Кіріспе
Неміс дирижері және композиторы Ханс Шмидт Иссерштедт (5 мамыр 1900 – 28 мамыр 1973) – неміс дирижері және композиторы. Бірнеше музыка академиясында оқығаннан кейін, 1923-1945 жылдары неміс опера театрларында жұмыс істеді, бастапқыда репетитор болып, кейін дирижерлік лауазымдардағы өсуі Германия операсының бас музыкалық директоры қызметімен аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Шмидт Иссерштедт британдық оккупациялық күштерінің шақыруымен Солтүстік-Батыс Германия радиосының симфониялық оркестрін құрды, ол 1945 жылдан 1971 жылға дейін оркестрдің музыкалық директоры және бас дирижері болды. Ол әлемдегі жетекші симфониялық оркестрлердің тұрақты қонақ дирижері болды және Глиндеборн, Ковент-Гарден және Гамбург мемлекеттік операсындағы өнер көрсетулері сияқты, уақыт-уақыт операға оралды. Шмидт Иссерштедт оркестрлік дыбыстың айқындығымен, қатаң ырғақтық нақтылығымен және дирижерлік тақтадағы артық қимылдар мен манералардан бас тартуымен танымал болды. Оның кең ауқымды жазбаларында ол көп байланысты болған австро-германдық классикасымен қатар, чех, ағылшын, француз, итальян және орыс композиторларының шығармалары да бар.
Hans Schmidt Isserstedt (5 May 190028 May 1973) was a German conductor and composer. After studying at several music academies, he worked in German opera houses between 1923 and 1945, first as a répétiteur and then in increasingly senior conducting posts, ending as Generalmusikdirektor of the Deutsche Oper Berlin. After the Second World War, Schmidt Isserstedt was invited by the occupying British forces to form the Northwest German Radio Symphony Orchestra, of which he was musical director and chief conductor from 1945 to 1971. He was a frequent guest conductor for leading symphony orchestras around the world, and returned to opera from time to time, including appearances at Glyndebourne and Covent Garden as well as the Hamburg State Opera. Schmidt Isserstedt was known for his transparent orchestral textures, strict rhythmic precision, and rejection of superfluous gestures and mannerisms on the rostrum. His extensive recorded legacy features the Austro German classics with which he was widely associated, but also includes works by Czech, English, French, Italian and Russian composers.
Алғашқы жылдар
Шмидт Иссерштедт 1900 жылдың 5 мамырында Берлинде дүниеге келген. Ол Берлин музыка мектебінде Франц Шрекерден композицияны оқыды, сондай-ақ Гейдельберг, Мюнстер және Берлин университеттерінде білім алды. Соңғысында ол Моцарттың ерте операларының аспапталуына итальяндық әсерлер тақырыбында докторлық диссертация қорғады. 1936 жылы еврей әйелі мен екі ұлын қауіпсіздігі үшін Англияға жіберді.
Соғыстан кейінгі
1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін британдық оккупациялық күштер Гамбургте орналасқан Nordwestdeutscher Rundfunk жаңа радиостанциясын құрды. Бас директор Хью Грин Шмидт Исерстедтті музыка директоры етіп тағайындады және оған станция үшін симфониялық оркестрді құрастыру мен оқытуды тапсырды. Дирижердің өмірбаяуын жазған Хуберт Рубсаат оның оркестрді "ештеңеден" ("aus dem Nichts") құрғанын жазды. Ол өзінің үлгісі ретінде Лондондағы BBC симфониялық оркестрін және Нью-Йорктегі NBC симфониялық оркестрін – негізінен хабар тарату үшін құрылған, орындаудың ең жоғары стандарттарын ұстанатын оркестрлерді алды. Ол жаңа Солтүстік-Батыс Германия радиосының симфониялық оркестрін (NWDR SO) өзі қалаған деңгейге жеткізуге алты ай жұмсады, ал 1945 жылдың қарашасында ол алғашқы қоғамдық концертін өткізді. 1955 жылы радио оркестрлері туралы сармершілдікте The Musical Times газеті NWDR SO-ның "тіпті Берлин филармониясына да қарсы тұра алатыны" тез мойындалғанын баялады. Келесі 26 жыл бойы Шмидт Исерштедт NWDR SO-ның музыкалық директоры қызметін атқарды. Ол оркестрмен жұмыс істеу үшін көптеген қонақ дирижерлерді шақырды, бірақ студиядағы тұрақты хабарларын көбінесе өзі басқарды. Ол жылына он бағдарлама ұсынатын қоғамдық концерттік маусымды енгізді. Глиндеборн фестивалі операсы үшін, Сассекстегі базасында да, Эдинбург фестивалінде де, ол Così fan tutte, Le Comte Ory, Ariadne auf Naxos және The Soldier's Tale операларын қойды, сондай-ақ 1958 жылғы The Marriage of Figaro қойылымының атақты сериясын жүргізді, онда Герайнт Эванс, Пилар Лоренгар, Гразиелла Сьютти және Тереза Берганза сияқты өзіне жуық деп есептеген актерлер ойнады. Шмидт Исерштедттің өзінің шығармаларының ішінде әндер, "Хассан жеңіске жетеді" (Rostock, 1928) операсы және оркестрге арналған шығармалар бар. Соғыстан кейін Шмидт Исерштедт көптеген компаниялар үшін, соның ішінде Decca үшін жазбалар жасады. The Times газеті Шмидт Исерштедттің 1953 жылы NWDR SO-мен Дворжактың жетінші симфониясын жазғанын "классикалық туынды" деп сипаттады. Бұл жазбаны Джон Калшоу өндірді. The Times газетінде олар туралы былай делінген: "Олар әдетте саналы, ізденіспен толған, жеке ерекшеліктерден мүлдем құтылған және ұзақ танысуға өте лайықты интерпретациялар".