Монреальдегі тарихи Windsor вокзалы

Кіріспе

тарихи Виндзор станциясы

Виндзор станциясы – Канаданың Квебек провинциясы, Монреаль қаласындағы бұрынғы теміржол станциясы. Бұл қаладағы Канадалық Тынық мұхиты теміржолының (CPR) станциясы болған және 1889 жылдан 1996 жылға дейін CPR штаб-пәтері ретінде қызмет еткен. Солтүстік жағынан Avenue des Canadiens de Montréal, шығыс жағынан Peel Street, оңтүстік жағынан Saint Antoine Street және батыс жағынан Bell Centre арқылы шектеледі. Виндзор станциясы 1975 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны, 1990 жылы – мұралық теміржол станциясы, ал 2009 жылы – провинциялық тарихи ескерткіш ретінде танылды. Қабырғалары Монреаль қаласының карьерінен алынған сұр әктастан салынған. Сыртқы бағаналары кеңістікті қамтиды.

Тарих

1887 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (CPR) Монреальде темір жол вокзалын салуды бастады, ол 1884 жылы Далхаузи станциясы аяқталғаннан кейін үш жыл өткен соң оның бас кеңсесі ретінде қызмет ететін болды. Виндзор станциясының жобасы Нью-Йорк қаласының сәулетшісі Брюс Прайсқа тапсырылды, ол ғимарат үшін романдық жаңғыру стилін таңдады. Прайс жобаны қабылдамас бұрын, CPR қазынашысын қанағаттандыру үшін жоспарларының төрт нұсқасын ұсынуға мәжбүр болды. Бұл құрылыс 300 000 канад долларына бағаланды және алғашқы пойыздар 1889 жылдың 4 ақпанында аттанды. Ол орналасқан көшесінің атымен, Виндзор көшесі (қазіргі Пил көшесі) станциясы деп аталды. Ол алғаш рет 1900 жылдан 1903 жылға дейін, содан кейін 1910 жылдан 1913 жылға дейін канадалық сәулетшілер тарапынан кеңейтілді. Үшінші кеңейту 1916 жылы Монреальдің көкжиегін күрт өзгерткен он бес қабатты мұнараны қамтыды. Жоба Эдвард пен Уильям Максвелл ағайындыларының фирмасына тапсырылды. Виндзор станциясы Доминион алаңының ажырамас бөлігі болды, жолаушылар ағынын таратып, басқа да көлік түрлері үшін орталық терминал ретінде қызмет етті. Ғимарат Виндзор көшесі (қазіргі Пил көшесі) мен Осборн көшесі (қазіргі Монреаль Канадасы даңғылы) арасында, Донеганиде (Осборн және Сент-Антуан көшелерінің арасында орналасқан) орналасқан. Осборн көшесіне дейін ғимараттың төрт қабаты, ал Донегани көшесіндегі көше деңгейінде бес қабаты болды, себебі жер бедерінің еңістігіне байланысты. 1970 жылдың шілдесінде CPR Виндзор станциясын бұзу және оның орнына 60 қабатты кеңсе ғимаратын салу жоспарларын жариялады. Бұл ғимараттың құны 250 миллион канад долларын құрады және оны Нью-Йорк қаласындағы Дүниежүзілік сауда орталығының сәулетшілері жобалап дайындауға тиіс болды. Бірнеше кешігуден кейін жобадан бас тартты. 