Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші "Трукстун" кемесі АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі бриг болған. Ол коммодор Томас Трукстунның есімімен аталып, Мексика-Америка соғысына белсенді қатысқан.
The first USS Truxtun was a brig in the United States Navy. She was named for Commodore Thomas Truxtun, and was an active participant in the Mexican–American War.
Кеме
Тракстун 1841 жылдың соңында Вирджиния штатындағы Портсмут қаласындағы Госпорт теңіз кеме жасаушылығында салынды, 1842 жылдың 16 сәуірінде суға түсірілді және 1843 жылдың 18 ақпанында лейтенант Джордж П. Апшур басқаруымен комиссияға берілді.
Truxtun was laid down in late December 1841 at Portsmouth, Virginia, by the Gosport Navy Yard, launched on 16 April 1842; and commissioned on 18 February 1843, Lieutenant George P. Upshur in command.
Соғысқа дейінгі тарих
16 маусымда "Трукстун" өзінің алғашқы саяхаты үшін Хэмптон Роудстан шықты. Бриг 9 шілдеде Гибралтарға жетіп, 16-сында американдық консулмен кездесті және 18-інде саяхатын жалғастыру үшін жолға шықты. 26 шілдеде Майорканы көріп, келесі күні Порт-Махонға тізгін тастады. Ол 28 тамызға дейін онда болды, содан кейін саяхатын жалғастырды. Келесі айда бриг Жерорта теңізінің шығысына қарай жүріп, 29 қыркүйекте Константинопольге кірмес бұрын бірнеше Эгей теңізі портына айналды. Ол жерде американдық уақытша сенімді өкілі үшін бірнеше тапсырма орындады, ал қазан айының соңында Леванттан кетті. Порт-Махон арқылы қайтадан жүзіп, "Трукстун" қарашаның ортасында Жерорта теңізінен шығып, Вирджиния штатындағы Норфолкке бет алды. 1844 жылдың қаңтар айының ортасында ол Пенсильвания штатындағы Филадельфияға көшіп, 6 ақпанда қызметтен босатылды. 1844 жылдың 13 маусымында "Трукстун" қайтадан қызметке кірісті, командир Генри Брюс басқарды. Екі аптадан кейін ол Делавэр өзенімен төменге қарай жүзіп, мүйістер арасынан Атлант мұхитына шықты. Мадейрадағы Фуншалға соққаннан кейін, соғыс кемесі Африкалық патрульге қосылды. Ол Канар аралдарындағы Тенерифе жағалауында орналасып, құл саудасын тоқтатуға кірісті. "Трукстун" Африка құрлығының Атлант жағалауында 16 ай бойы күзетте болды. Осы уақыт ішінде ол Либериядағы Монровияға, Сьерра-Леонеге, сондай-ақ Майо, Сент-Джаго және Сент-Винсент аралдарына барды. Ол сондай-ақ кем дегенде бір олжа алды – шхуна, ол жабдықталды және АҚШ Теңіз күштеріне "Спитфайр" ретінде қабылданды. 1845 жылдың 30 қазанында бриг Монровиядан тізгін көтеріп, АҚШ-қа батысқа қарай бет алды. 23 қарашада ол Госпорт әскери-теңіз кемежайына жетіп, 1845 жылдың 28 қарашасында қайтадан қызметтен босатылды.
On 16 June, Truxtun stood out of Hampton Roads for her first cruise. The brig reached Gibraltar on 9 July, received a visit from the American consul on the 16th, and sailed on the 18th to continue her cruise. On 26 July, she hove into sight of Majorca and, the following day, dropped anchor in Port Mahon. She remained there until 28 August when she resumed her cruise. During the ensuing month, the brig proceeded to the eastern Mediterranean Sea and visited several Aegean ports before putting into Constantinople on 29 September. There, she conducted several missions for the American chargé d'affaires before departing the Levant late in October. Sailing via Port Mahon again, Truxtun left the Mediterranean in mid November and headed for Norfolk, Virginia where she arrived on 28 December. In mid January 1844 she moved to Philadelphia, Pennsylvania, where she was decommissioned on 6 February. On 13 June 1844, Truxtun was placed back in commission, Commander Henry Bruce in command. Two weeks later, she sailed down the Delaware River and passed between the capes into the Atlantic. After visiting Funchal, Madeira, the warship joined the African patrol. She took up station off Tenerife in the Canary Islands to begin duty suppressing the slave trade. For 16 months, Truxtun patrolled off the Atlantic bulge of the African continent. During that time, she visited Monrovia, Liberia; and Sierra Leone as well as the islands of Maio, St. Jago, and St. Vincent. She also took at least one prize, a schooner which was outfitted and taken into the United States Navy as Spitfire. On 30 October 1845, the brig weighed anchor at Monrovia, and she headed west toward the United States. On 23 November, she arrived at the Gosport Navy Yard where she was decommissioned once again on 28 November 1845.
