Кіріспе
Ричард Кит Джонсон (30 шілде 1927 – 5 маусым 2015) – британдық актер, жазушы және продюсер. Майкл Ковени оны "өте 'салмақты' актер – беделді, тыныш және тартымды" деп сипаттады, ал бір кезде "өз буынының ең көрнекті романтикалық актері" деп атады. Джонсон Фельстед мектебінде оқыды және отбасының бояу бизнесімен айналысудың орнына актер болуды қалады. Ол RADA-да оқыды және соғыс кезіндегі жұмыс күшінің тапшылығына байланысты 1944 жылы Манчестерде Джон Джилгуд труппасымен бірге "Гамлет" қойылымында алғашқы кәсіби дебютін жасады. 1945 жылдан 1948 жылға дейін Корольдік теңіз күштерінде қызмет етті.
Richard Keith Johnson (30 July 1927 – 5 June 2015) was an English stage and screen actor, writer and producer. Described by Michael Coveney as "a very 'still' actor – authoritative, calm and compelling," and was once acclaimed as "the finest romantic actor of his generation." Johnson went to Felsted School, and wanted to act instead of going into the family paint business. He trained at RADA and due to the manpower shortage of wartime made his first professional appearance relatively quickly, on stage in Manchester with John Gielgud's company in a production of Hamlet in 1944. He served in the Royal Navy from 1945 to 1948.
Алғашқы фильмдер
Джонсон BBC Sunday Night Theatre-ның "Туситала" адаптациясында экрандағы тұңғыш рет пайда болды. Ол 1951 жылғы "Капитан Хорацио Хорнблоуэр" фильмінде эпизодтық рөлде кинода дебют жасады, сондай-ақ 1951 жылғы "Calling Bulldog Drummond" фильмінде де аты көрсетілмеді. 1952 жылдан 1957 жылға дейін Шекспир еске алу театрында жұмыс істеді. Кейін ол: "Осы труппада болу өте тартымды кезең болды" деп еске алды. Джонсон 1952 жылы "Гордость и предубеждение" телеспектаклінде Мистер Уикхэм рөлін (Питер Кушинг Дарси рөлінде) және "Үш мұшкер" телеспектаклінде Д'Артаньян рөлін ойнады. Оны "Көмескі ханым" (1952), "Торнтал мэрі" ("The Mayor of Torontal") Wednesday Theatre (1952), "Скиптон мұрагері" ("The Heir of Skipton") (1953), MGM үшін "Саадия" (1953), "Рождестволық кеш" (1954), "Каралева келді" (1954), ITV Телевизиялық Playhouse үшін "Құтқару операциясы", Theatre Royal үшін "Тәртіп сақшысы" және 1955 жылғы "Әдемі шляпадағы талапкер" фильмдерінде көруге болады. 1955 жылы ол Джин Ануидің "Ларк" пьесасында Дороти Тутинмен бірге ойнады. 1956 жылы Пол Скофилдтің "Гамлеті" спектаклінде Лаэрт рөлін орындады. Бұл спектакльді Питер Брук қойды, ол Джонсонды "Жер мен көк" (1957) фильмінде де режиссерлік етті. 1958 жылы ол Тютинмен бірге Стратфордта "Ромео мен Джульетта" спектаклін ойнады.
