Кіріспе

Құс түрі

Кіші фрегат (Fregata ariel) – фрегаттар тұқымдасына жататын теңіз құсы. Шамамен 75 см (30 дюйм) ұзындығымен, ол фрегаттардың ең кішкентай түрі болып табылады. Үнді және Тынық мұхиттарының тропикалық және субтропикалық суларында, сондай-ақ Бразилияның Атлантика жағалауында кездеседі. Кіші фрегат – жеңіл денелі, қоңыр қара түсті қауырсыны, ұзын, тар қанаттары және терең тілімделген құйрығы бар теңіз құсы. Еркегі жұптасу үшін ісінетін жарқын қызыл кеуде қалтасына ие. Мекесі еркектен сәл ірілеу, көкірегі мен құрсағы ақ түсті. Фрегаттар мұхит бетінен ұшып ұстаған балықтармен (көбінесе ұшатын балықтармен) қоректенеді, кейде клептопаразиттікке беріліп, басқа құстарды өздерінің жемісін қайтаруға мәжбүрлейді.

Таксономия

Кіші фрегат құсын алғаш рет 1845 жылы ағылшын зоологы Джордж Грей Австралияның Квинсленд штатындағы Рейн аралында табылган нұсқадан Atagen ariel деп сипаттаған. Кіші фрегат құсы – Fregata туысына жататын бес жақын түрдің бірі. Қалған төртеуі: үлкен фрегат құсы (Fregata minor), Рождество фрегат құсы (Frigata andrewsi), керемет фрегат құсы (Fregata magnificens) және Аспанға көтерілу фрегат құсы (Fregata aquila). Бұл туыс Fregatidae тұқымдасының жалғыз өкілі болып табылады.

Сипаттама

Кіші фрегат құсы фрегат құстарының ең кішкентай түрі болып табылады және ұзындығы бойынша өлшенеді, қанатының ұзындығы және ұзын бұралы құйрықтарымен сипатталады. Еркек құстардың салмағы ал эми ұрғашы құстар салмағы ауыр. Жалпы санының көптігі және кең таралғандығы үшін Халықаралық табиғатты қорғау одағы бұл түрді ең аз қызығушылық тудыратын түр ретінде жіктейді. Соңғы кезде ол Триндад аралында көбейіп, көбейіп кеткен құс ретінде жоғалып кетті, бұл оның белгілі көбейіп жатқан ареалын негізгі аралдан тыс, шағын тас аралға шектеді. Орнитологтар 1987 жылы 1975-1976 жылдардағы сияқты жалпы аймақта байқаулар туралы хабарлаған, содан кейін солтүстік-шығыс жағалауында 1994-2000 жылдардағы теңіз құстарын зерттеу кезінде бірнеше рет байқаулар тіркелді, ал 2014 жылы 1975-1976 жылдардағы тасты аралда кем дегенде алты жеке құс байқалды. Бұл байқаулардың барлығы Оңтүстік Атлантикадағы қалдық популяцияның өте аз екенін көрсетеді, мүмкін 20 көбейіп жатқан жұптан да аз. Егер 2017 жылы ұсынылғандай, бұл Оңтүстік Атлантикаға ендемик түрді жеке түр ретінде таныса, ол өте қауіпті түр ретінде қарастырылады. Бразилияда ол өте қауіпті деп саналады.