Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүректегі кейінгі жүктемені азайтуға арналған құрылғы
Device for reducing afterload within the heart
Интрааорталық шарық сорғысы (IABP) – миокардтық оттегімен қамтамасыз етілуін арттыратын және кейінгі жүктемені азайту арқылы жүрек шығысын жанама түрде арттыратын механикалық құрылғы. Ол цилиндр тәрізді полиуретан шардан тұрады, ол аортада, сол жақ қолтық артериясынан шамамен орналасқан. Шар қарсы пульсация арқылы ісіп, сөну арқылы жұмыс істейді, яғни систола кезінде белсенді түрде сөніп, диастола кезінде ісінеді. Систолалық сөну вакуумдық әсер арқылы кейінгі жүктемені азайтады және жүректен алға қарай қан ағынын жанама түрде арттырады. Диастолалық ісіну кері ағым арқылы коронарлық артерияларға қан ағынын арттырады. Бұл әрекеттер миокардтың оттегіге деген қажеттілігін азайтып, миокардқа оттегінің жеткізілуін арттырады. Компьютерлік басқару механизмі диастола кезінде баллонды цилиндрден гелиймен толтырады, әдетте электрокардиограммаға (ЭКГ) немесе катетердің ұшындағы қысым датчиктеріне қосылады; кейбір IABP, мысалы Datascope System 98XT, белгіленген жылдамдықпен асинхронды қарсы пульсацияға мүмкіндік береді, бірақ бұл параметр көбінесе қолданылмайды. Гелий баллонды ісіру үшін қолданылады, себебі оның төмен тығыздығы баллонның жылдам ісіп, баяу сөнуіне мүмкіндік береді. Сондай-ақ, ол салыстырмалы түрде зиянсыз және баллонның жарылуы немесе зақымдануы жағдайында тез тарап кетеді.
The intra aortic balloon pump (IABP) is a mechanical device that increases myocardial oxygen perfusion and indirectly increases cardiac output through afterload reduction. It consists of a cylindrical polyurethane balloon that sits in the aorta, approximately from the left subclavian artery. The balloon inflates and deflates via counter pulsation, meaning it actively deflates in systole and inflates in diastole. Systolic deflation decreases afterload through a vacuum effect and indirectly increases forward flow from the heart. Diastolic inflation increases blood flow to the coronary arteries via retrograde flow. These actions combine to decrease myocardial oxygen demand and increase myocardial oxygen supply. A computer controlled mechanism inflates the balloon with helium from a cylinder during diastole, usually linked to either an electrocardiogram (ECG) or a pressure transducer at the distal tip of the catheter; some IABPs, such as the Datascope System 98XT, allow asynchronous counterpulsation at a set rate, though this setting is rarely used. Helium is used to inflate the balloon as its low density means there is little turbulent flow, so the balloon can inflate quickly and deflate slowly. It is also relatively benign and eliminated quickly if there is a leak or rupture in the balloon.
Көрсеткіштер
Келесі жағдайларда бұл құрылғы тиімді болуы мүмкін. Жедел миокард инфарктісінің тромболиздік терапиясы.
The following situations may benefit from this device. Thrombolytic therapy of acute myocardial infarction.
Асқынулар
Құрылғы жамбас артериясы мен аортаға орналастырылғандықтан, ишемия және бөлікше синдромын тудыруы мүмкін. Аяқты қамтамасыз ететін жамбас артериясы бітелсе, ишемияға ұшырау қаупі жоғары. Баллондарды аорта доғасынан тым алыс орналастыру бүйрек артериясының бітелуіне және одан кейін бүйрек жетіспеушілігіне алып келуі мүмкін. Басқа да ықтимал асқынулар: енгізу кезіндегі ми эмболиясы, инфекция, аорта немесе ішек артериясының жарылуы, артерияның тесілуі және медиастинумда қан кету. Баллонның өзінің механикалық бұзылуы да қауіпті, онда осы жағдайда тамыр хирургиясы арқылы алып тастау қажет болады. Баллонды алып тастағаннан кейін, баллон бетінде пайда болған микроқұрылыстардың "эмболиялық шашырауы" қаупі бар, бұл шеттік тромбозға, миокард ишемиясына, гемодинамикалық декомпенсацияға және кейінгі псевдоаневризмаға әкелуі мүмкін. Алғашқы клиникалық имплантация 1967 жылдың маусым айында Бруклиндегі Маймонид медициналық орталығында доктор Адриан Кантровиц және доктор Стивен Филлипс жасады. 48 жастағы науқас кардиогендік шокта болды және дәстүрлі емге жауап бермеді. ІАБП сол жамбас артериясына тілік салу арқылы енгізілді. Сору шамамен 6 сағат бойы жүргізілді. Шок басылып, науқас шығарылды. Бастапқы баллонның көлемі 15 француздік болды, бірақ кейін 9 және 8 француздік баллон жасалды. Екінші операция кезінде баллон алынып тасталды. 1979 жылдан бері баллонды орналастыру Сельдингер техникасын қолдану арқылы өзгертілді.
Since the device is placed in the femoral artery and aorta it could provoke ischemia, and compartment syndrome. The leg is at highest risk of becoming ischemic if the femoral artery it is supplied by becomes obstructed. Placing the balloon too distal from the aortic arch may induce occlusion of the renal artery and subsequent kidney failure. Other possible complications are cerebral embolism during insertion, infection, dissection of the aorta or iliac artery, perforation of the artery and bleeding in the mediastinum. Mechanical failure of the balloon itself is also a risk which entails vascular surgery to remove under that circumstance. After balloon removal there is also a risk of 'embolic shower' from micro clots that have formed on the surface of the balloon, and can lead to peripheral thrombosis, myocardial ischemia, hemodynamic decompensation, and late pseudoaneurysm. The first clinical implant was performed at Maimonides Medical Center, Brooklyn, N. Y. in June 1967 by Dr. Adrian Kantrowitz and Dr. Steven Phillips. The patient, a 48 year old woman, was in cardiogenic shock and unresponsive to traditional therapy. An IABP was inserted by a cut down on the left femoral artery. Pumping was performed for approximately 6 hours. Shock reversed and the patient was discharged. The size of the original balloon was 15 French but eventually 9 and 8 French balloons were developed. A second operation removed the balloon. Since 1979 the placement of the balloon has been modified using the Seldinger technique.