МГМ
Джонсонның сахналық қойылымдарына жоғары баға берілгеннен кейін, MGM 1959 жылдың маусым айында оған ұзақ мерзімді келісімшарт ұсынды. Студиядағы алғашқы жұмысы – Фрэнк Синатрамен бірге түсірілген «Never So Few» (1959) фильмі. "Мен өзімді киножұлдыз ретінде ешқашан қадірлемедім", - деді Джонсон кейін. "Бірақ бала кезімде құдай санаған тұлғалардың қатарында болу – керемет сезім болды. Гари Купермен сынақтан өттім, Спенсер Трейсимен бірге кешке бардым, Фрэнк Синатрамен фильм түсірдім". Джонсон Лесли Карон және режиссер Питер Холлмен бірге RSC сахнасында «Ондайн» қойылымын орындады (осы қойылым 1961 жылы түсірілді). Телевизия үшін ол «Journey's End», «This Happy Breed», «Sword of Vengeance» және «The Sponge Room» туындыларын жасады. 1961–62 жылдары ол Бродвейде Грэм Гриннің «Кейірімді ғашық» пьесасында Клайв Рут рөлін ойнады, бұл пьеса Этель Бэрримор театрында 101 рет көрсетілді. Джонсон «MGM British» компаниясының «Каир» (1963) фильмінде Джордж Сандерстен кейін екінші рөлде ойнады. Ол Клэр Блуммен бірге Вал Гесттің «80 000 күдікті» (1963) фильміне түсті. Содан кейін ол Клэр Блум мен Джули Харрис қатысқан «The Haunting» (1963) фильмінде де ойнады. Бұл фильмді Роберт Уайз түсірді, ол Джонсонның «жас Гейблдің қарқынына» ие екенін айтты және оның болашақта үлкен жұлдыз болатынын болжады. Джонсон Елизавета I дәуіріндегі өлеңдер, күнделіктер мен сөздерден құралған «Алтын ғасыр» атты пьеса жазды. Бұл пьеса 1963 жылы Бродвейде қысқа ғана уақыт көрсетілді. 1964 жылы ол Кингсли Амистің сценарийі бойынша «Бақыт мәселесі #1: Тозақ туралы сұрақ» телефильмін түсірді, одан кейін «Бақыт мәселесі #2: Басқа порт, басқа дауыл» фильмі түсірілді. Джонсон «The Pumpkin Eater» (1964) фильмінде эпизодтық рөл ойнады және «The Other Woman» (1964) фильміне Францияға барды. Ол «Armchair Mystery Theatre», «The Human Jungle» және «The Alfred Hitchcock Hour» телешоуларында ойнады. Сонымен қатар, ол «Operation Crossbow» (1965) фильмінде Дункан Сэндистің рөлін сомдады.
Кино жұлдызы
Джонсон Теренс Янг режиссерлік еткен "Молл Фландрдың махаббат оқиғалары" (1965) фильмінде Ким Новактан кейін екінші рөлде болды. Фильм түсірілімі аяқталғаннан кейін Джонсон мен Новак үйленді. Осы кезеңде ол актерлікпен қатар жазу және режиссураға да қызығушылық танытты. Джонсон Чарльтон Хестон мен Лоуренс Оливьемен бірге "Хартум" (1966) фильмінде полковник Стюарт рөлін ойнады. Ол итальяндық қорқыныш фильмі "The Witch" (1966) басты рөлде ойнады, содан кейін Ральф Томас режиссерлік еткен "Deadlier Than the Male" (1967) фильмінде Эльке Зоммермен бірге Bulldog Drummond рөліне түсті, бұл Джеймс Бонд стиліндегі оқиға болды. Ол Энтони Куинн мен Рита Хейвортқа "The Rover" (1967) фильмінде көмектесті, оны да Янг режиссерлік етті. Ол Сет Холт режиссерлік еткен тағы бір Джеймс Бонд сияқты шпиондық фильмде, "Danger Route" (1967) фильмінде ойнады. Ол жеке компания құрғанын және "Плейбойға алиби" фильмінде түсетінін хабарлады, бірақ фильм түсірілмеді. Джонсон Кристофер Пламмермен бірге "Эдип патшасында" (1968) Креон рөлін ойнады, содан кейін шпиондық фильмде түсті. Ол "Columna" (1968) фильмінде рим офицері, ал "Эмма Гамильтон" (1968) фильмінде Мишель Мерсьемен бірге Хорацио Нельсон рөлінде ойнады. Ол "Some Girls Do" (1969) фильмінде Драммонд рөлін қайта ойнады. Джонсон 2000 жылы еске алғанда: "Қазіргі ақшамен жылына шамамен 1 миллион фунт табатынымды қазір түсіну мен үшін қызық шок болды. Мен оны керемет өткіздім, бірақ ол мәңгілік болмайтынын білгеніммен, уақытым болғанда оның қызығын көруім керек екенін де түсіндім". Джонсон 1969 жылы британдық теледидарда Рембрандт рөлін ойнады және Чарльтон Хестонның "Жулиус Цезарь" (1970) нұсқасында Кассиус рөлінде ойнады. Ол Франко Неромен бірге "Бейбітшіліктің бесінші күні" (1970), Ричард Чемберленмен бірге "Гамлет" (1970), Ракель Уэлчпен бірге "Сүйікті" (1971), "Иттің адамдары" (1972), "Неке" (1972) және "Мен сіздің ұлыңызға үйленгім келеді" (1973) фильмдерінде ойнады.
