Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оукуэлл Холл – Англияның Батыс Йоркшир графтығындағы Бирсталл қаласында орналасқан Елизавета дәуірінің сарайы. I санаттағы сарай ауылдық саябақпен қоршалған дәуірлік бақтардың ішінде орналасқан. Үй Джон Батт үшін салынған. 1583 жылға дейін қайта өңделген тас, құрылыс мерзімін көрсетеді. Бұл жерді Батттың Галифакста туған әкесі, Савилл әулетіне жалға алу ақысын жинаушы, сатып алған. Савилл әулеті Батлидегі Хоули Холлде тұрған. Оукуэлл Холл Шарлотта Бронтенің "Ширли" романында "Филдхед" атымен әдебиетте мәңгілікке қалады.
Oakwell Hall is an Elizabethan manor house in Birstall, West Yorkshire, England. The Grade I listed hall is set in period gardens surrounded by of country park. The house was built for John Batt. A recarved stone dated 1583 probably indicates the date of construction. The estate had been purchased by Batt's Halifax born father, a receiver of rents to the Savile family, who resided at Howley Hall in Batley. Oakwell Hall was immortalised in literature as "Fieldhead" by Charlotte Brontë, in her novel Shirley.
Интерьер
Ұлы зал бастапқыда екі қабатты болған, бірақ 17 ғасырдың ортасында Джон Батттың немересі төбесін алып тастап, галерея және үлкен терезелі қабырға орнатқан. Бұл үйдің басты дәлізі болды, ол қанаттарды байланыстырып, тұрмыстың ортасы қызметін атқарды. Бұл бөлмеде қонақтар, жалдамалы жұмысшылар, кәсіпкерлер және үлкен жиналыстар қабылданатын. Ол жиһаз жағынан қарапайым және ыңғайлы. Үстел 17 ғасырдың соңындағыдай, бөлменің бір шетінде орналасқан, бұрынғы орталық орнынан емес. Бөлменің үлкендігі келушілерге әсер ету үшін жасалған. Ұлы қонақ бөлмесі 17 ғасырдың басындағы ең маңызды бөлме болды. 1611 жылғы тізімде онда ең жақсы жиһаз болған және Батт отбасының карталар жинағы сақталған. 1630 жылдары Батттар керемет гипстен жасалған төбе және отбасының панноларын, оның үстіндегі пейзаж суретін қосты. Алғашқы паннолардың көп бөлігі сақталған. "Scumbling" деп аталатын сурет салу әдісі жылылық пен сәндік сезім беру үшін қолданылған. Бүгінгі күнгі осындай әдіспен сақталған жұмыстар өте сирек. 17 ғасырдың соңында асхана мен қонақ бөлмелері жеке қонақтарды тамақтандыру және көңіл көтеру үшін арналған бөлмелер болып танылды. Ұлы қонақ бөлмесі 1690 жылдардың сәнді және жайлы бөлмесі ретінде көрсету үшін жиһазбен жабдықталған. 1690 жылы Ұлы қонақ бөлмесінде Джон Батт тұрған. Оның сыртқы қабырғасында киім-кешек сақтауға арналған бөлме бар. Бұл және басқа да отбасылық бөлмелердегі қамыр кілемдері бай үйлердің белгісі болды және тақтайша едендерге қарағанда жылырақ болды. Оттық 19 ғасырда қосылған, 17 ғасырдан бері жасалған бірнеше ішкі құрылымдық өзгерістердің бірі. 17 ғасырда жатын бөлмеде үстел мен орындықтардың болуы ерекше емес еді. Жатын бөлмелерде екі мақсат болды, олардың иелері қонақтарды шараппен немесе карта ойындарымен көңіл көтеруге кедері келтірмейтін. Ас үй үйдегі ең жұмысты бөлмелердің бірі болды. Әйелдерге тамақ, дәрі-дәрмек және хош иіс суларын дайындауды үй иесі қадағалап отырды, сондай-ақ саудагерлер, поместье жұмысшылары, шаруалар және келуші ақсүйектердің қызметшілері де келіп тұратын. Тамақ ішу кезінде қызметшілер ағаш табақтардан жейтін. Зал салынған кезде тамақ Үлкен залдағы үлкен от үстінде пісірілген болуы мүмкін, бірақ 1611 жылғы тізімде ас үй шығыс қанаттағы жеке бөлмеде орналасқан. Ас үй тұрғын бөлмеден "экрандық дәлізбен" бөлінген. 