Винсент МакНабб: Ирландтық дін ғалымы және Доминикандық миссионері

Кіріспе

Винсент МакНабб, О.П. (8 шілде 1868 – 17 маусым 1943) – ирландиялық католик ғалымы және Лондонда қызмет еткен Доминикан діни қызметкері, жаңа дінді тарату және діни көзқарастарды қорғау саласында белсенді болды.

Ерте өмір

МакНабб Ирландияның Даун графтығындағы Портаферриде, он бір баланың оныншысы болып дүниеге келді. Оқу жылдарында Белфасттағы Сент-Малахи колледжінің епархиялық семинариясында білім алды. 1885 жылдың 10 қарашасында Англияның Глостерширдегі Вудчестердегі ағылшын доминикандарының новициатына қабылданды және 1891 жылы дін қызметкері ретінде тағайындалды. Лувен университетінде оқығаннан кейін, 1894 жылы қасиетті теология бойынша лиценциат ғылыми дәрежесін алды, содан кейін Англияға жіберілді, онда өмірінің соңына дейін қызмет етті.

Мансап

Әкесі МакНабб 58 жыл доминикандықтар орденінің мүшесі болды және Хоукссард монастырінде философия профессоры, Вудчестердегі приор, Сент-Доминик монастырындағы пастыр, Лестердегі Киелі Крест монастырындағы приор және кітапханашы, сондай-ақ оның доминикандық провинциясының басқа да түрлі ресми лауазымдарында қызмет етті. 1913 жылы ол Нью-Йоркте уағыз айту және дәріс оқу үшін АҚШ-қа сапар шекті. МакНабб Оксфордта жарық көрген Blackfriars доминикандық әдеби айлығына үнемі мақала жазды. 1919 жылы Бельгияның Альберт I МакНаббке Бельгияның соғыс зардаптарын жеңілдетуге атқарған еңбегі үшін Корольдік орденнің медалімен марапаттады. 1929-1934 жылдары ол Лондон университетінің сыртқы лекциялар бағдарламасы аясында Санкт-Томас Аквинскийдің «Теологияның жиынтығы» тақырыбында дәріс берді. Он мыңдаған адам оның Гайд-парктегі Католик дәлелдеме гильдиясында уағыз айтқанын естіді, онда ол әр жексенбіде үлкен көпшілік алдында протестанттар, атеистер және еркін ойлаушылар сыншыларына қарсы тұрды, немесе оның Джордж Бернард Шоу сияқты зиялылармен қаланың театрлары мен конференц-залдарында күннің әлеуметтік мәселелері туралы пікір алмасканын естіді. Әкесі МакНабб ХХ ғасырдың Лондонында өмір сүрген XIII ғасыр монахы ретінде сипатталды, ол Ежелгі Заңды еврей тілінде оқып (жазбалар жасап), Жаңа Заңды грек тілінде оқып (цитата келтіріп), Сент-Томас Аквиннің еңбектерін латын тілінде оқып (олар туралы ойларын жазып) жүрді. Өмірі бойы әкесі МакНаббтың өзіне тиесілі тек Киелі кітабы, бревиары және «Теология жиынтығы» кітабы болды. Әкесі МакНабб католиктер мен англикандардың қайта бірігуін ілгерілетуге тырысқан алғашқы католик экуменистердің бірі болды. Өмірінің соңында ол: «Құдай біледі, мен мәсіхшілер әлемінің біртүгелдігін жазу үшін қанша күш жұмсадым және қанша дұға еттім» деп жазды. Жас діни қызметкер болғанда, ол католик шіркеуіне Джон Генри Ньюман қабылдағаннан кейін көптеген англикандық достықтарын сақтап қана қоймай, басқаларын да анархиялық достыққа шақырды. Браунлоу «Католиктер мен конформистер: немесе дінге өту туралы әңгімелер» (1898) атты күшті экуменикалық рухтағы еңбектің авторы болды. МакНабб оны өзінің «ұстаздары мен батырларының» бірі деп санады және оның өмірбаянын жазды. Вудчестердегі приор ретінде МакНабб Атлантиканың екі жағындағы англикандармен хат алмасып жүрді. Ол өзінің Котсуолдс көршісі, Мортон-ин-Марштағы ректор, жетекші англо-католик және «Англия және Киелі Тақ: Бірігуге қарай эссе» (1902) кітабының авторы, преподобный Спенсер Джонсқа қонақ болды. Ол сондай-ақ, католик болғаннан кейін, ол арқылы Бірлік октавасын жартылай ғасыр бойы насихаттаған Фр. Пол Уотсонның бас редакторы болған The Lamp журналының алғашқы нөмірлеріне үлес қосты. МакНаббтың өмір бойы экуменизмге деген қызығушылығы оның өлімінен алты жыл бұрын жарық көрген «Шіркеу және Бірігу» (1937) кітабында аяқталды. МакНабб сонымен қатар, «әрбір қасиетті діннің қызметкері мүліктің кеңінен таратылуы үшін күреске өз ақылының барлық күшін және барлық төзімділігін салуға» шақырған, сондай-ақ модернизмнің қатеріне қарсы сенім мен ақыл-ойыны нығайтуға тырысқан, Қасиетті Томас және Папа Лев XIII-нің Rerum novarum-ынан шабыт алған әлеуметтік әділеттілікті насихаттауға ұмтылды.

