Кіріспе

Алжирдің салафит ислам ғалымы (1889–1940)

Абд әл Хамид ибн Мұстафа ибн Маки ибн Бадис (عبد الحميد بن مصطفى بن المكي بن باديس), көбінесе ابن باديس (عبد الحميد بن باديس) (4 желтоқсан 1889 – 16 сәуір 1940) деп танылған, алжирлік педагог, қасиетті кітаптарды түсіндіруші, ислам реформаторы, ғалым және мәдени ұлтшылдықтың басшысы болды. 1931 жылы Бен Бадис Алжир мұсылман ғалымдарының қауымдастығын құрды, ол Алжирдегі түрлі және кейде қарама-қарсы пікірдегі көптеген ислам ғалымдарын біріктірген ұлттық ұйым болды. Бұл қауымдастық Алжирдің тәуелсіздік соғысына дейін Алжирдің мұсылман саясатына зор әсер етті. Сол кезеңде ол мұсылман ата-аналарының мыңдаған алжирлік балаларына білім берген көптеген оқу орындарын ашты. Қауымдастық сондай-ақ ай сайынғы «Аль Чихаб» журналын шығарды, ал Сухейл Бен Бадис 1925 жылдан 1940 жылы қайтыс болғанға дейін үнемі мақалаларымен қатысты. Журнал оқырмандарына қауымдастықтың діни реформаға қатысты идеялары мен ойлары туралы хабар берді және басқа да діни және саяси мәселелерді қамтыды.

Ерте өмір

Әбділхамид Бен Бадис 1889 жылы Константин қаласында дүниеге келген. Оның отбасы – бербер Зирид әулетінің ұрпақтары, Ифрикияны билеген әулет. Бен Бадистің әкесі Си Макки бен Бадис (1889 жылы қайтыс болған) қади болған. Оның әкесі Мұхаммед Мұстафа (1868 жылы туған) – колониялық парламенттің қаржылық делегациясының мүшесі және қосымша судья болған. Бен Бадис білімді және діни отбасында өсті, нәтижесінде он үш жасында Құранды жаттап алды. Ол әлі өте жас болғанда Хамдан Лунисидің тәрбиесіне берілді. Луниси Бен Бадистің жастық шағына зор ықпал етті. Бен Бадис Лунисидің кеңесін ешқашан ұмытқан жоқ. Луниси оған: «Білімді міндеттің бұлжымас талабы ретінде емес, білім үшін үйрен» деді. Луниси Константиннің мұсылман халқының құқықтарын қатай қорғады. Луниси жас Бен Бадистен Францияға (Алжирдегі отаршыл билік) қызмет етуге ешқашан бармауға уәде алды. Ибн Бадисқа ислам реформаторлары Джамал әл-Дин әл-Афгани мен Мұхаммед Абдухтың ойлары мен көзқарастары да әсер етті. Ол Сайид Рашид Риданың ай сайын жарияланатын «Аль-Манар» журналын тұрақты оқыды және оған үлгі алып, Алжирде «Аль-Шиһаб» журналын шығарды. Ол Рашид Риданың ізбасары саналады және оның реформалық күш-жігері Солтүстік Африкадағы кең Салафия қозғалысының бір бөлігі болды.

Зейтуна университетінде

1908 жылы Бен Бадис білімін арттыру үшін алғашқы саяхатын бастауға шешім қабылдады. Ол Тунис қаласына барып, сол кездегі білім мен ғылымның, әсіресе ислами ғылымдардың ірі орталығы болған Зейтуна университетіне оқуға түсті. Зейтуна университетінде Бен Бадистің көрінісі кеңейді. Ол ислами ғылымдар мен араб тілінен көптеген жаңа білім алды. Ол жеке тұлғасына және Ислам туралы біліміне ешбір із қалдырған көптеген ғалымдармен танысты. Шейх Мохаммед әл-Нахлидің насихаты оны мұсылман қауымдастықтарын қасиеттілерге табыну сияқты бұрыс діни амалдардан тазарту қажеттігіне көндірді. Шейх Мұхаммед Әл Тахер Бен Ашур Бен Бадиске араб тілінің көркемдігін бағалауға көмектесті. Шейх Әл-Башир Сафермен бірге Бен Бадис мұсылман қауымдастықтарының өткен мен қазіргі проблемаларына қызығушылық танытты, соның ішінде Батыс отаршылдығына қарсы тұру жолдарын іздеу және оның әлеуметтік-экономикалық салдарымен күресу мәселелерін зерттеді. 1912 жылы ол диплом алды. Ол тағы бір жыл Зейтуна университетінде оқытушы болып жұмыс істеді.

Алжирға оралу

1913 жылы Бен Бадис Алжирге оралып, Константинге қоныстанды. Сол қалада ол 1914 жылдың басында әл-жами’ әл-ахдар (Жасыл мешіт) мешітінде сабақ беруді бастады. Бен Бадис және басқа да ислам ғалымдары алжирлік патриоттарды табалауға қарсы тұрды; сол жылдары журналист ретінде жұмыс істей келе, француз оккупанттарының фашистік насихатын және антисемиттік қастандықтарын үнемі айыптады. Бен Бадис – ең көрнекті алжирлік ислам ғалымдарының бірі еді. Замандастары мен әріптестерінің көмегімен ол маработтық амалдарды сынап, алжир қоғамының ислами консервативті бір бөлігінің қалыптасуына зор ықпал етті. 1940 жылдың 16 сәуірінде Бен Бадис қант диабетімен ұзақ күрестен кейін дүние салды. Оның жаназасы 8000 адамның, оның ішінде 1000 әйелдің қатысуымен өткізілді. Оның өмірі Ахмет Меңұрдың 2019 жылғы «Олардың екеуі үшін өмір сүрдім» романының негізгі тақырыбы болды.