Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Агостино Новелло (1240 – 19 мамыр 1309), сондай-ақ Тарандық Августин деп те белгілі, бірақ шын аты Матео да Термини, итальян діни қайраткері. Ол 13 ғасырдың бірінші жартысында Сицилиядағы Термини Имерезе ауылында дүниеге келді, осы ауылдан оның тегі шыққан. Бұл ауыл Палермоға жақын болғандықтан, оны кейде Палермитано деп атайды. Августиндер оның Таранода (Риетиге жақын және Римнің солтүстігінде, Италияда) туған болуы мүмкін деп санайды. Діни жолға түскен кезде ол өзінің атын Агостино деп өзгертті, ал кейін Новелло деген қосымша есім алды.
Agostino Novello (1240 – 19 May 1309), also known as Augustine of Tarano, but born Matteo da Termini, was an Italian religious figure. He was born in the first half of the 13th century, at Termini Imerese, the village in Sicily from which he derived his surname. As that village was near Palermo, he is sometimes called Palermitano. The Augustinians believe he was probably born at Tarano (near Rieti and not far north of Rome, Italy). On entering religion he changed his name to Agostino, and later was given the additional name of Novello.
Өмір
Матеоның ата-анасы, Испаниядағы Каталониядан тегі шыққан ақсүйек отбасының балалары еді. Олар оны ерекше мұқият тәрбиелеп, сол заманғы барлық ғылымдарды үйретті. Болонья университетінде ол азаматтық және канондық құқықтан докторлық диссертациясын қорғап, заң профессоры болды. Ол Сицилия Корольдігінің канцеляриясында, Сицилия королі Манфредтің сарайында қызмет етті. Осы қызмет барысында Матео Манфредтің Сицилия тағына таласқан Анжулық Карл I-ге қарсы соғыста королге ілесіп жүрді. Беневенто шайқасында Манфред қаза тауып, әскері жеңілгенде Матео жараланып, қаза тапқан деп есептелді, сондықтан оны басқа сарбаздардың денелерімен бірге майдан даласында қалдырды. Есін жиғаннан кейін Матео үйіне қайта алды, бірақ әлемге көңілі толып, барлық жер бетіндегі даңқтың өткіншілігін сезіне отырып, енді барлық дүниелік құрметтен және мәртебеден бас тартуға шешім қабылдады. Осы шешімнен кейін Матео Әулие Августин орденіне мирян ретінде қабылдануды өтінді және Сицилиядағы монастырға қабылданды. Ол онда Агостино деген атқа ие болды және үйінен, халқынан алыс, әлемге беймәлім, құдайға адал өмір сүрді. Ол онда тыныш өмір сүрді, бірақ күтпеген жағдай оны қайтадан әлемге алып келді. Орденнің генералы Климент Осимо мұны естіп, Агостиноны бағынуға мәжбүрлеп, діни шынқырту рәсімінен өтуге бұйрық берді және оны Римге алып келді, онда Агостино орденнің Конституциясын реформалады. Николай IV Агостиноны өз құрметтеушісі және Бас тәуіршісі етіп тағайындады, ол бұл лауазымды тек бағыну арқылы қабылдады. 1298 жылы Агостино орденнің бас приорі болып сайланды. Ол бұл лауазымнан бас тартуға тырысқанымен, Папа оны қабылдауға бұйрық берді. 1300 жылы ол лауазымынан кетіп, өмірінің соңғы он жылын Сан-Леонардо-аль-Лаго шөлді монастырында өткізді. Сиенаға жақын жердегі усақ монастырінде Агостино діни өмірге тән ізгіліктерді ғана емес, сонымен қатар айналасындағы ауыл тұрғындарына және жақын жердегі Сиенаға да көмек қолын созды. Ол терең қарапайымдылығымен және ойшылдығымен танылып, құрметке ие болды. Ол Санта-Мария-делла-Скала ауруханасын құруға үлкен үлес қосты және аурухана қауымдастығы үшін нұсқаулар жинағын жасады.
Matteo's parents, of a noble family originally from Catalonia in Spain, educated him most carefully and had him instructed in all the then known sciences. At the University of Bologna, he earned a doctorate in civil and canon law, and became a professor of law. He worked in the chancery of the Kingdom of Sicily at the court of King Manfred of Sicily. In this capacity Matteo accompanied the King in the war against Charles I of Anjou, who disputed Manfred's right to the crown of Sicily. In the battle at Benevento, in which Manfred was killed and his army routed, Matteo was wounded and thought to be dead, and so was left on the battlefield among the corpses of other soldiers. Regaining consciousness, Matteo was able to reach his home; however, disillusioned with the world and with the evanescence of all earthly glory, he determined thenceforth to forsake all worldly honors and dignities. Following this decision, Matteo asked for admission as a lay brother into the Order of St. Augustine, and was received in a convent in Sicily. There he took the name Agostino; and there he would live unknown to the world, far from his home and his people, devoted to exercises of piety. He lived there tranquilly until an unforeseen incident brought him once more before the world. When Clement of Osimo, General of the Order, heard of this, he compelled Agostino, under obedience, to receive Holy Orders, and brought him to Rome, where Agostino reformed the Constitutions of the Order, Nicholas IV appointed Agostino his confessor and Grand Penitentiary, a position which he accepted only under obedience. Agostino was elected prior general in 1298. Despite his attempts to refuse this position he was ordered by the pope to accept. In 1300 he resigned from office and spent the remaining ten years of his life at the hermitage of San Leonardo al Lago. In his retreat near Siena, Agostino not only dedicated himself to the practice of the virtues proper to the religious state, but also ministered to the people of the surrounding villages as well as in nearby Siena. He was known and respected for his deep humility and love of contemplation. He played an important role in the founding of Siena’s hospital of Santa Maria della Scala and composed a set of guidelines for the hospital community.
Құрмет
Ол 1309 жылдың 19 мамырында Сан-Леонардода қайтыс болды. Оның қабірлік қалдықтары бастапқыда Сиенадағы Сент-Августин шіркеуінде сақталған, кейін Сицилиядағы Термини-Имерезеге көшірілді, онда оның мүсіні собордың қасбетінде орналасқан. Климент XIII 1759 жылдың 11 шілдесінде оның құлшынына рұқсат берді.
He died on 19 May 1309/10 at San Leonardo and his relics, originally preserved in the Church of Saint Augustine, Siena, were later translated to Termini Imerese in Sicily, where his statue is found on the façade of the cathedral. Clement XIII authorized his cult on 11 July 1759.
Иконография
Агостино әдетте басының артында "құлаққа сыбырлайтын періште" бейнеленген, ол құдайлық шабытты көрсетеді. Итальян суретшісі Симоне Мартини оның үш жақты алтарь суретін жасаған.
Agostino is traditionally depicted with a "whispering angel" behind his head, representing divine inspiration. Simone Martini, an Italian painter, made a Triptych on him.