Кіріспе

1933 жылы неміс Бертольд Брехт, Курт Вейл және грузин-американ Джордж Баланчин жазған балет. Вейл, Брехт және Баланчиннің балеті.

«Жеті өлімдік күнә» (Die sieben Todsünden) – Курт Вейлдің 1933 жылы Бертольд Брехттің неміс либреттосына, Борис Кошно мен Эдвард Джеймстің тапсырысы бойынша жазған жеті сахналық (пролог және эпилогты қоса алғанда тоғыз бөлімнен тұратын) сатирикалық «балет әндері». Оны Уильям Х. Ауден мен Честер Каллман, сондай-ақ жақында Майкл Файнгольд ағылшын тіліне аударған. Бұл Курт Вейл мен Бертольд Брехттің соңғы маңызды бірлескен жұмысы болды.

Сатиралық

Либретто сатирикалық. Анна II моральдық қағидаларды сақтауға тырысқанда, оны өз алтер-эгосы мен отбасысы жеті күнәнің бірін жасады деп сөкпейді. Мысалы, Анна I Анна II клиенттерін қуанту үшін кабареде билеуге тым мақтанды дейді және мақтанышын тастап, клиенттерінің құштарлығын қанағаттандыруы керек деп талап етеді. Анна II әділетсіздікке ашуланғанда, Анна I өзін бақылауға шақырады. Оған сондай-ақ, махаббаты үшін ақы төлейтін бай адамға адал болуға және ол кісінің табысын сүйген адамымен бөліспеуге кеңес береді. Анна II "Осылай дұрыс" деген сөздермен Анна I-ге қайта-қайта мойынұсынып береді. Жеті күнәнің соңғысы туралы Анна I Анна II-ге өзі қалай тілеген өмірді өмір сүретін адамдарға – уақытын тыныш, жайлы өткізетіндерге, сатылмайтын мақтанышпен жүретіндерге, әділетсіздікке ашуланғандарға, өз құштарлықтарына ерік беріп, қуанатын адамдарға, жандарына адал махаббаттағыларға және қажеттіліктерін ұялмай алатындарға қызғаныш жасамауға ескертеді.