Иоганн Генрих Вильгельм Тишбейн: Немец суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein
Йохан Генрих Вильгельм Тишбейн (1751-1829) – неміс суретшісі, Тишбейн әулетінен шыққан. Өмірі, мансабы, туған-өскен жері туралы ақпарат. Суретшілер әулеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс суретшісі (1751–1829)
German painter (1751–1829)
Иоганн Генрих Вильгельм Тишбейн, Гётемен байланысты Тишбейн атанған (15 ақпан 1751 жылы Хайнада дүниеге келген – 26 маусым 1829 жылы Эутинде қайтыс болған), Тишбейн суретшілер отбасынан шыққан неміс суретшісі.
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, known as the Goethe Tischbein (15 February 1751 in Haina – 26 June 1829 in Eutin), was a German painter from the Tischbein family of artists.
Өмірбаян
Иоганн Генрих Вильгельм Тишбейн 1751 жылдың 15 ақпанында Хайна қаласында дүниеге келген. Оның әкесі – Иоганн Конрад, ағаш шебер. Тишбейн өнер білімін 1765 жылы, Иоганн Генрих Вильгельм 14 жасқа толғанда, ағасы Иоганн Генрих Тишбейнмен (Кассельдік Тишбейн) бірге бастады. Ұзақ өтпей ол саяхаттауға кірісіп, 1771 жылы Бременге көшер алдында Гамбургтағы ағасы Иоганн Якоб Тишбейннің шеберханасында жұмыс істеді, содан кейін 1772 және 1773 жылдары Голландия арқылы саяхаттады. 1773 жылы Тишбейн Кассельге оралды. 1773 және 1775 жылдар аралығында ол ағасы Иоганн Генрих Тишбейн Кішімен бірге көптеген портреттерге тапсырыс алды. 1777 жылы ол Берлинде портрет суретшісі ретінде танылып, кіші інісі Генрих Якобтың көмегімен тапсырыстарды орындады. Иоганн Генрих Вильгельм 1779 жылы Римге барып, Кассельдегі Суретшілер жоғары мектебінен (Kunsthochschule Kassel) алған стипендияның арқасында оқуын жалғастырды. Осы кезеңде оның стилі рококодан классицизмге қарай өркендеді. 1781 жылы Италиядан қайтқаннан кейін Тишбейн Цюрихке көшіп барды. Цюрихте ол Иоганн Каспар Лаватердің «Физиогномикалық фрагменттер» жобасы бойынша жұмыс істеді. 1783 жылы Тишбейн тағы бір стипендия алды, бұл жолы герцог Эрнест II-ден (Жохан Вольфганг фон Гёте ұсынғаннан кейін), ол Цюрихтен Римге оралуға мүмкіндік берді. Ол 1799 жылға дейін Италияда тұрды және 1786-1788 жылдары Гётемен «Италия сапарында» жақын дос болды. Тишбейн Римдегі Виа дель Корсо көшесіндегі үйді суретшілер Фридрих Бюри, Иоганн Генрих Мейер, Иоганн Генрих Липспен бөлісіп тұрды, ал Гёте бір жылдан астам уақыт осы бірлескен пәтерде тұрды, қазір ол Гёте үйі мұражайы болып табылады. Олар 1787 жылы Неапольге бірге саяхаттады. Сол жылы Тишбейн өзінің әйгілі «Римдік кампаниядағы Гёте» картинасын жазды. Тишбейн осы уақытта Гётеге сурет салуды үйретті. 1787 жылдың шілдесінде Тишбейн Неапольге көшіп барды, ол 1789 жылы Accademia di Belle Arti di Napoli директоры болып тағайындалды. Ол бұл лауазымда 1799 жылға дейін қызмет етті, содан кейін француз басқыншылығынан және Партенопея Республикасының құрылуынан кейін кетуге мәжбүр болды. Тишбейн сонымен қатар шебер гравюрашы да болған. 1790 жылдары Неапольде болған кезінде ол ежелгі вазалардан алынған мотивтердің ойма және гравюраларын жасап, басып шығарды, сондай-ақ Гомердің «Илиада» және «Одиссея» шығармаларына иллюстрациялар салды. Вазадағы ою-өрнектер, мүмкін, сэр Уильям Гамильтонның Ежелгі вазалардан жасалған гравюралар жинағының қосымша бесінші томы үшін арналған, ал Гомердің иллюстрациялары «Антикалық оюлармен салынған Гомер» еңбегінде пайда болды. Неапольден кеткеннен кейін Тишбейн Германияны аралап, Кассель, Ганновер және Геттинген қалаларына сапар шекті. Ол 1808 жылға дейін Гамбургте тұрды. 1808 жылдан кейін ол Ольденбург герцогы I Петр үшін Эутин сарайындағы жазғы резиденциясында жұмыс істеді. 1810 жылдан кейін ол бірнеше жыл бойы «Өмірімнен» атты автобиографиясын жазды. Тишбейн 1829 жылдың 26 маусымында Эутинде қайтыс болды. Оның ұлы Питер Фридрих Людвиг Тишбейн белгілі орманшы және табиғатты зерттеуші болған.