Мексикалық-америкалық соғыс қызметі
1846 жылдың мамыр айының ортасында АҚШ пен Мексика арасында соғыс басталды. 8 маусымда Норфолк қаласында лейтенант Эдвард Уэстон Карпендер басшылығымен қайта іске қосылды. 15-і күні ол Эль-Моро бекінісінен өтіп, Кубаның Гавана портына тоқтады. Келесі алты аптада бриг Куба жағалауында жұмыс істеді. 2 тамызда соғыс кемесі Гаванадан шығып, 9-ы күні Мексика жағалауындағы американдық флотқа қосылды. 12-і күні лейтенант Карпендер Тампико маңындағы бекетте орналасқан "Джон Адамс" соғыс кемесін ауыстыру туралы бұйрық алды. 14 тамызда кешкісін бриг солтүстікке қарай дауылмен бет алды. Келесі күні таңертең жағаға азық-түлік жеткізу үшін кеме жағаға қарай бұрылды. Бұл маневр оны Тюкспан рифіне қауіпті жақындыққа жеткізді, көп ұзамай ол сайға батты. Дауыл жалғасып, оны рифке қарай итермеледі. Дегенмен, офицерлер мен экипаж оны босатуға тырысты және мексикалықтардың берілу ұсынысын қабылдамады. 15-і күні таңертең ол Антон Лизардоға көмек сұрап бір қайығын жіберді. Рифте батқан кішкентай соғыс кемесі өз туын түсірмей, мүмкіндігінше блокаданы жалғастырды. 16-сы күні ол горизонтта желкенді байқады. Дауыл әлі де ашулы болғандықтан, Трукстун бейтаныс кемені тексеру үшін қайық жіберді. Бортқа түскендер оның мексикалық кеме екенін анықтап, дереу ұстады. Олар олжаны Трукстунға қарай итерді, соғыс кемесіне көмектесу үшін, бірақ жеткілікті жақындаса алмады. Лейтенант Карпендер кемесін құтқаруға тырысудың мәні жоқ екенін түсінді. Ол тұтқынға алынған мексикалық кемедегілерге азық-түлік жіберіп, оларды Антон Лизардоға, олжамен және мексикалықтарға берілу ниеті туралы хабарламамен жіберді. Мексикалық экипажды Тюкспанға түсіргеннен кейін, олжа Антон Лизардоға бет алды. Жолда ол шхунаға кездесті. Ұзақ теңізден қуалау болды, бірақ 18-і күні кешкісін Трукстунның олжасы өзінің жемісін берді. Жаңа тұтқынға төрттен тұратын экипажбен екі кішкентай кеме американдық бекетке қарай жолға шықты. Түнде олар бір-бірінен айырылып қалғанмен, екі олжа да мақсатына жетті – біріншісі 22-сі күні, екіншісі бір күннен кейін. Осы уақытта "Сент-Мэри" кемесі 15-і күні Трукстуннан көмекке жіберілген қайық пен экипажды алғаннан кейін Антон Лизардоға кірді. "Сент-Мэри" берген ақпаратқа жауап ретінде, үй эскадрильясының қолбасшысы коммодор Дэвид Коннер Принстон мен Фалмутты Трукстунға көмекке шақырды. Принстон 20-сы күні түстен кейін сайға батқан бригті көріп, бейбітшілік туы астында жағаға десант жасады. Десантшылар лейтенант Карпендер мен оның командасының қалған бөлігі үш күн бұрын берілгенін білді. Келесі күні Принстон Трукстунға команда жіберді, бірақ олар 22 тамызға дейін кемеге кіре алмады. Мексикалықтар құтқаруға болатын барлық нәрсені алып кеткенін анықтағаннан кейін, олар қалғанын алып, кемеге от қойды. Ол су сызығына дейін жанып, кейіннен флот тізімінен шығарылды.
In mid May 1846, war broke out between the United States and Mexico. Truxtun was recommissioned at Norfolk on 8 June under the command of Lt. Edward Weston Carpender. On the 15th, she passed El Morro castle and anchored in Havana harbor, Cuba. For the next six weeks, the brig operated off the coast of Cuba. On 2 August, the warship cleared Havana and, on the 9th, joined the blockading American fleet just off the Mexican coast at Sacrificios Island. On the 12th, Lt. Carpender received orders instructing him to relieve sloop of war John Adams on station off Tampico. Early in the evening on 14 August, the brig was heading north in a gale about 100 miles from her destination. She turned in towards land in order to be able to provision ashore the following morning. That maneuver brought her dangerously close to Tuxpan Reef, and she soon ran hard aground. The gale continued to blow and drove her harder upon the reef. Still, her officers and crew tried to free her and declined a Mexican offer to surrender. On the morning of the 15th, she dispatched one of her cutters to the anchorage at Anton Lizardo to seek help. Though stuck fast on the reef, the little warship refused to strike her colors and prosecuted the blockade to the best of her ability. On the 16th, she sighted a sail on the horizon. With the gale still churning the sea, Truxtun dispatched a cutter to investigate the stranger. The boarding party discovered that she was Mexican and promptly seized her. They sailed the prize toward Truxtun in an effort to help the stricken warship but could not get close enough to assist her. Lt. Carpender finally determined that further effort to save his ship would be fruitless. He sent some supplies to the men on board the captured Mexican and ordered them to Anton Lizardo with the prize and with a message indicating his intention to surrender to the Mexicans. After putting the Mexican crew ashore at Tuxpan, the prize headed for Anton Lizardo. En route, she encountered a schooner. A long sea chase ensued; but, late in the evening of the 18th, Truxtun's prize claimed one of her own. With a prize crew of four on board the new captive, the two small ships set off for the American anchorage. Though they became separated in the night, both prizes reached their destination—the first, on the 22nd; and the second, a day later. Meanwhile, St. Mary's had entered Anton Lizardo after having previously picked up the cutter and crew Truxtun had dispatched for help on the 15th. In response to the information given him by St. Mary's, Commodore David Conner, the commander of the Home Squadron, ordered Princeton and Falmouth to Truxtun's aid. Princeton hove into sight of the grounded brig early in the afternoon of the 20th and sent a landing party ashore under a flag of truce. The landing party learned that Lt. Carpender and the remainder of his crew had surrendered three days earlier. The following day, Princeton sent a boarding party to Truxtun; but they did not succeed in getting on board until 22 August. Finding that the Mexicans had already taken most of what was salvageable, they took the rest and set fire to the ship. She burned to the waterline and was subsequently struck from the Navy list.