Франциядағы 19 ғасырдағы бірыңғай білім жүйесі

Кіріспе

19 ғасырдағы Франциядағы орталықтандырылған білім беру жүйесі

Франция университеті (; бастапқыда Франция императорлық университеті) – 1808 жылы Наполеон I құрған, жоғары дәрежеде орталықтандырылған мемлекеттік білім беру ұйымы. Ол бұрынғы тәуелсіз университеттер ғана емес, сонымен қатар бастауыш және орта білім беру саласында да билікке ие болды. Бұрынғы жеке университеттер енді "академиялар" (мысалы, Париж академиясы) деп аталды, бірақ әрқайсысы өз ректоры мен жергілікті кеңесін сақтап қалды. Франция университеті 1896 жылы таратылды.

Наполеоннан кейін

Қайта құрудың алғашқы жылдарында университет атауының толық нұсқасы империялық тегіне байланысты қолданыстан шығып кетті. Университет кеңесі 1815–1820 жылдардағы Білім беру кеңесінен, содан кейін 1820–1822 жылдардағы Корольдік білім беру кеңесінен атауын алды. Егер Ұлы шебер лауазымы алынса, жауапты комитет төрағасы Ұлы шебердің орнына қойылды. Бұл атау 1822 жылы қайта жаңартылды. Діни істер және халыққа білім беру министрлігінің құрылуы университетке әсер етпеді, бірақ 1828 жылдан бастап Халыққа білім беру министрлігінің және Ұлы шебердің функциялары айқындалмайтын болды. Кейінгі жылдары, әсіресе шілде монархиясы тұсында университет мемлекеттік білім берудің символы болды, орталықтандырылған және сыншылар оны жеке білім беруден, әсіресе діни білім беруден өзгеше деп бағалады (қатаң түрде зайырлы болмаса да). Білім беру еркіндігін жақтаушылар университетке қарсы болды. Олар екі патшалық режимде белгілі бір қанағатқа жетті, бірақ Екінші республика кезінде 1850 жылы екі маңызды өзгеріс болды. 15 наурызда жарияланған Falloux заңы білім беру еркіндігіне (жоғары білімнен басқа) маңызды үлес қосты және әр департамент үшін академия құру арқылы мемлекеттік білім беруді әлсіздетіп, орталықтандырылмаған күйге түсірді: «Бұл 86 есе көбейтілген университет емес, бұл 86 есе бөлінген университет». Заң сондай-ақ Университет кеңесінің атауын Жоғарғы мемлекеттік білім беру кеңесі деп өзгертті. 1851 жылғы қаржы заңы мемлекеттік университет активтерін беруді жүзеге асырды, бұл ресми түрде жарияланбаған университетті таратуға бағытталған шара болды. Екінші империяның келуімен бұл термин Наполеон III империясы мен оның алдыңғысы арасындағы байланысты көрсету үшін қайта пайда болды. Дегенмен, бұл термин көбінесе Франция университетіне (империялық емес) қатысты қолданылды. Бірақ Үшінші республика бұл терминнің маңызын жоғалтуға үлкен үлес қосты, өйткені 1896 жылғы 10 шілдедегі заң (Луи Лиард заңы деп белгілі) 1893 жылғы 28 сәуірдегі заң бойынша әр академияда құрылған «корпус факультеттеріне» заңды тұлға мәртебесін берді және оларға университеттер деген ат берді. Әр академияда университет болды және «Франция университеті» термині, жалпы алғанда, мағынасын жоғалтты. Дегенмен, бұл термин сақталды, әсіресе 1948 жылғы 10 шілдедегі №48 1108 қаулысында, азаматтық және әскери қызметкерлердің мәртебесі туралы.

In the first years of the Restoration, the full name of the university tended to lapse because of its imperial origin. The council of the university took the name from the Board of Education (1815–1820), then the Royal Education Council (1820–1822). If the title of Grand Master was removed, the president of the committee responsible was made the figure of Grand Master. The latter name was, moreover, restored in 1822. The creation of a Ministry of Ecclesiastical Affairs and Public Instruction did not affect the university, but the functions of the Ministry of Public Instruction and the Grand Master were indistinguishable from 1828. During the years afterwards, in particular the July Monarchy, the university symbolised public education, centralised and judged by its critics as not Catholic enough (although it was not strictly secular), as opposed to private education, especially denominational. Supporters of freedom of education opposed the university. They got some satisfaction within the two royal regimes but got, during the Second Republic, two important changes in 1850. The Falloux Act, promulgated on March 15, grants a significant portion to the freedom of education (except for the top) and decentralised and weaken public education by creating an academy for every department: "This is not the University multiplied by 86, this is the University divided by 86". The act also change the name of the University Council to the Supreme Council of Public Instruction. As for the Finance Act of 1851, it operated the transfer of assets of the State University, which tended to suppress the university without official declaration. With the arrival of the Second Empire, the term reappeared to apply it before the link between the Napoleon III's Empire and its predecessor. Even so, the term is more often involved in the University of France (and not imperial). However, the Third Republic greatly contributes to the declining term, when the act of July 10, 1896 (known as the Louis Liard law) assigned legal personality to the "bodily faculties" made in each academy by the Act of April 28, 1893, giving them the name of universities. There was a university in each academy and the term of the "University of France", as a unified whole, made little sense. The term nevertheless remains, especially in decree No. 48 1108 of July 10, 1948, on the ranking of the state of civilians and military personnel.