17 ғасырда салынған, 19 ғасырда ауыстырылған оттық бұрынғыдан кеңірек және үлкенірек болған. Ас үй бөлмесі қызметшілердің ұйықтайтын және азық-түлік сақтайтын орны болды. Ол панноланбаған және төбесіз. Оның артқы баспалдаққа және ас үйге жақын орналасуы қызметшілерге ыңғайлы болды. Көптеген жергілікті үйлер ас үй бөлмелерін қойма ретінде пайдаланды. 1611 жылы онда ұн мен дәнді сақтау үшін бес сандық болған. Бүгінде мұнда бір үлкен сандық және азық-түлік сандықтары бар. Оттықтың жоқ болуы және панноланбаған қабырғалар қыста суық болды, бірақ төмендегі ас үйден келетін жылу сақталған тамақты құрғақ ұстады. 1611 жылғы тізімде үй шаруашылығында әртүрлі типтегі 17 төсек, қызметшілерге арналған төсектер және отбасы мүшелеріне арналған үлкен төсектер болғандығы көрсетілген. Ескі төсектер маңызды емес бөлмелерге орналастырылды. Кішкентай қонақ бөлмесі ескі жиһаздармен жабдықталған және екінші жатын бөлме ретінде пайдаланылды. Қабырғаларға репродукцияланған гобелендер ілінген. 19 ғасырда бұл бөлме баспалдақ пен дәліз қосылып қайта жаңғыртылды. Бастапқы ағаш қаптамасы екі қабырғада көрінеді, онда латта мен гипстен жасалған құрылым көрсетілген. Жаңа қонақ бөлмесі 17 ғасырдағы қарапайым асхананың ерекшеліктерін көрсетеді. Қызметшілер тамақты үстелге қойып, отбасыға ұсынды. Шкафта қалайы және күміс ыдыстар сақталған, олар кішкентай бұрыштық дәмдеуіш шкафы сияқты құлыпталған, кілті үй иесінде болған, өйткені дәмдеуіштер бағалы тауарлар еді. 17 ғасырдағы ақсүйектер келушілерді қабылдады. Жаңа қонақ бөлмесі екінші жатын бөлме ретінде көрсетілген, оны мейірбике мен оның қамқоршылары немесе үйдің басқа мүшелері пайдаланған болуы мүмкін. Есіктің алдындағы перде төсек пердесінен ауа ағып кетпеуі үшін тік бұрышта орнатылған. Жақын жердегі киім бөлмесі немесе шкаф репродукцияланған костюмдерді көрсетуге арналған. Паннолар мен төсек перделерінің жылы түстері 17 ғасырдағы бай үйлердегі үстел үстіндегі кілемде көрінеді. Үстел немесе төсек - жайға өте қымбат кілемді қоюға қолайлы орын болды. Боялған бөлме жаңадан жасалған кездегі көрінісін көрсету үшін дуалды жиһаздармен жабдықталған (жасы мен жылтырауынан емес). Боялған паннолар Ұлы қонақ бөлмесінен үлкенірек және аз сәндік. Ол қабаттасқан эмаль бояуларының астынан табылған және 17 ғасырға жатқан деп есептеледі. Бөлме үй иесінің бөлмесі ретінде көрсетілген, терезенің жанындағы кішкентай үстел тігіске максималды жарық алады. Еден тақталары 17 ғасырлық тәсілмен қайта жаңартылған. 1609 жылы еден төсеуге бес шиллинг және он пенни жұмсалған, жеті күн жұмыс істегені тізімде көрсетілген. Боялған паннолар ағаш текстурасының көлемдік әсерін имитациялайды. Жыртқыш "сызықтар" 17 ғасырдың соңында сәнге енген жаңғақтың имитациясына арналған. Ол қымбат болғандықтан, бояу оны имитациялау үшін қолданылған. Бояудың негізі зығыр майы болды, ал қауырсындар мен тарақтар дәнді эффект жасау үшін оның үстінен жүргізілді. Кабинет - Басты залдағы галереядан шығатын кішкентай бөлме. 1611 жылғы Роберт Батттың тізімінде оның 60-тан астам кітабы болғандығы көрсетілген, кітаптардың қымбат болған және аз адамдар оқи білген кезде. Ол Оксфорд университетінде оқыған және Уилтширдегі Ньютон Тониде пастор болған.
