Кіріспе

1977 жылғы тоқтатылған қытай жазуы реформасы

Қытай таңбаларын жеңілдетудің екінші кезеңі – Қытай Халық Республикасының (ҚХР) 1977 жылғы 20 желтоқсанда жариялаған, күшін жойған жазу реформасы. Ол қолданыстағы бірінші кезеңдегі жеңілдетілген таңбалардың орнын алмастыруды көздеген. Толық ұсыныста екі тізім болды. Бірінші тізімде 248 таңба жеңілдетуге ұсынылды, ал екінші тізімде 605 таңба бағалау мен талқылау үшін келтірілді. Олардың ішінде бірінші тізімнен 21 және екінші тізімнен 40 таңба басқа таңбалардың құрамдас бөлігі ретінде қолданылып, жазудың жалпы жүйесіне әсерін күшейтті. Көптеген адамдардың шатасуы мен қарсылығынан кейін, екінші кезеңдегі жеңілдету 1986 жылғы 24 маусымда Мемлекеттік кеңеспен ресми түрде тоқтатылды. Осыдан бері ҚХР бірінші кезеңдегі жеңілдетілген таңбаларды ресми жазу ретінде пайдаланады. Бірақ, одан әрі жеңілдетуге тыйым салмастан, реформаны абайсызда жасау қажеттігі туралы мәлімдеме жасалды. Бүгінгі күні кейбір екінші кезеңдегі жеңілдетілген таңбалар стандартты емес саналғанымен, бейресми қолданыста кездеседі.

Тарих

Жазба қытай және ауызша қытай тілдерінің дәстүрлі қарым-қатынасы, Ренессанс дәуіріндегі латын тілінің роман тілдерімен салыстырылды. Қазіргі заманғы жеңілдету қозғалысы, жазу тілін қолжетімді етуге жасалған күш-жігердің нәтижесінде туды, бұл 20-ғасырдың басында классикалық қытай тілін жазудағы ауызша қытай тілімен алмастыруға әкелді. 1911 жылы Цин әулетінің құлауы және классикалық жазумен байланысты беделдің жоғалтылуы осы өзгеріске көмектесті, бірақ Цян Сюаньтун сияқты реформаторлардың күш-жігеріне көмектескен бірқатар реформалар, жаңа үкімет пен зиялы қауымның консервативті элементтерімен тоқтатылды. Бұрынғы реформаторлардың жұмысын жалғастыра отырып, 1956 жылы Қытай Халық Республикасы кейіннен «Бірінші кезең» немесе «Бірінші схема» деп аталған, қытай таңбаларын жеңілдету схемасын жариялады. Жоспар келесі жылдары сәл түзетілді және 1964 жылы таңбаларды жеңілдетудің нақты тізімімен тұрақталды. Бұл Қытай мен Сингапурда қолданылатын жеңілдетілген қытай әріптері. Тайвань, Гонконг және Макаода жеңілдетулер қабылданалмады, ал сол жерлерде қолданылатын таңбалар дәстүрлі қытай таңбалары деп аталады. Сонымен қатар, 1964 жылы сауаттылықты арттыру мақсатымен одан әрі жеңілдету туралы директива шығарылды, оның мақсаты - жиі қолданылатын таңбалардың штрихтарының санын онға немесе одан да азға азайту. Бұл «жазудың және танудың (оқудың) оңайлығын» ескере отырып, біртіндеп жүзеге асырылуы керек еді. 1975 жылы Қытайдың Жазу реформасы комитеті Мемлекеттік Кеңеске бекітуге, жеңілдетудің екінші кезеңі – Екінші схеманы ұсынды. Бірінші схема сияқты, онда екі тізім болды: бірінші кесте (248 таңбадан тұратын) дереу пайдалануға, ал екінші кесте (605 таңбадан тұратын) бағалау мен талқылауға арналған. Олардың ішінде бірінші тізімдегі 21 және екінші тізімдегі 40 таңба басқа таңбалардың құрамдас бөлігі ретінде қызмет етті, бұл Екінші схемада шамамен 4500 таңбаның өзгеруіне әкелді. 1977 жылдың 20 желтоқсанында «Халық газеті» және «Гуанмин газеті» сияқты ірі газеттер өзгерістерді ыстық қолдаған редакциялық мақалалармен бірге жеңілдетудің екінші кезеңін жариялады. Екі газет те келесі күні бірінші тізімдегі таңбаларды қолдана бастады. Екінші схема нашар қабылданып, 1978 жылдың ортасында Білім министрлігі мен Орталық үгіт-насихат департаменті оқулықтардың, газеттердің және басқа да еңбектердің баспагерлерін екінші кезеңдегі жеңілдетулерді қолдануды тоқтатуды сұрады. Екінші кезеңдегі жеңілдетулер білім беру жүйесінде сәйкессіз оқытылды, ал адамдар әртүрлі ресми немесе бейресми жеңілдету кезеңдерінде таңбаларды қолданды. Осыдан кейін түсініспеушілік пен келіспеушілік туды. Екінші схема Мемлекеттік Кеңес тарапынан 1986 жылдың 24 маусымында ресми түрде қайтарылып алынды. Мемлекеттік Кеңестің кері қайтаруында қытай таңбаларын реформалау енді сақтықпен жүргізілуі керек екені және қытай таңбаларының формалары тұрақты сақталуы керек екені атап өтілді. Сол жылдың соңында 1964 жылғы тізімнің соңғы нұсқасы шағын өзгерістермен жарияланды және одан бері ешқандай өзгеріс енгізілген жоқ. Сондай-ақ, қытай жазу жүйесінің ақпараттық технология үшін тудырған қиындықтары романдық жазуға қатысты пікірталасқа жаңаша көзқарас әкелді. Бүгінде екінші кезеңдегі таңбалар ресми түрде дұрыс емес деп саналады. Алайда, кейбіреулері бейресми жағдайларда сақталды, себебі 1977-1986 жылдар аралығында мектепте оқыған адамдар білімін екінші кезеңдегі таңбаларда алды. Мысалы, базарлардағы жұмыртқалар «鸡蛋» емес, «鸡旦» деп жарнамаланады, тұрақ орындары «停车» емес, «仃车» деп белгіленуі мүмкін, ал көшедегі мейрамханалар «餐厅» емес, «歺厅» деп белгіленуі мүмкін. Тағы бір мысал – Хэбэй және Хэнань провинцияларының қолмен жазылған номерлік тақшалары, олар көбінесе 冀 және 豫 орнына 丠 және 予 қолданады. Үш жағдайда екінші кезең бір текті есімді екіге бөлді. Жеңілдетудің бірінші кезеңі бұрыннан қолданылып келген 蕭 (Xiāo; 1982 жылы 30-шы ең көп таралған) және 閻 (Yán; 50-ші) тегін 萧 және 阎 деп өзгерткен болатын. Екінші кезеңде бұл таңбалар одан әрі өзгертіліп, оларды бұрын сирек кездесетін басқа таңбалармен біріктірді: 肖 және 闫. Сол сияқты, 傅 (Fù; 36-шы) 付 болып өзгертілді. Екінші кезең қайтарылып алынғаннан кейін көптеген адамдар жаңа формаларды тегі ретінде сақтап қалды, сондықтан үш текті есім қазір алты немесе жеті түрлі жолмен жазылады.

Техникалық ақпарат

Қытай таңбаларын кодтаудың көптеген жүйелері, Юникод және GB 18030 сияқты, екінші айналым таңбаларының бірінші тізіміне толық қолдау көрсетеді, ал екінші тізімге – ішінара ғана. Көптеген мұндай таңбалар кодталмаған немесе әлі стандартталмаған. Модзикё бірінші тізімдегі таңбаларды қолдайды. Сондай-ақ, "SongUni PUA" шрифті негізінен екінші айналым таңбаларынан құралған.