Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пандуа, тарихи түрде Хазрат Пандуа деп, кейіннен Фирузабад деп аталған, Үндістанның Батыс Бенгал штатындағы Малда ауданындағы қираған қала. Бұл қала шамамен бір ғасыр бойы Бенгалияның тәуелсіз сұлтандығының астанасы болды, 1450 жылы астана жақын орналасқан Лакхнаутиге көшірілгенге дейін.
Pandua, also historically known as Hazrat Pandua and later Firuzabad, is a ruined city in the Malda district of the Indian state of West Bengal. It served as the capital city of the independent Sultanate of Bengal for nearly a century, until the capital was moved to nearby Lakhnauti in 1450.
Орналасқан жері
Пандуа орналасқан .
Pandua is located at .
Шолу
Пандуа қазір көбінесе Адина деп аталады, ол ағылшын базарынан (немесе Малда қаласынан) солтүстікке қарай шамамен 18 км жерде орналасқан кішкентай қала. Пандуа – Үндістан тарихындағы маңызды қала. Ол 114 жыл (1339–1453) Бенгалия сұлтандығының алғашқы астанасы болды. 16 ғасырға дейін «Минт қаласы» статусын сақтап келді. Кейін астана Гаур қаласына көшірілді. Пандуаны саяхатшылар әр түрлі халықтардың, патшалардың, аристократияның және Еуразияның түкпір-түкпірінен келген шетелдіктердің өмір сүрген космополиттік әкімшілік, сауда және әскери орталық деп сипаттаған. Пандуа 1808 жылы Фрэнсис Бьюкенен Гамильтонмен қайта ашылғанға дейін ұмытылған қала болды. Қаланы терең зерттеуді сэр Александр Каннингэм жүргізді. 1931 жылы Үндістан археологиялық зерттеулер департаменті әуеден сақтандыру жұмыстарын жүргізді. Ерекше археологиялық ескерткіштер: Адина мешіті – субконтиненттегі ең ірі мешіт; Эклахи мазары; және Құтб Шахи мешіті.
Pandua is now almost synonymously known as Adina, a small town located about 18 km North of English Bazar (or Malda Town). Pandua is a historic city of the Indian subcontinent. It was the first capital city of the Bengal Sultanate for 114 years (1339 1453). It continued to be a "Mint town" until the 16th century. The capital later shifted to Gaur. Pandua was described by travelers as a cosmopolitan administrative, commercial and military base, with a population of natives, royalty, aristocrats and foreigners from across Eurasia. Pandua was a lost city until it was rediscovered by Francis Buchanan Hamilton in 1808. A detailed study of the city was carried out by Sir Alexander Cunningham. An aerial survey was conducted in 1931 by the Archaeological Survey of India. The notable archaeological sites include the Adina Mosque, the largest mosque in the subcontinent; the Eklakhi Mausoleum; and the Qutb Shahi Mosque.
Тарих
Дели сұлтандығының Балбан әулетінің монеталары Пандуаны Фирозабад деп атады, бұл Шамсуддин Фироз шаһтың билігімен байланыстырылады. 1352 жылы көтерілісші үкімет басшысы Шамсуддин Ильяс шах Бенгалияның үш мұсылман мемлекетін біріктіріп, біртұтас сұлтандық құрды және Ильяс шаһи әулетін қалыптастырды. Дели сұлтандығы Үндістанның солтүстік-батысындағы моңғол шапқыншылықтарымен күресіп жатты. Бенгалиядағы мұсылман үкімет басшылары Делиден алшақтығын пайдаланып, тәуелсіздікке қол жеткізуге мүмкіндік тапты. Сұлтандықтың құрылуы бенгал тарихында маңызды оқиға, себебі ол Делиден тәуелсіздік алып, Бенгалияның барлық аймақтарын біртұтас мемлекетке біріктірді. Пандуа Бенгалия сұлтандығының алғашқы жүз жылында астана болды. Суфи ғалымдарының көп болуына байланысты қала Хазрат Пандуа деп аталды. Пандуа қоршалған қала болды. 114 жыл ішінде Пандуадан тоғыз патша билік жүргізді. Олардың барлығы Ильяс шаһи әулетінен шыққан, Раджа Ганеша, оның ұлы Джалалуддин Мұхаммед шах және немересі Шамсуддин Ахмад шах ерекше жағдайларда болды. Олар сарайлар, бекіністер, көпірлер, мешіттер және мазарлар салды, олардың көптегені бүгінде қираған немесе толығымен жойылған. Сұлтан Сикандар шах Бенгалияның Бенгалия сұлтандығы мен Дели сұлтандығы арасындағы соғыста жеңіске жеткеннен кейін Адина мешітінің құрылысын тапсырды. Адина мешіті Дамаск қаласындағы Ұлы мешіт үлгісімен салынды және Үндістан субконтинентіндегі ең ірі мешітке айналды. Сұлтан Джалалуддин Мұхаммед шах Бенгал сәулетінің ескерткіші саналатын Эклахи мазарында жерленген. Патша сарайында биік баспалдақтар, тоғыз қабырға, үш қақпа және бір дурбар бөлмесі болды. Замандас деректе дурбар бөлмесінің бағаналары мыспен қапталған, ою-өрнектелген, жылтыратылған және гүлдер мен жануарлардың бейнелерімен әшекейленген екені айтылады; патша құнды тастармен безендірілген биік таққа отырып, екі қырлы қылышын тізесіне қойған. Бенгалия сұлтандары парсы сарайының дәстүрлерін қабылдады. Мин елшісі Ма Хуанның мәлімдемесіне сәйкес, Пандуа кішкентай ауылдан космополиттік астана мен сауда орталығына, сондай-ақ әскери гарнизонға айналды. Халық құрамында патшалар, аристократтар, сарбаздар, жалдамалы әскерлер, жергілікті тұрғындар және Еуразиялық саяхатшылар мен саудагерлер болды. Олар сауда жолдары бойында қоныстанды немесе көшіп-қонып жүрді. Ма Хуан "қала қабырғалары өте әсерлі, базарлар жақсы жоспарланған, дүкендер қатар орналасқан, бағаналар рет-ретімен тізілген, олар әр түрлі тауарларға толы" деп жазды. Пандуа өндіріс және