Кіріспе

Франциядағы қылышбаздық тарихы 16 ғасырда итальяндық қылышбаздық стилін қабылдаумен басталады. Орта ғасырлық алдыңғы туындылары бар, мысалы, Бургундиялық «Le jeu de la hache» («Балта ойыны»), шамамен 1400 жылға дейін, бірақ классикалық француз мектебінің тарихы 1567 жылдың желтоқсанында Франция королі IX Карлдың «Académie des Maistres en faits d’armes de l’Académie du Roy» (Қару шеберлерінің академиясы) (сондай-ақ «École française d’Escrime» деп те аталады) негізін қалауымен басталады. Бұл мектептің бірі Генри де Сен-Дидье болды, ол 1573 жылы IX Карлға арналған «Traicté contenant les secrets du premier livre sur l'espee seule» («Жалғыз қылыш туралы алғашқы кітаптың құпияларын қамтитын трактат») атты трактаттың авторы болды. 17 ғасырдың басында рапира туралы трактаттар белгілі болды, мысалы, Франсуа Дансидің «Discours des armes et methode pour bien tirer de l'épée et poignard» (шамамен 1610) және «L'espée de combat» (1623) және Андре Дебордестің «Discours de la théorie et de la pratique de l'excellence des armes» (1610), екі автор да өздерінің жүйелерінің итальяндық тегін көрсетеді. Одан бұрын, 1597 жылы ұлы саяхатшы Сенёр де Вилламон Болоньялық Джироламо Кавалькобоның трактатын француз тіліне, Римдік Патерностриердің қысқаша еңбегімен бірге аударды. Францияда қылышбаздық 17 ғасырда спорт түріне айналды, онда ережелер мен терминология, сондай-ақ оқыту жүйесі қалыптасты. Италиядан келген Цезарь Кавалькобо, итальяндық қылышбаздық шебері Иеронимнің ұлы, болашақ XIII Людовикке Болоньяның ұлы қылышбаздық дәстүрін үйрету үшін шақырылды және 17 ғасырдың басында француз қылышбаздығының дамуына әсер етті. Сонымен қатар, Францияда қылышбаздық өнерін жергілікті шеберлер үйретті, мысалы, Ле Перше дю Кудре (1635, 1676, Сирано де Бержерактың ұстазы), Беснар (1653, Декарттың ұстазы), Филиберт де ла Туш (1670) және Тулузаның Л’Аббат (1690, 1696). Қазіргі заманғы фольга 18 ғасырдың ортасында Францияда жаттығу техникасы ретінде жасалды; ол нақты жекпе-жектен гөрі кішкентай және қауіпсіз қарумен жылдам және әдемі ұруды жаттықтыруға мүмкіндік берді. Қылышбаздар оның ұшын орап немесе ұшына түйме бекітіп (флеурет, «гүл») дөңгелектеді. Немец студенттері осы тәжірибені қабылдап, академиялық қылышбаздық үшін «Pariser» («Париждік») кішкентай қылышын жасады. 18 ғасырға қарай француз мектебі Батыс Еуропаның стандартына айналды, сондықтан 1763 жылы Англияда итальяндық тегі бар Доменико Анджело өзінің «L'école des Armes» («Қару мектебі») атты еңбегін француз тілінде жариялады. Ол өте табысты болды және келесі 50 жыл бойы, Наполеон дәуірінде стандартты қылышбаздық оқулығына айналды. Анджелоның мәтіні соншалықты ықпалды болды, ол Дидроның «Энциклопедиясында» «Éscrime» тақырыбы бойынша енгізілді. 19 ғасырда классикалық спорттық қылышбаздықтың пайда болуы француз дәстүрінің тікелей жалғасы болды.