Кіріспе
Жапон канжиінің дәстүрлі формалары – кю:дзитай (舊字體 / 旧字体) – жапон жазуында қолданылатын қытай жазу таңбаларының дәстүрлі формалары. Олардың қарапайымдастырылған нұсқалары – синжитай (新字体). Кейбір қарапайымдастырылған таңбалар ғасырлар бұрын пайда болып, Қытай мен Жапонияда күнделікті қолданыста болған, бірақ олар әдепсіз, тіпті оқасызда саналған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін екі елде де қарапайымдастырылған таңбалар ресми түрде бекітілді. Алайда, Жапонияда жеңілдетулер аз және олардың сипаты жұмсақ болды. Мысалы, "электр" сөзінің таңбасы – "電" – Жапонияда әлі де дәстүрлі түрінде сақталған, ал Қытайда 电 деп қарапайымдастырылды (қытай тілінде "диан", ал жапон тілінде "ден" деп айтылады). 1946 жылы то:ё канжи тізімі жарияланғанға дейін кю:дзитай сейдзи (正字) немесе сейдзитай (正字體) деп аталды. Тіпті кю:дзитайды ресми түрде қолдануды тоқтату туралы шешім қабылданғаннан кейін де, 1950-ші жылдарға дейін баспагерлік жабдықтарды өзгертудегі кешігулерге байланысты олар баспаларда жиі қолданылды. Кю:дзитай қазірге дейін қолданылып келеді, себебі Жапон үкіметі қарапайымдастырылған формаларды қабылдағанда дәстүрлі формаларды тыйымдамады. Сондықтан, егер автор оларды қолдануды қаласа және баспагер келіссе, дәстүрлі формалар қолданылады. Қытай Халық Республикасынан айырмашылығы, онда 1950-ші жылдары жүзеге асырылған жазу таңбаларын қарапайымдастыру реформасының аясында барлық жеке есімдер қарапайымдастырылды, Жапон реформасы қолданыстағы таңбалардың ғана белгілі бір бөлігіне (то:ё канжи) қатысты және жеке есімдерде қолданылатын таңбаларды қамтымады. Сондықтан, кю:дзитай бүгінгі таңда Жапонияда жеке есімдерде де қолданылады (қ. дзинмейё: канжи). Қазіргі жапон тілінде, есімдердің ресми жазылуында кездесетін кю:дзитай кейде қазіргі синжитай түріне ауыстырылады.
Kyūjitai (舊字體 / 旧字体) are the traditional forms of kanji (Chinese written characters used in Japanese writing). Their simplified counterparts are shinjitai (新字体). Some of the simplified characters arose centuries ago and were in everyday use in both China and Japan, but they were considered inelegant, even uncouth. After World War II, simplified character forms were made official in both these countries. However, in Japan fewer and less drastic simplifications were made. An example is the character for "electric", which is still the traditional form of "電" in Japan, but has been simplified to 电 in mainland China (pronounced "diàn" in Chinese, and "den" in Japanese). Prior to the promulgation of the tōyō kanji list in 1946, kyūjitai were known as seiji (正字) or seijitai (正字體). Even after kyūjitai were officially marked for discontinuation with the promulgation of the tōyō kanji list, they were used in print frequently into the 1950s due to logistical delays in changing over typesetting equipment. Kyūjitai continue in use to the present day because when the Japanese government adopted the simplified forms, it did not ban the traditional forms. Thus, traditional forms are used when an author wishes to use them and the publisher agrees. Unlike in the People's Republic of China, where all personal names were simplified as part of the character simplification reform carried out in the 1950s, the Japanese reform only applied to a subset of the characters in use (the tōyō kanji) and excluded characters used in proper names. Therefore, kyūjitai are still used in personal names in Japan today (see jinmeiyō kanji). In modern Japanese, kyūjitai that appear in the official spelling of proper names are sometimes replaced with the modern shinjitai form.
Жойо канджи
2136 Jōyō Kanji (常用漢字) ішінде 364 қарапайым және дәстүрлі таңбалар жұбы бар (мысалы, 亜 – 亞 таңбасының қарапайым түрі). Канжи 弁 үш түрлі дәстүрлі канжиді (辨, 瓣, және 辯) оңайлату үшін қолданылады.
Кокуджи
Кокудзи – Жапонияда жасалған және Қытайдан қабылданбаған таңбалар. Олардың кейбіреулері, мысалы, жапон тілінде қолданылатыны сияқты, қазір қытай тілінде де қолданылады, бірақ көпшілігі қолданылмайды. Қазірге дейін енгізілгеннен кейін оңайлатылған кокудзи таңбалары жоқ.