Уабаш өзенінің бұрынғы Хуtsonville көпірі: Тарихы мен құлауы
Hutsonville Bridge
Хатсонвилл көпірі: Иллинойс және Индиана штатарын байланыстырған, 1939 ж. салынған, сирек кездесетін өздігінен ілінісетін көпір. Тарихы, құрылысы, және жаңаруы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хатсонвилл көпірі немесе Иллинойс штатының Кроуфорд округі мен Индиана штатының Салливан округін байланыстыратын Салливан-Хатсонвилл көпірі, Уабаш өзені үстінде 1939 жылы салынған және 1988 жылы жаңасымен ауыстырылған, өзінен-өзі бекітілген аспалы көпірлердің сирек кездесетін түрінің мысалы болатын. Оны Робинсон және Стейнман жобалаған, Р. В. Милбанк бас инженер болып жұмыс істеген, ал Висконсин көпір және темір компаниясы бас мердігер ретінде, Винсенс болат корпорациясы болат конструкцияларын жасаушы ретінде, ал Чарльз Дж. Глазго субподрядшы ретінде салып аяқтаған. Көптеген тәуелсіз кабельдердің қолданылуын атап өту қажет, бұл үлкен аспалы көпірлерге тән, бірнеше қабаттан тұратын және қапталған үлкен кабель емес, немесе көзді кабельдер, олар көбінесе Pittsburgh Seventh Street Bridge сияқты кішірек көпірлерде қолданылады, бұл көпір де өзінен-өзі бекітілген. Көпір 1987 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілуге лайық деп табылғанымен, 1988 жылы көпір жаңасымен ауыстырылып, бұзылып, жаңа көпір бетоннан жасалып, аспалы емес, тіреулермен бекітілді. Bridgemeister.com сайтында айтылғандай, көпірді бұзу мәселесі даулы болды. Сайтта, өз кезегінде, 1988 жылдың 26 қыркүйегіндегі Спрингфилд, Иллинойс штатының «Мемлекеттік тіркеу журналында» жарияланған мәліметке сәйкес, 100 000 долларлық бұзу жұмыстарына ие болған компания көпірді сақтап қалу үшін ақшаны қайтаруға келісім білдірген. Жергілікті тұрғындар келісім берген, бірақ компанияның бас инженері Стивен Шнайдер: «Менің ойымша, Индиана штаты оны бұзуға шынайы ниетті. Олар екі апта сайын инспекторларды жіберуге мәжбүр болды. Меніңше, олар тек қиындықтан құтылғысы келеді» деген пікір білдірген. Индиана жолдар департаментінің өкілі Гари Абелл оның дизайны «ең жақсыларының бірі емес» деді. «Бұл теорияда жұмыс істейді, бірақ практикада емес. Бұл қателікті сақтап қалуға тырысу сияқты». 2002 жылы INDOT өкілінің аты-жөні жарияланбаған мәлімдемесінде: «Сіздердің бұл көпірге қызығу себебіңізді білмеймін, бірақ біздің көзқарасымызда, бұл өте нашар жобаланған көпір, ол аяқталған күнінен бастап, бұзылғанға дейін көптеген мәселелерге тап болды» делінген.
The Hutsonville Bridge or Sullivan Hutsonville Bridge connecting Crawford County, Illinois, and Sullivan County, Indiana, over the Wabash River, built 1939 and replaced in 1988, was an example of the relatively rare self anchored suspension bridge type. It was designed by Robinson & Steinman, with R. V. Milbank as the resident chief engineer, and constructed by Wisconsin Bridge and Iron Company as general contractor and Vincennes Steel Corporation as steel fabricators and Charles J. Glasgow as a subcontractor. Note the use of multiple independent cables, rather than a large single interleaved and sheathed cable, as is typical for larger suspension bridges, or eyebars, often used in smaller bridges such as the Pittsburgh Seventh Street Bridge, also self anchored. Although the bridge was determined eligible for inclusion in the National Register of Historic Places in 1987 due to the rarity of its type, the bridge was replaced in 1988 and demolished, with the replacement bridge being made of concrete and supported by pillars instead of suspension. According to the Bridgemeister. com site referenced below, the demolition was controversial. The site in turn cites the September 26, 1988, issue of the Springfield, Illinois, State Journal Register that the company to which the $100,000 demolition contract was let offered to turn the money over to save the bridge. The locals agreed, but the company's Chief Engineer Stephen Schneider was quoted, "I think Indiana really wants to tear it down. They've been forced to send inspectors out every two weeks. I think they just want the headache gone." Gary Abell, spokesman for the Indiana Dept. Of Highways said its design is "not one of the best. It works in theory, but not in practice. This is like trying to save a mistake." In 2002, an unnamed INDOT representative was cited as saying, "I am not sure why you are interested in that bridge, but from our standpoint, it was a very poorly designed bridge that had many problems from the day that it was completed, until it was brought down."