Жене Дэвис: Түстік жолақтар суретшісі

Кіріспе

Американдық суретші Джин Дэвис (22 тамыз 1920 – 6 сәуір 1985) – американдық «Түсті алаң» бағытының суретшісі, ең әйгілі туындылары – түсті тік жолақтардан тұратын суреттері.

Өмірбаян

Дэвис 1920 жылы Вашингтон қаласында дүниеге келді және өмірінің көп бөлігін сонда өткізді. 1949 жылы сурет салуды бастамас бұрын спорт журналисі болып жұмыс істеді, Вашингтон футбол командасы және басқа да жергілікті командалар туралы жазды. 1940 жылдардың соңында журналист ретінде Рузвельт және Трумэн президенттік әкімшіліктерін жарыққа шығарды, және жиі Президент Трумэнмен покер ойнады. Оның алғашқы сурет студиясы Скотт-Серклдегі пәтерінде болды, кейін Пенсильвания авенюіндегі студияда жұмыс істеді. 1950 жылдары Джин Дэвис Кеннет Ноланд пен Моррис Луиспен бірге «Вашингтон түсті мектебі» деп аталған суретшілердің шағын тобының құрамына кірді, олар түстермен тәжірибе жасады. Вашингтонда ол Филипс коллекциясындағы жұмыстарды, соның ішінде Пьер Боннар мен Пол Клее суреттерін зерттеді, кейіннен осының өзі оның түстерге деген сезімін күшейтті деп есептеді. Дэвистің жеке суреттердің алғашқы көрмесі 1952 жылы Дупонт театр галереясында, ал суреттердің алғашқы көрмесі 1953 жылы Католик университетінде өтті. Он жыл өткен соң ол Вашингтондағы қазіргі заманғы өнер галереясында «Вашингтон түсті суретшілері» көрмесіне қатысты. Бұл көрме АҚШ-тың басқа да аймақтарына саяхаттап, Вашингтон түсті мектебінің аймақтық қозғалыс ретінде танылуына ықпал етті, оның орталық тұлғасы Дэвис болды. Вашингтондық суретшілер орта ғасырдың түс өрісі суретшілерінің ең танымал өкілдерінің бірі болды. Ол түрлі техникалар мен стильдерде жұмыс істесе де, оның ішінде сия, май, акрил, бейне және коллаж, Дэвис ең көп танымал акрил суреттерімен (көбінесе кенепте) түрлі-түсті тік жолақтармен көзге түседі, ол оларды 1958 жылы салуды бастады. Суреттерде әдетте белгілі бір түстер қайталанады, бұл ырғақ және өзгерістермен бірге қайталау сезімін тудырады. Оның ең танымал суреттерінің бірі – «Көк қызыл құйын» (1966), ол Маямидегі Перес өнер мұражайына қосылды. 1972 жылы Дэвис Франклиннің жолына түрлі-түсті жолақтармен сурет салып, сол кездегі әлемдегі ең үлкен өнер туындысын жасады, ол Филадельфия өнер мұражайының алдындағы көшеде орналасқан. Ал әлемдегі ең үлкен картинасы – Ниагара (43 680 шаршы фут) Нью-Йорктегі Льюистондағы тұраққа салынды. Оның «микросуреттері» керісінше, 3/8 дюймдай кішкентай болды. Жолақтар өнер тарихында жиі кездесетін тақырып, ол оны түстің әртүрлі аспектілерін зерттеу үшін формальды канон ретінде пайдаланды, ресурстарды шектеу арқылы. Ал басқа ортадағы қоғамдық жұмыс үшін ол Вирджиния штатының Уильямсбург қаласындағы Уильям мен Мэри колледжінің Мускарелл өнер мұражайындағы «Күн қабырғасының» түстерін жобалады, ол боялған сумен толтырылған және флуоресцентті шамдармен артқы жағынан жарықтандырылған түтіктер жиынтығынан тұрды. Дэвис 1966 жылы Коркоран өнер мектебінде оқытуды бастады, онда ол факультеттің тұрақты мүшесі болды. Оның туындылары Коркоран өнер галереясы, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайы, Вашингтондағы Филлипс коллекциясы, Флоридадағы Маямидегі Перес өнер мұражайы, Миннеаполистегі Уокер өнер орталығы, Нью-Йорктегі Олбанидегі Губернатор Нельсон А. Рокфеллер мемлекеттік алаңының өнер коллекциясы және Смитсондағы американдық өнер мұражайы сияқты коллекцияларда сақталған. Ол 1985 жылдың 6 сәуірінде туған қаласы Вашингтонда қайтыс болды.

Davis was born in Washington, D. C., in 1920 and spent nearly all his life there. Before he began to paint in 1949, he worked as a sportswriter, covering the Washington Football Team and other local teams. Working as a journalist in the late 1940s, he covered the Roosevelt and Truman presidential administrations, and was often President Truman's partner for poker games. His first art studio was in his apartment on Scott Circle; later he worked out of a studio on Pennsylvania Avenue. In the 1950s, Gene Davis, with Kenneth Noland and Morris Louis was one of a small group of painters called the Washington Color School who made experimentation with colours. In Washington he closely studied works in the Phillips Collection including paintings by Pierre Bonnard and Paul Klee, to which he later attributed his heightened sense of color. Davis's first solo exhibition of drawings was at the Dupont Theater Gallery in 1952, and his first exhibition of paintings was at Catholic University in 1953. A decade later he participated in the "Washington Color Painters" exhibit at the Washington Gallery of Modern Art in Washington, D. C., which traveled to other venues around the U. S., and launched the recognition of the Washington Color School as a regional movement in which Davis was a central figure. The Washington painters were among the most prominent of the mid century color field painters. Though, he worked in a variety of media and styles, including ink, oil, acrylic, video, and collage, Davis is best known by far for his acrylic paintings (mostly on canvas) of colorful vertical stripes, which he began to paint in 1958. The paintings typically repeat particular colors to create a sense of rhythm and repetition with variations. One of the best known of his paintings, "Blue Freak Out" (1966) acquired by the Pérez Art Museum Miami,

In 1972 Davis created Franklin's Footpath, which was at the time the world's largest artwork, by painting colorful stripes on the street in front of the Philadelphia Museum of Art, and the world's largest painting, Niagara (43,680 square feet), in a parking lot in Lewiston, New York. His "micro paintings", at the other extreme, were as small as 3/8 of an inch square. Stripes are a recurrent theme in art history and he used it as a formal canon to examine various aspects of color using a reduced range of resources. For a public work in a different medium altogether, he designed the color patterns of the "Solar Wall," a set of tubes filled with dyed water and backlit by fluorescent lights, at the Muscarelle Museum of Art at the College of William and Mary in Williamsburg, Virginia. Davis began teaching in 1966 at the Corcoran School of Art, where he became a permanent member of the faculty. His works are in the collections of, among others, the Corcoran Gallery of Art, the Solomon R. Guggenheim Museum, The Phillips Collection in Washington, D. C., the Pérez Art Museum Miami, in Florida, the Walker Art Center in Minneapolis, Minnesota, The Governor Nelson A. Rockefeller Empire State Plaza Art Collection in Albany, New York, and the Smithsonian American Art Museum. He died on April 6, 1985, in his hometown of Washington, DC.