Кіріспе
Коттер, котьер, коттар, Козатер немесе Коттер – неміс немесе шотландтық термин, ол шаруа шаруасын білдіреді (мысалы, бұрын Шотландияның таулы аймағында). Коттерлер шағын үйлерде тұрып, кішкентай жер участақтарын өңдеді. Коттер сөзі көбінесе «Домсдей кітабында» жазылған котариус терминін аудару үшін қолданылады. Бұл әлеуметтік топтың нақты мәртебесі тарихшылар арасында талқылаулар тудырды және әлі де даулы мәселе болып табылады. «Домсдейге» сәйкес, котариустердің саны жеті мыңнан аспады, олар Англия бойынша біркелкі емес, негізінен Оңтүстік Англия округтерінде орналасқан. Олар кішкентай жер участақтарын өңдеді немесе [[виллейн]] шаруашылықтарында жұмыс істеді. Виллейндермен бірге олардың экономикалық жағдайы, иелерінен басқа барлық адамдарға қатысты еркін деп сипатталады. Коттар немесе котьер – фермерден немесе жер иесінен жерді жалға алған жалдамалы шаруа.
Cotter, cottier, cottar, Kosatter or Kötter is the German or Scots term for a peasant farmer (formerly in the Scottish Highlands for example). Cotters occupied cottages and cultivated small land lots. The word cotter is often employed to translate the cotarius recorded in the Domesday Book, a social class whose exact status has been the subject of some discussion among historians, and is still a matter of doubt. According to Domesday, the cotarii were comparatively few, numbering fewer than seven thousand people. They were scattered unevenly throughout England, located principally in the counties of Southern England. They either cultivated a small plot of land or worked on the holdings of the [[villein. Like the villani, among whom they were frequently classed, their economic condition may be described as free in relation to everyone except their lord. A cottar or cottier is also a term for a tenant who was renting land from a farmer or landlord.
Шотландия
17-шы ғасыр мен 18-шы ғасырдың көп бөлігінде шотланд төмендіктеріндегі ауыл халқының үштен бірінен жартысына дейіні коттарды құрады. Олар дәстүрлі фермалық елді мекендердің жалға алушы шаруаларынан жерді жалға алып, шағын жерлерді пайдаланды. Олар, әсіресе, егін егу және жинау кезеңдерінде ақша төлеудің орнына еңбек етіп жалдамақы төледі. Көптеген коттар тоқу немесе ұсталық сияқты қолөнермен де айналысты. 18-шы ғасырда төмендіктердің ауыл шаруашылығын жақсартуы ірі фермалардың пайда болуына және жалға алушылар санының азаюына әкелді. 1770 жылдардан бастап коттарға орын қалмады: көптегендері жақын жердегі өнеркәсіптік қалаларға көшіп кетті, ал қалғандары жаңа ірі фермаларда шаруа немесе күндізгі жұмысшы болып жұмыс істеді. Таулы аймақтың коттары (Малл сияқты аралдардағыларын қоса) өнеркәсіптік революцияның әсеріне ұшырады. Жер иелері егінге қарағанда қойдан көбірек пайда табатынын түсінді, себебі қойдың жүнінен мата жасалып экспортталды. Жер иелері жалға ақысын қол жеткізбес деңгейге дейін көтерді немесе бүкіл ауылдарды қоныстандырып шығарды, бұл «Таулы аймақтың тазалауы» деп белгілі болды. Бұл шаруалар мен коттардың жаппай көшіп кетуіне әкелді, нәтижесінде бұрынғы коттар Гласгоу сияқты өнеркәсіптік орталықтарға ағылып келді. Коттар 18-шы ғасырдың шотланд пасторальдық поэзиясында, мысалы Роберт Бернстің «Коттардың сенбілік кеші» және Роберт Фергюсонның «Фермердің үйі» шығармаларында жиі идеализацияланды.
Германия
Кё(т)тер, Кёт(х)нер, Кятнер, жеке және көпше түрі бірдей, немесе Kotsasse(n [pl.]), әсіресе Пруссия мен Мекленбургте сондай-ақ Kossat(h)e(n [pl.]), Коссатер (sg./pl.) немесе Kossäte(n [pl.]), ортағасырлық Еуропада қарапайым үйі – Kate(n [pl.]) немесе Коттен (sg./pl.) ("сарай") деп аталатын үйде тұратын шаруа болған. Кёттер термині Германияда 14 ғасырдан бері қолданылып келеді. Коссате термині төменгі неміс тілінен алынған және "сарайда отырушы" дегенді білдіреді. Коттер үйлері (Kate немесе Kotten) неміс ауылдарының жанындағы жеке тұрғын үйлер болып, үй және шеберхана ретінде пайдаланылған. Көптеген Коттен/Коттер үйлері бүгінге дейін сақталған. Кёттердің шаруашылықтары көбінесе ауылдың шетінде немесе ескі шаруашылықтың бөлігі болып орналасқан. Жерінен алатын табысы көбінесе күнкөрісіне жеткіліксіз болғандықтан, олар қолөнер немесе сауда арқылы, немесе ірі шаруашылықтарда немесе помещиктіктерде күндізгі жұмысшы (Tagelöhner) ретінде жұмыс істеу арқылы табыстарын толықтырған. Олардың жері сегізден жартылай өгізге дейін (Hufe) болған, аз малдары болған және бір аттан аспаған. Сөздерге сәйкес, Kossät үй мен жер телімін пайдалануға алған үшін ақшалай немесе табиғатта (мысалы, тауық немесе астық) пайыз төлеуге ғана емес, сонымен қатар қол еңбегін көрсетуге, жүк тасуға арналған мал мен жабдықтарды ұсынуға, яғни егін жинауға көмектесуге міндетті