The Great Hall originally had two storeys but, in the mid 17th century, John Batt's grandson removed the ceiling and inserted a gallery and a large mullioned and transomed window. It was the main thoroughfare for the house linking the wings and hub of domestic life. It was a reception room for visitors, tenants and businessmen and large gatherings. It is sparsely furnished and uncluttered. The table is placed at one end of the room as it would have been towards the end of the 17th century, rather than in its earlier position in the centre. The size of the room is intended to impress visitors. The Great Parlour was the most important room in the early 17th century. According to the inventory of 1611 it had the best furniture, and contained the Batt family's collection of maps. In the 1630s the Batts added a magnificent plaster ceiling and painted the oak panelling including a landscape scene above the fireplace. Most of the original panels have survived. The painting technique known as scumbling was a way of decorating to create an air of warmth and grandeur. Few examples of this decorative work survive today. In the late 17th century, dining rooms and parlours were the preferred rooms for eating and entertaining guests in private. The great parlour is furnished with pieces intended to show it as a fashionable and comfortable room of the 1690s. In 1690, the Great Parlour Chamber was occupied by John Batt. It has a garderobe in the outer wall. The rush matting in this and other family rooms was a feature of wealthy households, and was warmer than bare floorboards or stone floors. The fireplace is a 19th century addition, one of few interior structural changes made since the 17th century. The inclusion of a table and chairs in a bed chamber in the 17th century was not unusual. Bed chambers had a dual purpose where their occupiers thought nothing of entertaining guests with wine or cards. The kitchen was one of the busiest rooms in the home. The mistress supervised female servants preparing food, medicines and pot pourri, and there would be a stream of tradesmen, estate workers, errand boys and servants of visiting gentry. At meal times the servants gathered to eat from wooden platters. When the hall was built, food may have been cooked over a large fire at one end of the Great Hall but, by the time of the inventory of 1611, the kitchen occupied a separate room in the east wing. The kitchen is divided from the living quarters by the screens passage. The 17th century fireplace, replaced in the 19th century, would have been wider and larger. The Kitchen Chamber is where the servants slept and food was stored. It is unpanelled and has no ceiling. Its position next to the back stairs and above the kitchen made it accessible to the servants. Many local houses used their kitchen chambers for storage. In 1611 it had five arks for storing meal and grain. Today it has one great ark and a collection of food chests. Lack of a fireplace and unpanelled walls would have made it cold in winter, although warmth from the kitchen below would keep the stored food dry. The inventory of 1611 records the household had 17 beds of different types, truckle beds for the servants and grand tester beds for members of the family. Older beds were relegated to less important rooms. The Little Parlour Chamber is furnished with older furniture and used as a second best bedchamber. Reproduction tapestries are hung on the walls. In the 19th century, this room was transformed with the addition of the stairs and passage. The original timber studding can be seen on two walls, showing the lath and plaster structure. The layout of the New Parlour shows typical features of a modest 17th century dining room. Servants placed food on the side table, and served it to the family. The court cupboard housed pewter and plate and could be locked as could the small corner spice cupboard, the key kept by the mistress, as spices were valuable commodities. A gentry household in the 17th century accommodated visitors. The New Parlour Chamber, displayed as a second best bed chamber, may have been occupied by the nursemaid and her charges, or other members of the household. The screen at right angles to the doorway prevented draughts through the bed curtains. An adjoining dressing room or closet is used to display reproduction costumes. The warm colours of the panelling and bed curtains are echoed in the carpet on the table, a feature of wealthier 17th century houses. Tables or beds were ideal places to display a fine carpet too valuable to walk upon. The Painted Chamber is furnished with reproduction oak furniture to show what it looked like when new (not dark with age and polish). The painted panelling has a larger design than that the Great Parlour and is less decorative. It was discovered under layers of emulsion paint and thought to date from the 17th century. The room is displayed as the mistress's chamber; a small table by the window obtains the maximum light for sewing. The floorboards have been relaid in a 17th century manner. In 1609, a floor was laid at a cost of five shillings and tenpence for seven days' work, as recorded in the account book. The painted panelling creates a three dimensional effect imitating the grainy effect of wood. The wild 'squiggles' were intended to imitate walnut, a wood becoming more fashionable in the late 17th century. It was expensive so painting was used to imitate it. The paint had a linseed oil base, and feathers and combs were dragged over it to create the grained effect. The study is a small room off the gallery above the Main Hall. The 1611 inventory of Robert Batt shows him to have more than 60 books, at a time when books were expensive and few people could read. He studied at Oxford University and became rector at Newton Tony in Wiltshire.
