Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан суретшісі Рамон Марти и Альсина (10 тамыз 1826, Барселона – 21 желтоқсан 1894, Барселона) – реалистік стилдегі испан суретшісі.
Spanish painter
Ramón Martí i Alsina (10 August 1826, Barcelona 21 December 1894, Barcelona) was a Spanish painter in the Realistic style.
Өмірбаян
Ол қарапайым қалалық шенеуніктің отбасында дүниеге келіп, сегіз жасында жетім қалды. Кейін оны крест әкесі тәрбиеледі, ол суретші болу ниетіне қарсы болды. Сондықтан ол философияны оқуға кірісті (және ақырында сол пән бойынша бакалавр дәрежесін алды), бірақ сонымен қатар Escola de la Llotja-дағы кешкі сабақтарға да қатысты. Төрт жыл өткен соң, ол Ла Ллоджада сурет салудан профессор болды. Ол студенттеріне "ашық ауада сурет салу" (пленэр) тұжырымдамасын енгізгендердің бірі болды. Оның алғашқы маңызды көрмесі 1851 жылы Барселонадағы Exposición General de Bellas Artes-те өтті. 1855 жылы ол Сант-Жорди Корольдік Каталондық Көркем Өнер академиясының корреспондент мүшесі атанды.
He was born to the humble family of a city official and was orphaned at the age of eight. He was then raised by his godfather, who was opposed to his plans to become an artist. Accordingly, he began to study philosophy (and eventually earned a bachelor's degree in that subject) but also attended night classes at the Escola de la Llotja. Four years later, he became a professor of drawing at La Llotja. He was also one of the first to introduce the concept of plein air painting to his students. His first major exhibition was at the Exposición General de Bellas Artes of Barcelona in 1851. He became a corresponding member of the Reial Acadèmia Catalana de Belles Arts de Sant Jordi in 1855.
Қиындықтар
Философиялық зерттеулерінің нәтижесінде ол позитивизмге, республикашылдыққа және антиклерикализмге қызығушылық танытты және 1868 жылғы революцияның идеалдарымен ұштасты. Амадео I патша билік құрған кезде ол Ла Ллотьядан кетіп қалды (кейбір дереккөздерде жұмыстан босатылғандығы айтылады), себебі 1869 жылғы испан конституциясына адалдық серт беруден бас тартты. Бірінші испан республикасы жарияланғаннан кейін, президент Франсиско Пи-и Маргалдың бұйрығымен ол қайта оңалтылды. 1870-ші жылдарда оның шығармашылығы өте жемісті кезеңге енді, ал жеке өмірінде қайғылы оқиғалар орын алды. 1872 жылы оның ұлы мен қызы бірнеше күннің арасында дүниеден өтті, ал 1878 жылы әйелі қайтыс болды. Сонымен қатар, ол үлкен қарызға батты. Бұл оны өнер туындыларын көбейтуге мәжбүр етті, тіпті конвейерлік өндіріске дейін. Ол өзінің аяқталмаған жұмыстарын орналастыру үшін қысқа мерзімде жеті жеке шеберхана ашты. Олардың көп бөлігін оның жұмысшылары жасады, ал суретшінің өзі тек соңғы ретке келтіру жұмыстарын орындады. Осы кезеңдегі 4000-нан астам картинаға оның қолы қойылған. Соңында, 1889 жылы ол қайтадан үйленді, бірақ экономикалық қиындықтар өмірінің соңына дейін оны қуалай берді. Осының қарамастан, өмірінің көп бөлігін Пиреней түбегіндегі соғыс және Жирона қаласының екі қоршауы туралы картиналар циклын аяқтауға арнады, ол 1863 жылы "Жиронаның ұлы күні" картинасымен бастаған; оның өлшемдері таң қалдырарлық 16 x 35 фут болатын. Алайда, бұл цикл ешқашан аяқталған жоқ.
As a result of his earlier philosophical studies, he was attracted to Positivism, Republicanism and Anti clericalism and identified with the ideals of the Revolution of 1868. During the reign of King Amadeo I, he resigned from La Llotja (although some sources say he was dismissed) because he wouldn't swear allegiance to the Spanish Constitution of 1869. After the declaration of the First Spanish Republic, he was among those rehabilitated by general order of President Francisco Pi y Margall. During the Seventies, his work entered what was perhaps his most creative phase while his personal life was touched by tragedy. In 1872, his son and daughter both died within a few days of each other and he lost his wife in 1878. At the same time, he went heavily into debt. This forced him to increase his artistic output, almost to the point of creating on an assembly line. He briefly had seven separate workshops open to accommodate his works in progress. Most of them were largely produced by his employees, and only the finishing touches were provided by the artist himself. Over 4,000 paintings from this period bear his signature. Eventually, in 1889, he was able to remarry, but economic problems hounded him for the rest of his life. Despite all that, a large part of his life was spent obsessed with completing his cycle of paintings on the Peninsular War and the two sieges of Girona, which he had begun in 1863 with "The Great Day of Girona"; measuring an impressive 16 x 35 feet. The cycle was never completed.