Театрға қайта оралу
Джонсон 1972 жылы театрға оралды, Стратфордқа барып, Тревор Наннның римдік пьесаларының маусымында Джанет Сузманның Клеопатрасымен қатар Антоний рөлін ойнады. Ол "Триллер" (1973) және Орсон Уэллстің "Ұлы құпиялары" сияқты телешоуларда ойнауын жалғастырды, сондай-ақ теледидар үшін "Антоний мен Клеопатра" (1974) фильмін түсірді. Джонсон "Quiller", "Space: 1999" және "Hart to Hart" сериалдарының эпизодтарында ойнады. Ол "Aces High" (1976), Италияда түсірілген "Take All of Me" (1976), Sharp үшін "The Four Feathers" (1978), "The Comeback" (1978), "Screamers" (1979), "Zombi 2" (1979), "The Flame Is Love" (1979), "Fishmen аралы" (1979) және "Ұлы аллигатор" (1979) фильмдерінде ойнады. Томас режиссерлік еткен "Беркли скверінде түнқұйрық ән шырқады" (1979) фильмінде басты рөлді сомдады. 1980 жылдары Джонсонды "Шпион!", "Тәуелсіз жан: таңғажайып миссис Сангер" (1980), "Haywire" (1980), "Маркиза" (1980), "Жаршылар клубы" (1981), "Челси депутаты" (1981), "Кенни Эверетт телешоуы", "Керек күтпеген оқиғалар" (бірнеше эпизод), және тақырыптық рөлде "Цимбелин" (1982), "Magnum, P. I.", "Аэродром" (1983) және "Вестминстердегі мистер Палфри" (1984) фильмдерінде көруге болады.
Өндіруші
1982 жылы Джонсон актерлер Альберт Финни, Мэгги Смит және Гленда Джексонмен бірге "Британдық біріккен суретшілер" кино және театр өндіріс компаниясын құруға көмектесті. Джонсон былай деді: "Бұл мамандықта әрқашан басқа адамдарға тәуелді болу, телефонның соңында күту, өзіңнің жолыңды өзің баса алмау қатты ашуды тудырады. Мен оларға біз үнемі сапалы жұмыс істеу үшін, сондай-ақ коммерциялық тұрғыдан дамып отыру үшін бірігу туралы идея ұсынғанда, олар өте ынталанды."
Жеке өмір
Бірінші некесінде Шила Свиттен екі баласы болды: үстел ойындарының дизайнері Джервис Джонсон (1959 ж. т.) және актриса Сорел Джонсон. Оның екінші әйелі – американдық актриса Ким Новак, олар бірге «Молл Фландрдың құштарлыққа толы шытырман оқиғалары» (1965) фильмінде ойнады. Бұл неке ұзаққа созылмады және олардың балалары болмады, бірақ ажырасқаннан кейін де достық қарым-қатынаста болды. Үшінші әйелі Мари Луиза Норлундтан Дженифер Джонсон деген тағы бір қызы болды. 1989 жылы Джонсон Үндістанның Гоа қаласындағы жағажайда Линн Гурниге үйленді, ал 2004 жылы Челсидегі Кингс-роудта жасырын азаматтық неке рәсімін өткізді. Джонсон «Бұл жасыл әлем» экологиялық таза қонақ үйлердің жаһандық тізімін құраған ұйымның негізін қалаушы.