Негіздер
Деусбери сыраханасының қақпасының үстінде тұрған деген әңгіме бар Тас қош мүсіні, қазір залдың алдындағы газондықта тұр.
A Stone Ram statue, rumoured to have stood above the gates to Dewsbury Brewery, stands on the lawn in front of the hall.
Салтанатты бақтар
Залды айналдыра салт-дәстүрлі бақтар орналасқан, оның ішінде бір жағында шөп бақшасы бар. Шөптер мен гүлдер үй шаруасымен айналысатын әйелдер мен аспаздар үшін аса маңызды ингредиенттер болған. Олардан хош иіс майлар жасалған, сондай-ақ, дәстүрлі емдік шөптердің және тағамдардың құрамында маңызды рөл атқарған. Окуэллдің шөп бақшасы шағын болғанымен, сол кезде қол жетімді болған шөптердің алуан түрлілігін көрсетеді. Бақшада 80-нен астам шөп түрі табылған, ал одан да көп түрі залдың артындағы гүлдер арасына отырғызылған. 1690 жылдардағы бақтардың түрін қалпына келтіру үшін, сол заманға тән өсімдіктерді пайдалана отырып, қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Бақшада топиардан жасалған өрнектер мен қиылған жиектеуі бар партер орналасқан. Жиектеулердің өрнектері залдағы жиһаз бен гипстік жұмыстардан алынған, сондай-ақ бұл аймаққа тән ромб пішінді дизайнды қамтиды. Трэллистер жергілікті материалдар мен 17 ғасырдың ағаш өңдеу техникаларын қолданып жасалған. Тіпті ағаш бұйымдарын бояу үшін қолданылған жасыл түсі де сол кезеңге сай.
Surrounding the hall are formal gardens including a herb garden at the side. Herbs and flowers were essential ingredients for the housewife and cook. They were distilled to produce scented oils and are the basis of herbal remedies and had an important culinary role. Although Oakwell's herb garden is small, it gives an impression of the range of herbal plants available. More than 80 varieties of herbs are found in the garden and many more planted amongst the flowers in the formal gardens behind the hall. Restoration has been carried out to return the formal gardens to how they would have been in the 1690s using plants popular at the time. The garden contains a parterre with topiary specimens and clipped box hedging. The patterns of the box hedges were taken from furniture and plaster work in the hall and feature the lozenge design local to the area. Trellis has been made using locally sourced materials and 17th century carpentry techniques. Even the shade of green used to colour the woodwork is typical of the period.
Парктік аумақ
Оукуэлл Холл ауылдық саябағы – Англиядағы ең солтүстік аккредиттелген ауылдық саябақ. Саябақ аумағында көптеген әртүрлі орталар бар: орман, ағын сулар, жайылымдар, тоғандар және ат жолдары. Табиғат жолының көрсеткіштері саябақ бойындағы бірнеше серуендеу маршруттарын көрсетеді. Ақпараттық стендтерде флора мен фауна туралы мәлімет берілген. Саябақтан бір жол Адвалтон Мур шайқасы болған жерге, ал екіншісі – Қызыл үйге (қазір жабық) салады. Саябақтың ортасындағы Коллиери Филд жайылымы 1970 жылдары жабылған Гомерсал шахтасының қалдық үйінділерінің орны болған. Топырағындағы қоректік заттардың жетіспеуіне байланысты, қызыл қызылша, өгізкөз, өздігінен емделуші және сары саңырауқұлақ сияқты жайылымдық өсімдіктер себілді. Нектарға толы гүлдер жәндіктерді, әсіресе, бал араларын тартады. Бұл алаң кейде Англия азамат соғысының тарихи шайқастарын, жылқы көрмелерін және ауылдық жәрмеңкелерді өткізу үшін пайдаланылады. Ұлттық Көмір Борды төсеуді жеңілдету үшін бетон жол салғанда Коллиери тоғаны пайда болды. Жол шөп астында жасырынып, бөгет ретінде қызмет етеді. Су өсімдіктеріне мыналар жатады: су ұмытпасы, батпақ шөбі және қызғылт түсті боз. Тоғанға көптеген жануарлар тартылады, мысалы, жабайы бақалар, сутастар, тегіс тритондар, лебедь мидиялары, сондай-ақ, қызылша және құмырсқалар. Нова шалғыны ылғалды жағдайды ұнататын өсімдіктер мекендейді, олардың ішінде әйелдің шапаны, қарапайым тусок шөп, жасыл шөп, жыртылған қызылша және сары туған гүлдер бар. 2003 жылы жануарлар дүниесін көбейту үшін тоған жасалды, ал шалғынның оңтүстік бөлігі бұталы жерге айналып, сары балғалар мен линеттерге қоректік орта жасады. Күзде бұл шалғын қарағай