даңқын одан әрі арттырды. Туризмді дамыту мақсатында станцияның қарсы бетінде үлкен жаңа қонақ үй ("Royal Hotel") салынды, ал теміржол компаниясы осы жобаның акционері болды. Виктория дәуірінде қаланың өсуі теміржол бизнесіне жаңа мүмкіндіктер әкелді, сондықтан 1894 жылы станция көліктің артуына байланысты кеңейтілді. Жаңадан құрылған станция кешенінде екі терминалдық платформа болды, олар тікелей Станция жолына дейін созылды. Станцияның оңтүстігінде он рельстік бөлімшесі және жүк қоймасы бар жүк ауласы орналасқан. Алғашқыда рельстік бөлімшелердің бірі Станция жолынан өтіп, Эбби-роуд пен Станция-Хилл арасындағы биік жартасқа дейін созылып, Станция-Хиллдің етегіндегі газ зауытына қызмет көрсетуге арналған (осы жартас портовый тармағының аяқталған жалғыз бөлігі болды). Желінің солтүстігінде, Уэр жолының көпіріне тіреліп, екі жолды локомотив депосы орналасқан, ал сигналдық пост депоның қарсы жағында, желінің оңтүстік бөлігінде болды. Уэр жолының батысында желінің солтүстік жағында бас рельстік бөлімшесі орналасқан. 1904 жылы Ферригейтте жаңа газ зауыты салынды, оның солтүстік жағында Солтүстік Бервикке қарай екі рельстік бөлімшесі болды. Аберлади, Гуллан және Солтүстік Бервик теміржолы Лонгниддриден Солтүстік Бервикке екінші бағыт салуды ұсынды, бірақ бұл тармақ тек Гулланға дейін аяқталды. Бу машиналарының кезінде Солтүстік Бервик тармағының көптеген жолаушылар пойыздары Дремде аяқталып, жолаушылар сапарларын жалғастыру үшін басты тармақтағы аялдамаларға ауысуға мәжбүр болды.
Albert Edward, Prince of Wales (the future King Edward VII) visited North Berwick in 1859, arriving by train. By this time the town was increasingly favoured as a resort for the wealthy, and the royal visit helped to boost its popularity. To encourage tourism, a large new hotel (the 'Royal Hotel') was built opposite the station, with the railway company being a shareholder in this venture until 1923. The growth of the town during the Victorian era resulted in increased business for the railway, and in 1894 the station was enlarged to cope with the traffic. Following the rebuilding, the station complex featured two terminus platforms, which extended right up to Station Road. To the south of the station was a goods yard with ten sidings and a goods shed. One of the sidings originally extended across Station Road onto a high embankment between Abbey Road and Station Hill in order to serve the gasworks at the foot of Station Hill (this embankment was the only part of the harbour line to be completed). A two road dead ended engine shed was located on the north of the line, with its back against the Ware Road overbridge, while the signalbox was located on the south side of the line opposite the shed. West of Ware Road was a headshunt siding on the north side of the line. In 1904 a replacement gasworks was built at Ferrygate, with two sidings on the north side of the line facing towards North Berwick. There was a proposal by the Aberlady, Gullane and North Berwick Railway to build a second route to North Berwick from Longniddry; however, that line was only completed as far as Gullane. In the days of steam locomotives many of the North Berwick branch passenger trains terminated at Drem, and passengers had to change onto main line stopping services to continue their journeys.
Дизельмен өңдеу
1958 жылы Солтүстік Бервик бағытында дизельді пойыз топтары енгізілді, содан кейін көптеген тармақ пойыздары тікелей Эдинбург Вейверли немесе Корсторфинге дейін жүріп өтті. Дизельді локомотивтер келгеннен кейін, локомотив депосы жабылды. Дизельдік жүйеге көшу жолаушылар тасымалын жақсартқанына қарамастан, құлдырау кезеңі басталып кеткен еді. Дирлетон аралық станциясы 1954 жылдың 1 ақпанында жолаушылар тасымалы үшін жабылды, ал 1959 жылдың 1 маусымында жүк тасымалы да тоқтатылды. Елдегі теміржолдар жеке көліктердің көбеюі және автокөлік тасымалының бәсекелестігінен зардап шекті. Бұрынғы ірі тұтынушы болған газ зауыты 1960 жылдары көмір жеткізуді тоқтатты, ал Солтүстік Бервик жүк ауласы 1968 жылдың 1 қаңтарында жабылды. Сигналдық пост бір аптадан кейін жабылды, сол кезде екінші (солтүстік) платформаға қарайтын жолдан басқа барлық жолдар алынып тасталды. 1960 жылдардың соңындағы «Бичинг балтасы» аталған жағдай кезінде British Rail филиалдық жолды және Эдинбургтің шығысындағы барлық жергілікті станцияларды жабуға рұқсат сұрады. Көлік министрі бұл жабылуларға рұқсат бермесе де, қызмет көлемі күрт қысқартылды. 1970 жылдың 4 қаңтарында жаңа кесте енгізілген кезде, апта ішіндегі қызмет тек таңғы және кешкі сағаттардағы екі пойызбен ғана шектелді. Бұл кезең станцияның ең қиын тұсы болды, минималды қызмет көрсетілді және станцияның көп бөлігі құлап, тозығы жетті.
