Ақ тоқылдақ (Melanerpes candidus) – Оңтүстік Америкада кездесетін, қара қанатты, сары көзшеңі бар ерекше құс. Тұқымын сақтау деңгейі – ең аз қызығушылық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Ақ тікқұмдық (Melanerpes candidus) – Оңтүстік Америкаға тән тікқұмдық (Picidae тұқымдасы). Ол қара қанаты және ерекше көзге түсетін кішкентай, ашық сары көзшесі бар жарқын ақ құс. IUCN оны "қауіпсіз түр" деп бағалаған.
The white woodpecker (Melanerpes candidus) is a South American species of woodpecker (family Picidae) native to the wooded grasslands of Suriname, French Guiana, Brazil, Bolivia, Paraguay, Uruguay and Argentina. It is a bright white bird with black wings and a distinctive small bright yellow eye patch. The IUCN has rated it as a "least concern species".
Таксономия
Бұл түрді алғаш рет 1796 жылы француз натуралисі Бернард Кристиан Отто Melanerpes candidus деп сипаттаған, ал типтік орны Кайен қаласы болды. Кейде бұл түрді жеке Leuconerpes туысына жатқызады, бірақ оның морфологиясы Melanerpes-ке көп жағынан ұқсас. Белгілі бір түршелері жоқ (монотипті).
The species was first described as Melanerpes candidus in 1796 by the French naturalist Bernhard Christian Otto, the type locality being Cayenne. It is sometimes placed in its own genus Leuconerpes, but shows many similarities in morphology to Melanerpes. No subspecies are known (monotypic).
Сипаттама
Бұл кішкене тоқылдақ шамамен ұзындығы және салмағы шамамен , ал таралу аймағы болып табылады. Бұл Ямайка тоқылдағы және Льюис тоқылдағымен бірге ең ірі Melanerpes тоқылдақтарының бірі. Ересек құстың мантиясы, арқасы, қанаттары және құйрығы қара, ал ұшу қауырсындары жоғарыдан қоңыр қара, қанаттардың астыңғы жағы сұрғылт қара. Басының үсті, беті, қыртысы және астыңғы бөлігі ақ, кейде сарғыш реңі бар. Еркегінің кеудесі мен мойнында сарғыш түс байқалады, ал аналығында мұндай түс жоқ, екі жынысының да қарнында белгілі бір мөлшерде сары түс кездеседі. Көздің артынан мойынға дейін жіңішке қара жолақ жүреді. Көздің айналасында сарғыш ирисі бар, сарғыш теріден тұратын ашық сақинасы бар. Мұқарасы ұзын және сұр, түбіне қарай ағарған, ал аяқтары сұр. Жастар ересектерге қарағанда қоңыр және жылтырлығы аз, ақ бөліктері ақ емес, сарғыш. Жастардың көз айналасындағы сақинасы сары емес, сұр, екі жынысының да мойнында сары түс болуы мүмкін.
This woodpecker grows to a length of and weighs around , with a range of It is one of the largest Melanerpes woodpeckers along with the Jamaican woodpecker and Lewis' woodpecker. The mantle, back, wings and tail of the adult are black, the flight feathers being brownish black above and the underside of the wings being greyish black. The crown, face, rump and underparts are white, sometimes with some buff shading. The male has some yellowing of the breast and nape which the female lacks, and both sexes have a certain amount of yellow on the belly. A narrow black stripe runs from behind the eye to the nape. There is a bare ring of yellow skin around the eye which has a yellowish iris. The beak is long and grey, paler near the base, and the legs are grey. Juveniles are browner and less glossy than the adults, with the pale areas being buff rather than white. The orbital ring on juveniles is grey rather than yellow, and both sexes may have some yellow on the nape.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Ақ тікқұйрық Оңтүстік Америкада Анд тауларының шығысында кеңінен таралған. Оның ареалы Суринам мен Француз Гвианасынан басталып, Бразилияның көп бөлігі арқылы Перудің оңтүстік-шығысына, Боливияға, Парагвайға, Уругвайға және Аргентинаның солтүстігіне дейін созылады. Ол шамамен 2000 метр биіктікте кездеседі және көшпес құс, бірақ қысқа қашықтыққа жылжуға бейім. Оның мекен ету ортасы – орман шеттері, ашық құрғақ ормандар, орманды саванналар, сирек ағаштармен жабылған бұталы жерлер, плантациялар, жеміс бақтары, саябақтар және мангр тоғайлары. Ол мүмкіндікті пайдаланушы және бейімделгіш, қала шеттерінде де кездеседі, ал ареалын кесілген орман жерлеріне қарай кеңейтеді.
The white woodpecker has a large distribution in South America to the east of the Andes. Its range extends from Suriname and French Guiana, through much of Brazil to southeastern Peru, Bolivia, Paraguay, Uruguay and northern Argentina. It is found at altitudes of up to about , and is non migratory, but prone to making short distance movements. Its habitat is forest edges, open dry woodland, wooded savannah, scrubland with scattered trees, plantations, orchards, parkland and mangroves. It is opportunistic and adaptable, being seen in city suburbs, and expanding its range into areas of felled timber.
Экология
Кейде онға дейін ақ тілқанатылар тобы, қанаттарын әлсіз соққымен қозғай отырып, тізім бойынша ұшып бара жатқанда көрінеді. Олардың тамақтануы әртүрлі, жемістер, жидектер және тұқымдарды қамтиды, бұл құс кейбір тұқымдардың таралуына маңызды үлес қосады. Олар шулы отбасылық топтарда азық іздейді, сондай-ақ жабайы ара және шершең ұяларын тонап, ересек жәндіктермен, дернәсілдермен және балмен қоректенеді. Олар қыркүйек пен қараша айлары аралығында көбейеді. Кейде бірлесіп ұялайды, бірақ олардың көбею әдеттері туралы көп мәлімет жоқ.
Groups of up to ten white woodpeckers are sometimes seen flying with floppy wing beats in procession. The diet is varied and includes fruits, berries and seeds, the bird being a significant disperser of some species of seed. It forages in noisy family groups and also raids wild bee and wasp nests, feeding on the adult insects, larvae and honey. It breeds between September and November. It may sometimes nest communally, but very little is known of its breeding habits.
Мәртебе
M. candidus өте кең ареалда таралған, оның ареалының оңтүстік шегінде таралу аймағы кеңейіп жатқан сияқты. Бұл әдетте сирек кездесетін, біртегіс емес таралуы бар құс болғанымен, жалпы саны артып келеді деп саналады және Халықаралық табиғатты қорғау одағы оның сақтау статусын "алаңдауға жатпайды" деп бағалаған.
M. candidus has an extremely large range estimated at over , and seems to be extending its range at the southern end of its distribution. Although it is a generally uncommon bird with a somewhat patchy distribution, the total population is thought to be increasing, and the International Union for Conservation of Nature has assessed its conservation status as being of "least concern".