Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур Ивенс Феррас (1 желтоқсан 1870, Лиссабон – 16 қаңтар 1933, Лиссабон) – португалдық әскери шенеунік және саясаткер. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда Португалия экспедициялық корпусында қызмет етті. Кейін Португалиялық Мозамбиктің генерал-губернаторы болды, сондай-ақ Сауда, Колониялар және Қаржы министрі қызметтерін атқарды. Ол 1929 жылдың 8 шілдесінен 1930 жылдың 21 қаңтарына дейін Премьер-министр болып жұмыс істеді. Соңынан Армияның бас әкімшісі және Қарулы Күштер Бас штабының бастығы лауазымдарын иеленді.
General Artur Ivens Ferraz (ɐɾˈtuɾ ˈajvɐ̃ʃ fɨˈʁaʃ; 1 December 1870, in Lisbon – 16 January 1933, in Lisbon), was a Portuguese military officer and politician. He served in the Portuguese Expeditionary Force during the Portuguese participation in World War I, in France. He was later Governor General of Portuguese Mozambique, and was Minister of Trade, Colonies and Finances. He also served as Prime Minister from 8 July 1929 to 21 January 1930. He later occupied the post of general administrator of the Army and head of the Armed Forces.
Ерте өмір
1870 жылы Лиссабонда туған, инженер Рикардо Хулио Ферраздың және оның әйелі Кэтрин Прескотт Хиклинг Ивенстің ұлы. Оның бес ағасы мен бір қарындасы болған; оның үш ағасы да әскерге қатысқан. 1883-1888 жылдары Корольдік әскери колледжде білім алған. Содан кейін Лиссабондағы Политехникалық мектепте және Армия мектебінде оқыды, онда 1893 жылы артиллерия курсын жоғары бағамен аяқтады.
Born in Lisbon in 1870, he was the son of engineer Ricardo Júlio Ferraz and his wife Catherine Prescott Hickling Ivens. He had five brothers and one sister; three of his brothers also went into the military. He was educated at the Royal Military College from 1883 to 1888. He then attended the Escola Politécnica in Lisbon and the School of the Army, where he completed the Artillery course with a high mark in 1893.
Әскери мансап
1900 жылы ол армия штабының курсын үздік аяқтады. Лейтенант шенімен қызмет еткен кезінде 1904 жылы британдық әскердің маневрлерін бақылаған португалдық миссияны басқарды. 1904-1918 жылдары Армия мектебінде профессор болып жұмыс істеді, онда артиллерия тактикасын оқытты. Сонымен қатар, 1905 жылдан 1913 жылға дейін Әскери колледжде ағылшын тілінен сабақ берді. Бірінші дүниежүзілік соғыста Ивенс Ферраз 1917 жылы Франциядағы британдық армиясымен Португалия экспедициялық корпусының (CEP) бас байланыс офицері болып тағайындалды. Бұрын ол соғыс басталғанда (1914) Соғыс министрлігіне әскери миссия жетекшісі ретінде жіберілген және CEP-де басқа да жоғары лауазымдарды атқарған. Британдық дереккөздерде айтылғандай, ол ағылшын тілін мінсіз білген, тіпті сырт келбетімен де ағылшынға ұқсаған. 1919 жылдан 1922 жылға дейін Лондонда әскери атташе болып қызмет етті. 1924-1926 жылдары Мозамбик Жоғарғы комиссары Виктор Уго де Азеведо Коутиньоның кеңсе меңгерушісі, ал 1926 жылдың мамыр айынан қараша айына дейін Жоғарғы комиссар және генерал-губернатор міндетін атқарды.
In 1900, he completed the Army Staff course with distinction. While still a lieutenant, he headed the Portuguese mission that witnessed the British army manoeuvres in 1904. Between 1904 and 1918, he was a professor at the School of the Army, where he taught artillery tactics. He also taught English at the Military College from 1905 to 1913. In the First World War, Ivens Ferraz was appointed chief liaison officer of the Portuguese Expeditionary Corps (CEP) with the British army in France in 1917. Previously, he headed a military mission to the War Office at the outbreak of the war (1914) and held other senior positions in the CEP. According to British sources, he had perfect English and even looked like an Englishman. From 1919 to 1922 he was military attaché in London. Between 1924 and 1926 he served as head of the office of the High Commissioner of Mozambique, Victor Hugo de Azevedo Coutinho, and from May to November 1926 as acting High Commissioner and Governor General.
Үкімет
Әскери диктатура кезінде генерал Кармона басқаратын үкіметте ол сауда және байланыс министрі (1927 жылдың тамызынан 1928 жылдың қаңтарына дейін), колониялар министрі (1928 жылдың қаңтарынан ақпан айына дейін) және уақытша қаржы министрі (1928 жылдың ақпанынан сәуір айына дейін) қызметін атқарды. Соңғы қызметінде ол Ұлттар Лигасының қолдауымен үлкен шетелдік қарыз алу үшін Женеваға барды, бірақ ұлттық егемендікке қарсы деп есептелген шарттарды қабылдаудан бас тартты. Лиссабонға оралғанда, оны құрметпен қарсы алды. 1928 жылы генерал шеніне көтерілген Ивенс Ферразды президент Кармона 1929 жылдың 8 шілдесінде премьер-министр етіп тағайындады және ол 1930 жылдың 21 қаңтарына дейін осы лауазымда қалды. Ол сонымен қатар Сыртқы істер, Ішкі әкімшілік және Білім министрліктерін уақытша басқарды. Консервативті республикашыл болған ол конституциялық нормаға оралуды жақтады, бірақ дереу емес. Режимнің болашағы туралы қаржы министрі Салазармен болған келіспеушіліктері, ол авторитарлық үлгіні қолдады, үкіметтің құлауына әкелді. Лауазымынан кеткеннен кейін ол армияның бас әкімшісі лауазымына оралды және 1931 жылы армия штабының бастығы болып тағайындалды, ол 1933 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. Оның үкімет басшысы ретінде алты айлық қызметі туралы естеліктері қайтыс болғаннан кейін жарияланды.
During the Military Dictatorship, in the government led by General Carmona, he served as Minister of Commerce and Communications (from August 1927 to January 1928), Minister of the Colonies (from January to February 1928) and interim Minister of Finance (from February to April 1928). In this latter capacity, he went to Geneva to negotiate a large foreign loan under the auspices of the League of Nations, but ultimately rejected the conditions attached to it, considered offensive to national sovereignty. On his return to Lisbon, he was received in triumph. Promoted to General in 1928, Ivens Ferraz was appointed Prime Minister by then President Carmona on 8 July 1929, holding office until 21 January 1930. He also temporarily took over the ministries of Foreign Affairs, Internal Administration and Education. A conservative republican, he favoured a return to constitutional normality, although not immediate. His differences over the future of the regime with the Finance Minister, Salazar, who defended an authoritarian model, eventually led to the fall of the government. After leaving office, he returned to his previous post as General Administrator of the Army and, in 1931, was appointed lt=Chief of Staff of the Army, a position he held until his death in 1933. His memoirs of six months as head of government were published posthumously.