жемісін жейтін құстарды – далалық құстар мен қызыл қанатты құстарды тартады. Нова орманының көп бөлігі Гомерсал шахтасы үшін тіректерге кесілген, бірақ ағаштар қайта өсіп, көп сабақты қарағайлар мен қайыңдарды құрады. Нова орманы көктемде көк қоңыраулармен жамылады және қыста қоныс аударатын құстарға – шырылдақ пен қара қапқа орта береді. Нова Бек – Оукуэлл арқылы өтетін екі өзеннің бірі, екеуі де солтүстіктен оңтүстікке қарай ағады. Нова Бек Нова орманының батыс шекарасын құрайды және жабайы гүлдер өскен аймақтар арқылы ағып өтеді. Мұнда кездесетін көптеген түрлер, мысалы, сары бас періште, орман анемоны және жабайы сарымсақ – ежелгі орманның жақсы көрсеткіштері. Қатты қалқанды папоротник, қызыл шампион және шөпті беннет көптеп өседі. Оукуэлл Бек өз бағытын Коллиери Филдтің оңтүстік шекарасы бойымен жалғастырады. Оның бойында ежелгі теңіздерден қалған көмір және "толқындар" жатыр. Бұл өзен Нова Бек сияқты өсімдіктердің әртүрлілігін қолдамайды, бірақ көктемде және жаздың басында орманды аймақтар жабайы сарымсақпен, азақпен және бистортпен қалың болады. Көлеңкелі жерлерде мырзалар мен ханымдардың шағын тобы табылады. Күл, елек және сабан ағаш жамылғысының басым бөлігін құрайды және қоңыр соуларға қоректік орта береді.
Oakwell Hall Country Park is the most northerly accredited country park in England. Within the of parkland are many diverse habitats: woodland, streams, pasture land, ponds and bridleways. Nature trail marker indicate several walks around the park. Information points give details of the flora and fauna. One walk out of the park leads to the site of the Battle of Adwalton Moor and another to Red House (now closed). Colliery Field, the pasture land in the middle of the park was the site of the spoil heaps of Gomersal Colliery which closed in the 1970s. The nutrient poor soil has been reseeded with meadow plants such as red clover, ox eye daisy, self heal and yellow rattle. The nectar rich flowers attract insects, particularly bumblebees. The field is sometimes used for historical English Civil War battle re enactments, horse shows and country fairs. Colliery pond was created when the National Coal Board constructed a concrete road to facilitate tipping. The road is concealed beneath the grass and acts as a dam. Water plants include water forget me not, bogbean and purple loosestrife. Large numbers of creatures are attracted to the pond, such as toads, moorhens, smooth newts, swan mussels plus varieties of damselfly and dragonfly. Nova Meadow is damp area containing moisture loving plants including lady's smock, common tussock grass, meadowsweet, ragged robin and yellow flag iris. A pond was created in 2003 to attract wildlife and the southern part of the meadow has reverted to scrubland creating a habitat for yellowhammers and linnets. In autumn it attracts thrushes, fieldfares and redwings which feed on the hawthorn berries. Much of Nova Wood was coppiced for pit props for Gomersal Colliery but the trees have regrown to produce multi stemmed sessile oaks and birch. Nova Wood is carpeted by bluebells during spring and is a habitat for summer migrant birds such as chiffchaff and blackcap. Nova Beck is one of two streams that run through Oakwell, both running north to south. Nova Beck forms the western boundary of Nova Wood and flows through areas of wildflowers. Many of the species present such as yellow archangel, wood anemone and wild garlic are good indicators of ancient woodland. Hard shield fern, red campion and herb bennet grow in abundance. Oakwell Beck winds its course along the southern boundary of Colliery Field. Along its length are exposed coal seams and fossilized 'ripples' from ancient seas. It does not support the same diversity of plants as Nova Beck, but in spring and early summer, the wooded areas are thick with wild garlic, lesser celandine and bistort. Occasional patches of lords and ladies survive in shadier parts. Ash, alder and willow make up the majority of the tree cover and provide habitat for tawny owls.
