Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тұз өндіруге арналған аймақ немесе орнатылым.
Area or installation for making salt
Тұздық – тұз өндіруге арналған аймақ немесе орнатылым. Тұздықтарға қазіргі заманғы тұз өндіру орындары (тұз өндіру заводтары), сондай-ақ гиперсольді сулар жатады, олар әдетте галофильді микроорганизмдердің, негізінен галоархеялардың, сонымен қатар балдырлар мен бактерияларды қоса алғанда, басқа галофильдердің жоғары концентрациясын қамтиды. Тұздықтарда тұзды суды бастапқы көз ретінде пайдалану жиі кездеседі, бірақ табиғи тұзды су көздері мен ағындары да қолданылуы мүмкін. Су, әдетте, бірнеше тоған арқылы буланып, қаныққан ерітіндіден натрий хлориді және басқа тұздар тұнбаға түсіп, таза тұздарды жинауға мүмкіндік береді. Егер ауа райының салдарынан толық булану жеткіліксіз болса, тұзды концентрленген ерітіндіні қайнату арқылы өндірілген.
A saltern is an area or installation for making salt. Salterns include modern salt making works (saltworks), as well as hypersaline waters that usually contain high concentrations of halophilic microorganisms, primarily haloarchaea but also other halophiles including algae and bacteria. Salterns usually begin with seawater as the initial source of brine but may also use natural saltwater springs and streams. The water is evaporated, usually over a series of ponds, to the point where sodium chloride and other salts precipitate out of the saturated brine, allowing pure salts to be harvested. Where complete evaporation in this fashion was not routinely achievable due to weather, salt was produced from the concentrated brine by boiling the brine.
Өмірбаян
Тұзды ерітіндімен өндіруде қолданылатын табалардың ең алғашқы мысалдары тарихқа дейінгі дәуірге дейін жетеді және бұл табалар брикетка деп аталатын керамикадан жасалған. Кейінірек олар қорғасыннан, содан кейін темірден жасалды. Қорғасыннан темірге ауысу, тұзды ерітіндіні қыздыру үшін ағаштан көмірге көшумен бірге болды. Ерітінді табаларға құйылып, астынан жағатын оттың ыстығымен қоюландырылатын. Тұздың кристалдары пайда болғанда, олар сыпырылып алынып, табаға қайтадан ерітінді қосылатын. Жылы климатта қосымша жылу қажет болмады, себебі күннің ыстығы ерітіндіні буландыруға жеткілікті болды. Тұз жинау үшін ең алғашқы тұз өндіріс орындарының бірі б.з.д. 6000 жылы Қытайдың Шаньси провинциясындағы Ксичи көлінде болған деп есептеледі. Б.з.д. 2000 жылға дейінгі тұз жасауға қатысты берік археологиялық дәлелдер Чонцин қаласындағы Чжунба қираған жерлерінде табылды.
Earliest examples of pans used in the solution mining of salt date back to prehistoric times and the pans were made of ceramics known as briquetage. Later examples were made from lead and then iron. The change from lead to iron coincided with a change from wood to coal for the purpose of heating the brine. Brine would be pumped into the pans, and concentrated by the heat of the fire burning underneath. As crystals of salt formed these would be raked out and more brine added. In warmer climates no additional heat would be supplied, the sun's heat being sufficient to evaporate off the brine. One of the earliest salterns for the harvesting of salt is argued to have taken place on Xiechi Lake, Shanxi, China by 6000 BC. Strong archaeological evidence of salt making dating to 2000 BC is found in the ruins of Zhongba at Chongqing.