болған. historische berufe. de Көп жағдайда, сарайда немесе Кейтте шағын көкөніс бақшасы болған, ол қосымша табыс көзіне айналған. Көптеген Кятнерлер басқа негізгі жұмысы болған. Олар мұғалімдер, қолөнершілер немесе жерлері жеткілікті болса, шаруалар болған. Олардың жері толық уақытты шаруаларға немесе Hufner-лерге бөлінген егістік жерлерден (Flur) тыс жерде жатқан. Кёттерлер көбінесе жалпы жерге үлесі аз болған. Әлеуметтік-ауылшаруашылық иерархиясында Кёттер толық уақытты шаруадан немесе Vollbauer-ден төмен, бірақ үйі мен бақшасы бар және саудагерлікпен айналысып күнкөріс табатын Büdner-ден жоғары, сондай-ақ күндізгі жұмысшылардың (Inste және Tagelöhner) әртүрлі санаттарынан жоғары тұрған. 15 ғасырдың ортасында, Анербенрехт деп аталатын тұңғыштық құқық пен халық санының тез өсуіне байланысты Кёттерлер Эрбкоттер мен Марккоттерге бөлінген. Біріншілері, әдетте жерді бөлу нәтижесінде пайда болған, әрқашан ауылдың ішінде немесе шаруашылық қауымдастығында үйі мен бақшасы болған, бұл қорғау және өзара көмек көрсету үшін маңызды саналған. Ал енді, қаншалықты кедей болса да, егістікке жарамды жерлер шіркеу аумағында басқа жерлерде тазартылып, ауылдан немесе жақын елді мекеннен шақырымдар қашықтықта, ортасында Марккоттен деп аталатын сарай салынған, ол Марккоттерге беріліп, онда тұруға міндетті болған. Марккоттерге толыққанды мұра берілмеген және ол Эрбкоттерден төмен тұрған. Мұрагерлер немесе ескі шаруалар (Altbauern) сияқты, бұл топтың ешқайсысы отбасылық шаруашылықты мұра етпеген. Екі топтағы Кёттерлер – Эрбкоттер және Марккоттер – әлеуметтік иерархияда әлі де сарай иелеріне қарағанда заңды және экономикалық жағынан тәуелді болған Heuerling-тен жоғары тұрған.
In most cases, the cottage or Kate had a small vegetable garden that also provided a secondary source of income. Most Kätner had another main occupation. They were e. g. teachers, craftsmen or, if their land was sufficient, farmers. Their land was beyond the fields (Flur) allocated to the full time farmers or Hufnern. The Kötter usually had a small share in the common land. In the social agricultural hierarchy a Kötter ranked below the full time farmer or Vollbauer, but above the Büdner, who just owned a house and garden and earned his living as a tradesman, and above the various categories of day labourer (the Inste and the Tagelöhner). Around the middle of the 15th century, encouraged by a form of primogeniture known as the Anerbenrecht and by the rapid population growth, the Kötter were divided into Erbkötter and Markkötter. The former, who normally arose as a result of the division of land, always had a house and garden within the village, or within a farming community, something which was considered essential for reasons of protection and mutual assistance. Now, land that could be farmed, no matter how poor, was cleared elsewhere in the parish; often miles away from the village or nearest settlement, and in its middle, a so called Markkotten was built which was allocated to the Markkötter where he had to live. The Markkötter was not really given an inheritance proper and he ranked below the Erbkötter. Unlike the heirs or old farmers (Altbauern), none of this group inherited the family farm. Both groups of Kötter the Erbkötter and Markkötter were still higher in the social hierarchy than the Heuerling, who were, legally and economically, more dependent on the owners of their cottages.
Польша
Польшадағы котердің (кем дегенде 19 ғасырға дейін) баламасы Пачиарц кроу болды. Бұл термин "сиыр шаруасының иесі" деп аударылады. Пачиарц кроудың міндеттерінің бірі – жер иелерін сүт және басқа мал өнімдерімен қамтамасыз ету еді.
Ирландия
Ирландияда котьердің бір анықтамасы (шамамен 1700-1850 жылдар) – картоп, сұлы және мүмкін зығыр өсіру үшін қарапайым лашық үйді және бірден бір жарым акрға дейін жерді жалға алған адам. Жер жылдық негізде берілетін, ал жалғақы көбінесе еңбекпен төленетін. Әдетте, котьерлер класына тиесілі жерлер иелері басқа пайдалану үшін тиімсіз деп санайтын жерлер болатын. Жоғары жалғақы және жер мен еңбек күші үшін бәсекелестік салдарынан котьерлер күн көріс деңгейінде өмір сүрді. Көбінесе котьерлер жер иесіне жұмыс істеп, жалғақы және басқа шығындар есептелгеннен кейін ақша алатын. Жерді жақсартуға ешқандай ынта болмады, себебі кез келген жақсарту әдетте жалғақының өсуіне алып келді. XIX ғасырдың басында халық саны артуымен котьерлердің жағдайы одан бетер нашарлады. Картоф шілмегінің салдарынан көптеген шаруалар аштықтан және аурудан қайтыс болды, нәтижесінде халық саны азайды, бұл 1845-49 жылдардағы Ұлы ашаршылыққа әкеп соқты. Ашаршылықтан кейін котьерлер класы дерлік толығымен жойылды.