Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Максим – Испаниядағы (Иберия түбегі, қазіргі Испания мен Португалия) римдік узурпатор (409–411). Оны генерал Геронтий император деп жариялаған, ол оның әкесі болуы мүмкін. Геронтий бұрын Константин III-ге қызмет еткен, ол оны Испанияға жіберген. 409 жылы екі адамның арақатынасы нашарлап, Константин 410 жылдың жазында өзінің ұлы және мұрагері Констанс бастаған әскерді жібергенде, Геронтий бүлік көтеріп, Максимді билікке орнатқан. Кулликовский пікірінше, Геронтий Испаниядағы Константиннің басты әскери тұлғасының орнын басып алудан қорқып, оның қызметін тоқтатуға тырысқан болуы мүмкін. Drinkwater болса, Геронтийдің 409 жылы Константиннің император Гонориймен келіссөздер жүргізіп жатқанын көріп, жергілікті Теодосиандық қолдаушылар тарапына қосылуға шешім қабылдағанын айтады. Дегенмен, 410 жылдың жазында Геронтий Италиядан ешқандай қолдау алмады, Констанс оған қауіп төндірді және варвар одақтастарымен жасасқан келісімдерін бекіту үшін императорлық билікке мұқтаж болды. Осы қауіптерге тап болған Геронтий "соңында ашық бүлікке көшті". Басты қолдаушысынан айырылған Максим, шабуылдан сақтану үшін "Испаниядағы варварлардың арасына" қашып кетті деген хабар бар. Тиролық Проспер оның биліктен алынғанын жазды. Бұл көлеңкелі тұлғаның тарихы одан да тұмандырақ бола түседі. Ол 419 жылдың шілдесі мен 421 жылдың ақпаны аралығында Испанияда көтеріліс ұйымдастырған екінші Максиммен бірдей деп саналады. Марцеллин Комес айтуынша, бұл Максим Римге жеткізіліп, 23 қаңтар 422 жылы Гонорийдің триценналиясы кезінде Джовинианмен бірге көрсетіліп, өлім жазасына кесілді. Кулликовский бұл сәйкестікті қолдайды, Максимнің Астерий басқарған әскерлерге жеңіліп, тұтқынға алынғанын, ал Астерий осы жетістігі үшін Патриций атағымен марапатталғанын түсіндіреді.
Maximus was a Roman usurper (409–411) in Hispania (the Iberian Peninsula, modern Spain and Portugal). He was declared emperor by the general Gerontius, who might have been his father. Gerontius had previously served the usurper Constantine III, who had sent him to Hispania. Relations between the two men deteriorated throughout the year 409, and when Constantine sent an army under his son and heir Constans in the late summer of 410, Gerontius mutinied and installed Maximus. Kullikowski suggests that Gerontius may have feared being replaced as Constantine's chief military figure in the provinces of Hispania. Drinkwater on the other hand suggests that Gerontius, seeing Constantine negotiating with Emperor Honorius over 409, had decided to side with the local Theodosian supporters. However, by the summer of 410 Gerontius had received no support from Italy, was threatened by Constans and desperate for imperial authority to confirm his arrangements with his barbarian allies. Faced by these threats, "Gerontius was at length driven into open revolt." Deprived of his major supporter, Maximus reportedly fled to sanctuary "amongst the barbarians in Hispania." Prosper of Tiro recorded that he was pardoned when he was removed from power. The remainder of the recorded history of this shadowy figure becomes even more murky. He is commonly identified with a second Maximus who started his rebellion in Hispania between July 419 and February 421. According to Marcellinus Comes, this Maximus was brought to Rome where he was displayed and executed, along with one Jovinianus, around 23 January 422, during Honorius' tricennalia. Kullikowski supports this identification, explaining that he was defeated and captured by the comes Asterius, for which achievement Asterius was rewarded with the Patriciate.