Британдық Үндістан ордені: 1837-де құрылған, ұзақ қызметі үшін берілген марапат. 1947-де Үндістан мен Пәкістанға бөлінгеннен кейін жойылды. Тарихы, мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Үндістан ордені — 1837 жылы Шығыс Үндістан компаниясы «ұзақ, адал және ар-намысқа лайық қызмет» еткендер үшін тағайындалған еңбегі үшін құрылған орден. Компанияның өкілеттіктері Үндістан көтерілісінен кейін алынып тасталды, ал орден 1859 жылы британдық наградалар жүйесіне енгізілді. 1947 жылы Британдық Үндістанның Үндістан және Пәкістан Доминиондарына бөлінуінен кейін орден қолданыстан шықты.
The Order of British India was an order of merit established in 1837 by the East India Company for "long, faithful and honourable service". The company's powers were removed after the Indian Mutiny, and the Order was incorporated into the British Honours System in 1859. The order became obsolete in 1947, after the partition of British India into the Dominion of India and the Dominion of Pakistan.
Орден
Британдық Үндістан ордені Үндістанның вице-королі тарапынан Ұлыбритания армиясындағы (яғни үнді) офицерлердің ұзақ, адал және ар-намысқа қатысты қызметі үшін табысталды. Орден нақты бір жорықтағы ерекше еңбегі үшін де берілуі мүмкін болғанмен, көбінесе 20 мен 30 жыл қызмет еткен, іріктелген офицерлерге берілді.
The Order of British India was awarded by the Viceroy of India for long, faithful and honourable service by Viceroy's Commissioned (i. e. native Indian) Officers in the Indian Army. While the Order could be awarded for distinguished service on a particular campaign, it was more often awarded to selected serving officers of between 20 and 30 years service.
Құру
1837 жылы сәуірде лорд Уильям Бентинк алғаш рет бұйырған кезде, орден Шығыс Үндістан компаниясының әскери күштерінде қызмет ететін үнді офицерлерін марапаттау құралы ретінде көзделген. Осылай аталатын "туған офицерлер" ағалыққа негізделген жүйеде өркендеуде қиындықтарға тап болды. Орденнің 1-сыныбы 100 субедар мен рисальдарға (жоғары шенді үнді офицерлері) мүшелік берді, оларға күніне екі рупийден жалақысы артты. 2-сыныпқа тағайындалу, кез келген шендегі тағы 100 үнді офицерімен шектелді, бұл жағдайда алушыға бахадур атағы және жалақының шағын өсімі берілді. Бірақ 1856 жылы Калькутталық шолуда жарияланған мақаласында Генри Лоуренс орденнің «іс жүзінде қарттық сыйлығына» айналғанын, оның иелерінің көпшілігі зейнеткерлерге ғана шектелгенін айтты.
When first ordered by Lord William Bentinck in April 1837, the Order was intended as a means of providing recognition for serving Indian officers in the East India Company's military forces. These so called "Native Officers" faced slow promotion under a system that was based on advancement through seniority. The 1st Class of the Order conferred the title of sirdar bahadoor on the 100 subedars and risaldars (senior Indian officer ranks) to whom membership was limited, plus an increase in salary of two rupees a day. Appointments to the 2nd Class, limited to a further 100 Indian officers of any rank, entitled the recipient to the title of bahadoor and a more modest wage increase. In an article published in the Calcutta Review in 1856 Henry Lawrence however expressed the opinion that the Order had become "virtually the reward of old age" with its wearers mostly limited to retired pensioners.
Кейінгі тарих
1939 жылдың қыркүйегінде бұл құқық Индия мемлекеттерінің әскерлерінде, Шекаралық корпуста және әскери полицияда қызмет ететін жергілікті офицерлерге таратылды. 1944 жылдың қаңтарында бұл құқық Индия Корольдік теңіз флотында және Гонконг пен Сингапур Корольдік артиллериясындағы жергілікті офицерлер мен Үндістанның сержанттарына, сондай-ақ Орденнің құрметті мүшелері болып тағайындалуға болатын шетелдік офицерлерге де таратылды.
In September 1939 eligibility was extended to include native officers serving in the Indian States Forces, Frontier Corps and Military Police, and further extended in January 1944 to include native officers and Indian Warrant Officers in the Royal Indian Navy and the Hong Kong and Singapore Royal Artillery, as well as foreign officers, who could be appointed honorary members of the Order.