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein was born on 15 February 1751 in Haina. His father was Johann Conrad, a carpenter. Tischbein began his artistic studies with his uncle, Johann Heinrich Tischbein the Elder (The "Kassel Tischbein"), in 1765, when Johann Heinrich Wilhelm was only 14 years old. Soon after, he began his travels, first working at the studio of his uncle Johann Jacob Tischbein in Hamburg before moving to Bremen in 1771, and then travelling through Holland in 1772 and 1773. Tischbein returned to Kassel in 1773. Between 1773 and 1775 he completed many portrait commissions with his brother Johann Heinrich Tischbein the Younger. In 1777, he established himself as a portrait painter in Berlin, and completed commissions with the help of his younger brother Heinrich Jacob. Johann Heinrich Wilhelm was able to visit Rome in 1779 and continue his studies, thanks to a stipend from the Kunsthochschule Kassel. During this time, his style progressed from Rococo to Classicism. After leaving Italy in 1781, Tischbein moved on to Zurich. In Zurich he worked for Johann Kaspar Lavater on his Physiognomische Fragmente project. In 1783, Tischbein received another stipendium, this time from Duke Ernest II (upon the recommendation of Johann Wolfgang von Goethe), allowing him to return to Rome from Zurich. He remained in Italy until 1799 and became friends with Goethe upon the latter's "Italian Journey" in 1786 1788. Tischbein shared a house on Rome's Via del Corso with the painters Friedrich Bury, Johann Heinrich Meyer, Johann Heinrich Lips and Goethe lodged for over a year in the shared flat, which is now the Casa di Goethe museum, and they travelled together to Naples in 1787. In the same year, Tischbein painted his famous Goethe in the Roman Campagna. Tischbein taught Goethe to draw during this time. In July 1787 Tischbein relocated to Naples, where he was named director of the Accademia di Belle Arti di Napoli in 1789. He held this position until 1799, when he was forced to leave following the French invasion and the establishment of the Parthenopean Republic. Tischbein was also an accomplished printmaker. While he was in Naples in the 1790s, he designed and printed etchings and engravings of motifs taken from antique vases as well as illustrations to Homer’s Iliad and Odyssey. The vase engravings were probably intended for a supplementary fifth volume of Sir William Hamilton’s Collection of Engravings from Ancient Vases, the Homer illustrations appeared in Homer nach Antiken gezeichnet. After leaving Naples, Tischbein travelled across Germany, visiting Kassel, Hanover and Göttingen. He eventually settled in Hamburg until 1808. After 1808, he worked for Grand Duke Peter I of Oldenburg at his summer residence of Eutin Castle. He spent several years after 1810 writing his autobiography, Aus meinem Leben. Tischbein died in Eutin on 26 June 1829. His son, Peter Friedrich Ludwig Tischbein, was a noted forester and naturalist.