Fr. McNabb was a member of the Dominican order for 58 years and served as professor of philosophy at Hawkesyard Priory, prior at Woodchester, parish priest at St. Dominic's Priory, and prior and librarian at Holy Cross Priory, Leicester, as well as in various other official capacities for his Dominican province. In 1913 he visited the United States, to preach and lecture in New York. McNabb was a frequent contributor to Blackfriars, the Dominican literary monthly published in Oxford. In 1919 Albert I of Belgium awarded McNabb with a medal of the Order of the Crown for his efforts on behalf of Belgium war relief. Between 1929 and 1934, he lectured on the Summa Theologica of St. Thomas Aquinas under the auspices of the University of London External Lectures scheme. Tens of thousands of people heard him preach in Hyde Park for the Catholic Evidence Guild, where he took on challengers—Protestants, atheists, and freethinkers—before vast crowds every Sunday, or heard him debate intellectuals including George Bernard Shaw in the city's theaters and conference halls on the social issues of the day. Fr. McNabb was described as a 13th century monk living in 20th century London, pursuing such tasks as reading the Old Testament (and taking notes on it) in Hebrew, reading the New Testament (and quoting from it) in Greek, and reading the works of St. Thomas Aquinas (and writing his reflections on them) in Latin. Throughout his life, Fr. McNabb had little to call his own, except his Bible, his breviary, and his copy of the Summa Theologica. Fr. McNabb was among the early Catholic ecumenists, seeking in particular to promote reunion between the Catholic Church and the Anglicans. Towards the end of his life, he wrote, "God knows how much I have striven and prayed to mend the shattered unity of Christendom." As a young priest, he came under the influence of the convert bishop William Robert Brownlow, who, after his reception into the Catholic Church by John Henry Newman, not only kept many Anglican friendships but made others among Nonconformists. Brownlow was the author of a work breathing a strong ecumenical spirit titled Catholics and Nonconformists: or Dialogues on Conversion (1898). McNabb regarded him as one of his "masters and heroes" and wrote his biography. While prior at Woodchester, McNabb was in correspondence with Anglicans on both sides of the Atlantic. He was host to his Cotswolds neighbour, the Rev. Spencer Jones, rector of Moreton in Marsh, leading Anglo Catholic and author of England and the Holy See: An Essay Towards Reunion (1902). He also contributed to the early issues of The Lamp, a paper edited by Fr. Paul Wattson, who, after becoming a Catholic, was to promote the Unity Octave through it for almost half a century. McNabb's lifelong interest in ecumenism culminated in his book The Church and Reunion (1937), published six years before his death. McNabb sought also to promote a vision of social justice inspired by St. Thomas and by Pope Leo XIII's Rerum novarum, which called upon "every minister of holy religion to bring to the struggle [for broad distribution of property] the full energy of his mind and all his powers of endurance", as well as to shore up both faith and reason against the threat of modernism.

Өлім

Ол Лондонның Сент-Доминик приходында қайтыс болды және Лондонның Кенсал-Гриндегі Сент-Мария Рим-католик зиратында жерленді.