Кіріспе

Америка Азамат соғысындағы Одақ армиясының офицері Самуэль Косьюшко Зук (туған Самуэль Курц Зук, 27 наурыз 1821 – 3 шілде 1863) – Америка Азамат соғысы кезінде Геттисбург шайқасында қаза тапқан Одақ генералы.

Алғашқы жылдар

Зук Пенсильвания штатының Честер округіне қарасты Тредифрин қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Дэвид және Элеонора Стивенс Зук болды, ал оның әкесінің әулеті меннонит дінін ұстанған. Ол ерте жасында ата-анасымен бірге анасының әжесі тұратын Валли Форджға көшіп келді. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Джордж Вашингтонның сол жердегі қысқы әскер орнының тарихы оның өмір бойы әскери істерге деген қызығушылығын оятуға себеп болды. Оның әкесі Дэвид Зук Америка Тәуелсіздік соғысында майор болған, бұл оның қызығушылығын одан әрі күшейтті. Ол мылтық көтере алатын жасқа жеткеннен бастап жергілікті милиция қызметіне қатысты. 19 жасында Пенсильвания милициясында лейтенант болып, 100-ші немесе 110-шы Пенсильвания полкінің адъютанты қызметін атқарды. Зюк жаңадан пайда болған телеграф саласына еніп, шебер оператор болды және Миссисипи өзеніне дейін батысқа қарай сымдар тартуға қатысқан бригадаларда жұмыс істеді. Ол 1846 немесе 1851 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп келді. Нью-Йоркте ол Нью-Йорк губернаторының 6-шы гвардиялық полкіне қосылды және Азамат соғысы басталған кезде подполковник шеніне жетті.

Азаматтық соғыс

6-шы Нью-Йорк ополчениесі соғыстың алғашқы жаз айларында 90 күндік полк ретінде көмектесті. Зук Аннаполисте әскери губернатор болып қызмет етті, өзінің полк басқаруын алу үшін саяси беделді адамдардан қолдау іздеді. Ол 57-ші Нью-Йорк жаяу әскерін (Ұлттық гвардиялық мылтықтар) құрап, 1861 жылдың 19 қазанында оның полковнигі болды. Зук 1862 жылғы Жеті күндік шайқаста алғашқы жауынгерлік қимылдарға қатысты. Оның полкі генерал-майор Джордж Б. Макклелланның басшылығымен Потомак армиясының Эдвин В. Самнер дивизиясындағы Уильям Х. Френч бригадасына бекітілді. Зук Гейнс Милл шайқасына дейін полкінің алдында жеке барлау жүргізіп, жау шебіне өткен кезде Конфедерация генерал-майоры Джон Б. Магрудердің кең ауқымды алдау амалына тап болды, ол өз секторында нақты санынан әлдеқайда көп әскері бар сияқты көрінді. Зук жасаған ашылу туралы Макклелланға хабар берілді, бірақ ол ескерілмеді, ал басқа жерде табысқа жете алатын одақтық әскерлер осы жерде тұрып қалды.

Фредериксбург

Зук, мүмкін, созылмалы және мүгедектік ревматизміне байланысты медициналық демалысқа шығуға мәжбүр болды, осылайша Антиетам шайқасын өткізіп алды. Армияға оралған соң, оған дивизия командирі генерал-майор Винфилд С. Хэнкоктың басшылығымен француз бригадасының (ІІ корпус, 1-ші дивизия, 3-ші бригада) құрамына басшылық ету тапсырылды. Бригада Вирджиния штатының Фредериксбург қаласына бірінші болып жетті және ол Конфедерация генералы Роберт Ли қала мен одан тысқары биіктіктерді нығайтуға үлкермес бұрын, Раппаханнок өзенін мүмкіндігінше жылдам кесіп өтуді қалады. Алайда, Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Амброуз Бернсайд өзінің әскері шоғырланғанша күтіп, өзенді кесіп өту үшін понтондық көпірлерді жеткізіп алуды жөн көрді. Зук 10 желтоқсанда былай деп жазды: «Егер бізге осы жерге келген кезде уәделенген понтондық көпірлер болғанда, өзеннің арғы жағындағы төбелерді 50 адамнан аспайтын шығынмен басып алуға болар еді – енді оны басып алу үшін кемінде 10 000, тіпті одан да көп адам қажет болады». Генерал Хэнкок Зуктің шабуылын «күшті рухпен» жасалғаны үшін мақтады. Зук кейін «Егер маған жұлдыз берілмесе, үйге қайтамын» деп жазды. Шайқас аяқталғаннан кейін Зук Хэнкок демалыста болғанда қысқа мерзімге дивизия басшылығын өз қолына алды. Бірақ, сәтті жаңаруына қарамастан, Фредериксбург шайқасы оған терең әсер етті:

«Кеше түнгі сағат 3-те жаудың күзеттік шебінің жанынан өттім. Жерге сенбі күні қаза болған батырлардың денелері тығыз жатыр. Соғыс дегеннің не екенін бұрын түсінбедім. Мен өмірімде мұндай қорқынышты сезімді ешқашан бастан өткерген емеспін. Ұрыс қызында оқтан жарылып, снарядтардан тіке-тіке кесілген адамдарды көрудің өзі де Құдайға шүкір, жеткілікті жаман, бірақ түннің «тыныш сәттерінде» қаза тапқан батырлардың арасында жалғыз жүрудің өзі ең батыл адамды да «көк» етіп жібереді. Құдай маған өткен түнгідей жағдайды ешқашан қайта бастан өткермеуді нәсіп етсін». – Самуэль К. Зук, Э. И. Уэйдке, 1862 жылғы 16 желтоқсан

57-ші Нью-Йорк полкіндегі бір әскері Зукті «жақсы тәртіпті ұстаушы, қорқыныш пен жалғандықтан жек көретін, міндетін орындамайтын адамға шыдамсыздық танытатын, ашық, біршама қатал, бірақ жақсы жүректі, туа біткен сарбаз, тез ойлайтын, мүлдем қорқынышсыз» деп сипаттады.