Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық опера композиторы Эрико Петрелла (10 желтоқсан 1813 – 7 сәуір 1877) – итальяндық опера композиторы.
Italian opera composer
Errico Petrella (10 December 18137 April 1877) was an Italian opera composer.
Өмір және мансап
Петрелла Сицилия Корольдігінің астанасы Палермода дүниеге келген. Неаполитан мектебінің консерваторы, 1850 және 1860 жылдары Вердиден кейінгі ең табысты итальян композиторы болды. Сонымен қатар, ол өзінің композициялық және драмалық кемшіліктері үшін Вердидің сынына ұшырады, бірақ олар сахнада жақсы қабылданатын. Петрелла өз заманында опера буффасының да, тұңғыш опералардың да танымал композиторы болды. Оның ең жақсы операсы – «Джоне», ол зор мелодрамалық күш пен жандылыққа ие. Петрелланың мелодиялық стилі, Вердидің 1850 жылдардағы операларымен салыстырғанда ескіргенімен, әлі де әдемі. 1829 және 1839 жылдар аралығында премьерасы өткен оның ерте туындыларының ешқайсысы да үлкен жетістікке жете қойған жоқ. «Il carnevale di Venezia» (Неаполь, Нуово, 20 мамыр 1851) операсынан бастап ғана ол назар аударуға лайық болды. Одан кейін «Елена ди Толоса» (Неаполь, Фондо, 12 тамыз 1852) қойылды. Соңында, 1854 жылы, ол Томмазо Гроссидің сол аттас романы негізінде «Марко Висконти» (Неаполь, Сан-Карло, 1854) операсымен итальян опералық әлемін дүрліктірді. «L'assedio di Leida» (La Scala, 1856) оның төртінші сәтті операсы болды, ал «Jone» (La Scala, 1858) – маңызды оқиға және 20 ғасырдың басына дейін репертуарда сақталды. Екі ерекшелікті (La Contessa d'Amalfi және I Promessi Sposi) есептемегенде, 1860 жылдардағы оның опералары көбінесе сәтсіз аяқталды. 1872 жылы Лорд Байронның поэмасы негізінде жазылған «Манфредо» операсы Неапольде қойылды, онда Габриэль Краусс Италияда алғаш рет сахнаға шықты. Бұл қойылым үлкен жетістікке ие болды және композиторға күміс тәж сыйланды. Краусс сондай-ақ 1874 жылдың 4 сәуірінде Петрелланың «Бьянка Орсини» операсында басты рөлді сомдады. Ол үш жылдан кейін 64 жасында Генуяда қайтыс болды.
Petrella was born at Palermo, capital of the Kingdom of Sicily. A conservative of the Neapolitan school, he was the most successful Italian composer, second only to Verdi, during the 1850s and 1860s. He also earned the latter's scorn for his compositional and dramatic crudities, which nonetheless played well on the stage. Petrella was a popular composer in his day, both of opera buffa and more serious work. His best opera, Jone, has considerable melodramatic force and vitality, and Petrella's melodic style, though old fashioned in comparison with Verdi's operas of the 1850s, is still appealing. None of his early works, premiered between December 1829 and 1839, were particularly successful. It was not until Il carnevale di Venezia (Naples, Nuovo, 20 May 1851) that he really became noticed. Elena di Tolosa (Naples, Fondo, 12 August 1852) followed. Finally, in 1854, he took the Italian operatic world by storm with Marco Visconti (Naples, San Carlo, 1854) based on the novel of the same title by Tommaso Grossi. L'assedio di Leida (La Scala, 1856) was his fourth straight triumph, while Jone (La Scala, 1858) was a major event and remained in the repertory well into the 20th century. With two exceptions (La Contessa d'Amalfi and I Promessi Sposi) his operas during the 1860s generally failed. In 1872 his opera Manfredo, based on Lord Byron's poem, was produced in Naples, starring Gabrielle Krauss in her first appearance in Italy. On this occasion the production was a great success and the composer was presented with a silver crown. Krauss also created a character in Petrella's Bianca Orsini on 4 April 1874. He died at Genoa three years later, aged 64.