1978 жылы Via Rail құрылды және Канаданың Ұлттық CN және CPR қалааралық жолаушылар пойыздарын басқару жауапкершілігін алды. Via-ның алғашқы айларында CPR және CN пойыздары үшін операциялық өзгерістер болған жоқ, олар өздерінің экипаждарын, бағыттарын, жабдықтарын және станцияларын пайдаланды. Алайда, 1979 жылдың жазында интеграция процесі басталды және Виндзор станциясын пайдаланған Via-ның бұрынғы CP пойыздарының көпшілігі CN-нің Орталық станциясында біріктірілді, соның ішінде CP-нің бұрынғы трансконтиненталдық жолаушылар қызметтері, мысалы The Atlantic Limited және The Canadian, екеуі де екі тілді атауға ие болды. Виндзор станциясы мен Квебек қаласындағы Сент-Сакрем станциясы арасында Сент-Лоуренс өзенінің солтүстігіндегі CP бағыты арқылы жүретін Via Dayliners (Budd Rail Diesel Cars) 1984 жылға дейін Виндзор станциясын пайдалана берді. Амтрактың Монреаль – Нью-Йорк қаласы күнделікті пойзы (Adirondack) 1986 жылға дейін Виндзор станциясын пайдаланды. Күндізгі рейстер де, Adirondack та Орталық станцияға ауыстырылды. Монтебелло арқылы Оттаваға және Монт-Лориерге жергілікті қызметтер, екеуі де CPR-ден Via-ға ауыстырылған, 1981 жылы тоқтатылғанға дейін Виндзор станциясын пайдаланды. Қалааралық жолаушылар қызметі тоқтатылғаннан кейін Виндзор станциясы STCUM (қазір RTM) Монреаль/Дорион-Риго қала маңындағы пойыз терминалы болып қалды (қазіргі Водреуил-Гадсон желісі). 1999 жылы Блейнвиллге (қазіргі Сен-Жером желісі) қызмет қосылды, ал 2001 жылы Делсонға (қазіргі Кандиак желісі) қызмет көрсетілді. 1993 жылы Монреаль форумының орнына хоккей аренасы – Молсон орталығының (қазіргі Белл орталығы) құрылысы басталды. Аренаның орны Виндзор станциясының батысында, станция платформаларына қызмет көрсететін теміржол желісінде орналасқан, нәтижесінде тарихи станция теміржол желісінен ажыратылды. Молсон орталығы 1996 жылдың 16 наурызында есігін ашты, ал жаңа Люсьен Л'Альье станциясы енді Виндзор станциясындағы жабық қала маңы пойыз терминалының орнына аренаның батыс жағында ашылды. 2001 жылға дейін жаңа теміржол станциясы Терминус Виндзор деп аталды, бірақ бұл бастапқы станса ғимаратымен шатасуды азайту және станция ғимаратының астында орналасқан Люсьен Л'Альье метро станциясымен байланысты екенін көрсету үшін өзгертілді. Белл орталығы арқылы Виндзор станциясымен және Люсьен Л'Альлье метро станциясымен байланысуға болады. Виндзор станциясы және қазіргі Люсьен Л'Альлье станциясы (француз тілінде "Terminus Lucien L'Allier" деп аталады) CPR Westmount тармағының шығыс жағында орналасқан. Ол CP-нің қала орталығындағы батыс аялдамасы ретінде қызмет етті. Оның қарсыласы қала орталығының шығыс жағындағы Place Viger болды. Виндзор станциясы CPR бас кеңсесіне және оның бас компаниясы Canadian Pacific Limited-ке де үй иесі болды, бірақ 1990-жылдардың ортасында корпоративтік қайта құрылымдаудан кейін теміржол Монреальдің шығысындағы көптеген теміржол желілерін тастады немесе сатты және Батыс Канададағы қызметіне шоғырланды. 1996 жылы CP бас кеңсесін Калгаридегі Gulf Canada Square-ге көшірді.