Жұлдыз
Бір аңыз 25 жастағы Уильям Батттың күйеуі болмаған, анасы жесір Элизабеттің Оукуэллде тұрғандығы туралы айтады. Бұл оқиғаны Гаскелл ханым "Шарлотта Бронте өмірі" (1857) атты кітабында жазған. Оның баяндамасы былай:
A legend concerns the ghost of William Batt, aged 25, a bachelor whose widowed mother, Elizabeth, lived at Oakwell. An account of the story was written by Mrs Gaskell in her Life of Charlotte Brontë (1857). Her account is as follows:
"Капитан Батт алыста жүргендей еді; оның отбасы Оукуэллде болды. Бір қысқы кеш, қараңғыда ол жолмен келіп, дәлізден өтіп, баспалдақпен өз бөлмесіне кірді, содан кейін жоғалып кетті. Ол сол күні, 9 желтоқсан 1684 жылы Лондондағы дуэльде қаза тапты". Аңызға сүйенсек, ол бір жатын бөлмеде қанды із қалдырған. Архивтердегі тарихи мәліметтер көрсетіп тұрғандай, Батт 9 желтоқсанда Лондонның Холборн ауданындағы "Қара құтан" мейрамханасында болды және онда қарыз алған. Жергілікті күнделікші Оливер Хейвуд оның өлімі туралы екі жазба жасаған: біреуінде ол "ойында" қайтыс болды десе, екіншісінде оны "Лондонның жанындағы Барн қаласында мистер Грем өлтірді" деп жазылған. Батт 1684 жылдың 30 желтоқсанында Бирсталлде жерленді.
"Captain Batt was believed to be far away; his family was at Oakwell; when in the dusk on winter evening, he came stalking along the lane, through the hall and up the stairs, into his own room, where he vanished. He has been killed in duel in London that very same afternoon of December 9th 1684." The legend says that he left a bloody footprint in a bedroom. The historical facts from the archives show that Batt was at the Black Swan, in Holborn, London on 9 December where he borrowed money. Local diarist Oliver Heywood has two entries recording his death; one that he died 'in sport'; the other that he was 'slain by Mr Gream at Barne near London'. Batt was buried in Birstall on 30 December 1684.
Оукуэлл залының достары
1988 жылы құрылған Оукуэлл Холл және Кантри Парк достары – орам үйі мен оны қоршаған елді мекендік саябақты қолдау үшін құрылған еріктік ұйым. Достар Оукуэллдің бас рейнджері және қызметкерлерімен бірлесіп жұмыс істейді, сондай-ақ үйдің ішінде де, сыртында да көмек көрсетеді.
Founded in 1988, the Friends of Oakwell Hall and Country Park are a voluntary support group for the manor house and its surrounding of country park. Friends work with the Head Ranger and staff at Oakwell and provide assistance inside and outside the hall.
Археология
Археологиялық қазба жұмыстарын WYAS, Rothwell қаласындағы "South Leeds Archaeology" қоғамдық тобының көмегімен жүргізді. 2008 жылдың мамыр айында залдың алдындағы газон қазылғанда, 1834 және 1844 жылдар аралығында карталардан жоғалып кеткен, бұл жерді бұрын иеленген шаруа қожалығынан қалған тіреу тіректерінің тесіктері табылды.
Archaeological excavations have been carried out by WYAS with help from 'South Leeds Archaeology', a community group based in Rothwell. In May 2008 the lawn in front of the hall was excavated to reveal post holes, probably left from a farm that occupied the site and disappeared from maps between 1834 and 1844.