In 1958, diesel multiple units were introduced on the North Berwick services, and most branch trains then ran right through to Edinburgh Waverley or Corstorphine. With the arrival of the diesels, the engine shed was closed. Despite the improvement to passenger services upon dieselisation, a period of decline had already begun. The intermediate station at Dirleton had closed to passengers on 1 February 1954, and its use for goods traffic ended on 1 June 1959. Nationally, the railways were suffering as a result of increased car ownership and competition from road haulage. The gasworks, formerly a major customer, ceased to receive coal deliveries in the 1960s, and North Berwick goods yard closed on 1 January 1968. The signalbox closed one week later, at which time all tracks were removed except that leading to the secondary (north) platform. The late '60s were the period of the infamous 'Beeching Axe', and British Rail sought permission to close the branch line altogether, along with all local stations east of Edinburgh. Although the Minister of Transport refused permission for these closures, a drastic cut in service was implemented. When the new timetable was introduced on 4 January 1970, the weekday service consisted of just two morning and two evening peak hour trains. This period represented the nadir of the station's fortunes, with a skeleton service and most of the station complex derelict.
Темір жолды жабу қаупі
Жолаушылар қызметі 1982 жылы Серпелл есебі жарияланғаннан кейін станцияның болашағына тағы бір қауіп төнгеніне қарамастан, біртіндеп жақсарды. Дегенмен, 1985 жылы әсем, бірақ тозып бара жатқан станция ғимараттары бұзылып, қалған платформа қысқартылды. Ескі станция ғимараттары мен платформалардың орнына жаңа автотұрақ салынды, ал жүк ауласы тұрғын үйлер салу үшін сатылды. "Жаңа" станцияда қызметкерлер болған жоқ, ал 1985 жылдың 27 мамырында Эдинбург пен Солтүстік Бервик арасында "ақылы пойыздар" енгізілді. Көптеген жергілікті тұрғындар ескі станция ғимараттарының жоғалуын өкінгенімен, пайдалану шығындарының азаюы және автотұрақ құрылысының болуы желінің қайта жандануына септігін тигізді. 1980-ші жылдардың соңына қарай қызмет сағат сайынғы үзіліспен қайта іске қосылды.
The passenger service gradually recovered, despite a further threat to the station's future following publication of the Serpell Report in 1982. However, in 1985 the grand but decaying station buildings were demolished and the remaining platform was shortened. A new station car park was built on the site of the old station buildings and platforms, while the goods yard site was sold for housing development. The 'new' station was unstaffed, and 'pay trains' were introduced between Edinburgh and North Berwick on 27 May 1985. Although the loss of the old station buildings was lamented by many local people, the reduction in operating costs and the provision of a park and ride car park contributed to the revitalisation of the line. By the end of the 1980s the service was once again operating on an hourly frequency.
Филиалды электрмен жабдықтау
1990 жылдардың басында British Rail филиалдық желісін электрлендіруі, Шығыс жағалау магистральдық желісінің 25 кВ айнымалы токпен электрлендірілуімен бірге, станцияның ұзақ мерзімді перспективасына деген жаңа сенімді көрсетті. Тұрақты электрмен қамтылған пойздар 1991 жылдың 8 шілдесінде жүре бастады, ал жолаушылар саны одан бері үздіксіз өсіп келеді. 2000 жылдардың соңында жолаушылар өздігінен пайдалана алатын билет сату автоматы орнатылды.
Electrification of the branch line in the early 1990s by British Rail in tandem with 25 kV AC electrification of the East Coast Main Line showed a renewed confidence in the long term future of the station. Regular electric service began on 8 July 1991, and passenger numbers have continued to grow steadily. A passenger operated self service ticket machine was installed in the late 2000s.
Қызметтер
Пойыз қызметтерін ScotRail ұсынады; апта күндері қызметтер сағат сайын тұрақты түрде орындалады, сондай-ақ, жұмыстың қарсаң бағытында қосымша қызметтер бар. Сенбі күндері күндізгі қызмет жарты сағат сайын, ал сенбі кешкі және жексенбі күндері сағат сайын жүзеге асырылады. 2022 жылдан бастап қызмет көрсету көбінесе сол күйінде сақталып келеді, алайда қазір сенбі күнгі қызметтер сағат сайын іске қосылады. Көптеген пойыз Солтүстік Бервик пен Эдинбург арасындағы барлық стансаларда тоқтайды, таңғы жұмыстың қарсаң бағытында Хеймаркетке бір рет және кешке Хеймаркеттен кері сапар жасайды. Соңғы жылдары Глазго-Централға және тіпті Карстерс және Матервелл арқылы Айрға дейін тікелей қызметтер іске қосылған болатын, бірақ олар 2019 жылы тоқтатылды.
Train services are provided by ScotRail; services operated on a regular hourly frequency on weekdays, with additional peak hour services and Saturdays saw a half hourly daytime service, with Saturday evening and Sunday service being hourly. As of 2022, the service provision is much the same however Saturday services currently run hourly. Most trains operate all stations between North Berwick and Edinburgh, with one morning service to Haymarket in the morning peak and a return journey from Haymarket in the evening. In recent years, through services operated to Glasgow Central and even Ayr via Carstairs and Motherwell however these were curtailed in 2019.