сауда орталығы болды. Пандуа базарларында кем дегенде алты түрлі иірімді шырша және жібек бұйымдары сатылды. Сондай-ақ төрт түрлі шарап табылған. Астана маңындағы түген ағаштарының қабығынан жоғары сапалы қағаз жасалды. Қағаз ақ мақтадан жасалған жеңіл матаға ұқсас болды. Пандуада әлемнің әртүрлі аймақтарынан келген адамдар кездесті. Қала мата мен шарап сияқты маңызды экспорттық тауарларды өндірді. Саудагерлер кемелер салып, сауда үшін шетелге сапар шекті және патша елшілері ретінде жұмыс істеді. Пандуада байлар зәулім өмір сүрді. Олар таңертең сехнай музыканттарының әуенімен оянып, сыйлық ретінде така мен шарап алды. Асылдар би билеуші әйелдермен көңіл көтерді. Паан қонақтарға ұсынылды. Қонақтарға қуырылған сиыр еті, қой еті, раушан суы және түрлі шербеттер ұсынылды. Пандуаның құлдырауы Шер Шах Суридің басып алуымен басталды. Пандуа жабайы далаға айналды. 19 ғасырда жер сілкінісі оның ғимараттарына зақым келтірді. Бенгалияның жоғары ылғалдылығы мен муссондық маусымдары оның көптеген сәулет ескерткіштерінің құлауына себеп болды. Бұрынғы патша сарайынан тек көтерілген үйінділердегі іздер ғана қалды.
Coins of the Balban dynasty of the Delhi Sultanate refer to Pandua as Firozabad, which is considered to be a reference to the reign of Shamsuddin Firoz Shah. In 1352, rebel governor Shamsuddin Ilyas Shah united the three Muslim states of Bengal into a single sultanate and founded the Ilyas Shahi dynasty. The Delhi Sultanate was pre occupied with Mongol invasions in the northwest of India. Muslim governors in Bengal sensed an opportune time to establish an independent authority due to the considerable overland distance with Delhi. The creation of the sultanate is of primary importance in Bengali history, as it resulted in the separation of authority from Delhi and united all parts of Bengal into a single state. Pandua was the capital for the first one hundred years of the Bengal Sultanate. The city was called Hazrat Pandua due to the large presence of Sufi preachers. Pandua was a walled city. Over the course of 114 years, nine kings ruled Bengal from Pandua. All of them were from the Ilyas Shahi dynasty, with the exception of Raja Ganesha, his son Jalaluddin Muhammad Shah, and grandson Shamsuddin Ahmad Shah. They built palaces, forts, bridges, mosques, and mausoleums, many of which are now in ruins or have disappeared completely. Sultan Sikandar Shah commissioned the construction of the Adina Mosque after Bengal's victory in the Bengal Sultanate Delhi Sultanate War. The Adina Mosque was modeled on the Great Mosque of Damascus and became the largest mosque in the Indian subcontinent. Sultan Jalaluddin Muhammad Shah was buried in the Eklakhi Mausoleum, which is an example of terracotta Bengali architecture. The royal palace had high steps, nine walls, three gates, and a durbar room. A contemporary account describes the durbar room as having pillars plated with brass, carved, polished and ornamented with figurines of flowers and animals; the king sat cross legged on an elevated throne decorated with precious stones and a two edged sword laying across his lap. The Sultans of Bengal imitated Persianate court traditions. According to the Ming ambassador Ma Huan, Pandua was transformed from a small hamlet into a cosmopolitan capital and trade center, as well as a military garrison. The population included royalty, aristocrats, soldiers, mercenaries, natives and Eurasian travelers and merchants who either settled or were a floating population along trade routes. Ma Huan wrote that "the city walls are very imposing, the bazaars well arranged, the shops side by side, the pillars in orderly rows, they are full of every kind of goods". Pandua was a center of production and marketing. At least six varieties of fine muslin, as well as silk products, were found in Pandua's markets. There were four types of wine. High quality paper was produced from the bark of mulberry trees in the area surrounding the capital. The paper resembled lightweight white cotton cloth. People from different parts of the known world were found in Pandua. The city generated significant exports, including cloth and wine. Merchants built ships, went abroad for trade and acted as royal envoys. The rich lived lavishly in Pandua. They woke up in the morning to the tune of sehnai musicians, who would be rewarded with taka and wine. The noblemen entertained with dancing women. Paan was offered to visitors. The guests were served roast beef, mutton, rose water, and various kinds of sherbet. Pandua's decline began with the conquest of Sher Shah Suri. Pandua became part of the wilderness. Earthquakes damaged its buildings during the 19th century. The high humidity and monsoon seasons of Bengal also caused much of its architecture to crumble. Nothing remains of the former royal palace except for traces in raised mounds.
Сәулет
Пандуа сәулетінде бенгал, араб және парсы архитектурасының элементтері кездеседі.
The architecture of Pandua has elements of Bengali, Arab and Persian and architecture.