In 1887, the Canadian Pacific Railway (CPR) began to build a railway station in Montreal, which would serve as its headquarters, three years after the completion of the Dalhousie Station in 1884. The Windsor Station project was entrusted to New York City architect Bruce Price, who chose a Romanesque Revival style for the building. Price had to submit four versions of his plans to satisfy the treasurer of CPR, before the project was accepted. It was constructed at a cost of $300,000 CAD, and the first trains departed February 4, 1889. It was known as the Windsor Street Station, named for the street on which it was located, Windsor Street (today Peel Street). It was expanded for the first time from 1900 to 1903, and again from 1910 to 1913 by Canadian architects. The third expansion, in 1916, included a fifteen storey tower which dramatically altered Montreal's skyline. The project was entrusted to the firm of brothers Edward and William Maxwell. Windsor Station formed an integral component of Dominion Square as a diffuser of passenger traffic and as a central terminus for other modes of transportation. The building skirted Windsor Street (today Peel Street) and Osborne Street (today Avenue des Canadiens de Montréal) between Donegani (located halfway between Osborne Street and Saint Antoine Street). The building had four floors up to Osborne Street and five floors at street level on Donegani Street because of the slope of the terrain. In July 1970, CPR announced its plans to demolish Windsor Station and build a 60 storey office building on the site. The building, which was going to cost C$250 million, was to be designed by the same architects as New York City's World Trade Center. After several delays the project was abandoned. Via Rail was created in 1978 and took over the responsibility for operating intercity passenger trains of both Canadian National CN and CPR. During Via's first months there was no operational change for CPR or CN trains, as they used their respective crews, routes, equipment and stations. However, by the summer of 1979, the integration process began, and most of Via's former CP trains that used Windsor Station were consolidated at CN's Central Station, including CP's former transcontinental passenger services such as The Atlantic Limited and The Canadian, both of which were also renamed to be bilingually appropriate. Via Dayliners (Budd Rail Diesel Cars) operating between Windsor Station and St. Sacrement station in Quebec City via the CP route north of the St. Lawrence River continued to use Windsor Station until 1984. Amtrak's daily Montreal New York City train (the Adirondack) continued to use Windsor Station until 1986. Both the dayliners and the Adirondack were switched to Central Station. Local services to Ottawa via Montebello and to Mont Laurier, both of which had been transferred from CPR to Via, continued to use Windsor Station until they were cancelled in 1981. After intercity passenger service was removed, Windsor Station continued to be a commuter rail terminal for the STCUM's (now the RTM's) Montréal/Dorion Rigaud suburban train (now Vaudreuil Hudson line). In 1999, service to Blainville (now Saint Jérôme line) was added, and in 2001, service to Delson (now Candiac line). In 1993, construction began on the Molson Centre (now Bell Centre), a hockey arena to replace the Montreal Forum. The arena site was located immediately west of Windsor Station on the trackage which served the station platforms, resulting in the historic station being severed from the rail network. The Molson Centre opened its doors on March 16, 1996, and the new Lucien L'Allier Station was opened at the western end of the arena structure to replace the now closed suburban train terminal at Windsor Station. Until 2001, the new train station was called Terminus Windsor, but this was changed to reduce confusion with the original station building and to indicate a link to the Lucien L'Allier metro (subway) station which is below the station building. It is still possible to walk through the Bell Centre to connect with Windsor Station and the Lucien L'Allier metro station. Windsor Station, and now Lucien L'Allier Station (known in French as 'Terminus Lucien L'Allier'), are at the eastern end of CPR's Westmount Subdivision. It served as CP's downtown west end train terminus. Its counterpart downtown east end terminus was Place Viger. Windsor Station also housed the headquarters of CPR and its parent company Canadian Pacific Limited until, after a corporate restructuring in the mid 1990s, the railway abandoned or sold most of its trackage east of Montreal and focused its activities in Western Canada. In 1996, CP moved its headquarters to Gulf Canada Square in Calgary.

Бүгін

1993 жылдан бері құрылыс теміржол желісіне қосылмаған. Ол 2009 жылы CP компаниясы Cadillac Fairview компаниясына сатылды (осылайша ол Мұралық теміржол станциялары заңының қарауынан шығарылды; соның салдарынан сол жылы провинциялық мұра нысаны ретінде тіркелді). Станцияда Канада теміржолының төрелік кеңсесі де орналасқан. Виндзор станциясының қалған бөлігі кеңсе кешеніне айналдырылып, бірнеше мейрамхана мен кафеге ие болды. Ішкі кеңістік, жалпы қолданысқа ашық, жеке және қоғамдық шараларға жалға беріледі. Төменгі қабаты RÉSO жүйесінің бөлігі болып табылады және Бонавентур метро стансасын Люсьен Л'Альлье қалалық теміржол стансасымен және Белл орталығымен байланыстырады. Виндзор станциясына кіретін 13 терминалдық жолдар мен жоғары жағындағы навес алынып тасталды, олардың орнына қоғамдық алаң салынды.