Канаданың конституциялық ісі: Royal Bank of Canada v R. Ақпарат Алберта провинциясының құқықтық шектеулері, облигация келісімдері және теміржол құрылысы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық сот ісі Royal Bank of Canada v R – бұл Privy Council Сот комитетінің маңызды канадалық конституциялық шешімі, онда Кеңес провинцияның провинция шегінен тыс шарттық құқықтарға қатысты заң шығару мүмкіндігін шектеді.
Canadian legal case
Royal Bank of Canada v R, is a notable Canadian constitutional decision of the Judicial Committee of the Privy Council where the Council limited the province's ability to create laws in relation to extraprovincial contractual rights.
Өмірбаян
1909 жылы Альберта және Ұлы су жолдары теміржол компаниясы Альберта заң шығару жиналысының заңымен құрылды. Сол жылы тағы бір заң қабылданды, ол провинцияға компания шығаратын облигациялардың негізгі сомасы мен пайызына кепілдік беруге уәкілеттік берді. Англияда тартылған облигациялардан түскен қаражат провинция құрған теміржол арнайы есебіне түсті және Эдмонтондағы Канада Корольдік банкінің филиалында сақталды. Компания Канада Батыс құрылыс компаниясымен келісімшарт жасасты. 1910 жылы провинция жасасқан келісімдерге байланысты халық алаңдады және мәселені зерттеу үшін патшалық тергеу комиссиясы құрылды. Комиссия жұмыс істеп жатқанда, жаңа үкімет құрылып, екі жаңа заң қабылдады. Бірінші заң компанияның теміржол құрылысы бойынша міндеттемелерін орындамағанына байланысты теміржол арнайы есебіндегі қалдық қаражатты провинцияның жалпы кіріс қорына аударуға рұқсат берді. Екінші заң бірінші заң бойынша залал шеккендердің Үкіметке өтініш беруін және оның заң шығару жиналысына есеп беруін қарастырды. Провинциялық қазынашы арнайы есептен қаражатты алу үшін чек беруге тырысқанда, Канада Корольдік банкі оны төлеуден бас тартты. Содан кейін провинция банкке қаржы талап етті, ал екі компания да сотқа тартылды.
In 1909, the Alberta and Great Waterways Railway Company was incorporated by an Act of the Legislative Assembly of Alberta. Another Act was passed in the same year to authorize the Province to guarantee the principal and interest of bonds that were to be issued by the Company. The proceeds of the bonds raised in England were credited to a Railway Special Account set up by the province and kept in a branch of the Royal Bank of Canada in Edmonton, and the Company proceeded to enter into a contract with the Canada West Construction Company. In 1910, public uneasiness was raised concerning the arrangements that had been entered into by the Province, and a royal commission of inquiry was set up to look into the matter. While the commission was deliberating, a new government was formed that proceeded to pass two new Actsthe first authorizing the transfer of the balance in the Railway Special Account into the General Revenue Fund of the Province on the basis that the company had defaulted on the construction of the railway, and the second providing that anyone suffering loss or damage under the first Act must file a claim with the Government that would be reported to the Legislature. When the Provincial Treasurer arranged to issue a cheque to draw the balance out of the special account, the Royal Bank of Canada refused to honour it. The Province then proceeded to sue the Bank for the funds, and the two Companies were joined in the action as defendants.
Төменгі сатыдағы соттар
Алғашқы қарауда Солтүстік Альберта округтік соты, судья Стюарт облигациялардың сатылуынан түскен қаражат провинция шегінде болды деп шешті, демек бұл мәселе оның жергілікті мәселесі болып табылады. Осыған сәйкес, заң заңды түрде қабылданды және сот провинцияның пайдасына үкім шығарды. Бұл үкім Альберта Жоғарғы соты тарапынан бірауыздан қолдау тапты.
At first instance, the District Court of Northern Alberta, Stuart J. ruled that the proceeds of the bond issue were within the Province, and therefore the matter was one of a local nature in it. Accordingly, the Act was validly passed and judgment was issued in favour of the Province. The judgment was upheld by the Supreme Court of Alberta in a unanimous decision.
Таза кеңеске шағымдану
Шариат кеңесі шағымды қабылдады, бұл саладағы заң Лондондағы несие берушілерге Монреальдегі бас кеңсесіндегі Банктен олардың жоқ болған мақсат үшін берген ақшаны талап етуге құқықтары бар екенін көрсеткенін атап өтті. Осылайша, бұл Альберта провинциясының шегінен тысқары азаматтық құқық болып табылады, және Альбертаның заң шығарушы органы оған қарсы жарамды заң қабылдауға құқылы емес.
Appeal was allowed by the Privy Council, which noted that the law in this field provided that the lenders in London were entitled to claim from the Bank at its head office in Montreal the money which they had advanced for a purpose that had ceased to exist. Therefore, this was a civil right that existed outside the Province of Alberta, and the Legislature of Alberta could not legislate validly against it.
Салдары
Канада Корольдік банкі Р ісіндегі абсолютті ереже Ре Верхний Черчилль су құқығын қайтару туралы заңмен кейіннен біршама жеңілдетілді, осыған байланысты МакИнтайр судьясы былай атап өтті: кездейсоқ салдарларға жол беріледі.
The absolute rule in Royal Bank of Canada v R has since been relaxed somewhat by Re Upper Churchill Water Rights Reversion Act to allow for incidental effects, where, as noted by McIntyre J.: