Кіріспе

Агостино Новелло (1240 – 19 мамыр 1309), сондай-ақ Тарандық Августин деп те белгілі, бірақ шын аты Матео да Термини, итальян діни қайраткері. Ол 13 ғасырдың бірінші жартысында Сицилиядағы Термини Имерезе ауылында дүниеге келді, осы ауылдан оның тегі шыққан. Бұл ауыл Палермоға жақын болғандықтан, оны кейде Палермитано деп атайды. Августиндер оның Таранода (Риетиге жақын және Римнің солтүстігінде, Италияда) туған болуы мүмкін деп санайды. Діни жолға түскен кезде ол өзінің атын Агостино деп өзгертті, ал кейін Новелло деген қосымша есім алды.

Өмір

Матеоның ата-анасы, Испаниядағы Каталониядан тегі шыққан ақсүйек отбасының балалары еді. Олар оны ерекше мұқият тәрбиелеп, сол заманғы барлық ғылымдарды үйретті. Болонья университетінде ол азаматтық және канондық құқықтан докторлық диссертациясын қорғап, заң профессоры болды. Ол Сицилия Корольдігінің канцеляриясында, Сицилия королі Манфредтің сарайында қызмет етті. Осы қызмет барысында Матео Манфредтің Сицилия тағына таласқан Анжулық Карл I-ге қарсы соғыста королге ілесіп жүрді. Беневенто шайқасында Манфред қаза тауып, әскері жеңілгенде Матео жараланып, қаза тапқан деп есептелді, сондықтан оны басқа сарбаздардың денелерімен бірге майдан даласында қалдырды. Есін жиғаннан кейін Матео үйіне қайта алды, бірақ әлемге көңілі толып, барлық жер бетіндегі даңқтың өткіншілігін сезіне отырып, енді барлық дүниелік құрметтен және мәртебеден бас тартуға шешім қабылдады. Осы шешімнен кейін Матео Әулие Августин орденіне мирян ретінде қабылдануды өтінді және Сицилиядағы монастырға қабылданды. Ол онда Агостино деген атқа ие болды және үйінен, халқынан алыс, әлемге беймәлім, құдайға адал өмір сүрді. Ол онда тыныш өмір сүрді, бірақ күтпеген жағдай оны қайтадан әлемге алып келді. Орденнің генералы Климент Осимо мұны естіп, Агостиноны бағынуға мәжбүрлеп, діни шынқырту рәсімінен өтуге бұйрық берді және оны Римге алып келді, онда Агостино орденнің Конституциясын реформалады. Николай IV Агостиноны өз құрметтеушісі және Бас тәуіршісі етіп тағайындады, ол бұл лауазымды тек бағыну арқылы қабылдады. 1298 жылы Агостино орденнің бас приорі болып сайланды. Ол бұл лауазымнан бас тартуға тырысқанымен, Папа оны қабылдауға бұйрық берді. 1300 жылы ол лауазымынан кетіп, өмірінің соңғы он жылын Сан-Леонардо-аль-Лаго шөлді монастырында өткізді. Сиенаға жақын жердегі усақ монастырінде Агостино діни өмірге тән ізгіліктерді ғана емес, сонымен қатар айналасындағы ауыл тұрғындарына және жақын жердегі Сиенаға да көмек қолын созды. Ол терең қарапайымдылығымен және ойшылдығымен танылып, құрметке ие болды. Ол Санта-Мария-делла-Скала ауруханасын құруға үлкен үлес қосты және аурухана қауымдастығы үшін нұсқаулар жинағын жасады.

Құрмет

Ол 1309 жылдың 19 мамырында Сан-Леонардода қайтыс болды. Оның қабірлік қалдықтары бастапқыда Сиенадағы Сент-Августин шіркеуінде сақталған, кейін Сицилиядағы Термини-Имерезеге көшірілді, онда оның мүсіні собордың қасбетінде орналасқан. Климент XIII 1759 жылдың 11 шілдесінде оның құлшынына рұқсат берді.

Иконография

Агостино әдетте басының артында "құлаққа сыбырлайтын періште" бейнеленген, ол құдайлық шабытты көрсетеді. Итальян суретшісі Симоне Мартини оның үш жақты алтарь суретін жасаған.