Кіріспе

Көздің бөлігі

Хориоидтың капиллярлық қабаты немесе choriocapillaris – хориоидтың Брух мембранасына тікелей іргелес орналасқан капиллярлар қабаты. Choriocapillaris – өте өткізгіш, үлкен калибрлі, терезелі және еркін анастомоздасатын капиллярлардың тығыз желісінен тұрады. Ол торлы қабықтың сыртқы ағылған қабаттарын қоректендіреді. Хориоидтағы қан тамырларын екі категорияға бөлуге болады: choriocapillaris және choriocapillaris-тің артында орналасқан ірі калибрлі артериялар мен веналар (бұлар альбино fundus-та оңай көрінеді, себебі тамырларды жабатын пигмент аз). Choriocapillaris – анастомоздасатын, терезелі капиллярлардың бір қабатынан тұрады, олардың кең люмендерінің көп бөлігі торлы қабыққа қаратылған. Люменнің диаметрі қалыпты капиллярлардан 3-4 есе үлкен, сондықтан капиллярдың ішінде 2-3 эритроцит қатар өте алады, ал қалыпты капиллярларда эритроциттер көбінесе бір қатармен өтеді. Терезелердегі жасуша мембранасы бір қабатқа дейін азайтылған, бұл материалдың тамыр қабырғалары арқылы өтуін жеңілдетеді. Капилляр қабырғасының маңында сирегірек (перициттер) (Руже жасушалары) кездеседі, олардың жиырылу функциясы болуы мүмкін. Перициттер жергілікті қан ағынын өзгерте алады. Choriocapillaris макуляр аймақта ең тығыз орналасқан, онда ол торлы қабықтың шағын аймағына қанмен қамтамасыз етудің жалғыз көзі болып табылады. Choriocapillaris – хориоидқа тән және кіл тамырлық денеге жалғаспайды.

Функция

Хориокапилляр фоторецепторларды қамтамасыз ету, сыртқы торлы қабықта түзілген қалдықтарды сүзу және макуланың температурасын реттеу сияқты көптеген функцияларды атқарады. Капилляр қабырғасы плазма ақуыздарына өткізгіш, және бұл пигментті эпителийге А витаминін жеткізу үшін маңызды рөл атқарады.

Тарих

Хориокапилларисты алғаш рет адамда 1702 жылы Ховиус сипаттаған, бірақ оған 1838 жылға дейін Эшрихт есім қоймаған. Пассера (1896) оның пішінін жұлдыз тәрізді, торлы қабықтың астындағы сәулелі капиллярлар ретінде сипаттады, ал Дьюк-Эльдер және Уайбар (1961) оның бір жазықтықтағы капиллярлар желісі екенін баса көрсетті.