Кіріспе
Флорида штатындағы маяк, АҚШ. Қазіргі Egmont Key маяғы 1858 жылдан бері сақталған. Бұл Тампа шығанағы аймағындағы бастапқы мақсаты бойынша әлі де қолданылып келе жатқан ең көне құрылыс.
The current Egmont Key Light dates from 1858. It is the oldest structure in the Tampa Bay area still used for its original purpose.
Маяк
1848 жылы алғашқы Эгмонт-Кей-Лайт салынған кезде, ол Флорида шығанағының жағалауындағы Ки-Уэст пен Сент-Маркс арасындағы жалғыз маяқ болды. 1848 жылдың қыркүйегінде болған дауыл аралды алты фут сумен жауып, жаңа маяққа зақым келтірді. Маякшы мен оның отбасы дауылдан ағашқа байланған шағын қайықта құтылды. Маякшы маяқтағы зақымды көрген соң, Тампаға қайықпен кетіп, қайта оралмады. Бірнеше аптадан кейін тағы бір дауыл көп зақым келтірді, ал жағажай эрозиясы мұнараны құлату қаупін тудырды. 1852 жылы болған дауыл мұнараны құлатумен қайтадан қауіптендірді. 1857 жылы мұнараны қайта салу жұмыстары басталды. Ол кезде мұнара 27 метрге ішке қарай жылжытылған. Қайта құру 1858 жылы аяқталды, және маяқ жаңа үшінші реттік Френель линзасымен қайта қызметке кірістірілді. Конфедерация әскерлері Азамат соғысы кезінде Тампа шығанағын блокадалауға тырысқан Одақ теңіз күшінің күшін әлсірету үшін линзаны алып тастады, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін ол қалпына келтірілді. 1944 жылы шам манарадан алынып, оның орнына аэробак орнатылды. 1990 жылға дейін Жағалау күзеті маяқты басқаруды жалғастырды, содан кейін ол АҚШ-та автоматтандырылған соңғы маяқтардың бірі болды. Жағажай эрозиясы қайтадан маяққа қауіп төндірді, және 2000 жылы мұнараның алдындағы жағажайға құм құйылды. 2001 жылы Жағалау күзеті шамды сөндіру жоспарларын жариялады, бірақ 2016 жылдың шілдесіне дейін бұл жоспар орындалмады. Жағалау күзеті маяқты пайдасыз мүлік деп жариялады және оны сату үшін Жалпы қызметтер басқармасына тапсырды.
Кілт
Эгмонт-Кей аймағының тарихы өте бай. Бүкіл арал Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген, сонымен қатар Ұлттық жабайы табиғат қорығы және мемлекеттік саябақ болып табылады. 1848 жылы алғашқы маяк салынып жатқанда полковник Роберт Э. Ли оңтүстік жағалауды зерттеді және Эгмонт-Кейдің стратегиялық маңызды орналасуына байланысты осы аралда қорғаныс құрылыстарын салуды ұсынды. 1850 жылдары Эгмонт-Кей Семинол тайпасы үшін уақытша тұтқындау орталығы ретінде пайдаланылды, олар Үндістан территориясына жіберілгенге дейін осында ұсталды. Көптеген Семинолдар тұтқында жүріп қайтыс болды және олардың денелері осы жерге жерленді. Азамат соғысының басында Конфедерацияның блокадасын бұзушылар аралды өздерінің базасы ретінде пайдаланды. 1861 жылдың шілде айында Одақ әскерлері аралды басып алып, оны Тампа аймағындағы Конфедерация кемелері мен бекіністеріне шабуыл жасау үшін база ретінде қолданды. Одақ аралды сонымен қатар әскери түрме және Одаққа жақын көзқарасты оңтүстік тұрғындары үшін пана ретінде де пайдаланды. 1864 жылы аралда Одақ және Конфедерация әскерлерінің қаза тапқандары үшін зират ашылды. 1909 жылы зират жабылып, денелер басқа әскери зираттарға көшірілді.
Форт-Дейд
Испан-американ соғысының басында, Форт-Дейд (Екінші Семинол соғысындағы шайқаста қаза тапқан майор Фрэнсис Л. Дейдтің құрметіне аталған) Тампа шығанағын испан шабуылынан қорғау үшін Эгмонт-Кей аралында құрылды. Ол Тампа шығанағына кіретін басты кеме жолын, сондай-ақ аралдың оңтүстігіндегі екінші кеме жолын қорғайтын бірнеше жағалау артиллериялық батареяларынан тұрды. Форт-Дейдтегі госпиталь Кубадан оралған американдық әскерлердің барлығын он күнге карантинге алу үшін қолданылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Форт-Дейд Ұлттық гвардияның жағалау артиллериялық бөлімдерін даярлайтын оқу орталығы болып пайдаланылды. 1921 жылы форттан бас тартылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Эгмонт-Кей қайтадан әскери қолданысқа енді, ол кемелерді күзету станциясы және оқ-дәрі сақтау орны ретінде пайдаланылды.